АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Аламо» десанттық кемесі

Кіріспе

АҚШ Теңіз күштерінің десанттық шабуыл кемесі

USS Alamo (LSD 33) – АҚШ Теңіз күштерінің кемесі болған. Ол 1836 жылғы Аламо шайқасы болған Аламо орнының құрметіне аталған. Alamo 1954 жылдың 11 қазанында Миссисипи штатының Паскагула қаласындағы Ingalls Shipbuilding Corp. компаниясында салынды; 1956 жылдың 20 қаңтарында суға түсірілді; контр-адмирал Дэниел В. Галереяның әйелі, миссис Дэниел В. Галереяның қолдауымен 1956 жылдың 24 тамызында қолданысқа енгізілді.

1956-1960 жылдар

Кеме іске қосылғаннан кейін, ол қысқа уақытқа Техас штатының Галвестон қаласында болды, содан кейін Вирджиния штатындағы НС Норфолкке барып, жабдықтауды және бастапқы тиеуді аяқтады. 13 қазанда док-десанттық кеме батыс жағалауға қарай жолға шықты. Панама каналын өткеннен кейін, ол Сан-Диегоға, өз үй портына жетіп, Тынық мұхиты флотының амфибиялық күштеріне қосылды. 1957 жылғы ақпанда Сан-Диегода амфибиялық жаттығулар мен қабылдау сынақтары өтті. 29 мамырға дейін одан әрі жаттығулар жүргізіліп, ол Маршалл аралдарына қарай бет алды. "Аламо" 6-8 маусым аралығында Перл-Харборда тоқтады, амфибиялық техниканы тиеп алды, содан кейін Маршалл аралдарына қарай жалғасты. 14 маусымда Эниветокта техниканы түсіріп, келесі 10 күн ішінде Эниветок пен Бикини атолдары арасында шаттл рейстерін жүзеге асырды. "Аламо" 22 маусымда Бикиниден теңізге шығып, Перл-Харбор арқылы Сан-Диегоға жүзіп келді, 23 шілдеде Перл-Харборға қайта жүзу алдында десанттық кемелерді, буксирлерді және қосалқы бөлшектерді тиеді. 6 тамызда ол теңізшілерді және олардың жабдықтарын алып, Мауи аралының Лахайна аймағында өткен "Трейдвинд" операциясына қатысу үшін теңізге шықты. "Аламо" 15 тамызда осы жаттығудан оралды, содан кейін төрт күннен кейін Перл-Харборға қайтып, Сан-Диегоға бет бұрды. 24 қыркүйекте "Аламо" Батыс Тынық мұхитына (WestPac) сапарға шықты. Ол Перл-Харбордағы жабдықтарды Эниветокке тасымалдау үрдісін қайталады. "Аламо" кейін Эниветок, Утирик, Кваджалейн және Уджаланг атолдары арасында жабдықтарды тасымалдады. 17 қарашада Жапонияның Йокогама қаласына келді, бұл міндетке үзіліс берді. "Аламо" 21 қарашада сол портты тастап, 15 желтоқсанда Сан-Диегоға оралғанға дейін Маршалл аралдарында шаттл рейстерін жалғастырды. 1958 жылдың басында оқу және күтім жұмыстары жалғасты. 8 наурызда "Аламо" Перл-Харборға қарай жол алды, онда ол Кауаиде амфибиялық күштерімен десанттау және құтқару жаттығуларына қатысатын жылдам тасымалдау тобына қосылды. Кеме 7 сәуірде Перл-Харбордан шығып, 14 сәуірде Сан-Диегоға жетті. Он күннен кейін ол Mare Island Naval Shipyard кемежайына күрделі жөндеуге кірді және 31 шілдеде үй портына оралып, екі жарым айлық жаңару курсын бастады. 10 қазанда "Аламо" Жапонияға жол тартты. Йокосукада десанттық кемелерді тиеп алғаннан кейін, "Аламо" Тайваньның Каосиунг қаласына бет алды. Сол портта кеме 1958 жылғы 2 желтоқсанға дейін Қытайдың Ұлттық әскери-теңіз күштерінің бөлімшелерімен амфибиялық жаттығулар өткізді. Окинавадан кейін ол тәуелсіз кеме жаттығуларын жасады және Йокосукаға тасымалдау үшін 163-ші теңіз көлік эскадрильясының әскери қызметшілерін және жабдықтарын тиеу үшін Нахаға тоқтады. Келесі екі айда "Аламо" Йокосука мен Окинава арасында әртүрлі теңізшілер корпусының бөлімшелерін тасымалдады, осы міндеттің соңғы рейсін 1959 жылғы 11 ақпанда Нахада аяқтады. Үш күннен кейін ол Жапонияның Сасебо қаласына қарай жол тартты, бірақ 23 ақпанда тағы да үйге қайтып, Алясканың Адак және Кодиак қалаларына, Калифорнияның Сан-Франциско қаласына барып, 12 наурызда Сан-Диегоға жетті. 17-25 сәуір аралығында Орегон штатының Астория қаласына шағын кемелерді жеткізу үшін сапар жасады, содан кейін Коронадодан 3-ші амфибиялық эскадрильяның басқа бөлімшелерімен жаттығуларға қатысты, одан кейін 18 мамырдан 5 маусымға дейін Калифорния жағалауында өткен "Твин Пикс" операциясына қатысты. Қыркүйектің аяғында "Аламо" Алыс Шығысқа қарай жүзіп кетті. Кеме Тайваньның Каосиунг қаласына, Жапонияның Йокосука, Ивакуни, Кагосима және Шимазу қалаларына, Окинаваның Наха қаласына, Гонконгқа, Филиппиннің Субик шығанағына және Окинаваның Бакнер шығанағына барды. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін, ол 3 мамырда Сан-Диегоға келді. 25 шілдеден 1 қарашаға дейін Сиэтлдегі Тодд кеме жасақтаушы зауытында күрделі жөндеуден өтті, ал 14 қарашадан 9 желтоқсанға дейін жаңару курстарынан өтті.

