Кіріспе

20 ғасырдағы грек дәрігері, солшыл саясаткер және соғысқа қарсы белсенді

Григорис Ламбракис (Γρηγόρης Λαμπράκης; 3 сәуір 1912 – 27 мамыр 1963) – грек саясаткері, дәрігер, спортшы және лекторы. Ол жеңіл атлетика спортымен айналысты және Афина университетінің Медицина мектебінің профессоры болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оккупациялық билікке қарсы грек қарсыласының мүшесі болды, кейіннен танымал соғысқа қарсы белсендіге айналды. Полиция мен әскердің құпия қолдауымен оңшыл экстремистердің оны өлтіруі жаппай наразылықтарға және саяси дағдарысқа әкелді.

Ерте өмір

Ламбракис Тегея ауданындағы (Аркадия, Пелопоннес) Керасица ауылында дүниеге келген. Туған қаласындағы орта мектепті бітіргеннен кейін Афина университетінің Медициналық факультетіне оқуға түсті. Ламбракис өмірі бойы үздік спортшы болды. Ол ұзындыққа секіру бойынша грек рекордын жиырма үш жыл бойы сақтап тұрды (1936–1959). Сондай-ақ, жыл сайын өткізілетін Балқан ойындарында бірнеше алтын медаль жеңіп алды, онда Грекия, Албания, Югославия, Болгария, Румыния және Түркияден спортшылар қатысты. 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында ол ерлер арасындағы ұзындыққа секіру және үштік секіру сынларына қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1941–1944) Грекияны фашистер басып алғанда Ламбракис грек қарсылық қозғалысына белсенді қатысты. 1943 жылы Грек спортшыларының одағын (Ένωση των Ελλήνων Αθλητών, Enosi ton Ellínon Athlitón) құрып, тұрақты жарыстар ұйымдастырды. Осы ойындардан түскен табысты ашарқан халқына азық-түлік беру үшін арналған қоғамдық қорларға жұмсады.

Соғыстан кейінгі белсенділік

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ламбракис медициналық білімін аяқтап, гинекология кафедрасында лектор болып жұмыс істеді. Ол медициналық көмек алуға шамасы жетпейтін науқастарға арналған шағын жеке клиника ашып, кедейлерге көмектесуді жалғастырды. Ламбракис коммунист болмаса да, оның саяси және идеологиялық көзқарастары сол жаққа еңкейтін. Ол өз заманындағы бірінші Индокитай соғысына және Вьетнамдағы екінші американ соғысына қарсы күрескен бейбітшіл қозғалысқа белсенді қатысты. Ламбракис 1946-1949 жылдардағы Грекия азаматтық соғысынан кейін және 1967-1974 жылдардағы Грекия әскери хунтасының құлауына дейін елдегі жалғыз заңды солшыл саяси партиясы – Біріккен Демократиялық Солшыл (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, ΕΔΑ/Eniéa Dimokratikí Aristerá, EDA) партиясының ішінде саяси қызметін жүзеге асырды. 1961 жылы Грекия парламентіне Пирей округінен депутат болып сайланды. Осы жылы (1961) оның бастамасымен Грецияда Халықаралық жақындасу және бейбітшілік комиссиясы (Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη — Epitropí gia ti Diethní Ýfesi ke Iríni — EDYE) құрылды. EDYE вице-президенті ретінде Ламбракис өміріне қастандық жасалу қаупіне қарамастан, халықаралық бейбітшіл жиналыстар мен демонстрацияларға қатысты. EDYE – бұл EDA құрған ұйым, ол ресми түрде Дүниежүзілік бейбітшілік кеңесімен байланысты болмаса да, оның капитализмге қарсы және империализмге қарсы ұстанымын қолдады. EDA Ламбракиске Комиссияны толық өкілдік етуге толық еркіндік берді, ол көп ұзамай оның ең бейнелі және қауқарлы басшысы болды. Грециядағы бейбітшіл қозғалыс марафоннан Афинаға дейінгі бірінші бейбітшіл шеруді ұйымдастырды. Полиция араласып, шеруге тыйым салып, көптеген наразылық білдірушілерді (соның ішінде Микис Теодоракисті) қамауға алды. Ламбракис парламенттік иммунитетімен қорғалғандықтан, ол жалғыз басып шеруге қатысып, бұрын Ұлыбританиядағы Альдермастон шеруінде атомдық қару зерттеу орталығына (AWRE) қарсы наразылық білдірген кезде ұстаған бейбітшілік символы бар туды (фотодағыдай) алып, шерудің соңына жетті. Одан кейін ол да полицияға ұсталды.

