Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конголық румба тобы OK Jazz, кейіннен TPOK Jazz деп аталды (Tout Puissant Orchestre Kinois de Jazz – «Жасстың толық күшті Киной оркестрі» деген мағынада), 1956 жылы Демократиялық Конго Республикасында құрылған конголық румба тобы. Топ 1993 жылы таратылды, бірақ 1996 жылы қайта құрылды.
Congolese rumba band
OK Jazz, later renamed TPOK Jazz (short for Tout Puissant Orchestre Kinois de Jazz), was a Congolese rumba band from the Democratic Republic of the Congo established in 1956 and fronted by Franco. The group disbanded in 1993, but reformed in 1996.
Орналасқан жері
OK Jazz тобы 1956 жылы Леопольдвильде (қазіргі Киншаса) Бельгиялық Конгода (қазіргі Демократиялық Конго Республикасы) құрылды. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында топтың құрамы елуден асып кетті. Осы кезеңде топ көбінесе екі топқа бөлінетін: бір топ Киншасада қалып, түнгі клубтарда өнер көрсетсе, екінші топ Африка, Еуропа және Солтүстік Америкада гастрольдік сапарларда болды.
The OK Jazz band was formed in 1956 in Léopoldville (now Kinshasa), in what was at the time the Belgian Congo (now the Democratic Republic of the Congo). At one time in the late 1970s and early 1980s the band grew to more than fifty members. During that period, it often split into two groups; one group stayed in Kinshasa, playing in nightclubs there, while the other group toured in Africa, Europe and North America.
1950-1959 жылдар
OK Jazz-ді бастаған музыканттардың қатарында Вики Лонгомба, Жан Серж Эссу, Франсуа Луамбо Макиади, Де Ла Лун, Августин Мониания Ройтелет, Ла Монта ЛиБерлин, Сатурнин Панди, Николас Босума Бакили Дессоин және вокалист Филипп Ландо Россиньоль болды. Олар 1956 жылғы маусым айында топ құруға дейін Киншасадағы Лониниса студиясында жеке орындаушылар ретінде тамашалаған. OK Jazz атауы олар концерт берген OK Bar деген бардан шыққан, оның иесі Гастон Кассиен болды (кейін ол «Authenticité» кезеңінде өзінің атын Оскар Кашама деп өзгертті). Жаңа топ апта ішінде қаладағы белгілі бір студияда тұрақты түрде ойнайтын, ал кейбір демалыс күндері тойларда өнер көрсететін. 1957 жылы жетекші вокалист Филипп Ландо Россиньоль OK Jazz-тен кетіп, оның орнына Конго Бразавильден келген Эдо Нганга келді. Осы жылдың соңында Зимбабведен келген саксофоншы Айзек Мусекева да топқа қосылды. Осыған дейін топтың басшылығы Вики Лонгомба, Эссус және Франко арасында бөлісілген.
The musicians who started OK Jazz included Vicky Longomba, Jean Serge Essous, François Luambo Makiadi, De La Lune, Augustin Moniania Roitelet, La Monta LiBerlin, Saturnin Pandi, Nicolas Bosuma Bakili Dessoin and vocalist Philippe Lando Rossignol. They used to play at Loningisa Studios in Kinshasa as individual artists, before they got together to form a band in June 1956. The name OK Jazz originated from the bar where they played, which was called the OK Bar, owned by Gaston Cassien (who later changed his name to Oscar Kashama, after Authenticité). The new band played regularly at a specific studio in the city during the week, and on some weekends they played at weddings. In 1957, the lead vocalist, Philippe Lando Rossignol, quit OK Jazz and was replaced by Edo Nganga, from Congo Brazzaville. Later in the same year, Isaac Musekiwa, a saxophonist from Zimbabwe, joined the band. Up to that time the band's leadership was shared between Vicky Longomba, Essous and Franco.
