Ричмонд электр станциясының тарихы және эволюциясы

Кіріспе

Ричмонд электр станциясы – 1891 жылы салынғаннан бастап 1976 жылы жабылғанға дейін Австралияның Виктория штатындағы Ричмонд қаласында Ярра өзенінің жағасында жұмыс істеген көмірмен қыздырылатын электр станциясы. Бұл штаттың алғашқы айнымалы ток (AC) электр энергиясын өндіретін электр станцияларының бірі болды. Кейіннен ол кеңсе кеңістігіне айналдырылып, халықаралық Country Road сән брендінің және CHE Proximity жарнама агенттігінің бас кеңсесіне орналастырылды. Ол орналасқан аудан қазір Креморн деп аталады. Бұрынғы электр станциясы Виктория штатының мұра тізіміне енгізілген.

Тарих

Ричмонд электр стансасы 1891 жылы «Жаңа Австралия жарықтандыру және тарту компаниясы» тарапынан аяқталды. Бұл Викториядағы алғашқы айнымалы ток (AC) электр энергиясын өндіру орналастыруларының бірі болды. Ғимаратты сол кездегі Мельбурнның жетекші сәулетшілерінің бірі Чарльз Д’Эбро жобалады. Бастапқыда станция Мельбурн және Ричмонд, Праран және Оңтүстік Мельбурн қалаларының маңындағы аймақтарды қуатпен қамтамасыз етті. Басты бәсекелес – «Electric Light & Motive Power Company» компаниясы. Алғашқы жабдық 750 кВт «Elwell Parker» генераторы болды. Қуат 2 кВ және 97 Гц жиілігімен берілді. 1899 жылы екі компания «Brush Electrical» компаниясымен сатып алынып, «Австралияның электр жарықтандыру және тарту компаниясы» құру үшін біріктірілді. 1901 жылы екі «Brush Universal» 500 кВт жиынтығы қосылды. Сұраныс артуымен станция бірнеше жаңартулардан өтті, алғашқысы – машина үйін кеңейту. 1905 жылы «Parsons Brush» 1 МВт бір фазалы турбогенератордың біріншісі қосылды, оның терминалдық кернеуі 4,2 кВ болды. «Curtis Thompson» 1,5 МВт турбогенераторы 1907 жылы сатып алынды. Компанияның атауы 1908 жылы «Мельбурн электрмен жабдықтау компаниясы» болып өзгертілді. 1910 жылы екі «Belliss & Morcom» жоғары жылдамдықты үш есе кеңейтілген қозғалтқыштары қосылды. 1911 жылдан бастап тағы төрт турбогенератор орнатылды, ал машина бөлмесі 10 МВт қуаттылықты арттыру үшін шығысқа қарай кеңейтілді. Сонымен қатар, 1912 жылы бірнеше «Babcock & Wilcox» қазандықтары қосылды, ал 1913 жылы 150 фут (46 м) биіктігіндегі жаңа мұржа салынды. 1919 жылы екінші мұржа орнатылды, ал 1922 жылы кеңсе ғимаратына екінші қабат салынды. 1924 жылы орнатылған қуат 17 МВт-қа дейін өсті. 1929 жылы станция Виктория штатының Электр энергиясы комиссиясына берілді, ол Ричмондты жоғары жүктемелік станция ретінде пайдаланды. 1930 жылы ескі станция орнына 15 МВт турбогенератор орнатылды. Бұл машина 6,6 кВ кернеуде 50 Гц жиілігімен минутына 3000 айналыммен жұмыс істеді. Ол 1950 жылдардағы электр қуатының тапшылығы кезінде Мельбурн үшін өте құнды болды және 1960 жылдарға дейін пайдалануда болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Мельбурнде электр қуатының күрт тапшылығы болды. Көптеген жылдар бойы әдеттегі ағылшын өндірушілерінен бу қондырғысын сатып алу мүмкін болмады, бірақ 1950 жылы швейцариялық фирма көмекке келді. 38 МВт сыйымдылығы бар «Brown Boveri» үш цилиндрлі бу турбогенераторы орнатылды. Бұл станция 1950 жылдары екі «Velox» маймен жұмыс істейтін қазандықтардың әрқайсысымен қамтамасыз етілген будың арқасында өте тиімді жұмыс істеді. 1970 жылдары ескіргенімен, станция 1982 жылға дейін жоғары жүктемелік станция ретінде өте сенімді жұмыс істеді, содан кейін оның тиімсіздігі, тозуы және ластануы жабылуына әкелді.

