Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Слон Стэнли (1 маусым 1828 – 13 наурыз 1902) – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының генералы. Стэнли екінші Коринф шайқасына және Стоунс-Ривер шайқасына дивизия командирі ретінде қатысты. Кейіннен ол Уильям Тэкумсе Шерманның қол астында корпус командирі болып тағайындалды және Джон Белл Худтың Теннесси армиясына қарсы тұру үшін Теннессиге жіберілді. Франклин шайқасының (қараша 1864) шешуші сәтінде ол Джордж Д. Вагнердің дивизиясының бір бөлігін құрылудан сақтап қалды, соның арқасында Американың ең жоғары әскери наградасы – Құрмет медалін алды. Кейіннен ол Йеллоустон өзенін зерттеп, оның оңтайлы баяндамалары осы аймақты мекендеуге серпін берді.
David Sloane Stanley (June 1, 1828 – March 13, 1902) was a Union Army general during the American Civil War. Stanley took part in the Second Battle of Corinth and the Battle of Stones River as a division commander. He was later made a corps commander under William Tecumseh Sherman and sent to Tennessee to oppose John Bell Hood's Army of Tennessee. At a critical moment in the Battle of Franklin (November 1864), he saved part of George D. Wagner’s division from destruction, earning America's highest military decoration, the Medal of Honor. Later he explored the Yellowstone River, and his favorable reports encouraged settlement of this region.
Ерте өмір
Стэнли Огайо штатының Уэйн округіне қарасты Седар аңғарында дүниеге келді. 1852 жылы Вест-Пойнтты бітіріп, теміржол жолдарын зерттеу үшін Батыс шекарасына аттанды. Ол үндістермен шайқасты және 1861 жылдың наурыз айында, Азамат соғысының басталуына аз уақыт қалғанда капитандыққа дейін көтерілді. Соғыс басталғанда Стэнли Үндістан территориясындағы Вашита бекінісінде қызмет ететін. Ол өзінің әскерін Канзас штатындағы Ливенворт бекінісіне жетектеді.
Stanley was born in Cedar Valley, Wayne County, Ohio. He graduated from West Point in 1852 and went to the Western frontier to survey railroad routes. He engaged in Indian fighting and was promoted to captain in March 1861, shortly before the outbreak of the Civil War. Stanley was on duty at Fort Washita in Indian Territory when war broke out. He led his men to Fort Leavenworth, Kansas.
Азаматтық соғыс
Ол Миссури штатындағы бірнеше шайқастарда, соның ішінде Вилсон-Крик шайқасында, онда ол жабдықтау пойыздарын күзетті. Президент Авраам Линкольн 1861 жылдың 28 қыркүйегінде Стенлиді АҚШ еріктілерінің бригадир генералы қызметіне тағайындады, бірақ АҚШ Сенаты оны 1862 жылдың 7 наурызына дейін бекітпеді. Батыс майданында соғысып, Нью-Мадридке (Миссури) қарсы операцияларға және 10-шы арал шайқасына қатысты. Ол көптеген маңызды шайқастарға қатысты, соның ішінде Коринф қамалы, Иука шайқасы және Коринфтің екінші шайқасы, онда ол Миссисипи армиясының жаяу әскер дивизиясын және Камберленд армиясының атты әскерін басқарды, сондай-ақ Стоунс-Ривер шайқасына басшылық етті. 1863 жылдың 11 наурызында Стенли 1862 жылдың 29 қарашасынан бастап еріктілердің генерал-майоры болып тағайындалды. Стенли Туллахома жорығында Одақ атты әскеріне де басшылық етті. 1863 жылдың соңында ол ауырып, Чикамога шайқасын өткізіп алды. 1864 жылы ол Атланта науқаны кезінде Камберленд армиясының IV корпусында дивизия командирі ретінде Уильям Текумсе Шерманның қол астында соғысты, ал генерал-майор Оливер О. Ховард Теннесси армиясының командирі болып тағайындалғанда корпустың басшылығына көтерілді. Қала басып алынғаннан кейін, Шерман оны теңізге қарай жорыққа жібермей, Стенли мен оның IV корпусын Джон Белл Худтың Теннесси армиясының басқындығынан мемлекетті қорғау үшін Теннессиге жіберді. 1864 жылдың 30 қарашасында Франклин шайқасындағы шайқастың шешуші сәтінде өзінің бригадаларының бірін сәтті қарсы шабуылға бастағандығы үшін АҚШ Президенті АҚШ Конгресінің атынан оған 1893 жылдың 29 наурызында Құрмет медалін табыс етті. Шабасқа дейін оның екі дивизиясы XXIII корпустың қорғаныс желілеріне қайта тағайындалғандықтан, Стенлидің нақты басқаруы болған жоқ. Қалған дивизияның екі бригадасы, бригада генералы Джордж Д. Вагнердің басшылығымен, Конфедерацияның алғашқы шабуылына тап болды және осал жағдайда қалды. Стенли Вагнер дивизиясының 3-ші бригадасының қарсы шабуылындағы рөлі үшін медальмен марапатталды. Ол сол кезде мойнынан жараланып, атының астынан шығып кетті. Қорғанысқа басшылық еткен генерал-майор Джейкоб Кокс Стенлиге медициналық көмек алу үшін ат берді, және Стенли шайқасқа қатысуын тоқтатты. Ол Нэшвилл шайқасынан кейін ғана корпустың басшылығына оралды.
