Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
A Florida Enchantment (1914) – Сидни Дрю режиссерлік еткен және Vitagraph студиясы тарапынан жарық көрген үнсіз фильм. Бұл толық метражды комедиялық/фантастикалық фильм Флорида штатының Сент-Огастин қаласында және оның төңірегінде түсірілген, осы қалада оқиғасы да өрбиді. Фильм басты рөлдердегі киім ауыстырып кию арқылы сомдаған кейіпкерлерімен ерекшеленеді, бұл кейіннен бисексуалдық, лесбияндық, гомосексуалдық және трансгендерлік ретінде талқыланды.
A Florida Enchantment (1914) is a silent film directed by Sidney Drew and released by the Vitagraph studio. The feature length comedy/fantasy was shot in and around St. Augustine, Florida, where its story is set. It is notable for its cross dressing lead characters, much later discussed as bisexual, lesbian, gay, and transgender.
Сюжет
Фильмде Лилиан Траверс, тұрмысқа шығатын солтүстік аймақтың бай әйелі, Флоридадағы әпкесіне барады. Ол жерде ол қызықты дүкенге кіріп, ішінде хат пен тұқым салынған кішкентай сандық сатып алады. Әпкесінің үйінде ол тұқымдардың еркектерді әйелге, ал әйелдерді еркекке айналдыратынын түсіндіретін хатты оқиды. Құдайы Фредке ашуланған Лилиан тұқымның әсерін сынап көруге шешім қабылдайды. Ертесі күні Лилиан өзін еркекке айналғандығын байқайды. Лилианның Лоренс Талботқа айналуы кейде еркекше лесбиянкаға айналу ретінде де түсіндіріледі. Бұл пікірді Лилианның күйеуінің кейіннен әйелшелікке ұқсайтын гейге айналуы нығайтады. Дегенмен, Лилиан мен оның күйеуі бір-біріне де, бір жынысты адамдарға да (әртүрлі уақытта болса да) қызығушылық танытқандықтан, бұл фильмде американдық кинода бисексуалды кейіпкерлердің алғашқы рет тіркелген жағдайы деп есептеледі.
In the film, Lillian Travers, a wealthy Northern woman about to be married, visits her aunt in Florida. While there, she stops in a curiosity shop and buys a small casket which contains a note and a vial of seeds. At her aunt's house she reads the note which explains that the seeds change men into women and vice versa. Angry with her fiancé, Fred, Lillian decides to test the effects of the seeds. The next morning, Lillian discovers that she has transformed into a man. Lillian's transformation into Lawrence Talbot has also sometimes been read as a transformation into a butch lesbian. This reading is bolstered by the later transformation of Lillian's fiancé into what could be an effeminate gay man. However, as Lillian and her fiancé are shown attracted both to each other and to the same sex (albeit at different times), the film has also been considered to have the first documented appearance of bisexual characters in an American motion picture.
