Жек "Аяқтар" Даймонд: Тыйым заманының гангстері

Кіріспе

Америкалық гангстер (1897–1931)
Жаңа Зеландия тарихшысы

Джек "Легс" Даймонд (мүмкін Джон Томас Даймонд, бірақ оны жоққа шығаратындар да бар; 10 шілде 1897 – 18 желтоқсан 1931), сондай-ақ Джон Нолан және Джентлмен Джек деген аттармен де белгілі, Тыйым салу дәуірінде Филадельфия мен Нью-Йорк қалаларындағы ирланд-американдық гангстер болған. Контрабандамен айналысып, құмар ойыншы Арнольд Ротштейннің жақын серігі болды. Даймонд 1916 жылдан 1931 жылға дейін өміріне жасалған бірнеше қастандықтан аман қалды, осының салдарынан ол "көрсеткіш нысанасы" (жер асты әлемінің саз көгершіні) деп танылды. 1930 жылы Даймондтың жауы Датч Шульц өзінің бандасына: "Осы жігітті өлтіріп, қайта тірілмейтіндей етіп қоятын адам жоқ па?" деді.

Ерте өмір

Джек Даймонд 1897 жылғы 10 шілдеде, 1891 жылы Ирландиядан Филадельфия, Пенсильванияға көшіп келген Сара мен Джон Моранның ұлы ретінде дүниеге келді. 1899 жылы Джектің кіші інісі Эдди дүниеге келді. Джек пен Эдди екеуі де бастауыш мектепте қиындықтарға тап болды, ал Сара ауыр артрит және басқа да денсаулық проблемаларымен күресті. Сара 1913 жылғы 24 желтоқсанда бактериялық инфекция мен жоғары қызба салдарынан қайтыс болды. Осыдан кейін Джон Моран отбасымен Бруклинге, Нью-Йоркқа көшті. Даймонд көп ұзамай Манхэттендегі "Гадсон Дастерс" деп аталатын көше бандысына қосылды. Оның алғашқы ұрлық жасағаны үшін тұтқындалуы 1914 жылғы 4 ақпанда зергерлік дүкенге бұзып кірген кезде болды. Даймонд Бірінші дүниежүзілік соғыста АҚШ армиясында қызмет етті, бірақ 1918 немесе 1919 жылы дезертирлік жасағаны үшін сотталып, түрмеге қамалды. Ол үштен бес жылға дейінгі мерзімнің екі жылын Левенворт әскери түрмесінде өткізді. 1921 жылы босатылғаннан кейін Даймонд жалдамалы қарақшыға айналып, кейіннен қылмыстық әйгілі Арнольд Ротштейннің жеке күзетшісі болды.

Өмір салты

Алмаз өте әсем мінез-құлықпен өмір сүруімен танымал болды. Ол өте белсенді адам еді – оның "Аяқ" деген лақап аты, жақсы билегендіктен немесе жауларынан жылдам қашу қабілетінен туған. Оның әйелі Элис оның қылмыстық өмірін ешқашан қолдамады, бірақ оны одан бас тартуға тырыспады. Алмаз әйелдерге құмар еді; оның ең әйгілі жақын адамы – шоу-қыз және биші Марион "Кики" Робертс болды.

