Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Василь Петров Коларов (1877–1950) – болгар коммунистік саяси қайраткері және Коммунистік Интернационалдың (Коминтерн) жетекші қызметкері.
Bulgarian communist politician (1877–1950)
Vasil Petrov Kolarov (; 16 July 1877 – 23 January 1950) was a Bulgarian communist political leader and leading functionary in the Communist International (Comintern).
Алғашқы жылдар
Коларов 1877 жылғы 16 шілдеде Осман империясының Шумну қаласында (қазіргі Шумен, Болгария) туды. Варнадағы орта мектепті бітіргеннен кейін 1895 жылдан 1897 жылға дейін Никополде мұғалім болып жұмыс істеді. 1897 жылы Коларов Болгария жұмысшыларының социал-демократиялық партиясына (БЖСДП) қосылды. 1913 жылы Коларов Болгария Ұлттық Ассамблеясына сайланды. 1923 жылғы маусым айында Коларов Мәскеудегі ЕХКИ-нің 3-ші кеңейтілген пленумында сөз сөйледі, ал ай соңында жасырын түрде Болгарияға оралды. Он там там тұтқындалып, 5 тамызда босатылды. Бостандыққа шыққаннан кейін Коларов Георгий Димитровпен бірге Болгария Коммунистік партиясын Коминтерннің нұсқауларына сәйкес көтеріліс ұйымдастыруға көндіруде маңызды рөл атқарды. Коларов 1923 жылғы қыркүйектегі көтерілісті бастаған революциялық комитеттің мүшесі болды. Бұл әрекет сәтсіз аяқталып, Коларов Югославия және Австрия арқылы Кеңес Одағына қашуға мәжбүр болды. Ол екі он жылдан астам уақыт жер аударылды. Коларов Коммунистік Интернационалдың жоғары лауазымды шенеунігі болып қала берді, 1924 жылғы 5-ші дүниежүзілік конгресте оның отырыстарына төрағалық етті. Ол ЕХКИ-ге және оның басқарушы президиумына 5, 6 және 7-съездерде қайта сайланды. Коларов 1928 жылдан 1939 жылы таратылғанға дейін Крестьян Интернационалының (Крестинтерн) Атқару комитетінің төрағасы болды. Осы кезеңде ол Мәскеудегі Халықаралық аграрлық институттың директоры болып жұмыс істеді. 1943 жылы Коларов Коммунистік Интернационалды ресми түрде тарату туралы құжатқа қол қойды.
Kolarov was born in Şumnu, Ottoman Empire (now Shumen, Bulgaria) on 16 July 1877, the son of a shoemaker. After graduating from high school in Varna, he worked as a teacher in Nikopol from 1895 to 1897. In 1897, Kolarov joined the Bulgarian Workers' Social Democratic Party (BWSDP). In 1913 Kolarov was elected to the Bulgarian National Assembly. In June 1923, Kolarov spoke at the 3rd Enlarged Plenum of ECCI in Moscow before returning secretly to Bulgaria at the end of the month. There he was promptly arrested but released on 5 August. Upon his release, Kolarov played a critical role along with Georgi Dimitrov in convincing the Bulgarian Communist Party to organize an insurrection in accordance with Comintern instructions. Kolarov was a member of the revolutionary committee which launched that uprising in September 1923. This attempted revolution failed and Kolarov was forced to flee to the Soviet Union by way of Yugoslavia and Austria. He remained in exile for more than two decades. Kolarov remained a top official of the Communist International, presiding over the body's debates at the 5th World Congress of 1924. He was re elected to the ECCI and its governing Presidium at the 5th, 6th, and 7th Congresses. Kolarov was President of the Executive Committee of the Peasant International (Krestintern) from 1928 until its dissolution in 1939. He also served as director of the International Agrarian Institute in Moscow during this period. In 1943, Kolarov signed the document formally dissolving the Communist International.
Болгарияға оралу
Коларов 1945 жылы Кеңес Одағының оккупациясы кезінде Болгарияға оралды және қайтадан Ұлттық Ассамблеяға сайланды. 1946 жылы ол қайта сайланды және коммунистердің күшейіп бара жатқан үстемдігі тұсында сол жылы Болгарияның уақытша президенті болды. 1947 жылдың желтоқсанында Дмитров басқарған үкімет құрылғанға дейін президент қызметін атқарды, содан кейін вице-премьер және Сыртқы істер министрі болып үкіметке кірді. 1949 жылдың шілдесінде Дмитров қайтыс болған соң, Коларов Дмитровтың бұрынғы лауазымына, премьер-министр болып сайланды. Ол бірнеше айдан кейін қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды.
Kolarov returned to Bulgaria in 1945 during its occupation by the Soviet Union, and was elected to the National Assembly again. He was reelected in 1946 and became provisional president of Bulgaria that year, amidst the growing domination of the communists. He remained president until the formation of the government headed by Dimitrov in December 1947, which he entered as deputy prime minister and Minister of Foreign Affairs. When Dimitrov died in July 1949, Kolarov was elected to Dimitrov's old post as prime minister. He served until his own death a few months later.
Өлім және мұра
Коларов 1950 жылғы 23 қаңтарда Софияда қайтыс болды. Оның қосылуы мемлекеттік деңгейде өткізіліп, денесі Георгий Димитров мавзолейіне жерленді. Оның туған қаласы Шумен 1950-1965 жылдар аралығында оның құрметіне Коларовград деп аталып келді.
Kolarov died in Sofia on 23 January 1950. His funeral was held as a state funeral and his body was buried in the Georgi Dimitrov Mausoleum. His city of birth, Shumen, was named Kolarovgrad in his honor between 1950 and 1965.