After commissioning, the ship briefly visited Galveston, Tex. then headed for NS Norfolk, Va., to complete her outfitting and initial loading. On 13 October, the dock landing ship sailed for the West Coast. After transiting the Panama Canal, she reached NS San Diego, Calif., her home port, and joined the Amphibious Forces, Pacific Fleet. The ship held amphibious exercises and acceptance trials off San Diego in February 1957. Further training exercises occupied her until 29 May, when she got underway for the Marshall Islands. Alamo paused at Pearl Harbor from 6 to 8 June to load amphibious craft, then continued on to the Marshall Islands. She discharged the craft at Eniwetok on 14 June and for the next 10 days, provided shuttle service between Eniwetok and Bikini Atolls. Alamo put to sea from Bikini on 22 June and steamed by way of Pearl Harbor to San Diego where she loaded landing craft, tugs, and spare parts before sailing for Pearl Harbor on 23 July. There, on 6 August, she embarked Marines and their equipment and put to sea for participation in "Operation Tradewind", conducted in the area of Lahaina Roads, Maui. Alamo returned from this exercise on 15 August; then left Pearl Harbor four days later to return to San Diego. On 24 September, Alamo began a voyage to the western Pacific (WestPac). She repeated her pattern of loading equipment at Pearl Harbor for transport to Eniwetok. Alamo then shuttled equipment between Eniwetok, Utirik, Kwajalein, and Ujelang Atolls. A voyage to Yokohama, Japan, where she arrived on 17 November, interrupted that duty. Alamo cleared that port on 21 November to resume her shuttling service in the Marshalls before returning to San Diego on 15 December. The beginning of 1958 brought more training and upkeep. On 8 March, Alamo headed for Pearl Harbor where she joined a fast transport group for a series of amphibious force landing and salvage exercises at Kauai. The ship departed Pearl Harbor on 7 April and reached San Diego on 14 April. Ten days later, she entered the Mare Island Naval Shipyard for an overhaul and returned to her home port on 31 July to begin two and one half months of refresher training. On 10 October, Alamo sailed for Japan. After loading landing craft at Yokosuka, Alamo headed to Kaohsiung, Taiwan. At that port, the ship conducted amphibious training with units of the Nationalist Chinese Navy until 2 December 1958. She then steamed for independent ship exercises off Okinawa and stopped at Naha to load the men and equipment of Marine Transport Squadron 163 for transportation to Yokosuka. For the next two months, Alamo shuttled various Marine Corps units between Yokosuka and Okinawa, terminating her last voyage of this duty at Naha on 11 February 1959. Three days later she pushed on to Sasebo, Japan, but again got underway for home on 23 February and paid visits to Adak and Kodiak, Alaska, and San Francisco, Calif., before reaching San Diego on 12 March. Following a round trip run to Astoria, Oreg., – from 17 to 25 April – to deliver a load of small craft, she took part in exercises with other units of Amphibious Squadron 3 off Coronado, followed by "Operation Twin Peaks", held off the California coast from 18 May to 5 June. Late in September, Alamo sailed for the Far East. The ship visited Kaohsiung, Taiwan; Yokosuka, Iwakuni, Kagoshima, and Shimazu, Japan, Naha, Okinawa, Hong Kong, Subic Bay in the Philippines, and Buckner Bay, Okinawa. After touching at Pearl Harbor, she arrived at San Diego on 3 May 1960. From 25 July to 1 November, the ship was overhauled at the Todd Shipyard, Seattle, Wash.; and, from 14 November to 9 December, she went through refresher training.

1961-1964 жылдар

1961 жылы Сан-Диегода десанттық қайықтарды жаңарту оқулары басталды. Жылдың бірінші жартысының көп бөлігі оқу және оқ-дәрілік жаттығуларға, Әскери-теңіз резервінің оқу круиздеріне және "Жасыл шам III фазасы" операциясына арналды. 17 маусымда кеме тағы бір WestPac сапарына шықты. Субик шығанағына келгеннен кейін "Аламо" 7-ші флоттың десанттық дайындық тобына (ARG) қосылып, Баскнер шығанағына теңізшілер корпусының бөлімшелерін тасыды. 13-20 қазан аралығында Окинаваның солтүстік-батыс жағалауында "Жылыту" операциясына қатысты. Кеме Субик шығанағына оралғаннан кейін Гонконгқа сапар шегіп, АҚШ-қа қайтуға дайындалды. Желтоқсанның басында кеме жолға шығып, 16 желтоқсанда Сан-Диегоға келді. 1962 жылдың 6 наурызына дейін "Аламо" сол жерде болды. Одан кейін Сан-Францискоға және Тодд кеме құрылыс зауытына алғашқы уақытша жөндеуге жіберілді. Алты аптадан кейін Сан-Диегоға қайта оралды. 16 қазанға дейін жергілікті операциялармен айналысты, содан кейін 3-ші десанттық эскадрильясымен бірге Қиыр Шығысқа бет алды. Сапар барысында эскадрильяның бірнеше кемесі Куба зымырандық дағдарысына жауап ретінде Кариб теңізіне бағытталды, ал "Аламо" Гавайиде күшін сақтап тұрды. 17 қарашада тайфун зардап шеккен Гуамға шұғыл көмек жеткізді. Гуамда екі күн тоқтағаннан кейін, кеме Субик шығанағына жол тартты. Сан-Мигель маңында жергілікті операциялар жүргізілді, содан кейін кеме Рождество мерекесіне Гонконгқа сапарлады. 1963 жылы Жаңа жыл мерекесінде Манилаға барып, кейін Субик шығанағына оралды. Қаңтарда Таиландта "Жаңылған дабыл II" операциясына қатысып, екі күн Бангкокта болды. Содан кейін Филиппиндегі су тасқынынан зардап шеккен Минданао аралына жіберілді. Наурыз айы Тайвань жағалауында "Күміс пышақ" операциясымен өтті. Субик шығанағында үш апталық шектеулі техникалық қызметтен кейін, 20 сәуірде Йокосукаға жол тартты. Кеме 11 мамырда Сан-Диегоға жетті. Техникалық қызмет көрсету мен оқудан кейін, 7-ші десанттық эскадрильясы мен Армия резервінің бөлімдерімен Тынық мұхитының солтүстік-батысында төрт апталық операцияға шықты. 6 қыркүйекте Сан-Диегоға оралғанға дейін Сиэтл (Вашингтон) және Портленд (Орегон) қалаларына сапарлады. Қыркүйек айының ортасында кеме Калифорния штатының Лонг-Бич қаласындағы Bethlehem Steel Co. кеме құрылыс зауытына кіріп, жөндеу жұмыстарын бастады, олар Рождество мерекесіне үлгеру үшін асыққан жұмыспен аяқталды. 1964 жылдың наурыз айына дейін экипаж техникалық қызмет көрсетумен және жаңарту оқуларымен айналысты. Сәуірде "Аламо" Аляскадағы Кодиак аймағындағы жер сілкінісінен зардап шеккендерге көмек көрсету үшін солтүстікке бет алды. Мамыр айында Сан-Диегоға оралып, "Қарағай" операциясына қатысты. Бірнеше апта дайындықтан кейін, 18 маусымда "Аламо" Сан-Диегодан Қиыр Шығысқа жол тартты. Перл-Харборға жеткеннен кейін "Құрал қорабы" операциясына қатысып, 9 шілдеде Окинаваға жүзуге дейін демалыс алды және техникалық қызмет көрсетті. "Аламо" шілде айының соңғы күні Субик шығанағына оралды. 5 тамызда 3/1 (BLT 3/1) теңізшілер батальонының десант тобымен бірге Оңтүстік Вьетнам жағалауында күзеттік міндеттерді орындау үшін шықты және күзге дейін Гонконгта және Субик шығанағында демалыс пен техникалық қызмет көрсетуді Вьетнамдық күзеттік міндеттерімен ауыстырып отырды. Кеме 18 желтоқсан 1964 жылы Сан-Диегоға оралды.

