Жаңбыр фильмі: Анықталмаған дау мен құпия келісімдер

Кіріспе

1928 жылғы фильм

Уолш фильмге даулы материал әкелгенімен танымал болды. Алғашқы кездесуінде Свансон Джон Колтон мен Клеменс Рэндольфтің "Жаңбыр" (1923) пьесасы негізінде фильм түсіруді ұсынды, ол өз кезегінде У. Сомерсет Моэмнің "Мисс Томпсон" (1921) әңгімесіне негізделген. Свансон Жанна Иглстың сахнада осы рөлді екі рет орындағанын көріп, риза болды. Дегенмен, пьеса мазмұнына байланысты "жасырын қара тізімге" енгізілген және бір жыл бұрын фильмге түсіруге тыйым салынған. Кодекс талаптарына байланысты қиындықтарды болдырмау үшін Свансон мен Уолш дөрекі сөздерді алып тастауға, "Пастор Дэвидсонды" "Мистер Дэвидсон" деп атауға және фильмді моральдық тұрғыдан дұрыс деп көрсетуге шешім қабылдады, өйткені Ирвинг Тальберг MGM-де "Қызыл әріпті" (1926) түсірген болатын. Свансон Уилл Хейсті түскі асқа шақырып, автордың атын және қиын мәселелерді атап, сюжетті қысқаша баяндады. Свансонның айтуынша, Хейс мұндай фильмді түсіруде ешқандай мәселе болмайтынына уәде берген. Свансон Сченкке United Artists атынан сатып алғандай етіп, пьесаның құқықтарын алуға кірісті, бірақ оларды пайдаланбады. Осылайша олар сюжет құқығын бастапқы 100 000 доллардың орнына 60 000 долларға сатып алды. Пьесаның не үшін түсірілгені туралы жаңалықтар тарағанда, үш автор сотқа берумен қорқытты. Свансон мен Уолш сценарий жазуға кірісіп, фильм туралы жарнаманы жасырын түрде жариялады, ешкім байқамайды деп ойлады, өйткені Чарльз Линдберг тарихи ұшуын жақын арада жасаған еді. Алайда, баспасөз бұл туралы хабардар болып, оқиғаны сенсациялық түрде көрсетті. Сонымен қатар, қол қойғандардың қалған бөлігі мыңдаған кинотеатрлардың иелері болды және егер олар фильмді көрсетуден бас тартса, бұл қаржылық апатқа әкелуі мүмкін еді. Свансон Джозеф П. Кеннедидің есімін алғаш рет осы кезде естіді, ол кейін онымен қарым-қатынас жасады және оның келесі бірнеше фильмдерін, соның ішінде "Квин Келли" (1929) фильмін қаржылады. Свансон бұл жауапқа ашуланды, өйткені оның ойынша, осы студиялардың өзі "күмәнді" фильмдер шығарған және "Жаңбырды" түсіру мүмкіндігіне ие болмағаны үшін қызғанышпен қараған. Тағы бір қорқыту жеделхатынан кейін ол алдымен MPAA-ға, содан кейін газеттерге жүгінуді шешті. Ол тек Маркус Лоудан ғана жауап алды, ол оның атынан шағымдануға уәде берді, ал оның кинотеатрлар желісіне ие болуы оның алаңдаушылығын азайтты. Үндемеу мәселенің тоқтатылғанын білдірді, Свансон "Сэди Томпсон" фильмін түсіре бастады, оған 250 000 доллар инвестицияланған еді. Кастинг басталғанға дейін 17 жасар Дуглас Фэрбенкс кіші сұлу О'Хара рөліне үміткер болды. Алайда, Свансон оның тым жас екенін және рөлге сәйкес келмейтінін сезінді. Лионель Бэрримор Дэвидсон рөліне алғашқы кандидат болды, бірақ ол кезде ауру болды деп ойланды, бірақ ол рөлді жеңіп алды. Барримор бір апта бойы бір киім киіп жүрді, бұл Свансонды ашуландырды. Ол оған киімін ауыстырып, жуын деп өтінді, ол солай істеді. Свансон оның өнеріне риза болды. Уолш сегіз жылдан бері камера алдында түспегендіктен, бір уақытта режиссерлік пен актерлік жұмысын орындай алмауынан қорқып еді. Алайда, түсірілім басталғаннан кейін екі күн өткен соң, оның қорқынышы басылды. Түсірілім Калифорния штатының Лонг-Бич қаласының жанындағы Санта-Каталина аралында өтті. Свансон көп ұзамай ауырып, өмір бойы макробиотикалық диетаға деген сүйіспеншілігін бастаған дәрігермен кездесті. Бір аптадан кейін Сэм Голдвин оператор Джордж Барнсты шақырды. Свансон ашуланды, бірақ қарыз шарты Голдвинге оны қалаған уақытта шақыруға мүмкіндік берді. Жүздей қосымша актерлердің бірнеше күн бойы күтіп отыруына жол бермеу үшін Свансон мен Уолш тағы екі операторды жалдауға тырысты, бірақ екеуі де қанағаттандырарлық болмады. Мэри Пикфорд өзінің сүйікті операторы Чарльз Рошердің қызметін ұсынды, бірақ ол жақсы жұмыс істегеніне қарамастан, Барнстың жұмысына жете алмады. Лоу арқылы MGM Оливер Маршты жіберді, ол фильмді аяқтады. Операторлармен болған мәселе өндіріске өте қымбатқа түсті, бірақ фильм түсірілімді жалғастырды. Фильмнің жартысы аяқталғаннан кейін ол бюджеттен асып кетті, ал Шенк алаңдады, өйткені Свансонның алғашқы фильмі де бюджеттен асып, табыссыз болған. Свансон кеңесшілерімен сөйлесіп, Хадсондағы Кротондағы фермасын сатты, сонымен қатар Нью-Йорктегі пентхаусын да сатуға ұсынды. Алайда, Свансон Дэвидсонға айқайлап жатқанда бір сөзді мойындады: "Сен көпшілік қанатын жыртып тастайсың, сен, епсіз бала!", кейінірек Уолшпен болған әңгімесінде айтқан сөзі. Егер тайтл карточкасында "жаңбыр" сөзі қолданылса, цензура оны алып тастауды талап етті. Олар Дэвидсонның атын басқаша өзгертуді де қалады, бірақ Свансон мен Уолш бас тартты.