1960-1969 жылдар
1960 жылдардың басында Вики Лонгомба мен Жан Эссу OK Jazz тобын тастап, African Jazz-ке қосылды. Франко сол кезде топтың жетекшісі атанды. Ол Куами Мунси және Муламба Жозеф Мухос сияқты әншілерді шақырды. Симаро Масиа Лутумба 1961 жылы OK Jazz қатарына қосылды. Эссустың орнына саксафоншы Веркис Киамуангана Матета келді. 1962 жылы OK Jazz алғаш рет шетелге, Нигерияға гастрольдік сапар жасады. Кейін сол жылы Вики Лонгомба қайтадан топқа оралды. Алдында кеткен әнші Лола Чекайн да қайтып келді. Осы шарада топ атын TPOK Jazz деп өзгертті. ТП – «Tout Puissant» (Барлық Құдіретті) деген мағынаны білдіреді. Топ құрамы жиырмадан асты. Музыкасының сапасы артып, олар Африка Jazz-бен шайқасып, Конгоның үздік тобы атануға лайық болды. Франконың музыкасының үлкен сұранысқа ие болуының себебі – ол күнделікті өмірдегі қарапайым адамдарды толғандыратын мәселелерді талқылағандығында еді. Франко конголық музыканттарды Африканың басқа аймақтарына қарағанда сапасы жоғарырақ дыбыстарды шығару үшін жаңа технологияларды қолдануға бастады. Жаңа технологияларға электр гитаралар, күшейткіштер және бас-гитаралар кірді. Конго енді Африканың жетекші музыкалық мемлекеті ретінде танылды. 1960 жылдардың соңында Куами Мунси мен Муламба Жозеф Мухос басқа тоғыз музыкантпен бірге TPOK Jazz-дан жаппай кетіп қалды. Бірнеше айдан кейін саксафоншы Веркис Киамуангана Матета да топты тастады. Франко Веркистің орнына Рондот Кассонго ва Кассонгоны шақырды. Ол сонымен қатар жеке гитарист Мосе Фан Фанды да әкелді. Фан Фан «себен» деп аталатын, билеуге қолайлы жаңа гитара ойнау стилін енгізді. Бұл стиль «Себене я ба Янки» деп аталды. Фан Фан «Дже Меласи» сияқты көптеген хиттің авторы болды.
In the early 1960s Vicky Longomba and Jean Essous left OK Jazz to join African Jazz. Franco then became the leader of the band. He recruited vocalists Kwamy Munsi and Mulamba Joseph Mujos. Simaro Masiya Lutumba joined OK Jazz in 1961. Essous was replaced by saxophonist Verckys Kiamuangana Mateta. In 1962 OK Jazz visited Nigeria on their first foreign tour. Later that year, Vicky Longomba rejoined the band. Lola Checain, a vocalist who had left earlier also came back. Around this time, the band changed their name to TPOK Jazz. TP stood for "Tout Puissant" (all mighty). Band membership had increased to over twenty. The quality of their music had improved to where they could challenge African Jazz for the position of Congo's premier group. Franco's music had such popular appeal mainly because it discussed issues affecting ordinary people on a daily basis. Franco led other Congolese musicians in using new technology to produce sounds of much higher quality than in any other part of Africa. The new technology included electric guitars, amplifiers and basses. Congo had now assumed the premier position as Africa's leading music nation. During the late 1960s, Kwamy Munsi and Mulamba Joseph Mujos led nine other musicians in a mass defection from TPOK Jazz. A few months later, saxophonist Verckys Kiamuangana Mateta also left. Franco recruited Rondot Kassongo wa Kassongo to replace Verckys. He also brought in solo guitarist Mose Fan Fan. Fan Fan had a new style of guitar playing called sebene, which was more danceable. This style came to be known as Sebene ya ba Yankees. Fan Fan also composed a number of extremely popular hits, including "Dje Melasi".