The ship began 1961 with amphibious refresher training at San Diego and devoted most of the first half of the year to training and gunnery exercises, Naval Reserve training cruises and "Operation Greenlight Phase III". On 17 June, she got underway for another WestPac deployment. Upon her arrival at Subic Bay, Alamo joined the 7th Fleet's Amphibious Ready Group (ARG) and shuttled Marine Corps units to Buckner Bay. She took part in "Operation Warm Up" off the northwest coast of Okinawa from 13 to 20 October. A visit to Hong Kong followed before the ship returned to Subic Bay and began preparations for her voyage back to the United States. She got underway early in December and arrived at NS San Diego on 16 December. Alamo remained there until 6 March 1962, when she got underway for San Francisco and the Todd Shipyard for her first interim overhaul. Six weeks later, she returned to San Diego. Local operations occupied her until 16 October when she got underway for the Far East with Amphibious Squadron 3. En route, several ships of the squadron were diverted to the Caribbean in response to the Cuban Missile Crisis, and Alamo was held in Hawaii on a standby basis. On 17 November, she sailed for typhoon stricken Guam with emergency supplies. After a two day stop in Guam to unload supplies, the vessel proceeded to Subic Bay. Local operations off San Miguel were held before the ship sailed to Hong Kong for the Christmas holidays. The ship visited Manila during the New Year's holiday in 1963 then returned to Subic Bay. In January, she took part in Operation Jungle Drum II in Thailand and then spent two days in Bangkok. Her next assignment took her to the flood stricken island of Mindanao in the Philippines. The month of March was taken up by Operation Silver Blade off Taiwan. After three weeks of restricted availability at Subic Bay, Alamo sailed on 20 April for Yokosuka. The ship finally reached San Diego on 11 May. Following a period of upkeep and training, she got underway for four weeks of operations in the Pacific Northwest with units of Amphibious Squadron 7 and Army Reserve units. Visits to Seattle, Washington, and Portland, Oregon, preceded her return to San Diego on 6 September. In mid September, the ship entered the Bethlehem Steel Co. shipyard, Long Beach, California, to begin an overhaul which was completed barely in time for her to get back home for the Christmas holidays. A period of upkeep and refresher training kept the crew busy through March 1964. In April, Alamo proceeded north to assist the earthquake stricken region around Kodiak, Alaska. She returned to San Diego in May and took part in Operation Pine Tree. Then, after several weeks of preparations, Alamo departed San Diego on 18 June, bound for the Far East. Upon reaching Pearl Harbor, she was involved in Operation Tool Box and had a period of leave and upkeep before sailing for Okinawa on 9 July. Alamo returned to Subic Bay on the last day of July. On 5 August, she sailed with Marine Corps Battalion Landing Team 3/1 (BLT 3/1) embarked for patrol duties off the coast of South Vietnam and, through most of the autumn, alternated periods of leave and upkeep at Hong Kong and Subic Bay with Vietnamese patrol duty through 2 December. The ship arrived back in San Diego on 18 December 1964.

1965-1969 жылдар

Оңтүстік Калифорния жағалауындағы «Күміс найза» операциясына қатысу 1965 жылдың 23 ақпанынан 10 наурызына дейін созылды. 11 наурызда «Аламо» Алыс Шығыста американдық әскери күштерді нығайту үшін адамдар мен жабдықтарын Йокосукаға жоспарланбаған рейс жасауға шақырылды, себебі АҚШ Вьетнамдағы операцияларға тікелей қатысуын бастады. 12 сәуірде Сан-Диегоға оралды. Кеме 25 мамырда екінші рет жоспардан тыс Вест-Пакқа жөнелтілді. Ол Окинаваға келіп, теңізшілерді тиеп, оларды Вьетнамның Ки Нхон және Дананг қалаларына түсірді. «Аламо» Йокосукада қысқа тоқталып, содан кейін Сан-Диегоға қайтты. Қыркүйек айында «Cleansweep» және «Ragweed» операцияларына қатысып, күзге дейін жаттығулармен айналысты және жылын Сан-Диего портында аяқтады. 1966 жылдың ақпанында кеме жетінші рет Вест-Пакқа аттанды. «Аламо» алты ай бойы амфибиялық дайын күш тобының (ARG) құрамында жұмыс істеді және Субик шығанағы мен Окинавадан Вьетнамның әртүрлі аймақтарына әскерлер мен жабдықтарды тасымалдады. Тамыз айында АҚШ-қа оралды. Қыркүйек айында оның базалық порты Калифорния штатының Лонг-Бич теңіз базасына ауыстырылды және ол жаңа құрылған 7-ші амфибиялық эскадрильяға бекітілді. 1967 жылдың басында кеме үшінші толық жөндеуге Сан-Педродағы Тодд кеме құрылыс зауытына кірді. Қарашада кеме Қиыр Шығысқа бағыт алды. Онда «Аламо» Гуам мен Филиппиннен Данангқа бірнеше рейс жасады. Ол қайтадан ARG мүшесі болды және турнесі барысында Вьетнам жағалауында жұмыс істеді. Кеме 1968 жылдың маусымында Лонг-Бичке оралғанға дейін төрт амфибиялық операцияға қатысты. 1968 жылдың қалған бөлігінде кеме Батыс жағалауында жергілікті операцияларды жүргізді. 1969 жылдың 30 қаңтарында кеме тағы бір Вест-Пак жөніндегі міндетке кірісті, онда ол Данангқа әскерлер мен жабдықтарды тасымалдап, содан кейін Субик шығанағына барды, онда ол ARG «Браво» тобына қосылды. Кеме Оңтүстік Вьетнам жағалауында үш амфибиялық операцияға қатысты. Үйден сегіз айдан кейін «Аламо» 1969 жылдың 26 қыркүйегінде Лонг-Бичке оралды. Содан кейін кеме жыл соңына дейін бірнеше жаттығулар мен операцияларға қатысты.

Participation in Operation Silver Lance off the coast of southern California lasted from 23 February through 10 March 1965. On 11 March, Alamo was called upon to make an unscheduled run to Yokosuka carrying men and equipment for the American military buildup in the Far East as the United States was beginning direct participation in operations in Vietnam. She returned to San Diego on 12 April. The ship made a second unscheduled deployment to WestPac on 25 May. She sailed to Okinawa, onloaded Marines, then landed them at Qui Nhon and Danang, Vietnam. Alamo touched briefly at Yokosuka, then headed back to San Diego. She took part in Operations Cleansweep and Ragweed during September, devoted most of the autumn to training exercises, and ended the year in port at NS San Diego. In February 1966, the ship began her seventh major deployment to Westpac. Alamo spent six months operating as a part of an amphibious ready group (ARG) and shuttled troops and equipment from Subic Bay and Okinawa to various points in Vietnam. She returned to the United States in August. In September, her home port was switched to Naval Station Long Beach, California, and she was assigned to the newly formed Amphibious Squadron 7. In early 1967, she entered drydock at the Todd Shipyard in San Pedro, California, for her third major overhaul which, with the ensuing series of refresher training exercises, accounted for most of the year. In November, the ship sailed for the Far East. There, Alamo was engaged in a series of lifts from Guam and the Philippines to Da Nang. She also again became a member of an ARG and operated along the Vietnamese coast for much of her tour. The ship also participated in four amphibious operations before returning to Long Beach in June 1968. The ship engaged in local operations along the West Coast for the rest of 1968. On 30 January 1969, she began another WestPac deployment in which she lifted troops and equipment to Da Nang and then proceeded to Subic Bay where she joined ARG "Bravo." The ship also took part in three amphibious operations off the coast of South Vietnam. After eight months away from home Alamo returned to Long Beach on 26 September 1969. The ship then engaged in a series of training exercises and operations for the remainder of the year.