Тыйым және Манхэттендегі қомақты соғыс

1920 жылдардың соңында тыйым салу күшіне енді, ал сыра және басқа да алкогольдік сусындарды сату АҚШ-та заңсыз болды. Даймонд Еуропаға сыра мен есірткі алуға барған, бірақ сәттілікке жетпеді. Дегенмен, ол спиртті ішімдік алып, оны жартылай толтырылған бөшкелерге құйып, кеме Нью-Йорк портына кіргенде, Лонг-Айлендке ағып кететіндей етіп тастады. Даймонд балаларға оның жүк машинасына әкелген әрбір бөшке үшін бес центтен төледі. Джейкоб "Кішкентай Оги" Оргеннің қайтысынан кейін Даймонд Бродвейдегі "Хотси Тосси" клубы арқылы Манхэттеннің орталық бөлігінде заңсыз алкоголь сатуын бақылады, бұл клубтың бір бөлігі Даймондқа тиесілі болған. Бұл жұмыс оны Харлемдегі базасынан тысқары шығуды қалаған Датч Шульцпен қақтығысқа түсірді. Ол сонымен қатар қаладағы басқа да топтармен де қиындыққа тап болды. 1929 жылдың 14 шілдесінде Даймонд және оның тобынан Чарльз Энтратта "Хотси Тосси" клубында үш мас төбелесшіні атып жарақаттады; төбелесшілердің екеуі, Уильям Кэссиди мен Саймон Уокер қаза тапты, ал аман қалған Питер Кэссиди ауыр жарақат алды. Клубтың бармені, үш официант және гардеробшы әйел "жоғалып кетті" (олардың бірі Нью-Джерсиде атып өлтірілген күйде табылған). Даймондқа айып тағылмады, бірақ ол клубты жабуға мәжбүр болды. Нью-Йорк полиция департаменті (NYPD) оның АҚШ-тан немесе кемелерімен Еуропаға кетіп қалғанын күдіктенді, бірақ екі кемеде де оны таба алмады. NYPD кейін "Белгенленд" кемесінің экипажына сымсыз телеграф хабарламасы жіберді, олар Даймонд сипаттамасына ұқсас адамның жолаушылар арасында екенін хабарлады. Даймонд сапардың көп бөлігін кеменің темекі шегу бөлмесінде покер ойнап өткізді; бір хабарламада ол осы ойында мыңдаған доллар ұтып алғаны айтылды. NYPD Англия, Франция және Бельгия полициясына Даймондтың қауіпті тұлға екені туралы ескерту жіберді. 6 қыркүйекте Германия үкіметі Даймондты депортациялау туралы шешім қабылдады; ол Гамбургке апарылып, Филадельфияға бару үшін "Ханновер" жүк кемесіне отырғызылды. 23 қыркүйекте "Ханновер" Филадельфияға келді, және Даймондты дереу Филадельфия полициясы қамауға алды. Сол күні сотта судья Даймондты бір сағат ішінде Филадельфияны тастап кетсе босататынын айтты. Даймонд келісті.

In the late 1920s, Prohibition was in force, and the sale of beer and other alcoholic beverages was illegal in the United States. Diamond traveled to Europe to acquire beer and narcotics but failed. However, he did obtain liquor, which was dumped overboard in partially full barrels that floated to Long Island as ships entered New York Harbor. Diamond paid children a nickel for every barrel they brought to his trucks. Following the death of Jacob "Little Augie" Orgen, Diamond oversaw illegal alcohol sales in downtown Manhattan via the Hotsy Totsy Club, an establishment partly owned by Diamond on Broadway. This work brought him into conflict with Dutch Schultz, who wanted to move beyond his base in Harlem. He also ran into trouble with other gangs in the city. On July 14, 1929, Diamond and fellow gang member Charles Entratta shot three drunken brawlers in the Hotsy Totsy Club; two of the brawlers, William Cassidy and Simon Walker, were killed, while the survivor, Peter Cassidy, was severely wounded. The club's bartender, three waiters, and the hat check girl "vanished" (one of them was found shot dead in New Jersey). Diamond was not charged, but he was forced to close the club. The New York City Police Department (NYPD) suspected that he might have left the U. S. aboard or , but he was not found on either ship when they reached Europe. The NYPD then sent a wireless telegraph message to the crew of Belgenland, who replied that a man similar to Diamond's description was among the passengers. Diamond spent much of the voyage in the ship's smoking room playing poker; one report claimed that he won thousands of dollars in this game. The NYPD telegraphed police in England, France and Belgium with the warning that Diamond was an undesirable character. On September 6, the German government decided to deport Diamond; he was driven to Hamburg and put on the cargo ship Hannover for passage to Philadelphia. On September 23, Hannover arrived in Philadelphia, and Diamond immediately was arrested by the Philadelphia police. At a court hearing that day, the judge said he would release Diamond if he left Philadelphia within the hour. Diamond agreed.