Қабылдау және талдау
Шығарылған кезде Variety басылымы фильмнің "ешқашан жарыққа шығармауы керек еді" деп мәлімдеген, ал New York Clipper басылымы фильмді сынап, оқиғаның ортасындағы әйел және ер адам рөліндегі сомдаулар "өте жағымсыз тақырып" екенін айтқан. 1896 жылы түпнұсқа роман Бродвей сахнасында қойылғанда, New York Times оны "улы нәрсе" және "құсытарлық" деп сипаттаған. Флорида университетіндегі магистрлік диссертациясында Джоэл Кристиан Адамс фильмді талдап, оның түпнұсқа романнан өзгешеленгенін, сол кездегі тұтыну капитализмімен байланысын көрсеткен. Ол фильмнің "лесбияндық және гомосексуалдық көріну тарихының қалыптасу кезеңіндегі бастапқы мәтінге" айналғанын айтқан, сондай-ақ фильм кейіпкерлерінің өзгеруі "көрінетін тұрақты жыныс және нәсілдік жіктеу жүйесінде" жүзеге асады деп тұжырымдаған. Ғалым Джанет Стайгер фильмде киім ауыстыру мен гендерлік алмасудың "толыққанды қарастырылғанын" айтып, оның қызығушылық тудыратынын, себебі ол киім ауыстыруды ғана емес, гендерлік трансформацияға байланысты әңгіме құрады және "шығанақты шиеленіс" жасайды деп түсіндірген. Кинотанушы Дэвид Калат фильмнің алғашқы "толық метражды комедия" болуы мүмкін екенін айтқан, фильмдегі нәсілдік стереотиптерді сынға алған, бірақ оның "үкілі идентичность" туралы екенін атап өткен. Тарихшы Джулио Капо-младший фильм көрермендерді Флорида қалалары мен курорттарында мүмкін болған "гендерлік және сексуалдық шектен шығуларға" таныстырғанын, оның ішінде Чикаго мен Нью-Йорк қалаларындағы билерге ұқсас билерді де қамтығанын айтқан, сондай-ақ "раса туралы мәдени түсініктер" фильм арқылы жеткізілген хабарға әсер еткенін мәлімдеген. Ол сондай-ақ үш жыл бұрын премьерасы өткен сол аттас водевиль шоу мен фильмді де ажыратқан. Фильм зерттеушісі Сьюзан Поттер фильмнің "жаңа стильдік трансформацияға" бейім екенін айтқан, онда кейіпкер жаңа бейне және сексуалдық түсініктілік құрумен қатар, "оқуға кепілдік беру" үшін әрекет етеді. Басқалары одан да сын көзбен қараған. Алғашқы кинотанушы Мэгги Хеннейльд фильмнің киноиндустрия үшін "күнделікті нан" екенін, ол "көбінесе нормадан тыс денелерді пайдаланып", фильмнің коммерциялық тартымдылығы мен оның "көркемдік амбициялары" арасындағы шиеленісті шешуге тырысқанын айтқан. Ол сондай-ақ фильмте бұрынғы роман адаптацияларында болған "кодификацияланған ауытқушылық немесе сексуалдық бұзушылық" белгісінің жоқ екенін мәлімдеген.
At the time of its release, Variety stated that film should have "never been put out", and the New York Clipper criticized the film and said the female and male impersonations at the story's center were "a most disagreeable theme". When the stage version of the original novel was on Broadway, in 1896, the New York Times described it as "vile stuff" and "nauseating". In a masters thesis for University of Florida, Joel Christian Adams analyzed the film, arguing it is transformed from the original novel, noting the connection to consumer capitalism at the time, argued it has become an "ur text within the emergent history of lesbian and gay visibility", and said the transformations of the film's characters come within a "seemingly fixed system of gender and racial assignment." Scholar Janet Staiger said the film is an "extensive treatment" of cross dressing and gender switching, arguing it is interesting because it does not only make cross dressing a performance, but it creates a narrative around gender transformation and creates "narrative tension". Film historian David Kalat added that the film might be the first "feature comedy", criticized the film's racial stereotypes, but noted it is about the "slipperiness of identity". Historian Julio Capó Jr. also argued that the film introduced viewers to "gender and sexual transgression" which were possible in the cities and resort towns of Florida, including dances reminiscent of those in Chicago and New York City, and stated that "cultural understandings of race" influenced the message communicated by the film. He also distinguished between the vaudeville show of the same name, premiering three years earlier, and the film. Susan Potter, a films studies scholar, stated the film has an affinity for a "novel stylistic transformation" in which a character engages in action to "guarantee legibility", along with creation of new personification and sexual legibility. Others were more critical. Maggie Hennneield, a scholar of early cinema, argued that the film was "bread and butter" for the film industry, which she said "often exploited nonnormative bodies" to resolve tensions between commercial appeals of film and its "aspirational artistic ambitions". She also stated the film missed the mark of "codified deviance or sexual subversion" present in previous adaptations of the original novel.
Танымал мәдениетте
Фильм Чарли Кауфманның 2020 жылғы "Antkind" романының маңызды бөлігі болып табылады.
The film is a central element of the 2020 novel Antkind by Charlie Kaufman.