Кіріспе

Вильгельм Франц Йозеф Бейгльбок (10 қазан 1905 - 22 қараша 1963) - нацистік дәрігер, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның Люфтваффе (Әуе күштері) консультант дәрігері болған. 1947 жылғы дәрігерлер сотында ол Дахау концлагеріндегі тұтқындарға теңіз суын қолданып адамдармен тәжірибе жасағаны үшін соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстар жасады деп танылды және 15 жылға бас бостандығынан айырылды, бірақ оның жазасы 10 жылға қысқартылып, 1951 жылы босатылды. Ол 1963 жылы баспалдақта өлген күйде табылған.

Білім беру және соғыс қылмыстары

Бейгльбок Мелктің Стифтсгимназиясында оқыды және Вена университетінде медицинаны оқыды. Оқу кезінде ол Wiener Burschenschaft Moldavia ұйымында белсенді болды. Алдымен ол Венадағы Медициналық университет клиникасында Франц Швостек кішінің, кейіннен Ханс Эппингердің ассистенты болып жұмыс істеді. 1933 жылдан бастап ол нацистік партияға мүше болды, ал 1934 жылдан бастап SA қатарына кірді, Obersturmbannführer (лейтенант-полковник) шеніне дейін көтерілді. 1939 жылы ол хабилитациясын қорғады және 1940 жылы Ханс Эппингердің басшылығымен бас дәрігер болды. 1941 жылдың мамыр айынан бастап Бейгльбок Люфтваффеде штабсарц (әскери дәрігер) қызметін атқарды. 1944 жылы Вена университетінде штаттан тыс профессор атанды. Соғыс жылдары ол Дахау концлагеріндегі тұтқындарға теңіз суын қолданып медициналық тәжірибелер жүргізді.

Сот

Соғыстан кейін Бейглбок британдықтар тарапынан тұтқындалды, содан кейін ол АҚШ-тың қамқорлығына берілді. Ол Нюрнбергтік дәрігерлер ісінде айыпталушы болды. Сот барысында оның аман қалған құрбандарының бірі Карл Хёлленрайнер оған пышақпен шабуыл жасады. Хёлленрайнер сотқа деген құрметсіздігі үшін 90 күнге түрмеге кесілді, бірақ төрт күннен кейін мерзімі толуға дейін босатылды. Бейглбок соғыс қылмыстары және адамзатқа қарсы қылмыстар жасағаны үшін кінәлі деп танылып, 15 жылға бас бостандығынан айырылды. 1951 жылдың қаңтарында Бейглбоктың жазасы 10 жылға қысқартылды және ол сол жылдың желтоқсан айында түрмеден босатылды. 1947 жылдың басында Вена прокуратурасы Бейглбокқа қарсы соғыс қылмыстары, зорлық-зомбылық және адам құқықтарын бұзу фактілері бойынша қудалау шараларын бастады. Венадағы сот процесі 1947 жылдың қазан айында аяқталды.

Бостандыққа шығу және соғыстан кейінгі мансап

Бейгльбоктың медицинамен айналысу лицензиясы жойылмағандықтан, оған дәрігер ретінде қайта жұмыс істеуге рұқсат берілді. Бостандыққа шыққаннан кейін ол Фрайбург университетінің ауруханасында даулы түрде уақытша жұмысқа орналасты. Содан кейін Бейгльбок Букстехуде ауруханасына жұмысқа тұрып, ішкі медицина бөлімінің бас дәрігері болды. Германияның ішкі медицина қоғамы (DGIM) Бейгльбокты ақтау үшін күш-жігер жұмсады. Бейгльбоктың ісін қарау үшін үш мүшеден тұратын комиссия құрылды. DGIM-нің тағы да бірнеше көрнекті мүшелері сараптамалар мен мәлімдемелер арқылы оны ақтауға тырысты. Сараптамалар Нюрнберг процесінде белгіленген стандарттарға сүйенді. Алайда, сарапшылардың барлығынан біреуі ғана сынаққа тартылғандардың еріктілер болғанын жорамалдады. Сарапшылар сынаққа тартылғандардың арасында өлім-жітім немесе ұзақ мерзімді зақымдар болмағанын, ал Бейгльбок ең жақсы медициналық ниетпен әрекет еткенін мәлімдеді. Бұл пікірлер Бейгльбоктың адвокаты ұсынған құжаттарға толығымен негізделген. Сарапшылардың ешқайсысы сынаққа тартылғандарды жеке көрген жоқ, ал көпшілігі Бейгльбокпен ешқашан кездеспеген. 1956 жылы Бейгльбок DGIM комитетіне сайланды және 1962 жылға дейін онда қызмет етті. 1959 жылы Бюкебургтегі прокурор Бейгльбокқа қарсы жаңа тергеу ашты, бірақ 1960 жылы іс тоқтатылды. 1962 жылы Австрияның медицина қауымдастығы Бейгльбокті Венада медициналық лекция оқуға шақырды. Бұл Австрияның Социал-демократиялық партиясы мен жергілікті еврей қауымының қарсылығына ұшырады. Букстехуде қаласының әкімшілік комитеті Бейгльбокті қолдап, оның айыпталып сотталған қылмыстарға кінәлі еместігін мәлімдеді. Бірақ, шақыруы кері қайтарылды.

Өлім

1963 жылы Бейгльбок баспалдақ қуысында өлі күйде табылған. СС қызметкерлеріне көмек көрсететін "Стиль Хельпе" (Stille Hilfe) ұйымы оның заңды мұрагері атанды. Бейгльбоктың қазасының мән-жайы әлі де ашық емес. Ол қаза болмас бұрын қорқыту хаттары алғандықтан, оның өлтірілгені туралы әңгімелер тарады. Бейгльбоктың қолдаушылары тұтқындар оның тәжірибелеріне өз еркімен қатысқандарын және DGIM оны толық ақтағанын жариялады. Бейгльбоктың жерлеу рәсімінде мемлекеттік дәрігердің өкілі: «Соғыстан кейін ол әділетсіздік пен жеккөрудің аясында қалды» деді. 1964 жылы Висбаденде өткен жиында DGIM өкілі: «Вильгельм Бейгльбок – Эппингердің нағыз шәкірті. Ұзақ ойларға толы, шығармашыл еді. Оның Вена клиникасындағы керемет өрлеуі, теңіз суымен тәжірибелер жүргізуге жіберілгенінің нәтижесінде күрт және себепсіз тоқтатылды. Осы орайда қайтадан айту қажет, осы тәжірибелерді Deutsche Gesellschaft für innere Medizin комиссиясы, төрағасы мырза Оем тексеріп, оны барлық кінәден ақтап тастады. Бейгльбок – адам, дәрігер және ғалым ретінде біздің толық құрметімізге және қадірлеуімізге лайық».