1970-1974 жылдар

1970 жылы Аламо Калифорния штатының Сан-Педро қаласында құрылып, шектеулі қолданысқа енгізілді, осы кезеңде зақымдалған палубалық қаптама, крандар мен қазандыққа жөндеу жұмыстары жүргізілді. Жұмыс 19 қаңтарда аяқталып, кеме Шығыс суларындағы қызметке соңғы дайындықтарды жасады. 31 қаңтарда ол Денвермен бірге Вьетнамнан американдық әскерлерді шығаруға қатысқан Keystone Bluejay операциясына қатысу үшін теңізге шықты. Аламо 19 ақпанда Дананг портына жетіп, АҚШ-қа теңіз жаяу әскерлерін және жабдықтарын тасымалдауды бастады. Аламо 14 наурызда Калифорния штатының Пендлтон лагерінде теңіз жаяу әскерлерін түсіріп, солтүстікке қарай Лонг-Бичке бет бұрды. Келесі төрт жарым айды оқу-жаттығулармен, жаңару курстарымен және қолжетімділікпен өткізді. 1 тамызда Аламо 10-шы "ВестПак" сапарына шықты. 20 тамызда Субик шығанағына жеткенше Перл-Харбор мен Гуамға тоқтады. Ол жерде жүкті түсіріп, 21 тамызда Данангқа жол тартты. Аламо 11 қыркүйекте Пендлтон лагеріне жетті. 10 күндік демалыс пен күтімнен кейін ол Данангқа қайта жолға шықты. Аламо сондай-ақ Йокосука (Токио) және Субик шығанағына барды. Ол Вьетнам жағалауында Дананг, Вунг-Тау, Сонг-Бо-Де және Ан-Тхой сияқты нүктелер арасында десанттық кемелерді тасымалдады. Желтоқсанның басында кеме Субик шығанағындағы GRR 1 жаттығуына қатысу үшін BLT 2/4 бөлімін қабылдады. Осы жаттығуды аяқтағаннан кейін ол Рождествоға Гонконгқа кемемен барды. 1970 жылдың 28 желтоқсанында ол Дананг операциялық аймағына оралды. 1971 жылдың 5 қаңтарында кеме амфибиялық операциялар үшін Филиппиннің Миндаро қаласына кетіп, 10 қаңтарда Вьетнамға жөнелтілетін жабдықтарды тиеу үшін Субик шығанағына барды. Субик шығанағында қысқа уақытқа тоқтағаннан кейін Аламо Данангтан шығып, жалпы американдық әскерлерді шығарудың бір бөлігі ретінде теңізшілер мен көліктерді жүктеп алды. 1 ақпанда ол NS Long Beach-ке қайтып оралу үшін жолға шықты және 22 ақпанда үй портына жетті. Одан кейін демалыс пен күтім кезеңі басталды. Операциялар 5 сәуірде қайта басталды, өйткені Аламо Оңтүстік Калифорния суларына курсанттарды оқыту круизі мен амфибиялық жаттығулар өткізу үшін бағытталды. Мамыр айының басында Аламо "НС Лонг Бич" кемесіне жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін "Сил Бич" әскери-теңіз қару-жарақ станциясында оқ-дәрілерін түсірді. Кеме 13 мамырда құрғақ докқа кірді. Жабдықтау жұмыстары 15 қыркүйекте аяқталып, содан кейін 10 желтоқсанға дейін созылған жаңару курсы басталды. 1972 жыл кеменің күтіммен басталды. Содан кейін сапарға дайындық үшін бірнеше оқу-жаттығулар өтті. Кеме сапарға шығар алдында экипаж кеме талисманы ретінде ирланд сеттерін қабылдады. Сәуірде Аламо Лонг-Биштен Қиыр Шығысқа қарай жолға шықты. Солтүстік Вьетнамның Пасхалық шабуыл басталғанда Амфибиялық дайындық тобымен бірге келді. Жеті жарым айлық "ВестПак" сапарында ол Вьетнамға және одан көптеген әскерлер мен жабдықтарды тасымалдады. Бұл сапар кезінде кеме 7-ші амфибиялық эскадрильяға қосылды. Аламо 1972 жылдың маусымында Куанг Три қаласының маңында Вьетнам Республикасы теңіз жаяу әскерлерінің теңізге және әуеге түсуіне қатысқан Куанг Тридің екінші шайқасына қатысты. Ол оңтүстікке қысымды азайту үшін Вьетнам Республикасы әскерлері мен ЛВТ-мен қосқыштық операцияны басқарушы кеме болды. Аламо сонымен қатар 1972 жылдың шілдесінде Филиппиннің Лингян шығанағындағы Дагупандағы су тасқынынан зардап шеккендерді құтқару үшін негізгі бақылау кемесі болды. CH 53 әскери ұшағы қонуға дайындық барысында қалаға құлады. Ұшқыш оның броньының артық салмағын ескермеген. ACU 1 LCMS 8 ұшақтары қираған ұшақты алып шықты. Кеме Филиппин президенттік бірлігі марапатына ие болды. Окинавадағы теңіз жауынгерлерін түсіргеннен кейін ол "Рита" тайфунынан құтылу үшін оңтүстікке қарай маневр жасады. "Рита" Окинаваны айналып, оны және "Джуно" кемесін ашық теңізде және желде ұстады. Ол көпірдің үстінен көк сумен жүзіп, қатты теңізде балдақпен төмен түсіп, төзімділік танытты. Бұл сапар кезінде басқару құрылғысының бұзылуы оның USS Guadalupe (AO 32) май құюшы кемесімен соқтығысуына себеп болды. "Аламо" кемесі кемелерге жанармай құюға арналған құрал-жабдықтармен тоғысып қалғанда, оның командалық офицері үлгілі теңізшілікті көрсетті. Осы міндеттерін аяқтағаннан кейін ол жолға шығып, 8 қарашада Лонг-Бичке оралды. Кемеге келген соң, 1MC оның қайта оралуын күтіп тұрған асыраушыларының қуанышына "Жоңғыл аулаушы" әнін таратты. Кеме 1973 жылдың 27 наурызына дейін күтімде болды. 28 наурызда ол Seal Beach-тегі қару-жарақ депосына оқ-дәрілерді түсіру үшін барды. 5 сәуірде ол Сан-Педродағы Bethlehem Shipbuilding Corporation кеме құрылыс компаниясының кемежайына шектеулі жөндеуге кірді. Бұл кезең 15 мамырда аяқталды, осы күні Аламо Калифорния жағалауында теңіз сынақтарын өтті. 28 мамырда ол Сан-Диегодағы қолжетімділікке кірді, мұнда отын жүйесін әскери-теңіз күштерінің стандартты дизель отынынан дистиллятты отынға ауыстыру жұмыстары жүргізілді. Бұл жұмыс 14 қыркүйекте аяқталды, ал кеме 16 қыркүйекте бір апталық оқу үшін Hunters Point Naval Shipyard-қа бағытталды. 24 қыркүйекте ол Лонг-Бишке оралды. Аламо Коронадодан тыс амфибиялық жаңару оқуларын 12 қарашаға дейін өткізді және жыл соңына дейін Лонг-Биште қалды. 1974 жылдың алғашқы үш аптасы келесі "ВестПак" сапарына соңғы дайындықтармен өтті, ол 19 қаңтарда басталды. Сегіз күннен кейін Аламо Гавайидегі Канеохе шығанағында теңіз жаяу әскерлерінің жағаға түсу жаттығуына қатысты. Ол Валентин күнінде Окинаваға жетті. Жанармай құюдан және 2/9 батальондық десант бөлімін (BLT 2/9) тиеуден кейін ол Нумазуға, Жапонияға бағытталды, теңіз жаяу әскерлерін түсірді және Йокосукаға екі апталық шектеулі қолжетімділікке ұшып кетті. Содан кейін Беппу (Жапония) және Килунг (Тайвань) портына тоқтады. Аламоның келесі міндеті Окинавадан тыс амфибиялық оқу жаттығуы болды, одан кейін Субик шығанағына, Чинхаеге (Оңтүстік Корея), Гонконгқа, Нумазуға және Йокосукаға (Жапония) тоқтады. 30 мамырда кеме "Кенгуру I" жаттығуына қатысу үшін теңізге шықты. Штурмдық күштер Австралияның шығыс жағалауындағы Корал теңізінде жиналды. 19 маусымда ол демалыс үшін Сиднейге бет бұрды. 4 шілдеде кеме Паго-Паго, Американдық Самоа арқылы үйге жол тартты және 19 шілдеде Сан-Диегоға оралды. Алайда, Австралияға сапар алдындағы тәртіпсіздіктерді тергеуден кейін оның командалық офицері Перл-Харборда қызметтен алынды. Кеме үшін 23 қыркүйекте басталған жергілікті операциялар, желтоқсанның 4-інде Сан-Диегода басталған жөндеуге дайындықпен жалғасты.