Құрлық

Салоникадағы соғысқа қарсы митингте негізгі сөз сөйлегеннен кейін, Эманнуэль Эманнуилидес және Спирос Готзаманис есімді екі ұлтшыл экстремист үш дөңгелекті көлікпен Ламбракисті көптеген адамдардың және (деген жорамал бойынша) бірнеше полицейлердің көз алдында таяқпен басына соқты. Ол миға жарақат алып, ауруханада бес күннен кейін, қайтыс болды. Көріне жаздаған адамның (Манолис Хациапостолу, «Тайгер» лақабымен таныс) әрекетінен кейін екі күдікті ұсталды – ол олардың көлігіне секіріп, олармен күресті.

Оның өлтірілуінен кейінгі оқиғалар

Келесі күні Афинада оның қосылу рәсімі үлкен демонстрацияға айналды. 500 мыңнан астам адам оңшыл үкіметке және Корольдік сарайға қарсы наразылық білдірді, көптеген адамдар оларды оңшыл экстремистердің әрекеттерін қолдаған деп есептеді. Ламбракистің қазасы үлкен халықтық толқуды тудырды, көп ұзамай тергеуші Христос Сарцетакис, аудандық прокурор Никос Афанасопулос және бас прокурор П. Делапортас полиция мен әскердің, оның ішінде Солтүстік Грекия жандармериясының командирі Константинос Мицу және Капелонис, Катсулис сияқты жергілікті полиция қызметкерлерінің оңшыл экстремистермен байланыстарын анықтады. 1967 жылғы әскери диктатура кезінде судьялар жұмыстан босатылды. Христос Сарцетакис та диктатура кезінде бір жылға түрмеге қамалған. Екі қылмыскер босатылды, ал құлсаушылар қолдауға ие болды. Сарцетакис, өзі роялист болғанымен, тергеуді жүргізгені үшін адалдықтың символына айналды. Ламбракистің қазасынан кейін болған оқиғалар жылдам саяси өзгерістерге әкелді. Премьер-министр Константинос Караманлис 1963 жылдың шілдесінде Парижге кетті. Одан кейін көп ұзамай мыңдаған грек жастары Ламбракис демократиялық жастары (Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη, Dimokratikí Neoléa Lambráki) деп аталатын жаңа саяси ұйым құрды. Ламбракистің достары мен серіктестерінің бірі Микис Теодоракис оның алғашқы президенті болып сайланды. Бұл солшыл саяси ұйым 1960 жылдардағы Грекияның прогрессивті қозғалысында шешуші рөл атқарды. 1966 жылы Австралияның барлық штаттарының астаналарында жас грек жұмысшылары мен студенттері «Австралияның грек демократиялық жастары Ламбракис» құрылымын құрды.

Мұра

Григорис Ламбракистің өмірі мен өлімі автор Василис Василикосқа "Z" саяси романын жазуға шабыт берді. "Z" атауы грек тіліндегі "Zi" сөзінің бірінші әрпін білдіреді ("Тірі!"), ол 1960 жылдары грек қалаларындағы ғимараттардың қабырғаларында пайда бола бастаған танымал граффити, Ламбракистің қазасына соққан жағдайларға қарсы наразылықтың күшеюін көрсетеді. 1969 жылы грек-француз режиссері Коста Гаврас (Κώστας Γαβράς) үлкен жетістікке ие болған "Z" фильмін түсірді. Ив Монтан Ламбракис рөлінде, Жан Луи Тринтиньян тергеуші Сарцетакис рөлінде, ал Ирен Папас Ламбракистің жесірі рөлінде ойнады. 1962 жылы Микис Теодоракис "Énas Omiros" ("Қонақ") атты шығармасын ұсынды, ол Брендан Беханның "Қонақ" пьесасының грек қойылымына жазылған музыкалық қосымша болды. "Елсіз бала" (To Yelasto Pedi) шығармасы Ламбракиске арналған құрмет ретінде қарастырылды және сол себепті "Z" фильмінде де қолданылды.

Ламбракис грек халқының жүрегінде демократияның ұлттық символы ретінде саяси репрессияға, Король сарайындағы дау-дамағдарлыққа және халықаралық тәуелділікке қарсы күрестің белгісі болып қалды. 1974 жылы әскери диктатура құлағаннан кейін көптеген орындар, соның ішінде Каллитеядағы футбол стадионы, елдің көшелері мен алаңдары Григорис Ламбракистің құрметіне аталды. Марафондық бейбітшілік шеруі Ламбракистің есіне арналған жыл сайынғы шараға айналды. Сонымен қатар, Афина классикалық марафоны әр қарашада Григорис Ламбракистің құрметіне өткізіледі.