1970-1975 жылдар
1970-ші жылдары Франко және TPOK Jazz конголық танымал музыканың екі алыптарының бірі ретінде бекінді, Grand Kalle & l'African Jazzбен бірге. Осы екі топтан көптеген музыкалық жұлдыздар шықты. TPOK Jazz Африка бойынша, соның ішінде Чад және Судан сияқты елдерде концерттер берді. Топтың қаржылық жағдайы да едәуір жақсарды. Франко композитор және вокалист Сэм Мангвананы шақырды, оның әкесі зимбабвийлік, анасы анголалық, бірақ ол Киншасада туып өскен. Ол ағылшын, лингала, француз және португал тілдерін, сондай-ақ көптеген африкалық тілдерді білді. Оның келуі топқа жаңа күш берді және ол бұрынғы тобы Африсаны ашуландырды. 1970 жылдың басында Викки Лонгомба, сол кезде топтың басшысының міндетін атқарушы, кетіп қалды. Топтың жарқын гитарисі Мұса Фан Фан да кетіп, содан кейін Юлу Мабиала жұмыстан шығып, Фан Фанмен бірге Orchestre Somo Somo тобын құрды. Одан немесекейін Франконың туған інісі Тсонго Бавон Мари Мари автокөлік апатында қаза тапты. Топ төмен сату көрсеткіштерімен және азаматтардың аз қатысуымен қиын жағдайға түсті. Франко қайғыға батып, көңілсізденіп, біраз уақытқа музыканы тоқтатты. Оралғаннан кейін ол қайтыс болған інісінің есіміне бірнеше ән жазды және топты қайта құруға кірісті. Бұл президент Мобуту Сесе Секоның «L'Authenticite» бағдарламасы аясында Конгоның қайта құрылуымен бірге болды. Елдің атауы Конго Киншасадан Заирге өзгертілді. Франко «L'Okanga La Ndju Pene Luambo Luanzo Makiadi» деген есімді қабылдады. Осы кезеңде әнші Майяула Майони, гитаристер Мпунди Декка, Геге Мангая, Мишелино Маватику Визи және Тьерри Мантуика топқа қосылды. Франко Симаро Лутумбаны оркестрдің бас дирижері етіп тағайындады. Осы шақта Сэм Мангвана өзінің «Luka Mobali Moko» хитін жазды. 1973 жылы тәжірибелі композитор және вокалист Джоски Киамбукута Лонда топқа қосылды. 1974 жылы Юлу Мабиала TPOK Jazz-ге қайта оралды. Бірақ Сэм Мангвана Кот-д'Ивуарға кетіп, жеке карьерасын бастады. Мангвананың орнына Afrisa International тобынан Ndombe Opetum қабылданды, ол мұражайшы Эмпо Лоуэймен бірге келді. 1975 жылы Франко тағы бір классикалық хит – «Bomba Bomba Mabe» әнін шығарды.
During the 1970s Franco and TPOK Jazz consolidated their position as one of the two giants of Congolese popular music, along with Grand Kalle & l'African Jazz. Many musical stars emerged from both of these bands. TPOK Jazz was staging concerts all over Africa, including places such as Chad and Sudan. The band's finances also improved tremendously. Franco brought on board the composer/vocalist Sam Mangwana, who has a Zimbabwean father and an Angolan mother, but was born and raised in Kinshasa, DRC. He spoke English, Lingala, French and Portuguese, along with a number of other African languages. His recruitment energised the band and infuriated Afrisa, where he came from. In early 1970 Vicky Longomba, who was then acting as Co president of the band left. Mose Fan Fan, the band's flamboyant solo guitarist also left. Then Youlou Mabiala quit and formed Orchestre Somo Somo with Fan Fan. Soon after that Tshongo Bavon Marie Marie, Franco's biological brother died in an automobile accident. The band fell upon hard times with low record sales and as sparsely attended concerts. Franco was grief stricken and despondent and stopped playing music for some time. Upon his return, he recorded several songs in memory of his late brother. He then began to rebuild the band. This coincided with the restructuring of Congo by President Mobutu Sese Seko under the program of "L'Authenticite". The name of the country was changed from Congo Kinshasa to Zaire. Franco adopted the names "L'Okanga La Ndju Pene Luambo Luanzo Makiadi". During this time, vocalist Mayaula Mayoni came on board, along with guitarists Mpundi Decca, Gege Mangaya, Michelino Mavatiku Visi and Thierry Mantuika. Franco then appointed Simaro Lutumba, as the chef d'orchestre. Sam Mangwana composed his hit Luka Mobali Moko around this time. In 1973 Josky Kiambukuta Londa, a seasoned composer and vocalist, joined the band. In 1974, Youlou Mabiala returned to TPOK Jazz. However, Sam Mangwana left and started a solo career in Cote d'Ivoire. Ndombe Opetum was recruited from Afrisa International to replace Mangwana. He came along with hornsman Empompo Loway. In 1975 Franco released yet another classic hit Bomba Bomba Mabe.