Walsh had been known for bringing controversial material to film. At their first meeting, Swanson suggested a film based on the John Colton and Clemence Randolph play Rain (1923), which in turn was based on the story by W. Somerset Maugham titled "Miss Thompson" (1921). Swanson had seen Jeanne Eagels perform the role on stage twice and enjoyed it. However, because of its content, the play was on the 'unofficial blacklist' and had quietly been banned from being made into a film a year earlier. To try to avoid issues with the code, Swanson and Walsh decided to leave out profanity, rename 'Reverend Davidson' to 'Mr. Davidson', and claim it was for the sake of morality to produce the picture, as Irving Thalberg had produced The Scarlet Letter (1926) at MGM. Swanson invited Will Hays for lunch and summarized the plot, naming the author and the sticking points. According to Swanson, Hays made a verbal promise that he would have no problem with the making of such a film. Swanson set about getting the rights to the play by having Schenck pretend to buy it in the name of United Artists, never to be used. Thus they were able to get the story rights for $60,000 instead of the original $100,000. When news broke as to just what was intended with the play, the three authors threatened to sue. Swanson and Walsh set about writing the script, and discreetly placed an ad announcing the film, thinking no one noticed, as Charles Lindbergh had just made his historic flight. However, the press picked up on it and sensationalized the story. In addition, the rest of the signers owned several thousand movies houses and if they refused to screen the film, it could be a financial disaster. It was the first time Swanson had heard the name of Joseph P. Kennedy, with whom she later had an affair and who financed her next few pictures, including Queen Kelly (1929). Swanson was angered by the response, as she felt those very studios had produced "questionable" films themselves and were jealous at not having the chance to produce Rain. After another threatening telegram, she decided to first appeal to MPAA and then the newspapers. She only heard back from Marcus Loew, who promised to appeal on her behalf, and his owning a chain of theatres eased some of her concerns. Figuring the silence meant the matter had been dropped, Swanson began filming on Sadie Thompson, which already had $250,000 invested in it. Before casting began, 17 year old Douglas Fairbanks, Jr. wanted to audition for the role of Handsome O'Hara. However, Swanson felt he was too young and not right for the role. Lionel Barrymore had been first picked to play Davidson, but was thought to be too ill at the time, but he did win the role. Barrymore wore the same outfit for an entire week, aggravating Swanson. She asked some of the crew to tell him to change and wash, which he did. Swanson was happy with his performance. Walsh had not acted in front of a camera in eight years and feared he would not be able to both direct and act at the same time. However, two days into filming, his fears were quelled. Filming took place on Santa Catalina Island, near Long Beach, California. Swanson took ill shortly after and met a doctor who started her lifelong love of macrobiotic diets. A week into shooting, Sam Goldwyn called cameraman George Barnes away. Swanson was furious, but the loan contract allowed Goldwyn to call him away as he pleased. Not wanting to let a hundred extras sit around for days, Swanson and Walsh tried to hire two other cameramen, but both were unsatisfactory. Mary Pickford offered the services of Charles Rosher, her favorite cameraman, but despite doing a decent job, he could not match Barnes' work. Through Loew, MGM loaned Oliver Marsh, who completed the picture. The entire cameraman problem was extremely costly to the production, yet the picture continued. With the picture half finished, it was already way over budget, and Schenck was wary, as Swanson's first picture also had been over budget and underperformed. Swanson talked with her advisers and sold her farm at Croton on Hudson, and she offered to sell her New York penthouse as well. However, Swanson admitted one line while she was shouting at Davidson went "You'd rip the wings off of a butterfly, you son of a bitch!, when recounting a conversation with Walsh later in life. If the word "rain" was used in a title card, the censors asked that it be removed. They also wanted to change Davidson's name to something else, but Swanson and Walsh refused.

