Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Tarnation — 2004 жылы Джонатан Кауеттің түсірген американдық деректі фильмі.
Tarnation is a 2004 American documentary film by Jonathan Caouette.
Қорытынды
Фильм Кауеттің 20 жылдан астам уақыт бойы жинаған жүздеген сағаттық Super 8 кадрлары, VHS таспалары, фотосуреттер мен жауап беру машинасына қалдырылған хабарламалар арқылы өзінің өмірі мен психикалық ауруы бар анасы Ренемен арақатынасын әңгімелеу үшін жасалған.
The film was created by Caouette from over 20 years of hundreds of hours of old Super 8 footage, VHS videotape, photographs, and answering machine messages to tell the story of his life and his relationship with his mentally ill mother Renee.
Қысқаша мазмұны
Tarnation – Кауэттің балалық шағы мен ересектік өміріне, сондай-ақ жастық шағында электрошокпен емделген анасы Рене ЛеБланкқа арналған автобиографиялық деректі фильм. Әкесінің жоқтығы мен анасының психикалық аурумен күресі салдарынан Кауетт ақырында Хьюстон аймағында әжесі мен атасы Адольф және Розмари Дэвиспен бірге тұруға келіседі. Олар мінезімен ерекше болғанымен, оған қолдау көрсеткен отбасы болды. Фильм Кауеттің өмірін, оның анасымен бала, дос және соңында қамқор ретіндегі күрделі қарым-қатынасын көрсетіп, актер, жазушы және режиссер ретіндегі шығармашылығының қалыптасуын баяндайды. Оның анасына деген соғысы мен әйелдерге жасалған зорлық-зомбылыққа деген сезімталдығы фильмнің басындағы көріністе айқын көрінеді, онда шамамен 11 жастағы Кауетт зорлық көрген әйел рөлінде импровизациялық монолог айтады. Кауетт жас кезінде өзінің гомосексуалды екенін ашты және 25 жасында Нью-Йорк қаласына көшіп, ақырында Дэвид Санин Паз есімді жігітін тапты. Олар Нью-Йоркте көп жылдар бойы бірге өмір сүрді. Фильмде көрсетілгендей, оның анасы кейде олармен бірге тұрады, осылайша ерекше отбасы құрылды.
Tarnation is an autobiographical documentary focusing on Caouette's early life and adulthood, as well as his mother, Renee LeBlanc, who was treated with electroshock in her youth. With an absent father and a mother who struggled with mental illness, Caouette eventually settled in the Houston area with his grandparents, Adolph and Rosemary Davis, who despite personality quirks, provided a supportive family for him. The film explores Caouette's life as he negotiates his complicated relationship with his mother as her child, friend, and ultimately, parental figure while developing his creativity as an actor, writer and director. His empathy for his mother, and for the abuses women endure, is demonstrated in a scene early in the movie in which an approximately 11 year old Caouette improvises a monologue as a woman in an abusive relationship. Caouette came out as gay at a young age and moved to New York City at age 25, eventually finding a boyfriend named David Sanin Paz. They lived together in New York City for many years. As documented in the film, his mother has lived with them at times and they've formed an unusual family.
Саундтрек
Саундтректе Hex (Доннет Тейер және Стив Килби), Лиза Герман, The Cocteau Twins, Долли Партон, Low, Марк Козелек, Глен Кэмпбелл, The Magnetic Fields, Iron and Wine, The Chocolate Watchband, Mavis Staples, Red House Painters, Мариан Фейтфулл және тағы да көптеген артистердің әндері қолданылған. Фильм үшін оркестрлік музыканы Джон Калифра жазды. Макс Эйвери Лихтенштейн фильмге бірнеше түпнұсқа аспаптық ән жазды, оның ішінде фильмнің қайта-қайта ойналатын тақырыбы "Tarnation". Фильм трейлерінде Джон Калифраның оркестрлік музыкасы, Макс Эйвери Лихтенштейннің "Tarnation" әні және Hopewell тобының "Safe As Milk" әні пайдаланылған. Саундтрек жинағы шығарылмады, бірақ 2005 жылы Tin Drum Recordings компаниясы Макс Эйвери Лихтенштейннің фильмге арналған түпнұсқа музыкасынан таңдаулы әндерінен тұратын цифрлық EP шығарды.
The soundtrack uses songs by Hex (Donnette Thayer and Steve Kilbey), Lisa Germano, The Cocteau Twins, Dolly Parton, Low, Mark Kozelek, Glen Campbell, The Magnetic Fields, Iron and Wine, The Chocolate Watchband, Mavis Staples, Red House Painters, Marianne Faithfull and many more. Orchestral cues for the film were composed by John Califra. Max Avery Lichtenstein wrote several original instrumental songs for the film, including the film's recurring theme "Tarnation". The film's trailer features orchestral music by John Califra, "Tarnation" by Max Avery Lichtenstein, and the song "Safe As Milk" by the band Hopewell. No soundtrack compilation album has been released, but a digital E. P. featuring selections of Max Avery Lichtenstein's original music for the film was released in 2005 by Tin Drum Recordings.
