Кіріспе

Американдық романшы Джон Х. Риттер (1951 жылғы 31 қазанда Сан-Педро қаласында туған) – американдық романшы, әңгімелер жазушы, мұғалім және лектор. Ол алты роман және көптеген әңгімелер жазған, олар жас ересектер әдебиетінде тарихи, спорттық және әлеуметтік-саяси жанрларды қамтиды. Оның 1998 жылы жарық көрген «Тараптарды таңдау» атты тұңғыш романы 1999 жылы Халықаралық оқу қауымдастығының үлкен оқырмандарға арналған балалар кітабы сыйлығын жеңіп алды және Америка кітапханалар қауымдастығының жас ересектерге арналған үздік кітабы деп танылды. Kirkus Reviews «Тараптарды таңдау» романына жоғары баға берді, ол сол жақ қолды балаларға қатысты діни фундаменталистердің бұрынғы кең таралған көзқарастарын сынады, бұл «кәдімгі бейсбол кітабы емес, сирек кездесетін тұңғыш роман» делінді. 2004 жылы Риттер үшінші романы «Бейсболды құтқарған бала» үшін жастарға арналған кітаптар бойынша Патерсон сыйлығын алды. «Оның шын ниеті бейсбол ойнау еді, одан артық ештеңе қалаған жоқ, ал ненің орындалғанын біліңіз». Риттердің романдары Вьетнам соғысы, Ирактағы соғыс, қала маңындағы жерді дамытудың күрделілігі, джаз фьюжн, Билли Кид, Үлкен лигадағы афроамерикандықтарға қарсы нәсілдік шектеулердің пайда болуы және 2012 жылғы жаңару туралы болжамдар сияқты алуан түрлі тақырыптарды қамтиды. Vicki Sherbert-тің «The ALAN Review» журналында жазғанынша, Риттер «бейсбол ойынының, музыканың даңқының және жазба сөздің күшін пайдаланып, жастардың күнделікті және ерекше қиындықтарды қалай жеңе алатынын көрсетеді. Әрбір кітап ойынның, проблеманың мәнінен асып, Риттердің хабарының түпкі мәніне жетеді: өмірде не құнды?»