Шығару және қабылдау

Шығарғаннан кейін сыншылар фильмді және Свонсонның ойынын жоғары бағалады. Қазіргі заманғы кино сыншылары Свонсонның осы фильмдегі рөлін оның ең керемет рөлдерінің бірі деп санайды. Фильм қаржылық және сындық тұрғыдан сәтті болды, және Свонсонның прокатта жақсы нәтиже көрсеткен жалғыз үнсіз, тәуелсіз фильмі болды. Шындығында, бұл фильм "The Trespasser" және "Sunset Blvd" фильмдерімен бірге оның табысты фильмдерінің бірі еді. Ол АҚШ-та 1 миллион доллар, ал әлемдік деңгейде 7 миллион доллар табыс тапты. Бірақ Кеннедидің кеңесімен Свонсон фильмді Шенкке сату құқығын өткізді, себебі Кеннеди бұл фильмнің коммерциялық сәтсіздікке ұшырайтынын болжады. Ол сондай-ақ фильмде Свонсон сомдаған образды ұнатпады. Осы кезде "Queen Kelly" фильмі сәтсіз аяқталған еді, және Свонсон оған өкінді. Фильм сонымен қатар жылдың ең үздік 10 фильмінің тізіміне де ілікті. Свонсон бұл салтанатқа қатыспады, және ол әрқашан бұл шараны "алманы апельсинмен салыстырумен" теңестірді.

Қайта қалпына келтіру және үйдегі медиа

Фильм көп жылдар бойы жоғалып кеткен деп есептелді. 1983 жылы Суонсонның қайтысынан кейін оның мұрагерлері фильмнің жалғыз сақталған көшірмесін тапты; ол Мэри Пикфордтың жеке архивінде сақтаулы тұрған еді. Сол кезде соңғы бөлігі зақымдалған болатын. Kino нұсқасы DVD және Netflix арқылы онлайн-та таратылды, сондай-ақ Turner Classic Movies телеарнасында көрсетілді.