Өндіріс
Кауэтте Джон Камерон Митчеллдің "Шортбус" фильміне кастингке видеожазба жіберген кезде өзінің материалдарын өңдеп жатқан еді. Видеожазбада 11 жасар Джонатанның зорлық көрген әйелді бейнелеуі болды. Митчеллге бұл қатты әсер етіп, фильмде жұмысын жалғастыруға шақырды. Ол сол кездегі MIX NYC, Нью-Йорк лесбияндық және гейлік эксперименталды кинофестивалінің көркемдік директоры Стивен Винтерге хабарлады. Стивен "Тарнация" фильмінің продюсері атанды. Кейін Митчеллдің досы Гас Ван Сант та фильмді көріп, қатты әсерленді. Ол да, Митчелл де фильмнің атқарушы продюсерлері болды. Киносыншы Роджер Эберт, фильмнің ерте қолдаушысы, дистрибьютор фильмді кинотеатрларға шығару үшін дыбыс, көшірме, музыка және музыкалық/бейнеклиптерді рәсімдеуге қосымша 400 000 доллар жұмсағанын айтты. Фильм Ұлттық киносыншылар қоғамының "Үздік деректі фильм" сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ Independent Spirits, Gotham Awards, L.A. және Лондон халықаралық кинофестивальдеріне түсті. Фильм бастапқыда Mac-тегі тегін iMovie бағдарламасын қолданып, барлығы 218,32 долларлық бюджетпен түсірілді.
Caouette was shaping his material when he sent in an audition tape for John Cameron Mitchell's Shortbus. The tape contained the footage of an 11 year old Jonathan imitating a battered wife. Mitchell was impressed and encouraged him to continue working on the film. He alerted Stephen Winter, then the artistic director of MIX NYC, the New York Lesbian & Gay Experimental Film Festival. Stephen became the producer of Tarnation. A tape found its way to Mitchell's friend, Gus Van Sant, who was also deeply moved by the film. Both he and Mitchell signed on as executive producers. Film critic Roger Ebert, an early supporter, said $400,000 more was eventually spent by the distributor on sound, print, score and music/clip clearances to bring the film to theaters. The film went on to win the Best Documentary Award from the National Society of Film Critics, also was nominated for the Independent Spirits, the Gotham Awards, as well as the L. A. and London International Film Festivals. The film was initially made for a total budget of $218.32, using free iMovie software on a Mac.
Қабылдау және мұра
2003 жылдың қарашасында MIX кинофестивалінде өткен фильмнің әлемдік премьерасы шамамен екі сағатқа созылып, мазмұны абстрактілі болды. Митчелл, Уинтер және бас редактор Брайан А. Кейтстің кеңесімен Кауэтт жаңа түсірілімдер жасап, фильмді 2004 жылғы Санденс кинофестиваліндегі Frontier бөлімі үшін 90 минутқа дейін қысқартты. Онда фильм 2004 жылғы Канн кинофестивалінің Режиссерлер онкүндігіне шақырылды. Фильм жасаушылардың фестивальге фильмнің нұсқасын дайындауға 30 000 доллары болмады, бірақ соңғы сәтте беделді артхаус дистрибьюторы Wellspring оны өз қамқорлығына алып, Каннға жеткізді, онда фильм үлкен сыншылардың мақтауына ие болып, бүкіл әлемде көрсетілді. 2020 жылдың маусым айында тәуелсіз дистрибьютор Hope Runs High компаниясы Tarnation фильмін сатып алғаны және оны Criterion Collection's Criterion Channel арнасында тұңғыш рет онлайн көрсеткені туралы хабарланды.
The November 2003 world premiere of the movie at MIX was much more abstract in nature, running about two hours. With input from Mitchell, Winter, and co editor Brian A. Kates, Caouette shot new footage and edited the film down to about 90 minutes for its screening at the 2004 Sundance Film Festival in the Frontier Section. There it was invited to appear in the 2004 Cannes Film Festival Directors' Fortnight. The filmmakers did not have the $30,000 to make a film print for the festival but at the last minute respected art house distributor Wellspring picked it up and brought it to Cannes where it garnered great critical acclaim and worldwide distribution. In June 2020, it was announced that indie distributor Hope Runs High had picked up Tarnation and was giving the film its streaming premiere on the Criterion Collection's Criterion Channel.