Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы Ақ үйдің өкілі
Former White House spokesman
Ларри Мелвин Спикс (13 қыркүйек 1939 – 10 қаңтар 2014) – американдық журналист және өкіл, 1981 жылдан 1987 жылға дейін президент Рональд Рейганның басқару кезінде Ақ үйдің баспасөз хатшысы қызметін атқарған. 1981 жылдың 30 наурызында баспасөз хатшысы Джеймс Брейдиге оқ тигеннен кейін ол бұл қызметке тағайындалды. Спикс Миссисипи штатының солтүстік-батысында дүниеге келді және Миссисипи университетінде оқыды. 1960 жылдары демократ сенаторы Джеймс Истлендтің 1968 жылы баспасөз хатшысы болғанға дейін журналист болып жұмыс істеді. Бұл лауазымда ол сонымен қатар АҚШ Сенатының Әділет комитетінің өкілі де болды. 1974 жылы президент Ричард Никсонның штаб қызметкері болып жұмыс істеді, жақын арада президенттің арнайы кеңесшісінің баспасөз хатшысы болды, бұл Уотергейт дауының ең қызу кезінде болды. Никсон отставкаға кеткеннен кейін президент Джеральд Форд Спиксті президенттің көмекші баспасөз хатшысы етіп тағайындады. Спикс Фордпен бірге вице-президенттікке сәттіліксіз кандидат болған Боб Доульдің баспасөз хатшысы болды. Рейган әкімшілігіне кіргенге дейін Hill & Knowlton халықаралық қарым-қатынас фирмасында жұмыс істеді.
Larry Melvin Speakes (September 13, 1939 – January 10, 2014) was an American journalist and spokesperson who acted as White House Press Secretary under President Ronald Reagan from 1981 to 1987. He assumed the role after Press Secretary James Brady was shot on March 30, 1981. Speakes was a native of northwest Mississippi and attended the University of Mississippi. He worked as a journalist in the 1960s until he became press secretary for Democratic Senator James Eastland in 1968. In this position he also worked as the spokesman for the United States Senate Committee on the Judiciary. In 1974, he became a Staff Assistant for President Richard Nixon and soon became the Press Secretary to the Special Counsel to the President at the height of the Watergate scandal. Upon Nixon's resignation, President Gerald Ford appointed Speakes to be Assistant Press Secretary to the President. Speakes served as Bob Dole's press secretary during his unsuccessful vice presidential run with Ford. He worked for the international public relations firm of Hill & Knowlton until joining the Reagan administration.
Ерте өмір
Спикс Миссисипи штатының солтүстік-батысындағы Кливленд қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасының Боливар округінің Меригольд қаласындағы орта тапқа жататын үйіне ең жақын аурухана осы қалада орналасқан еді. Оның әкесі Гарри Эрл Спикс банкир болған. Анасы – бұрынғы Этлин Фрэнсис Финчер.
Speakes was born in Cleveland in northwestern Mississippi, which had the nearest hospital to his parents' middle class home in Merigold in Bolivar County. His father, Harry Earl Speakes, was a banker. His mother was the former Ethlyn Frances Fincher.
Миссисипидегі газетші
Спикс Оксфордтағы Миссисипи университетінен журналистика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1961 жылы «Оксфорд Игл» газетінің редакторы болды, содан кейін 1962 жылдан 1966 жылға дейін Кливлендтегі «Боливар Коммерциал» газетінің бас редактор қызметін атқарды. 1966 жылдан 1968 жылға дейін Миссисипи штатының Лиланд қаласындағы «Прогресс Паблишерс» баспасының бас менеджері және редакторы болып жұмыс істеді.
Speakes received a Bachelor of Arts degree in journalism from the University of Mississippi in Oxford. He served as editor of the Oxford Eagle in 1961, and thereafter as managing editor of the Bolivar Commercial in Cleveland from 1962 to 1966. From 1966 to 1968, he worked as general manager and editor of Progress Publishers of Leland, Mississippi.
Сенаттың баспасөз хатшысы
1968 жылы Спикс Вашингтон қаласына барды, Миссисипи штатының демократ сенаторы Джеймс Истлендтің баспасөз хатшысы болып қызмет етті. Осы лауазымда ол АҚШ Сенатының Әділет комитетінің өкілі және 1972 жылы сенатордың республикашыл Гил Кармайклға қарсы қайта сайлау науқанын үйлестірушісі ретінде жұмыс істеді.
Speakes headed to Washington, D. C. in 1968, serving as press secretary to Democratic Senator James Eastland of Mississippi. In this capacity, he worked as spokesman for the United States Senate Committee on the Judiciary and a coordinator of the senator's reelection campaign in 1972 against the Republican Gil Carmichael.