Адам өлтіруге әрекеттену және сотталу

1924 жылғы 24 қазанда Даймонд қарсылас қылмыстық синдикатқа тиесілі арақ тасымалдау машиналарын тоналауға тырысқаннан кейін, оқтан жараланды. 1927 жылғы 16 қазанда Даймонд "Кішкентай Оги" Оргеннің өлімінен қорғауға тырысты. Даймондтың ағасы Эдди Оргеннің күзетшісі болған, бірақ сол күні Эддидің орнына өзі барып күзетті. Орген мен Даймонд Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігіндегі көшемен келе жатқанда, үш жас жігіт оларға жақындап, атуды бастады. Орген қаза тапты, ал Даймонд жүрегінің астына екі рет оқ тиді. Даймондты Беллвью ауруханасына жеткізді, ол онда жазылып шықты. Полиция ауруханада Даймондты тексерді, бірақ ол ешқандай күдіктіні танудан немесе тергеуге көмектесуден бас тартты. Полиция бастапқыда Даймондты кінәлі деп күдіктенді және оны адам өлтіруде айыптады, бірақ айыптау алынып тасталды. Шабуыл жасағандар Луис Бухальтер мен Гурра Шапиро жалдаған, олар Оргеннің киім-кешек ауданындағы еңбек нарығына қол жеткізуді көздеген. 1930 жылғы 12 қазанда Даймонд Манхэттеннің батыс бөлігіндегі Монтичелло қонақ үйінде атылып, жараланды. Екі адам Даймондтың бөлмесіне күшпен кіріп, оған бес рет оқ атқан. Әлі пижама киген Даймонд дәлізбен жүріп құлап түсті. Кейін полиция комиссары оның бөлмеден қалай шыққанын сұрағанда, Даймонд алдымен екі шомыр виски ішкенін айтты. Даймонд жедел жәрдеммен ауруханаға жеткізілді, ол онда жазылып шықты. 1930 жылғы 30 желтоқсанда ауруханадан шығарылды. 1931 жылғы 21 сәуірде Даймонд Кэтскилде 1930 жылғы Парктардағы төбелеске қатысқаны үшін ұсталды. Екі күннен кейін ол 25 000 долларлық кепілдікпен босатылды. Бес күннен кейін Даймонд Қаһире маңындағы "Аратога" қонақ үйінде тағы да атылып, жараланды. Үш серігімен бірге асханада тамақтанған Даймондқа үш рет оқ тиді және ол кіреберісте құлап түсті. Жергілікті тұрғын Даймондты Албанидегі ауруханаға жеткізді, ол онда жазылып шықты. 1 мамырда Даймонд әлі ауруханада жатқанда, Нью-Йорк штатының полициясы Каирдегі және "Аратога" қонақ үйіндегі оның жасырын жерлерінен 5000 доллардан астам заңсыз сыра мен алкогольді тәркіледі. 1931 жылдың тамызында Даймонд пен Пол Кваттрокки контрабанда жасағаны үшін сотқа тартылды.

On October 24, 1924, Diamond was shot and wounded by shotgun pellets, reportedly after trying to hijack liquor trucks belonging to a rival crime syndicate. On October 16, 1927, Diamond tried to stop the murder of "Little Augie" Orgen. Diamond's brother Eddie was Orgen's bodyguard, but Diamond substituted for Eddie that day. As Orgen and Diamond were walking down a street on Manhattan's Lower East Side, three young men approached them and started shooting. Orgen was fatally wounded, and Diamond was shot twice below the heart. Diamond was taken to Bellevue Hospital, where he eventually recovered. Police interviewed Diamond in the hospital, but he refused to identify any suspects or help the investigation in any way. Police initially suspected that Diamond was an accomplice and charged him with homicide, but the charge was dropped. The assailants were supposedly hired by Louis Buchalter and Gurrah Shapiro, who were seeking to encroach on Orgen's garment district labor rackets. On October 12, 1930, Diamond was shot and wounded at the Hotel Monticello on Manhattan's West Side. Two men forced their way into Diamond's room and shot him five times. Still in his pajamas, Diamond staggered into the hallway and collapsed. When asked later by the police commissioner how he managed to walk out of the room, Diamond said he drank two shots of whiskey first. Diamond was rushed to the Polyclinic Hospital, where he eventually recovered. He was discharged from Polyclinic on December 30, 1930. On April 21, 1931, Diamond was arrested in Catskill on assault charges for the Parks beating in 1930. Two days later, he was released from the county jail on $25,000 bond. Five days later, Diamond was again shot and wounded at the Aratoga Inn, a road house near Cairo. After eating in the dining room with three companions, Diamond was shot three times and collapsed by the front door. A local resident drove Diamond to a hospital in Albany, where he eventually recovered. On May 1, while Diamond was still in the hospital, the New York State Police seized over $5,000 worth of illegal beer and alcohol from his hiding places in Cairo and at the Aratoga Inn. In August 1931, Diamond and Paul Quattrocchi went on trial for bootlegging.