Alamo opened 1970 at San Pedro, California, undergoing a restricted availability during which repairs were made to damaged deck plating, cranes, and a boiler. Work was completed on 19 January, and the ship made final preparations for more service in Oriental waters. On 31 January, she sailed with Denver to participate in Operation Keystone Bluejay, which involved the withdrawal of American troops from Vietnam. Alamo sailed into Danang harbor on 19 February and began loading Marines and equipment for transportation back to the United States. Alamo debarked the Marines at Camp Pendleton, California, on 14 March and then steamed north to Long Beach. She spent the next four and one half months in training exercises, refresher training, and availability. On 1 August, Alamo headed out to sea on her 10th WestPac deployment. She stopped at Pearl Harbor and Guam before reaching Subic Bay on 20 August. There, she unloaded her cargo and sailed on 21 August for Danang to bring more Marines back to the United States. Alamo reached Camp Pendleton on 11 September. After 10 days of leave and upkeep she got underway for Danang. Alamo also visited Yokosuka Tokyo, and Subic Bay. She transported landing craft along the Vietnamese coast between such points as Danang, Vung Tau, Song Bo De and An Thoi. In early December, the ship took on board BLT 2/4 for participation in Exercise GRR 1 in Subic Bay. Upon finishing that exercise, she sailed to Hong Kong for Christmas. On 28 December 1970, she returned to the Danang operating area. The vessel steamed to Mindoro, Philippines, on 5 January 1971 for amphibious operations and moved on to Subic Bay on 10 January to onload equipment to ship to Vietnam. After briefly touching back at Subic Bay, Alamo left Danang to onload Marines and vehicles as part of the general American troop withdrawal. On 1 February, she got underway to return to NS Long Beach and reached home port on 22 February. A leave and upkeep period ensued. Operations resumed on 5 April as Alamo sailed for southern California waters to hold a midshipman training cruise and amphibious exercises. In early May, Alamo unloaded her ammunition at the Seal Beach Naval Weapons Station in preparation for an overhaul at NS Long Beach. The ship entered drydock on 13 May. Yard work was completed on 15 September, and then began a period of refresher training which lasted through 10 December. The year 1972 began with the ship in upkeep. Then a series of training exercises in preparation for deployment followed. Prior to her departure, the crew adopted an Irish Setter puppy as the ship's mascot Lady. In April, Alamo left Long Beach for the Far East. In company with the Amphibious Readiness Group arrived at the beginning of the North Vietnamese Easter Offensive. During her seven and one half month WestPac tour, she made numerous troop and equipment lifts to and from Vietnam. During this tour, the ship was attached to Amphibious Squadron 7. Alamo participated in the Second Battle of Quảng Trị, involving the sea and air landing of Republic of Vietnam Marine Corps troops near Quang Tri City in June 1972. She was the Primary Control Ship for an amphibious feint with LVTs and Army of the Republic of Vietnam forces to draw off pressure to the south. Alamo also was a primary control ship for the rescue efforts for flooding victims in Dagupan, Lingyan Gulf, Philippines in July 1972. A Marine CH 53 crashed in the town as it flaired for a landing. The pilot had not accounted for the extra weight of its armor. The assigned ACU 1 LCMS 8s brought out the demolished aircraft. The ship was awarded the Philippine Presidential Unit Citation. Following an offload of Marines in Okinawa she maneuvered south to evade Super Typhoon Rita. In a very unusual and unexpected move, Rita looped around Okinawa and caught her and Juneau in high sea and winds. She ballasted down and endured heavy seas with blue water cresting over her bridge. It was also during this deployment that a steering gear failure caused her to collided (port side to) with an oiler, USS Guadalupe(AO 32),during underway replenishment. Alamo's commanding officer exhibited exemplary seamanship as the ships were entangled in the refueling gear. Following completion of these duties, she got underway and returned to Long Beach on 8 November. Upon arrival the ship's 1MC broadcast the Lone Ranger theme to the delight of the dependents awaiting her return. The ship remained in upkeep through 27 March 1973. On 28 March, she moved to the Weapons Depot at Seal Beach to unload ammunition. She entered the Bethlehem Shipbuilding Corporation shipyard at San Pedro, California on 5 April for a restricted availability. This period ended on 15 May, when Alamo held sea trials along the California coast. She commenced an availability at San Diego on 28 May to convert the fuel system from Navy standard fuel oil to distillate fuel. This work was completed on 14 September, and the ship sailed to Hunters Point Naval Shipyard on 16 September to begin a week of training. She returned to Long Beach on 24 September. Alamo held amphibious refresher training off Coronado, California, through 12 November, and remained at Long Beach through the end of the year. The first three weeks of 1974 were spent making final preparations for another WestPac deployment which began on 19 January. Eight days later, Alamo took part in a Marine Corps landing exercise off Kaneohe Bay, Hawaii. She reached Okinawa on Valentine's Day. After refueling and onloading Battalion Landing Team 2/9 (BLT 2/9) she sailed to Numazu, Japan, unloaded the Marines, and pushed on to Yokosuka for a fortnight's restricted availability. Next came port calls at Beppu, Japan, and at Keelung, Taiwan. Alamos ensuing assignment was an amphibious training exercise off Okinawa which, in turn, was followed by stops at Subic Bay; Chinhae, South Korea; Hong Kong; and Numazu and Yokosuka, Japan. On 30 May, the ship got underway to participate in Exercise Kangaroo I. The assault force gathered in the Coral Sea off the east coast of Australia. On 19 June, she headed for Sydney for a leave period. On 4 July, the ship weighed anchor and sailed home, via Pago Pago, American Samoa, and arrived back at San Diego on 19 July. However her commanding officer was relieved of command in Pearl Harbor following an investigation of unrest exhibited prior to the Australia visit. Local operations, which began for the ship on 23 September, were soon followed by preparations for an overhaul which began at San Diego on 4 December 1974.