Ақ үйдегі жұмыс
Ақ үй 1974 жылы Спиксті штаб қызметкері етіп тағайындады, ал көп ұзамай Уотергейт дауының қызу шағында Президенттің арнайы кеңесшісінің баспасөз хатшысы болды. Никсон отставкаға кеткен соң, Президент Форд Спиксті Президенттің көмекші баспасөз хатшысы қызметіне тағайындады. Спикс Фордпен бірге сәттіліксіз вице-президенттікке кандидат болған Боб Доульдің баспасөз хатшысы болды. 1977 жылы Президент Фордтың жеке баспасөз хатшысы болып қысқа уақыт қызмет еткеннен кейін, Спикс 1981 жылға дейін Hill & Knowlton халықаралық қатынастар фирмасының вице-президенті болып жеке секторға өтті. 1980 жылғы президенттік науқанынан кейін ол Рейган-Буш штабында жұмыс істеді, баспасөз қызметін жақсартуға көмектесті, соңында тағайындалу кезеңінде Президент сайланғанның орынбасар өкілі болды. 1988 жылғы президенттік сайлауға дейін Спикс Джордж Буш, Джек Кемп және Александр Хейгтің науқандарында жұмыс істеуді қарастырған; алайда, Буш штабы оған жауап бермеді, Спикс Кемптің теледидарда "тымыршық" (жауап беруге тым асығушы) екенін ойлады, ал бір Вашингтондық сарапшы оған: "Қаласаңыз, Хейг командасына қосыла аласыз, бірақ білуіңіз керек, Аль Хейг президент болмайды" деді. Спикс АҚШ-та оның Ақ үй қызметінде пайда болған ВИЧ/ЖҚС эпидемиясы туралы жариялаған хаттары үшін жылдар бойы сынға ұшырады.
The White House tapped Speakes in 1974 as a Staff Assistant and soon became the Press Secretary to the Special Counsel to the President at the height of the Watergate scandal. Upon Nixon's resignation, President Ford appointed Speakes to be Assistant Press Secretary to the President. Speakes served as Bob Dole's press secretary during his unsuccessful vice presidential run with Ford. After briefly serving as President Ford's personal press secretary in 1977, Speakes ventured into the private sector as vice president of the international public relations firm of Hill & Knowlton until 1981. After the 1980 presidential campaign, he worked on the staff of the Reagan Bush team, helping to "straighten out" the press operation, eventually becoming deputy spokesman for the President elect during the transition. Before the 1988 presidential election, Speakes had considered working for the campaigns of George H. W. Bush, Jack Kemp, and Alexander Haig; however, Bush's people never got back to him, Speakes decided that Kemp was "too hot" (meaning too quick with an answer) for television, and was advised by another Washington insider, "You can do that [join the Haig team] if you want to, but let me tell you one thing: Al Haig ain't going to be President." Speakes has received criticism over the years for his public missives of the HIV/AIDS epidemic, which first became present in the United States during his tenure at the White House.
Президент өкілі
1981 жылғы 30 наурызда президент Рейганға жасалған қастандық кезінде Джеймс Брэйди жараланғаннан кейін жұмысқа орала алмады, бірақ Рейганның президенттік мерзімі бойы «Пресс-секретарь» лауазымын сақтап қалды. Брэйдидің болмауында Спикс күнделікті баспасөз брифингтерін өткізуді өз міндетіне алды. 1981 жылғы 17 маусымда Спикс «Президенттің көмекшісінің орынбасары және баспасөз хатшысы» қызметіне тағайындалды. 1983 жылғы 5 тамызда Спикс «Президенттің көмекшісі және баспасөз хатшысының орынбасары» болып тағайындалды және 1987 жылдың қаңтарына дейін бұл қызметте қалды, содан кейін ол отставкаға шығып, Марлин Фицвотер бұл рөлді иеленді. 1987 жылғы 30 қаңтарда президент Рейган оған Президенттік азаматтар медалін табыс етті. Спикс 1988 жылы жарық көрген «Сөзді айту» атты естеліктерінде екі рет өзі ойлап тапқан мәлімдемелерді президент Рейганға жатқызғанын жазды. Бұл мәлімдемелер 1983 жылы KAL 007 ұшағын түсіргеннен кейін және 1985 жылы Женева саммиті кезінде жасалды. Спикс Горбачевтің саммитте айтқан сөздерінің көпке таралғанын, ал Рейганның сөздері «көңіл көншітпейтін» болғанын айтты, сондықтан ол көмекшілерінен бірнеше цитата ойлап табуын сұрады, оларды өзі жетілдірді, содан кейін оларды президент Рейганның мәлімдемелері ретінде баспасөзге жіберді. Спикстің бұл ашық айтуы кітаптағы екінші дәрежелі мәселе болғанымен, шағын дауға себеп болды; журналистер алданғанына ашуланды, ал Спикстің ізбасары Марлин Фицвотер бұл жағдайды «нағыз ақырғы нәрсе» деп атады.
When James Brady was shot in the assassination attempt on President Reagan on March 30, 1981, he was unable to return to work, though he retained the title of "Press Secretary" for the duration of Reagan's presidency. In Brady's absence, Speakes took over the job of handling the daily press briefings. On June 17, 1981, Speakes was appointed "Deputy Assistant to the President and Deputy Press Secretary." On August 5, 1983, Speakes was appointed "Assistant to the President and Principal Deputy Press Secretary," and remained in that post until January 1987, when he resigned and Marlin Fitzwater took over the role. On January 30, 1987, he was presented with the Presidential Citizens Medal by President Reagan. Speakes wrote in his 1988 memoir Speaking Out that he twice invented statements himself and attributed them to President Reagan. These statements included ones after the KAL 007 shootdown in 1983 and during the Geneva Summit of 1985. Speakes thought that Gorbachev's remarks at the summit had been highly quotable while Reagan's were "disappointingly lackluster", so he asked his aides to make up some quotes, polished them himself, then issued them to the press as President Reagan's statements. Speakes' revelations, something of a side note in the book, touched off a minor controversy; reporters were annoyed at having been fooled, and Marlin Fitzwater, Speakes's successor, called it a "damn outrage"
Жеке өмір және өлім
Спикс 1945 жылы туған Лора Кристин Кроуфордқа үйленген, оны орта мектепте танысқан. Кейін олар ажырасып, үш балалары болды.
Speakes was married to the former Laura Christine Crawford (born 1945), whom he met in high school. The two later divorced and had three children.