The Richmond Power Station was completed in 1891 by the New Australian Lighting & Traction Company. It was one of the first alternating current (AC) electricity generation plants in Victoria. The building was designed by Charles D'Ebro, one of Melbourne's premier architects of the time. Initially the station provided power to Melbourne and the suburbs of Richmond, Prahran and South Melbourne. The main competitor was the Electric Light & Motive Power Company. Early equipment was a 750 kW Elwell Parker alternator. Power was supplied at 2 kV and 97 Hz. The set was driven by a Robey compound steam engine rated at In 1899, the two companies were taken over by Brush Electrical and were combined to form the Electric Lighting and Traction Company of Australia. In 1901, two Brush Universal 500 kW sets were added. As demand increased, the plant went through a series of upgrades, the first being an expansion to the engine house. In 1905, the first of two Parsons Brush 1 MW single phase turbo alternators, with a terminal voltage of 4.2 kV, were added. A Curtis Thompson 1.5 MW turbo alternator was bought in 1907. The company's name was changed in 1908 to the Melbourne Electric Supply Company. In 1910, two Belliss & Morcom high speed triple expansion engines, coupled to Brush alternators, were added. Another four turbo alternators were installed from 1911 onwards, with the engine room extended to the east to accommodate the 10MW increase in power output. Also, several Babcock & Wilcox boilers were added in 1912, and a new 150 feet (46 m) chimney stack was built in 1913. In 1919, a second chimney stack was erected, and in 1922, a second floor was added to the office block. By 1924, installed capacity had increased to 17 MW. In 1929, the station was taken over by the State Electricity Commission of Victoria, which relegated Richmond to a peak load facility. A 15 MW turbo alternator was installed on the site of the older plant in 1930. That machine ran at 3000 RPM at 6.6 kV at 50 Hz. It was of great value to Melbourne during the power shortages of the 1950s and was still in service in the 1960s. After World War II, Melbourne experienced severe power shortages. There was no way of procuring steam plant from the usual English manufactures for several years, but a Swiss firm came to the rescue in 1950. A Brown Boveri three cylinder steam turbo alternator, with a capacity of 38 MW, was installed. That plant was very cheap to run in the 1950s with of steam supplied by each of the two Velox oil fired boilers, at and
Although obsolete by the 1970s, the station continued to operate very reliably as a peak load plant until 1982, when its inefficiency, dilapidated condition and pollution led to its closure.

Қайта дамыту

Ғимарат SECV-ге тиесілі үлкен аумақта көп жыл бойы құлай бастап, пайдасыз жатты. Құрылымдық кемшіліктерге байланысты жабылудан кейін көп ұзамай оның қызыл түтіктері бұзылды. Осы кезеңде ол кино және теледидар түсірушілер үшін танымал орынға айналды. "Банккок Хилтон" фильмінің кейбір түсірілімдері осы жерде жүзеге асырылды, кейбір сахналарда фонда Брайант және Мей фабрикасы көрінді, сондай-ақ "Феникс" полициялық драмасының эпизодтары да түсірілді. 1990 жылдардың басында Виктория штатының электр энергетикасы Кеннетт либералдық үкіметі тарапынан жекешелендірілді. Бұл SECV-нің артық мүлкінің көп бөлігін сатуға әкелді. Станция және оны қоршаған ғимараттар кеңсе паркі ретінде дамыту мақсатымен сатылды. 1930 және 1940 жылдарға дейін салынған барлық ғимараттар бұзылды. Metier 3 архитекторының басшылығымен Виктория мұра тізіміне енген бастапқы станция ғимараты мен турбина залы қайта жаңартылды, ал бұрынғыда Babcock + Wilcox су құбырлы қазандықтары орналасқан бөліміне заманауи қосымша салынды. Country Road үшін жобаланған ғимарат 1997 жылы Австралия Корольдік сәулетшілер институтының құрметті сыйлығына ие болды. Станцияның айналасындағы аумақ та толыққанды дамытылды.