Америкалық жазушы және тарихшы Бенджамин Франклин ДеКоста
Benjamin Franklin DeCosta
Бенджамин ДеКоста: американдық дін қызметкері, тарихшы, жазушы. Азамат соғысының қатысушысы, журналдар редакторы, әлеуметтік қозғалыстар ұйымдастырушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық жазушы
American novelist
Бенджамин Франклин ДеКоста немесе де Коста (10 шілде 1831 – 4 қараша 1904) – американдық дін қызметкері және тарихшы.
Benjamin Franklin DeCosta or de Costa (July 10, 1831November 4, 1904) was an American clergyman and historical writer.
Өмірбаян
Ол Чарльзтаунда (Массачусетс штаты) дүниеге келді және 1856 жылы Нью-Гэмпшир штатының Конкорд қаласындағы (кейін Бостон университетінің бөлігі) Библиялық институтының түлегі болды, 1857 жылы Епископальдық шіркеуде пасторлық қызмет атқарды және келесі үш жыл ішінде алдымен Норт-Адамста, содан кейін Массачусетс штатының Ньютон Лоуэр-Фолс қаласында ректор болды. Америка Азамат соғысының алғашқы екі жылында 18-ші Массачусетс ерікті жаяу әскерінде және тағы бір Массачусетс полкінде капеллан қызметін атқарғаннан кейін, ол Нью-Йорктегі The Christian Times газетінің редакторы (1863) болды, соңынан The Episcopalian және The Magazine of American History журналдарын редакциялады. Ол Нью-Йорктегі Иоанн Евангелист шіркеуінің 1881 жылдан 1899 жылға дейін ректоры болды, одан кейін Рим католиктігіне өтіп, қызметтен кетті. Ол Чиркінің Тынығу қоғамын ұйымдастырушылардың бірі және ұзақ жылдар бойы хатшысы болды, сондай-ақ Ақ Крест қоғамының американдық бөлімшесін құрды және оның алғашқы президенті болды (1884–1899). Ол ертедегі американдық картография және зерттеулер дәуірінің тарихы саласындағы сарапшыға айналды. Сан алуан монографиялар мен Джастин Винсордың «Американың баяндамалық және сындық тарихына» қосқан құнды үлестерінен өзге, ол «Солтүстік адамдардың Американы Колумбқа дейін ашқандығы» (1868); «Майндағы солтүстік адамдар» (1870); «Моаб тасы» (1871); «Роксбург ректоры» (1871) – Уильям Хиклинг псевдонимімен жазылған роман; және «Веразано – саяхатшы; оның хаты мен саяхатының қорғаны» (1880) еңбектерін жариялады. Ол 1904 жылы Нью-Йоркте қайтыс болды.
He was born in Charlestown, Massachusetts, and graduated in 1856 at the Biblical Institute at Concord, New Hampshire (later part of Boston University), became a minister in the Episcopal Church in 1857, and during the next three years was a rector first at North Adams, and then at Newton Lower Falls, Massachusetts. After serving as chaplain in the 18th Massachusetts Volunteer Infantry and one other Massachusetts regiment during the first two years of the American Civil War, he became editor (1863) of The Christian Times in New York City, and subsequently edited The Episcopalian and The Magazine of American History. He was rector of the Church of St John the Evangelist in New York City from 1881 to 1899, at which time he resigned while converting to Roman Catholicism. He was one of the organizers and long the secretary of the Church Temperance Society, and founded and was the first president (1884–1899) of the American branch of the White Cross Society. He became a high authority on early American cartography and the history of the period of exploration. In addition to numerous monographs and valuable contributions to Justin Winsor's Narrative and Critical History of America, he published The Pre Columbian Discovery of America by the Northmen (1868); The Northmen in Maine (1870); The Moabite Stone (1871); The Rector of Roxburgh (1871), a novel under the nom de plume of William Hickling; and Verrazano the Explorer; being a Vindication of his Letter and Voyage (1880). He died in New York City in 1904.