1975-1979 жылдар

Аламо 1975 жылғы 27 мамырда Лонг-Бичке аттанды және маусым айында үй портында шектеулі қолжетімділікте болды. 2 шілдеде Аламо оқ-дәрілерді алу үшін Сил-Бичке бағыт алды, ал 14 шілдеде Сан-Диегодан амфибиялық жаттығуды бастады. 4 қазанда тағы бір WestPac круизіне шықты. Перл-Харборға келгеннен кейін, ол 12-14 қазан аралығында Канеохе шығанағында өткен амфибиялық жаттығуларға қатысты. Келесі күні кеме Кваджалейн арқылы Субик шығанағына қарай сапарын жалғастырды. 1 қарашада қысқа тоқталыстан кейін Аламо Сасебоға жөндеуге жөнелтілді. Содан кейін ол BLT 2/9-ды Нумазудан Окинаваға тасымалдады, содан кейін Оңтүстік Кореяның Пусан қаласына сапар жасады. Кейін кеме Жапониядағы Сасебо мен Кагосима, Тайваньдағы Килунг, Окинавадағы Бакнер шығанағы, Сингапурдағы Сингапур, Тайландтағы Саттахип және Кореядағы Инчон қалаларына да тоқтады. 7 мамырда Аламо соңымен АҚШ-қа бағыт алды. Ол өзінің жаңа портына 25 мамырда Сан-Диегоға жетті және жөндеуден кейін, 1976 жылдың қалған бөлігінде Калифорния жағалауындағы жергілікті операцияларға арналды. 1977 жыл үш айлық кемеге арналған жаңарту курсымен басталды. 29 наурызда ол тағы да Қиыр Шығысқа қарай жолға шықты. Бұл сапар барысында Аламо Жапонияның Ивакуни және Нумазу, Субик шығанағы, Бакнер шығанағы, Кореяның Инчон және Пусан, Гонконг, Тайваньның Килунг сияқты таныс порттарға барды. Сондай-ақ, ол Корея мен Таиландтың теңіз күштерінің бірлескен оқу-жаттығуларына қатысып, 23 қазанда үйге қайту алдында көптеген әскерлер мен жабдықтау шаттлдарын жасады. 17 қарашада Аламо Сан-Диегоға келді және іске қосылғаннан кейін демобилизация кезеңіне кірді. 1978 жылғы 19 қаңтарда Аламо Оңтүстік Калифорния жағалауында екі апталық операцияны бастады, содан кейін күрделі жөндеуге дайындыққа кірісті. 13 наурызда Аламо Сан-Педродағы Тодд кеме құрылыс зауытына кірді. Ол желтоқсан айында теңізде сынақтардан өтті және Рождество мерекесінде Лонг-Бич портында болды. 1979 жылғы 11 қаңтарда Сан-Диегоға оралды. Кеме 22 қаңтарда әскери-теңіз қару-жарағын Seal Beach станциясына оқ-дәрілерді тиеу үшін бағытталды, содан кейін оқу жаттығуларын бастады. Маусым айында кемеге қайта жабдықтау міндеті жүктелді және Eniwetok теңіз базасында шағын қайықтарды жөндеу қызметін көрсетті. Бұл топ аралды тазалау жұмысына қатысып, оны қайтадан тұрғылықты орынға айналдырды. 28 маусымда жұмысын аяқтаған соң, ол Перл-Харборға қарай жолға шықты. Сондағы қысқа тоқталыстан кейін ол сапарын жалғастырып, 15 шілдеде Сан-Диего портына кірді. Ол тамыз айының барлық уақытын шектеулі қолжетімділікте өткізді. Қыркүйек айында Аламо флотының жаттығуына 30 американдық және канадалық әскери кеме қатысып, Канада жағалауының жанында Ванкувер аралына десант түсірді. 9 қазанда Аламо Сиэтлге бағытталды, онда ол үш апта бойы жөндеу жұмыстарын жүргізді. 2 қарашада Сан-Диегоға оралды. Кеме қалған уақытын 1980 жылдың басында жоспарланған WestPac-қа дайындықпен өткізді.

Alamo got underway for Long Beach on 27 May 1975 and spent the month of June at her home port in restricted availability. On 2 July, Alamo sailed to Seal Beach to take on ammunition and, on 14 July, began amphibious refresher training off San Diego. She sailed on 4 October for another WestPac cruise. Following her arrival at Pearl Harbor, she took part in an amphibious exercise held in Kaneohe Bay from 12 to 14 October. The next day, the ship continued her journey, bound via Kwajalein for Subic Bay. After a brief stop there on 1 November, Alamo sailed to Sasebo for upkeep. She next transported BLT 2/9 from Numazu to Okinawa, then made a trip to Pusan, South Korea. Her other subsequent ports of call included Sasebo and Kagoshima, Japan; Keelung, Taiwan; Buckner Bay, Okinawa, Singapore; Sattahip, Thailand; and Inchon, Korea. On 7 May, Alamo finally set course for the United States. She reached her new home port of NS San Diego on 25 May and, following upkeep, devoted herself to local operations along the California coast for the rest of 1976. The year 1977 began with three months of refresher training for the ship. On 29 March, she once again set off for the Far East. During this trip, Alamo visited the now familiar ports of Iwakuni and Numazu, Japan, Subic Bay, Buckner Bay, Inchon and Pusan, Korea, Hong Kong, and Keelung, Taiwan. She also participated in joint exercises with Korean and Thai naval forces and made numerous troop and supply shuttles before getting underway for home on 23 October. On 17 November, Alamo arrived at San Diego and entered a post deployment standdown period. On 19 January 1978, Alamo began a fortnight's operations off the southern California coast and then turned to preparations for an overhaul. On 13 March, Alamo entered the Todd Shipyard in San Pedro. She held sea trials in December and was in port at Long Beach for the Christmas holidays. She returned to San Diego on 11 January 1979. The vessel sailed to Naval Weapons Station Seal Beach on 22 January to load ammunition and then began a series of training exercises. In June, the ship was assigned to resupply duty and provided small boat repair service at the naval outpost on Eniwetok. The group was involved in a cleanup operation to make the island habitable once again. After finishing her work on 28 June, she got underway for Pearl Harbor. At the end of a short stay there, she resumed her voyage and sailed into San Diego harbor on 15 July. She spent the month of August in restricted availability. In September, Alamo took part in a fleet exercise involving over 30 American and Canadian warships that included an amphibious landing on Vancouver Island, just off the Canadian coast. On 9 October, Alamo sailed to Seattle, where she underwent repair work for three weeks. She returned to San Diego on 2 November. The ship spent the remainder of the year preparing for a scheduled WestPac deployment in early 1980.