Өлім

1931 жылдың 18 желтоқсанында Даймондтың жаулары оны соңынан жете алды. Даймонд Трой қаласындағы адам ұрлау ісі бойынша сотталып жатқанда Олбанидегі Дов-стриттегі пансионда тұрған. 17 желтоқсанда соттан босатылған күні Даймонд, оның отбасы мен достары Олбанидегі бір мейрамханаға барды. Түннің сағат 1-де Даймонд пен оның сүйіктісі Марион "Кики" Робертс Солтүстік Перл-стриттегі Кенмор қонақ үйінің Рейн Бо залында көңіл көтерді. Таңғы сағат 4:30-да Даймонд мас күйінде пансионға қайтып, төсегіне құлап қалды. Шамамен бір сағаттан кейін екі қарулы адам оның бөлмесіне кірді. Бір адам Даймондты ұстап тұрды, ал екіншісі оның басына үш рет оқ атты. Бұл кісі өлтіруге кім жауапты екені туралы көп пікірлер айтылды. Күдіктілердің ішінде Шульц, Олей ағайындылары, Олбани полиция бөлімі және Ред Кассидидің туыстары бар, ол сол кездегі тағы бір ирланд-американдық гангстер еді. Автор Уильям Кеннеди өзінің "О Олбани" кітабында жергілікті демократтық саяси машинаны басқарған Дэн О'Коннелл Даймондты өлтіруге бұйрық бергенін, ал оны Олбани полициясы орындағанын жазды. Дэн О'Коннеллдің 1974 жылы Кеннедиге берген сұхбатында айтқан сөздері 203 және 204 беттерде келтірілген: "Мафия қоныс аудару үшін оларға қорғаныс керек еді, және олар бұл қалада ешқашан қорғаныс таба алмайтынын біледі. Біз бұл мәселені жылдар бұрын шешкенбіз. Бір күні Легс Даймонд қоңырау шалып, "сақтандыру" бизнесіне кіргісі келетінін айтты. Ол саудагерлерге күшпен "қорғау" сатуға ниеттенген. Мен оған Олбаниде ол ешқандай бизнес ашпайтынын, оны ертең қалада көрмейтінімізді жеткіздім. Ол мұнда ештеңе бастаған жоқ. Приор оны осы жерге әкелді, бірақ тым көп әкелді. Фитцпатрик Легсті аяқтады." О'Коннелл Уильям Фитцпатрик (сол кезде полиция сержанты, кейіннен бастық) пен Даймондтың "бір бөлмеде отырғанын және (Фитцпатрик) одан шығып кеткенін" айтты. Фитцпатрик оған, егер ол кетпесе, өлтіретінін айтқан. Олбанидегі О'Коннелл машинасының билігі мен ұйымдасқан қылмысты, олардан басқа, қаладағы жемқорлық монополиясына қауіп тудырмауға деген қатаң шешімі ескерілгенде, кейбіреулер осы оқиғаны осылай түсіндіреді. Бұл теорияны қолдайтындар Фитцпатриктің полиция бастығы қызметіне тағайындалуы Даймондты өлтіргені үшін марапат болғанын айтады. 1945 жылы бастық Фитцпатриктің өзінің кеңсесінде Джон Макэлвени атты Олбани полициясының детективі атып өлтірді. Макэлвени 20 жылдан өмір бойы түрмеге кесілді. 1957 жылы губернатор У. Аверелл Харриман оның жазасын жеңілдеткеннен кейін босатылды. 1931 жылдың 23 желтоқсанында Даймонд Куинстің Маспет қаласындағы Маунт-Оливет зиратында жерленді. Қандай да бір шіркеуде қызмет өткізілмеді немесе қабір басында ешқандай рәсім болған жоқ. Жерлеу рәсіміне 200-ге жуық отбасы мүшелері мен көрермендер қатысты, қылмыскерлер байқалмады. 1933 жылдың 1 шілдесінде Даймондтың жесірі Элис Кени Даймонд (33 жас) Бруклиндегі пәтерінде атып өлтірілгені анықталды. Оны Даймондтың жаулары үнсіз қалдыру үшін атып өлтірген деген болжам бар.

