Кіріспе

Белгілеу және қайта ұстау – экологияда жануарлар популяциясының мөлшерін бағалау үшін жиі қолданылатын әдіс, әсіресе әрбір жеке дарақты санау мүмкін болмаған жағдайларда. Популяцияның бір бөлігі ұсталып, белгіленіп, қайта босатылады. Кейін тағы бір бөлігі ұсталады және осы үлгідегі белгіленген дарақтың саны есептеледі. Екінші үлгідегі белгіленген дарақтың саны бүкіл популяциядағы белгіленген дарақтың санына пропорционалды болу керек болғандықтан, популяцияның жалпы мөлшерін белгіленген дарақтың санын екінші үлгідегі белгіленген дарақтың үлесіне бөлу арқылы анықтауға болады. Бұл әдіс барлық дарақтың ұсталу ықтималдығы бірдей деп қарастырады, бұл дұрыс немесе бұрыс болуы мүмкін. Сондай-ақ, Линкольн әдісі де қолданылады. Бұл әдістер эпидемиологияда да кеңінен қолданылады, ауру тізілімдерін толық анықтау деңгейін бағалау үшін пайдаланылады. Типик қолданыстарға белгілі бір қызметтерге (мысалы, оқу қиындықтары бар балаларға, үйде тұратын денсаулығы нашар қарттарға) немесе нақты жағдайларға (мысалы, есірткіге тәуелділер, ЖИТС жұқтырған адамдар) мұқтаж адамдардың санын бағалау кіреді.

Интегралды тәсілдер

Белгіленгендерді қайта ұстау деректерін модельдеу интегративті бағытқа қарай жылжуда, ол белгіленгендерді қайта ұстау деректерін популяциялық динамика модельдерімен және басқа да дерек түрлерімен үйлестіреді. Интегративті тәсіл есептеу жағынан күштірек, бірақ деректерден көбірек ақпаратты алып, параметрлерді және қателіктерді бағалауды жақсартады.