1980-1984 жылдар

Аламо 1980 жылдың 4 қаңтарында Қиыр Шығысқа сапарға шықты. Жолда ол Перл-Харбор және Гуамда тоқтады, 10 ақпанда Субик шығанағына жетті. Док-үстірт кемесі айдың соңына дейін Филиппинде болды, 22-26 ақпан аралығында Замбалесте десанттық жаттығулар өткізу үшін теңізге шықты. 1 наурызда Субик шығанағынан шығып, Үнді мұхитына бағыт алды. Жол бойында Аламо Паттайя (Таиланд) және Сингапурда тоқтады. 15 наурызда Сингапурдан шығып, Үнді мұхиты арқылы Араб теңізіне қарай жолға шықты. Аламо осы аймақта мамыр айының басына дейін жұмыс істеді. Сол кезде док-үстірт кеме Диего Гарсия аралындағы әскери-теңіз базасына қарай бет алды. 5-13 мамыр аралығында Диего Гарсияға тоқтағаннан кейін ол теңізге қайта оралды және Батыс Австралияға бағыт алды. Перт қаласына бес күндік сапардан кейін кеме Австралиядан Филиппиндеге қайтып оралды. Аламо Субик шығанағына бес күндік сапармен барып, кейін АҚШ-қа оралды. Кеме 24-26 маусым аралығында теңізшілерді түсіру үшін Перл-Харборға тоқтады және 3 шілдеде Сан-Диегоға жетті. Одан кейін 11 тамыз күні Батыс жағалауда қалыпты жұмыс істей бастады. Ол 1980 жылдың аяғына дейін және 1981 жылдың алғашқы алты айының басым бөлігінде осылай айналысты. 24 маусымда Аламо Сан-Диегодан 7-ші флотпен тағы бір кезекшілікке шықты. Алайда оның батыс Тынық мұхитіндегі қызметі тағы да Үнді мұхитына дейін созылды. Перл-Харборда тоқтап, Окинавадағы Бакнер шығанағында жаттығудан кейін, ол тамыз айында екі аптаға Субик шығанағына барды. 21 тамызда Аламо Филиппиннен Африканың шығыс жағалауына қарай сапар шегіп, 6 қыркүйекте Момбасаға (Кения) жетті. Ол жерде ол Кения әскерлерімен екіжақты жаттығуларға қатысып, Диего Гарсия арқылы Үнді мұхиты арқылы Австралияға оралды. Перт пен Сиднейге сапардан кейін және көпжақты жаттығу "Кенгуру 81" жаттығуынан кейін кеме 1 қарашада Филиппинге бағыт алды. 9 қарашада Субик шығанағына келіп, айдың қалған бөлігінде сол жерде қалды. 30 қарашада кеме АҚШ-қа қарай жолға шықты. Аламо Сан-Диегоға 23 желтоқсанда қайта кірді және жылды әдеттегі демалыс және күтіп ұстау тәртібімен аяқтады. 1982 жылдың қаңтар айының соңына дейін жұмыстың салыстырмалы түрде тоқтауы жалғасты. Ақпан айында док-үстірт кеме теңізде кейбір операцияларды жүргізді, бірақ айдың соңында тұрақты жөндеуге дайындықты бастады. Ұзартылған жөндеу кезеңі 12 сәуірде басталды, 1982 жылдың соңына дейін созылып, 1983 жылға дейін жалғасты. Жөндеу 1983 жылы 6 мамырда аяқталды, ал Аламо Оңтүстік Калифорния операциялық аймағында жаңарту курсын бастады. Алайда маусым айының соңында оның қозғалтқышы зақымдалып, жаттығуларын тоқтатты және оны жазда жөндеу үшін айлаққа байлап қойды. Қыркүйектің соңында Аламо теңізде қайтадан жұмыс істей бастады. Батыс жағалаудағы қызмет, жөндеу проблемалары себепті кейде үзіліп, жылдың аяғына дейін және 1984 жылға дейін жалғасты. Ақпан айында ол дайындық жаттығуларына, сынақтарға және арнайы амфибиялық соғыс кемесін дайындауға бағытталған сынақтарға назар аударуды бастады. 1984 жылы 30 мамырда Аламо батыс Тынық мұхитына сапарға шықты. Кеме қатынасының алғашқы кезеңінде Австралия, Канада және Жаңа Зеландия әскери-теңіз күштерімен, сондай-ақ Жапонияның теңіздік өзін-өзі қорғау күштерінің элементтерімен көпұлтты қорғаныс жаттығуларына қатысты. Бұл жаттығулар көбінесе Гавай аралдарында өткізілді. 3 шілдеде Аламо Гавайиге сапарын аяқтап, Шығыс елдеріне сапарын жалғастырды. Жолда оның негізгі қозғалтқыш қондырғысының қазандықтарында проблемалар пайда болды, сондықтан ол 20 шілдеде Субик шығанағына келгеннен кейін жөндеу жұмыстарының тағы бір кезеңіне кірісті. Кеме жөндеуден кейінгі сынақтарды тамыздың соңғы аптасында жүргізді және ақыры 24 тамызда Субик шығанағынан кетті. Аламо 27 тамызда Окинавадағы Бакнер шығанағына жетіп, Жапонияға тасымалдау үшін теңізшілерді кемеге отырғыза бастады. 28 тамыз бен 16 қыркүйек аралығында су асты әскери кеме Окинава мен Жапония арасында екі рет екі жаққа сапар жасады. 18 қыркүйекте ол Бакнер шығанағынан шығып, Оңтүстік Кореяның Инчон қаласына барады. 18 қыркүйек пен 13 қазан аралығында Окинава мен Оңтүстік Корея порттары арасында үш рет саяхат жасады. Окинаваға қайтып оралғанда, оның артқы қақпасы 90 градусқа бұрылуға мәжбүр болды. Күшпен шарбақтардың бірі жыртылып, гидравликалық таяқ артқы жағын бұрып жіберді, бұл оны 2 қарашаға дейін жөндеуге мәжбүр етті. Сол кезде ол Оңтүстік Кореяның әскери-теңіз флоты мен теңіз жаяу әскерлерінің элементтерімен бірлесіп "Валиант Блиц 85-1" екіжақты жаттығуына қатысу үшін Кореяға қайта бет алды. Бакнер шығанағы мен Жапонияның Сасебо қалаларында тоқтағаннан кейін Аламо қараша айының үшінші аптасының соңында АҚШ-қа қайта сапарға шықты. Док-үстірт кеме әдеттегідей Перл-Харборға тоқтады, содан кейін 6 желтоқсанда Сан-Диегоға қайта кірді.

Alamo embarked upon the voyage to the Far East on 4 January 1980. En route, she made stops at Pearl Harbor and Guam before arriving at Subic Bay on 10 February. The dock landing ship stayed in the Philippines through the end of the month, getting underway once between 22 and 26 February to carry out an amphibious landing exercise at Zambales. On 1 March, she departed Subic Bay bound ultimately for duty in the Indian Ocean. Along the way, Alamo stopped at Pattaya, Thailand, and at Singapore. She departed Singapore on 15 March and made her way across the Indian Ocean to the Arabian Sea where she joined the contingency force established in response to the takeover of the American embassy in Tehran, Iran. Alamo operated in that area until the beginning of May. At that time the dock landing ship headed for the Navy facility at Diego Garcia Island. After stopping at Diego Garcia from 5 to 13 May, she returned to sea and shaped a course for Western Australia. Following a five day visit to Perth, the ship departed Australia on her way back to the Philippines. Alamo paid a five day visit to Subic Bay as well and then began the voyage back to the United States. The dock landing ship stopped off at Pearl Harbor between 24 and 26 June to disembark Marines and arrived in San Diego on 3 July. Post deployment standdown occupied her time from then until 11 August when she began normal operations along the West Coast. She remained so engaged through the end of 1980 and for the bulk of the first six months of 1981. On 24 June Alamo stood out of San Diego for another tour of duty with the 7th Fleet. Once again, however, her western Pacific assignment included an Indian Ocean interlude. After a stop at Pearl Harbor and an exercise out of Buckner Bay, Okinawa, she visited Subic Bay for a fortnight in August. On 21 August, Alamo left the Philippines for the east coast of Africa and arrived in Mombasa, Kenya, on 6 September. There, she participated in a bilateral exercise with Kenyan forces before heading back across the Indian Ocean via Diego Garcia to Australia. After visits to Perth and Sydney and the multilateral exercise Exercise Kangaroo 81, the dock landing ship set course for the Philippines on 1 November. She pulled into Subic Bay on 9 November and remained there for the rest of the month. On 30 November, the ship got underway for the United States. Alamo reentered San Diego again on 23 December and ended the year with the usual leave and upkeep routine. The relative inactivity following a deployment continued through the end of January 1982. In February, the dock landing ship carried out some operations at sea, but, late in the month, began preparations for regular overhaul. The extended repair period began on 12 April, lasted through the end of 1982, and carried over well into 1983. Overhaul ended on 6 May 1983, and Alamo commenced refresher training in the Southern California Operating Area. Late in June, however, damage to her propulsion plant interrupted her training evolutions and caused her to spend the summer tied up to a pier for repairs. Late in September, Alamo resumed operations at sea. Service along the West Coast, interrupted sporadically by repair problems, continued through the end of the year and into 1984. In February, she began concentrating her efforts on readiness exercises, trials, and examinations specifically geared to preparing the amphibious warship for her scheduled deployment to the Far East. On 30 May 1984, Alamo embarked upon the voyage to the western Pacific. On the first leg of the crossing she participated in multinational defense exercises with units of the navies of Australia, Canada and New Zealand as well as with elements of the Japan Maritime Self Defense Force. For the most part, those exercises were conducted in the Hawaiian Islands. On 3 July, Alamo concluded her visit to Hawaii and resumed the voyage to the Orient. En route, further troubles surfaced in the boilers of her main propulsion plant so that, upon her arrival in Subic Bay on 20 July, she commenced another round of repairs. The dock landing ship carried out post repair trials during the last week in August and finally departed Subic Bay on 24 August. Alamo reached Buckner Bay, Okinawa, on 27 August and began embarking Marines for transportation to Japan. Between 28 August and 16 September, the amphibious warship made two round trip voyages between Okinawa and Japan carrying Marines to and from training exercises. On 18 September, she stood out of Buckner Bay on her way to Inchon, South Korea. During the period 18 September to 13 October, she made three round trip voyages between Okinawa and South Korean ports. Upon her return to Okinawa from the third of those assignments, a problem with her stern gate was due to a maneuver consisting of a 90 degree turn with the rear gate down in the water at 15 knots. The force ripped one of the hinges and a hydraulic rod thrust out the back side end causing her to be tied up with repairs until 2 November. At that time she headed back to Korea to participate in the bilateral exercise "Operation Valiant Blitz 85 1" in cooperation with elements of the South Korean Navy and Marine Corps. Following stops at Buckner Bay and Sasebo, Japan, Alamo began the voyage back to the United States at the end of the third week in November. The dock landing ship made the usual call at Pearl Harbor and then reentered San Diego on 6 December.