On December 18, 1931, Diamond's enemies finally caught up with him. Diamond had been staying in a rooming house on Dove Street in Albany while on trial for kidnapping in Troy. On the night of his acquittal, on December 17, Diamond, his family and friends visited a restaurant in Albany. At 1 a. m., Diamond and mistress, Marion "Kiki" Roberts, entertained themselves at the Rain Bo Room of the Kenmore Hotel on North Pearl Street. At 4:30 a. m., Diamond drunkenly went back to the rooming house and passed out on his bed. Two gunmen entered his room around an hour later. One man held Diamond down, and the other shot him three times in the back of the head. There has been much speculation as to who was responsible for the murder. Likely candidates include Schultz, the Oley Brothers, the Albany Police Department, and relatives of Red Cassidy, another Irish American gangster at the time. According to author William Kennedy in his book O Albany, Dan O'Connell, who ran the local Democratic political machine, ordered Diamond's execution, which was carried out by the Albany police. The following are Dan O'Connell's own words recorded during a 1974 interview by Kennedy, which appear on pages 203 and 204:

In order for the Mafia to move in they had to have protection, and they know they'll never get it in this town. We settled that years ago. Legs Diamond called up one day and said he wanted to go into the 'insurance' business here. He was going to sell strong arm 'protection' to the merchants. I sent word to him that he wasn't going to do any business in Albany and we didn't expect to see him in town the next morning. He never started anything here. Prior brought him around here but brought him around once too often. Fitzpatrick finished Legs. O'Connell added that William Fitzpatrick (a police sergeant at the time and later chief) and Diamond were "sitting in the same room and (Fitzpatrick) followed him out. Fitzpatrick told him he'd kill him if he didn't keep going. Given the power that the O'Connell machine held in Albany and its determination to prevent organized crime, other than their own, from threatening their monopoly of vice in the city, some accept this account of the story. For those believing this theory, Fitzpatrick's promotion to chief of police is said to have been a reward for executing Diamond. In 1945, Chief Fitzpatrick was shot and killed in his own office by John McElveney, an Albany police detective. McElveney was sentenced to 20 years to life in prison. He was released in 1957 when his sentence was commuted by Governor W. Averell Harriman. On December 23, 1931, Diamond was buried at Mount Olivet Cemetery in Maspeth, Queens. There was no church service or graveside ceremony. Family and spectators numbering 200 attended the interment; no criminal figures were spotted. On July 1, 1933, Alice Kenny Diamond (age 33), Diamond's widow, was found shot to death in her Brooklyn apartment. It was speculated that she was shot by Diamond's enemies to keep her quiet.

Танымал мәдениетте

1960 жылдың 3 ақпанында жарық көрген «Легс Даймондтың өрлеуі мен құлдырауы» фильмін режиссер Бадд Боеттичер түсірді, ал басты рөлдерді Рей Дантон мен Уоррен Оутс сомдады. Фильм AFI-дың үздік 10 гангстерлік фильмдер тізіміне ұсынылған. 1960 жылдың 20 қазанында Роберт Стактың «Тоқалмайтын адамдар» сериалының «Джек ‘Легс’ Даймонд» атты эпизодында Даймондты Стивен Хилл ойнады. 1963 жылғы Looney Tunes анимациялық фильмі «The Unmentionables»-та «Джек ‘Легс’ Ринестоун» кейіпкері бейнеленген, оның әйел сияқты аяқтары бар. Оның тегі – осы аттас алмастың символына сілтеме. 1969-1973 жылдар аралығындағы британдық «Монти Пайтонның ұшатын циркі» телешоуынан Терри Гиллиамның анимациялық тізбегінде «Еггс» Даймонд есімді гангстерлік тауық бейнеленген. Уильям Кеннедидің «Албани» циклының бірінші кітабы «Легс» 1975 жылы жарық көрді. Онда Даймондтың өліміне дейінгі өмірі баяндалады. «Легс Даймонд» Бродвей мюзиклында басты рөлді Питер Аллен сомдады. Ол 1988 жылдың соңынан 1989 жылдың басына дейін қысқа ғана уақыт көрсетілді. Барлығы 64 қойылым болды және ол Бродвейдің ең әйгілі сәтсіздіктерінің бірі саналады. Джош Мосби 1993 жылғы «Көше киімі» фильмінде Легс Даймондтың рөлін ойнады. Wu Tang Clan мүшесі Raekwon the Chef-тің 1995 жылғы тұңғыш хип-хоп альбомы «Only Built for Cuban Linx» мафиози тақырыбында, ол және әрбір қонақ әртіс «Wu Gambino» лақап атын қабылдайды. Раэквонның лақап аты Лекс Даймонд, ол Легс Даймондқа құрмет көрсету. Легс Даймонд 1996 жылғы Эд МакБэйннің «Running from Legs» атты әңгімесіне арқау болды.