He fought at several battles in Missouri, including the Battle of Wilson's Creek, where he guarded the supply trains. President Abraham Lincoln appointed Stanley as brigadier general of U. S. Volunteers September 28, 1861, although the U. S. Senate did not confirm the appointment until March 7, 1862. Fighting in the Western Theater, he participated in the operations against New Madrid, Missouri and the Battle of Island Number Ten. He was involved in numerous major battles, including the Siege of Corinth, Battle of Iuka, and Second Battle of Corinth, where he commanded a division of infantry of the Army of the Mississippi, and the Battle of Stones River, in which he led the cavalry of the Army of the Cumberland. On March 11, 1863, Stanley was appointed major general of volunteers to rank from November 29, 1862. Stanley also led the Union cavalry in the Tullahoma Campaign. He fell ill late in 1863 and missed the Battle of Chickamauga. In 1864, he fought under William Tecumseh Sherman as a division commander in the IV Corps of the Army of the Cumberland during the Atlanta Campaign, and he was promoted to command of the corps when Maj. Gen. Oliver O. Howard was named commander of the Army of the Tennessee. After the capture of the city, instead of employing him marching to the sea, Sherman dispatched Stanley and his IV Corps to Tennessee to help protect the state from invasion by John Bell Hood's Army of Tennessee. For leading one of his brigades in a successful counterattack during a critical moment in the fighting at the Battle of Franklin on November 30, 1864, the President of the United States on behalf of the United States Congress presented him with the Medal of Honor on March 29, 1893. Two of his divisions having been reassigned to the defensive lines of the XXIII Corps before the battle, Stanley had no actual command. Two brigades of the remaining division, under Brig. Gen. George D. Wagner, were overwhelmed by the initial Confederate assault, having been left in an exposed position. It was for his role in the counterattack by the 3rd Brigade of Wagner's division that Stanley was awarded the medal. He was wounded in the neck at the same time and had his horse shot out from under him. Maj. Gen. Jacob Cox, commanding the defenses, provided Stanley a remount with which to seek medical attention, and Stanley did not participate further in the battle. He returned to corps command only after the Battle of Nashville.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Стэнли 22-ші АҚШ жаяу әскерінің полковнигі болып тағайындалды және 1874 жылға дейін негізінен Дакота аймағында қызмет етті. Ол 1873 жылғы Йеллоустон экспедициясына қолбасшылық етті, әскерін бірнеше картаға түсірілмеген аймақтардан сәтті өткізді, ал ел туралы жасаған жағымды есебі аймақтың кейіннен қоныстануына ықпал етті. 1879 жылы Стэнли мен оның полкі Техас штатының батыс бөлігіндегі үнді шабуылдарын тоқтату үшін қайта тағайындалды. 1882 жылы ол Нью-Мексико штатының Санта-Фе қаласына жіберілді және Нью-Мексико округіне басшылық етуге тағайындалды. 1884 жылдың наурыз айында тұрақты армияда бригадир-генерал болып тағайындалды және Техас департаментіне басшылық етуге бекітілді. Ол 1892 жылы зейнетке шықты. Стэнли Вашингтондағы АҚШ әскери және әуе күштерінің ұлттық зиратына жерленді. Ол АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің бірінші сыныптық серігі және шетелдік соғыстардың әскери орденінің мұрагер серігі болды. 1894 жылы ол Колумбия округінің Америка революциясы ұлдары қоғамының мүшесі атанды. Оның күйеу баласы Уиллард Эймс Холбрук (оның қызы, американдық импрессионист суретшісі Анна Хантингтон Стэнлиге үйленген) де АҚШ армиясында генерал-майор болды. Оның жалғыз ұлы Дэвид Шеридан Стэнли және бес немересі (соның ішінде Уиллард Эймс Холбрук кіші) кейін Вест-Пойнтты бітірді. Бұған қоса, оның ұлы Дэвид Шеридан Стэнли Арлингтонда орналасқан Армия-Тәуелсіздік клубының негізін қалаушы болды.
After the war, Stanley was appointed colonel of the 22nd U. S. Infantry, primarily serving in the Dakota Territory until 1874. He commanded the Yellowstone Expedition of 1873, successfully conducting his troops through several unmapped areas, and his favorable reports on the country led to subsequent settlement of the region. In 1879, Stanley and his regiment were reassigned to Texas to suppress Indian raids in the western portion of the state. He was ordered to Santa Fe, New Mexico, in 1882, and placed in command of the District of New Mexico. In March 1884, he was appointed a brigadier general in the regular army, and assigned command of the Department of Texas. He retired in 1892. Stanley was interred at the United States Soldiers' and Airmen's Home National Cemetery in Washington, D. C.
He was a First Class Companion of the Military Order of the Loyal Legion of the United States and a Hereditary Companion of the Military Order of Foreign Wars. In 1894 he became a member of the District of Columbia Society of the Sons of the American Revolution. His son in law, Willard Ames Holbrook (married to his daughter, Anna Huntington Stanley, American Impressionist artist), also served as a major general in the U. S. Army. His only son, David Sheridan Stanley, and five of his grandsons (including Willard Ames Holbrook, Jr.) would later graduate from West Point. Additionally, his son, David Sheridan Stanley was the principal founder of the Army Navy Country Club, located in Arlington, VA.