Кіріспе

Сафия Шарлотта Ганноверлік (30 қазан 1668 – 1 ақпан 1705) – Пруссияның королі Фредерик I-нің әйелі ретінде алғашқы патшайым болды. Ол Ганновердің курфюрсті Эрнест Август пен оның әйелі Пфальцтың Софиясының жалғыз қызы еді. Оның үлкен ағасы Жорж Луи 1714 жылы Ұлыбритания тағына патша Жорж I ретінде шықты.

Ерте өмір

София Шарлотта Оснабрюк князьдік епископтығының Ибург қамалында дүниеге келді, онда оның әкесі протестант князь-епископ атағын иеленді. 1672 жылы оның отбасы Оснабрюктегі жаңа епископтық резиденцияға көшті, ал 1679 жылы Эрнест Август ағасы, Брансуик-Люнебург герцогы Иоанн Фредериктің орнына Каленберг княздығына ие болды. Бала кезінде София Шарлотта анасымен бірге Франция Корольдігіне Франция тағының мұрагері, Ұлы Дофин Луиге үйлену ниетімен сапар шекті. Бірақ ол кейін Бавария герцогинясы Мария Анна Викторияға үйленді, алайда София Шарлотта 1683 жылы оның әйелі қайтыс болғаннан кейін Людовик XIV патшаға да қалыңдық болып ұсынылды. Алайда бұл жоспар да жүзеге аспады. Сондықтан оның үйленуі Фридрих Вильгельмнің ұлы, Бранденбург курфюрстісі Фридрих Гогенцоллернмен болды, ол Бранденбург маркграфтығы мен Пруссия герцогтығының мұрагері еді.

Электрші және патшайым

1684 жылы 8 қазанда Фредерикке үйленгеннен кейін 1688 жылы Бранденбург электросы болды, ал 1701 жылы Бранденбург-Пруссия патшалыққа көтерілген соң Пруссияның тұңғыш королевасы атанды. Оның жетілген жалғыз баласы Пруссияның королі Фридрих Вильгельм I болды. Күйеуі оған қатты ғашық болғандықтан, Людовик XIV-ке еліктеп, сарайында Катарина Рикерт атты ресми сүйіктісі болғанымен, оның қызметін пайдаланбады; алайда, София Шарлоттаға деген махаббаты өзара болмады. Бастапқыда София Шарлотта саяси істерге араласып, 1697 жылы Пруссия премьер-министрі Эберхард фон Данкельманның құлауына себепкер болды, бірақ көп ұзамай жеке өмірге шықты. 1695 жылы күйеуінен Берлиннің батысындағы Лиецов поместьесін, одан алыс жатқан Капутқа айырбастады. Ол күйеуінен тәуелсіз өмір сүру және жеке сарайын құру үшін архитекторлар Иоганн Арнольд Неринг пен Мартин Грунбергтің жобасымен барокко стиліндегі жазғы резиденция салдырды. Фредерикке тек шақыру арқылы ғана келуге рұқсат болды, мысалы, 1699 жылдың 11 шілдесінде оның туған күніне өткізген кеште. 1700 жылдан бастап ол жаз айларында тұрақты түрде сол жерде тұрды. Бұл поместье кейіннен оның өлімінен соң Шарлоттенбург сарайы деп аталды. София Шарлотта ең алдымен анасының жақын досы және тәрбиешісі Готфрид Вильгельм Лейбницбен достығы мен хат алмасуымен есте қалады, ол оның жақтасы болды. Неміс тілінен өзге, француз, итальян және ағылшын тілдерін де жетік білді. Анасының үлгісімен, Исаак де Бозобр, Даниэль Эрнст Яблонски және Джон Толанд сияқты философтар мен дінтанушылармен өзін қоршады және Пруссия ғылым академиясын құруға түрткі болды. Ол музыкаға қызығушылық танытып, ән айтты, клавесинде ойнады, итальяндық опера театрын салдырды және Аттилио Ариости мен Джованни Бонончини сияқты музыканттарды жұмысқа алды. Композитор Арханжело Корелли өз Op. 5 соло скрипкаға арналған сонаталарын (Рим, 1700) оған арнады. Кейбір мәліметтерге сәйкес, ол күйеуінің әсем рәсімдерін соншалықты жек көріпті, олардың тағына отыруы кезінде өзіне "қызықты көңіл көтеру" үшін тамақтан тырнақша алыпты. София Шарлотта соншалықты беделді тұлға болғандықтан, 1697 жылы патша Петр I оны және оның анасын Ұлы Елшілігі барысында алғаш кездескенде, қатты ұялып, қорқып, сөйлей алмаған. Екі әйел де оны сабаздандырды, ол да өзінің табиғи юморымен және брокаттан және теріден толған жәшіктермен жауап берді. София Шарлотта 1705 жылдың 1 ақпанында (ескі стиль бойынша 21 қаңтарда) Гановерде анасына барып қайтқанда өкпе қабынуынан 36 жасында қайтыс болды.

Мұра

Шарлоттенбург, бүгінде Берлиннің бір ауданы, Бад-Ибургтағы Шарлоттензе көлі, сондай-ақ Берлиндегі Софи Шарлотта гимназиясы оның құрметіне аталған.

Тақырыбы

Бранденбургтың Фредерик Августы (6 қазан 1685 – 31 қаңтар 1686) бала кезінде қайтыс болды. Пруссияның Фридрих Вильгельм I (14 тамыз 1688 – 31 мамыр 1740) Ганноверлік София Доротеяға үйленді және балалары болды.