1976-1979 жылдар
1970 жылдардың ортасында Франко Заирдің ең бай азаматтарының біріне айналды. Ол Бельгия, Франция және Заирде жылжымайтын мүлікке көп инвестиция жасады. Ол Киншасаның төрт ең ірі және танымал түнгі клубтарының иесі болды, олардың ең үлкені – Un deux trois. TPOK Jazz әр аптаның соңында сол клубта толы залға ойнайтын. 1976 жылы әнші Зитани Далиенст Я Нтеса және гитарист Джерри Диалунга TPOK Jazz тобына қосылуға көндірілді. Маяула Майони «Шери Бондове» әнін жазды, ол «Альмату» және «Бисалела» әндері кірген альбомға енді. 1977 жылы Франко Мпонго Лав есімді мүмкіндігі шектеулі әнші қызды таныстырды. Бала кезінде полиомиелит салдарынан туған кемсіздігіне қарамастан, ол өзінің тартымды, көңілді дауысы мен ән жазу талантының арқасында континенттегі ең танымал әншілердің біріне айналды. Одан кейін көп ұзамай, шебер гитарист Папа Ноэль Недул да топқа қосылды. Сол жылы топ Африкадағы ең ірі мәдени шара – Festac 77-ге Заирден қатысты, ол Нигерияның Лагос қаласында өтті. 1978 жылы Франко «Helene» және «Jacky» атты екі ән шығарды, оларды туған елінің Бас прокуроры «әдепсіз» деп таныды. Ұзаққа соқпаған сот процесінен кейін ол, соның ішінде Симаро Лутумба сияқты басқа топ мүшелерімен бірге кінәлі деп танылып, түрмеге қамалды. Франко екі айдан кейін көшедегі наразылық акцияларынан соң босатылды. Сол жылы Маяула Майони «Nabali Misere» (Мен қайғыға үйлендім) әнін шығарды. Ол көп ұзамай жеке мансабын қуу үшін топтан кетті. 1979 жылы Франко өзінің жазу студиясын Киншасадан Брюссельге (Бельгия) көшірді, себебі онда жазба жасауға арналған жабдықтар жақсырақ болды. Франко Батыс Африканың сегіз елін аралап концерт берді. Сол жылы Джоски «Propretaire» әнін шығарды.
By the mid 1970s Franco was one of Zaire's wealthiest citizens. He invested heavily in real estate in Belgium, France and in Zaire. He owned Kinshasa's four largest and most popular nightclubs, the biggest of which was Un deux trois. TPOK Jazz played there every weekend to a packed house. In 1976, vocalist Zitani Dalienst Ya Ntesa and guitarist Gerry Dialungana were convinced to join TPOK Jazz. Mayaula Mayoni composed a song, Cheri Bondowe which was released in an album that also included Alimatou and Bisalela. In 1977 Franco introduced a handicapped female singer known as Mpongo Love. Despite her handicap which was the result of childhood polio, she went on to become one of the continents most popular singers on the strength of her charming, vivacious voice and her songwriting. Papa Noel Nedule, an accomplished guitarist joined soon after that. Later that year the band represented Zaire in what was Africa's largest ever cultural event, Festac 77 which was staged in Lagos, Nigeria. In 1978 Franco released two songs — "Helene" and "Jacky" — that were deemed "indecent" by the Attorney General of his native country. After a brief trial, he was convicted and sent to prison, along with other band members, including Simaro Lutumba. Franco was released two months later, following street protests. That same year, Mayaula Mayoni released the song "Nabali Misere" (I am married to misery). He quit the band soon afterwards, to pursue a solo career. In 1979 Franco moved his recording base from Kinshasa to Brussels, Belgium, to take advantage of superior recording facilities. Franco embarked on a tour of eight West African countries. That same year Josky released Propretaire.