1985-1990 жылдар

1984 жылдың қалған бөлігінде және 1985 жылдың қаңтар айының алғашқы екі аптасында оның уақытын жұмыстан босатылу және мерекелік демалыс күндерімен өткізді. «Аламо» қаңтар айының соңында өз портынан жергілікті операцияларды қайта бастады. Амфибиялық соғыс кемесі 1985 жыл бойы Сан-Диего портында немесе Батыс жағалауға жақын суларда жаттығулар, сынақтар, тексерулер мен инспекциялар жүргізді. Осы кестедегі жалғыз үзіліс қазан айында болды, ол батыс жағалаудан Гавайиге барып, қайта оралып, жаңару оқуына қатысты. 1986 жылдың басында «Аламо» экипажы 7-ші флотпен болашақ міндетін орындауға дайындыққа бар күшін жұмсады. Ол 1986 жылдың 16 қаңтарында батысқа қарай сапарға шықты және жол бойы тоқтамады. Филиппинде сайлау кезінде зорлық-зомбылыққа қауіп төнуі, тіпті «Иво Джимада» жоспарланған жаттығуларды тоқтатуға себеп болды, осылайша «Аламо» және басқа әскери кемелер Манила маңында АҚШ азаматтарына көмек көрсетуге дайын тұруы керек болды. Бұл қауіп іске аспады, ол 9 ақпанда Субик шығанағына кірді. Он күннен кейін док-үстел кемесі Гонконгке бет алды, онда 21-26 ақпан аралығында бес күн өткізді. Айдың соңында Субик шығанағына қысқа уақытқа оралғаннан кейін «Аламо» 2 наурызда Окинаваға қарай жол тартты. Окинавада ол Оңтүстік Корея жағалауында өткізілетін үлкен екіжақты амфибиялық жаттығуға әскерлерді мінгізді. «Аламо» 1 сәуірде Окинаваға оралды, бірақ 4 сәуірге дейін ғана болды, содан кейін Жапонияға жолға шықты. Сасебода тоғыз күндік тоқталыстан кейін док-үстел кемесі 20 сәуірде Субик шығанағына оралды. Одан ол Индонезияның Бали аралы арқылы Сингапурға сапар жасады. Мамыр айының ортасында Филиппинде болған «Аламо» сол айдың қалған бөлігінде жаттығулар өткізді. 10 маусымда ол Окинаваға қайтып оралды. «Аламо» 13 маусымда бағытына жетіп, Окинавада амфибиялық жаттығулар өткізу үшін келесі 10 күн жұмсады. 23 маусымда док-үстел кемесі үйге қайту үшін теңізге шықты. «Иво Джима» мен «Перл-Харборда» қысқа тоқталыстардан кейін, амфибиялық соғыс кемесі 15 шілдеде Калифорния штатының Дель-Мар қаласында тірек тастады. 16 шілдеде Сан-Диегоға көшіп, жұмыстан босату рәсімін бастады. Демалыс және күтіп ұстау кезеңі тамыздың екінші аптасында аяқталды, ал «Аламо» Батыс жағалауындағы суларда амфибиялық соғыс жаттығуларының кестесін қайта бастады. Бұл жаттығулар 14 қазанға дейін жалғасты, содан кейін ол Сан-Диегодағы кемежайда шектеулі қолдануға берілді. Ол 1986 жылдың соңына дейін сол жерде қалды.

Post deployment standdown and holiday routine occupied her time for the rest of 1984 and during the first two weeks of January 1985. Alamo resumed local operations out of her home port late in January. The amphibious warship spent the whole of 1985 conducting exercises, trials, examinations, and inspections either in port in San Diego or in waters adjacent to the west coast. The only break in that schedule came in October when she made a round trip voyage from the west coast to Hawaii and back for refresher training. At the beginning of 1986, preparations for her upcoming tour of duty with the 7th Fleet occupied the energies of Alamos crew. She embarked upon the voyage west on 16 January 1986 and made no stops along the way. The danger of violence during elections in the Philippines even prompted the cancellation of planned exercises at Iwo Jima in order that Alamo and other Navy ships be on station near Manila to render assistance to United States citizens in that eventuality. The threat never really materialized, and she entered Subic Bay on 9 February. Ten days later, the dock landing ship set sail for Hong Kong where she spent the five days from 21 to 26 February. Returning to Subic Bay briefly at the end of the month, Alamo then headed for Okinawa on 2 March. At Okinawa, she embarked troops for a major bilateral amphibious exercise conducted on the South Korean coast. Alamo returned to Okinawa on 1 April but stayed only until 4 April when she got underway for Japan. Following a nine day call at Sasebo, the dock landing ship returned to Subic Bay on 20 April. From there, she voyaged to Singapore by way of the Indonesian island of Bali. Back in the Philippines by mid May, Alamo carried out exercises there for the remainder of the month. On 10 June, she headed back to Okinawa. Alamo arrived at her destination on 13 June and spent the next 10 days conducting amphibious exercises at Okinawa. On 23 June, the dock landing ship put to sea for the passage home. After brief pauses at Iwo Jima and Pearl Harbor, the amphibious warship dropped anchor at Del Mar, California, on 15 July. She moved to San Diego on 16 July and commenced postdeployment standdown. The leave and upkeep period ended during the second week in August, and Alamo started another schedule of amphibious warfare training in waters along the west coast. Those evolutions lasted until 14 October at which time she began a restricted availability at pierside in San Diego. She remained there through the end of 1986.

Рио-де-Жанейро (G-31)

Аламо 1990 жылғы 2 қарашада қызметтен шығарылды және сол күні Бразилия Әскери-теңіз күштеріне «Рио-де-Жанейро» (G31) ретінде берілді, 21 қарашада қолданысқа енгізілді. Бразилия Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен кезеңінде «Рио-де-Жанейро» Бразилия армиясы мен теңіз жаяу әскерінің материалдық-техникалық жабдықтары мен қызметкерлерін Рио-де-Жанейро мен Порт-о-Пренс арасында тасымалдап, MINUSTAH миссиясын қолдады, сондай-ақ бірнеше теңіз жаттығуларына қатысты. 2006 жылы ол контр-адмирал Франсиско Антонио де Магалхаес Лараньераның флагмандық кемесі болды, ол Гаити III операциясы үшін жауапты күштерге басшылық етті және Форталезадан Гаитиге бағыт алды. Порт-о-Пренске жасаған алғашқы сапарында ол MINUSTAH материалдарын тасымалдамады, тек басқару және бақылау кемесі ретінде жұмыс істеді, спутниктік байланыс жабдықтарын, MINUSTAH-қа жіберілетін офицерлер тобын, теңіз жаяу әскерінің полиция қызметкерлерін және кемелердің портода тұрған кездегі қауіпсіздігін қамтамасыз ететін GRUMEC операторларының тобын тасымалдады. Күштерге сондай-ақ «Маттосо Майя» десанттық кемесі, «Нитерой» және «Индепенденса» фрегаттары, «Альмиране Гастао Мотта» танкері де кірді. Кемелер 17 мамырда Форталезадан шығып, 30 мамырда Порт-о-Пренске жетті. Күштер тобы 7 маусымда Кариб теңізін қыбыр етіп, Кюрасао, Белем және Масейо арқылы Рио-де-Жанейроға қайтып келді, онда 8 шілдеде жетті.