Ерте өмір

1951 жылғы 31 қазанда Калифорния штатының Сан-Педро қаласында туған, романшы Джон Х. Риттер Сан-Диего округінің шығысындағы ауылдық төбелерде өсті. Оның әкесі Карл В. Риттер спорт жазушысы, кейіннен «The San Diego Union» газетінің қаржы редакторы болды. Риттердің анасы Клара, ол төрт жаста болғанда, емханалық ісіктен қайтыс болды. Риттер есіне алады: «Әкем туралы есімде қалғаны – ол бізге үнемі ән айтатын, төрт баласының әрқайсысына мінез-құлқына сай ән шығаратын. Сөйтіп, одан адамның жан-дүниесін лирикалық тілмен қалай бейнелеуге болатынын түсіндім». Жазушы, Жоан Ф. Кейвелл редакциялаған «Қымбат автор: үміт хаттары» кітабында Риттер балалық шағы туралы былай дейді: «Мен кішкентай кезімде анам қайтыс болды. Әкем де оны қатты жақсы көретін, бірақ терең қайғыға батып, ішімдікке салынып кетті. Төрт кішкентай баламен жалғыз қалған әкем, жағдаймен қалай күресуді білмейтінінен қорқып, күйзеліске түсті. Мен ертерек білгенімдей, адам ішіп-жегенде өзге адамға айналады. Маған ол ішкен күйдегі адам ұнамады. Үйімізді толтырған түнгі дау-жанжалдарды, айқай-шуды, жиһазды сындырып тастауды жек көрдім, және де ұйықтамай, әкемнің азабын сезініп, балаларына зиян келтіріп жатқанын түсінуі үшін, үй шаруашылығын жүргізушілерді қуу үшін жатқанда тілек тіледім. Таңертең, тағы да ақылға келгенде, әкем мен білген мейірімді, сүйіспеншілікке толы адам болып қайтадан көрінетін. Кейде ол күні бойы созылатын. Бірақ апта бойы емес. Көп ұзамай оның машинасы жолға шығып, мас күйінде сыртқа шығып кететінін көрдім». Одан кейін әкем біраз уақыттан соң балалардың футбол командасын жаттықтырды, біз бірге керемет уақыт өткіздік. Ол тіпті қайтадан үйленді. Бірақ ол ішімдікті ешқашан тастаған жоқ. Соңында екінші әйелі одан ажырасып кетті. Балалары өсіп-жетіліп, басқа жаққа көшіп кетті. Әкем қараңғы, жалғыз үйге қоныс аударды. 2003 жылы жарық көрген «Дұрыс кітап, дұрыс оқырманға, дұрыс уақытта» атты эссесінде Риттер өзінің балалық шағы туралы тағы да жазады: «Дәл сол кезде [1967 ж.] бір қара кітап менің қолымға түсіп, өмірімді өзгертті. Кітаптың ішінде тамаша кейіпкерлер, қайғы мен махаббат, үмітсіздік пен төңкеріс, ақыл мен мораль бар еді. Ол саяси және поэтикалық, діни және құпия болды. Бұл әлемнің өмірбаяны еді, және де таза көркем шығарма. Мен оған әуес болдым, оған талпындым, киімді шештім, бақытсыз болдым, күйзелдім. Жаз бойы мен өзімді бастапқы фортепианоға үйреттім, өзімді блюзді, ашулы рок жұлдызы немесе актер деп ойладым, мүмкін, көрермені бар, даусы бар кез келген адам. Содан кейін бір ыстық, құрғақ қазан айының күні ағаым колледжге кетіп, Боб Диланның ән кітабын қалдырып кетті. «Ол ұзақ, нәзік, жалтыраған және қара түсті, қалың қағаз, жүзден астам беттерде музыкалық ноталар мен аккордтар және мен оқыған ең таңғажайып поэзия болды. Кенеттен жаңа арманым пайда болды. Электрлік органымның дифференциалын алып тастадым, шағын Sears және Roebuck пошта арқылы тапсырылатын күшейткішін қостым, және сол бүлінген кітапты мұқабасынан бастап аяғына дейін әндеттім, көшедегі әндерді жаттап, үнемі қайғылы адам, домбырашы, ауа райы туралы адам, тек қана қолөнерші, тек қана босқындар, бірақ тағы біреуі кетті, оның қайғылы әнін ешкім айтпады, және тағы да жалғасты. Мен кім болғым келетінін білетінмін. Мен ертегіші, тарихшы, өмірбаяншы болар едім, осындай адамдармен араласып, жалған моральды, қорлауды, қарастыруды, ақшасы сөйлемейді, қарғыс айтады, немесе қоғамның тістеуімен формадан тыс, тышқан жарысы хорында ән шырқаған кейіпкерлерді жазатын едім. Көздері бар, батылдары бар кейіпкерлер». Диланның өлеңдері Риттерді Джек Керуактың «Жолда», содан кейін Джон Стейнбектің «Ашудың жүзімдері» және тағы бір жолы Марк Твеннің «Жұмбақ» кітабына алып келді. «Барлық саяхат кітаптар, барлық жол өлеңдер, барлық маниялық паника романтика және қозғалыс ауыл баласына қажет». Орта мектептен кейін Риттер Сан-Диегодағы Калифорния университетінде оқыды. Сол жерде ол бейсбол ойнап, әйелі Шерилмен танысты, ол кейіннен Сан-Диегода бастауыш сынып мұғалімі болды, ал Риттер 25 жыл бойы сурет салу мердігері болып жұмыс істеді, сонымен бірге өзін жазушы ретінде танытуға тырысты.