1980-1989 жылдар
Бұл кезең топтың және оның жетекшісі Франко Луамбо Макиадидің табысының шыңы болды. Осы кезеңде топ жылына орта есеппен төрт альбом шығарды. Конголық Afrisa International және Orchestre Veve топтары бәсекелестікке төтеп бере алмады. Өмір жақсы болды. 1982 жылы Сэм Мангвана қысқа мерзімге оралып, Франкомен бірлесіп "Cooperation" альбомын жарыққа шығарды. Франко бұрынғы қарсыласы Табу Леймен де бірнеше альбом шығарды. 1983 жылы TPOK Jazz алғаш рет Америка Құрама Штаттарында гастрольдік сапармен болды. Сол жылы Madilu System және Франко кезекпен орындаған "Non" әні жарияланды. 1980-жылдардың ортасында топ үздік сатылымдар тізіміне енген Makambo Ezali Borreaux, 12,600 Letters to Franco, Pesa Position, Mario және Boma Ngai na Boma Yo сияқты әндерді шығарды. Осы уақытқа дейін Madilu System жетекші әнші болып қалыптасты. 1986 жылы Джоски Киамбукута мен Зитани Далиенст Я Нтеса, жеткілікті назар алмағанын сезінген екі вокалист, жаңа топ құру үшін кетіп қалды. Осы шақта Симаро Лутумба OK Jazz жүйесінен тыс "Maya" әнін қамтыған альбом шығарды. Сол кезде әнші Малаге де Лугендо да топқа қосылды. Сонымен қатар, Afrisa тобынан Kiesse Diambu ya Ntessa және әйел әншісі Джоли Детта да қатысты. 1987 жылдың басында Франко "Attention Na Sida" (ЖҚС-тан сақ болыңыз) деген 15 минуттық ән шығарды. Көптеген африкалық барабандар мен қатты гитаралармен сүйемелдеген, негізінен француз тілінде орындалған бұл ән, сөздерінің барлығын түсінбесе де, әсерлі. 1987 жылы TPOK Jazz Найробиде, Кенияда өткен 4-ші Бүкіл Африка ойындарына шақырылды. 1987 жылы шыққан Les On Dit альбомында Франко екі жаңа әйел вокалисті – Нана Акуму және Баниел Бамбо таныстырды. 1988 жылы Джоски мен Далиенст қайтадан топқа қосылды. 1989 жыл топ үшін қиын жыл болды. Франконың денсаулығы нашарлап бара жатқаны байқалды. Ол Брюссельге көшіп, тұрақты түрде онда қалды. Ол жиі ойнамайтын, ойнаса да, шамамен жиырма минут ғана сахнада болатын. Малаге де Лугендо, Диззи және Декканың Киншасаға басқа мүмкіндіктер іздеуге кеткенінен кейін топ ыдырауға бет бұрды. Сол жылы Сэм Мангвана Франкомен бірлесіп "Forever" альбомын шығарды. Альбомның мұқабасындағы Франконың суретінде ол денсаулығының нашарлап, әлсірегені көрінеді. Бұл Франконың соңғы альбомы болды. 1989 жылдың 12 қазанында Франсуа Луамбо Макиади Бельгияның Брюссель қаласындағы ауруханада қайтыс болды. Оның денесі Заирге жеткізілді. Төрт күндік аза тұрғаннан кейін, 1989 жылдың 17 қазанында Мобуту Сесе Секо үкіметі оған мемлекеттік деңгейде жерлеу рәсімі жасады.
This period marked the pinnacle in the success of the band and that of its leader, Franco Luambo Makiadi. The band was releasing an average of four albums a year during this period. The rival Congolese bands, Afrisa International and Orchestre Veve could not keep up with the competition. Life was good. In 1982 Sam Mangwana returned briefly and released an album with Franco called Cooperation. Franco also released several albums with former nemesis Tabu Ley. In 1983 TPOK Jazz toured the United States of America for the first time. That year the song "Non", featuring Madilu System and Franco in alternating lead vocals, was released. In the mid 1980s the band continued to churn out best sellers including Makambo Ezali Borreaux, 12,600 Letters to Franco, Pesa Position, Mario and Boma Ngai na Boma Yo. By this time, Madilu System had taken over as the lead vocalist. In 1986, Josky Kiambukuta and Zitani Dalienst Ya Ntesa, two vocalists who felt they were not getting enough prime time exposure led another mass exodus to form their own band. Around this time, Simaro Lutumba released an album outside the OK Jazz system, featuring the song "Maya". During the same timeframe, Malage de Lugendo, a vocalist, was recruited. Also Kiesse Diambu ya Ntessa from Afrisa and female vocalist Jolie Detta came on board. At the beginning of 1987, Franco released a 15 minute song with the title "Attention Na Sida" (Beware of AIDS). Sung mainly in French amid heavy African drums and a kaleidoscope of thundering guitars, the song is moving even if one does not understand all the words. Also in 1987, TPOK Jazz were invited to perform at the 4th All Africa Games in Nairobi, Kenya. On one of the eight albums that the band released in 1987, called Les On Dit, Franco introduced two new female vocalists Nana Akumu and Baniel Bambo. In 1988, Josky and Dalienst re joined the band. 1989 was a challenging year for the band. Franco's health was in obvious decline. He had by now moved permanently to Brussels. He did not play much and when he did, could only manage about twenty minutes. The band started to fall apart with the defection of Malage de Lugendo and Dizzy and Decca, who returned to Kinshasa to pursue other opportunities. Later that year Sam Mangwana teamed with Franco to release the album Forever. The album sleeve carried a photograph of Franco in which he appeared emancipated and obviously in ill health. It turned out to be Franco's last album. On 12 October 1989, Francois Luambo Makiadi died in a hospital in Brussels, Belgium. His body was flown back to Zaire. After four days of mourning, he was given a state funeral on 17 October 1989, by Mobutu Sese Seko's government.
1990-1993 жылдар
Франконың қайтысынан кейін Симаро Лутумба, Джоски Киамбукута, Ндомбе Оптум және Мадилу Систем басқарымындағы топ мүшелері Франко отбасына жүгініп, табысты бөлісу туралы келісімге келді; (70% музыканттарға, 30% отбасыға). Бұл келісім 1989 жылдың тамызынан 1993 жылдың желтоқсанына дейін сақталды. Осы кезеңде топ «Hommage A Luambo Makiadi» атты альбом шығарды, ол Франко қайтыс болғанға дейін жазылған әндерден тұрды. Джоски «Chandra» әні бар альбом шығарды. Симарро Мадилу орындаған «Eau Benite» хиті және Джоски авторлық құқығына ие «Marby» мен Мадилу Систем жазған «Mort Viviant Somida» әндері енген «Somo» альбомын шығарды. Топ Африка мен Еуропа бойынша гастрольдік сапарларын жалғастырды. Топтан тағы да көптеген музыканттар кетіп, бірақ көпшілігі сақталды. 1993 жылдың желтоқсанында бәрі күйреп кетті. Франко отбасы сол кездегі табысты бөлісу келісіміне қанағаттанбады. Олар көбірек ақша талап етті. Музыканттармен келісімге келе алмады. Музыканттар музыкалық құралдарын отбасына қайтарып берді және «Бана ОК» деген жаңа топ құрды. Осылайша, Африканың ең танымал топтарының бірінің, қырықтан астам жылға созылған өмірі аяқталды; 1956 жылдың маусымынан 1993 жылдың желтоқсанына дейін.
Following the death of Franco, the band members, led by Simaro Lutumba, Josky Kiambukuta, Ndombe Opetum and Madilu System approached the Franco family and agreed to split earnings; (70% musicians and 30% family). This arrangement worked from August 1989 until December 1993. During that period, the band released an album entitled Hommage A Luambo Makiadi, made up of songs recorded before Franco died. Josky released an album featuring the song "Chandra". Simarro released an album that featured the hit "Eau Benite", sung by Madilu, and another album Somo, which included the songs "Marby", composed by Josky, and "Mort Viviant Somida", composed by Madilu System. The band continued to tour both in Africa and in Europe. More defections beset the band but the majority of the musicians hung in there. Then in December 1993 it all came crashing down. The Franco family was not satisfied with the profit sharing arrangement in place at the time. The family wanted more money. They could not reach an agreement with the musicians. The musicians returned the musical equipment to the family and went on to form a new band, Bana OK. Thus ended the life of one of Africa's most famous bands of the twentieth century, that lasted more than thirty seven years; from June 1956 until December 1993.
Топ мүшелері
TPOK Jazz дерлік 38 жыл бойында көптеген мүшелерді қабылдады. Топ мүшелерінің тізімі «Конго музыкасының даңқ залына енгендер» сияқты. Көптеген мүшелер келіп-кетіп отырды, солардың көптегені қайта оралды, кейбіреулері бірнеше рет. Міне, топтың бірнеше мүшесі.
TPOK Jazz had many members over the nearly 38 years of its existence. The list of band members reads like a "Congolese Music Hall of Fame Inductees". Many members came and went, with many of those who left coming back, some on more than one occasion. Here are some of the members of the band.