Жақ та, қарсы та

1994 жылы Риттер Джуди Блум сыйлығын және Балалар кітаптарының жазушылары мен суретшілерінің қоғамынан (SCBWI) ақшалай грант алды. 1996 жылы ол өзінің алғашқы романын, «Таңдау жақтарын», Кертис Браун (әдеби агенттер) арқылы, Нью-Йорктегі Пингвин Путнамның бөлімшесі болған «Филомел кітаптарына» жіберді, онда роман кіші редактор Майкл Гриннің алғашқы сатып алынған туындысына айналды. Содан бері Грин «Филомел кітаптарының» редактуралық директоры және баспашысы болды және Риттердің барлық алты романын редакциялады. «Таңдау жақтары» 1920 жылдардағы Оңтүстік Огайода өтеді. Романның басты кейіпкері, 13 жасар Люк Бледсоу – уағызшының үлкен баласы. Сол қолымен туған Люк, оның фундаменталистік әкесі Езекиелдің көзінде, пұтқа табынушы және Шайтанның ізбасары, себебі ол сол қолдың шайтанның қолы екеніне сенеді. Авторитарлық Езекиел Люкті сол қолынан «емдеуге» тырысады, бірақ нәтижеге жете алмайды. Езекиел Огайо штатының Краун-Фолс қаласындағы Иоанн Креститель шіркеуінің пасторы болғанда, Люк жергілікті бейсбол командасымен байланысады, ол өткен жылы округтік чемпионатта жеңіске жеткен және осы жетістігін қайталауды үміттенеді. Айырықша жағдай, Езекиел сол қолды саналы таңдау ретінде қарастырады, «Дұрыс пен жақсының керісінше», сонымен қатар бейсболды жеңіп алу керек әрекет ретінде қарастырады, сондықтан Люк орман ішінде тастар мен алмаларды лақтырып, жасырын түрде жаттығу жасауы керек. Бастапқыда Люк тыйым салынған ойынды тамашалап отырғанда, доп оның аяғына түседі. Ол сол қолымен қайтарып лақтырғанда, қашықтығы мен орналасуымен көрермендерді таң қалдырады. Ойыншылар мен оның ағасы Мика, Солтүстік Огайо газетінің спорт редакторы, Люкті оның талантын ысырап етудің күнә екеніне көндіруге тырысады. Люк командаға қосылуға шешім қабылдағанда, әкесімен болған жанжал зор соққыға ұшырайды, кейіннен әкесінің суға батып қайтыс болуына тікелей себеп болады, өйткені мүгедек Люк оны құтқара алмайды. «Таңдау жақтарын» қарап, Элизабет Буш оны Балалар кітаптары орталығының бюллетенінде «жанды және күкірт фундаментализмін қарсы дінмен – бейсболмен салыстыратын және екеуін де түсінумен қарастыратын» роман ретінде сипаттады. Патриция К. Лэдд «The ALAN Review» журналында жазғандай, Риттер «жас оқырмандарға тән дербестік және тәуелсіздік тақырыптарын қарастырады және шынайы диалект пен жақсы дамыған кейіпкерлер арқылы сюжетті бейнелейді», ал оның диалог, теңеу, метафоралар мен образды тілдері «оқырмандарды кітаптың мағынасы туралы ойға қалдырады». Доктор Стефани Кури «Жастар адвокаттарының дауысы» шолуында: «Көптеген спорттық романдардан айырмашылығы, «Таңдау жақтары» бейсболдың ұлы ойынына ғана көңіл бөлмейді, сонымен қатар сенімге, шындыққа және жеке тұлғаға тереңірек үңіледі», - деп атап өтті. Риттер көп жылдар бойы бұл оқиғаны кітап сыншыларының пікірімен теңестірді. ИРА сыйлығын жеңіп алған роман шын мәнінде сенімге тереңірек үңілді. Риттердің айтуынша, он жылдан кейін «Таңдау жақтары» 1992 жылы Колорадо сайлаушылары қабылдаған Колорадо штатының Конституциясына 2-ші түзету деп аталатын заңға негізделген, ол гейлер, лесбиянкалар және бисексуалдарға қарсы кемсітушілікке қарсы қорғау шараларын қабылдауға немесе қолдануға тыйым салған. Кейінірек АҚШ Жоғарғы Соты конституцияға қайшы деп жариялағанмен, заңның қабылдануы Риттерді балаларға арналған метафоралық оқианы іздеуге шабыттандырды. 2003 жылғы 17 қарашада Холли Аткинспен «Санкт-Петербург Таймс» газетіне берген сұхбатында Риттер кітаптың мағынасына назар аударды: Аткинс: «Сіз «Таңдау жақтары» кітабының соңындағы «Автордың жазбасында» осы романның идеясы қайдан пайда болғанын жаздыңыз. Бір жағынан бұл болашақ бейсбол жұлдызының сол қолы туралы роман болса да, шын мәнінде ол кемсітушілік туралы үлкен мәселеге қатысты ма?» Риттер: «Иә, және нақтырақ айтқанда, діни негіздегі кемсітушілік. Бұл ең қиын үгіт-насихат, өйткені ол діни әділдікпен жеткізіледі. Бала кезімде мен діни қызметкерлердің алалаушылық пен нәсілшілдікті ақтайтынын естідім және Исаның іліміне мүлдем қайшы келетін осы екіжүзділікті түсіне алмадым. Кейін ғана түсіндім, Киелі кітапты жиі түсіндірудің мақсаты – адамның жеке көзқарасын нығайту. Менің ойымша, балалардың осы үрдісті мүмкіндігінше ертерек танулары және оған қатысты сын ойлау қабілеттерін қолданулары маңызды, өйткені ол бүгінгі күні де жалғасуда». 2007 жылға қарай Риттер тіпті ең консервативті штаттарда да толеранттылыққа қарай мәдени өзгеріс сезіне бастады, онда оның кітаптары ең танымал болды, және оның шынайы шабытын жариялауға қадам жасады. Осы сәттен бастап Риттер «Таңдау жақтарының» метафоралық негізін мектептерде және конференцияларда ашық мойындап, талқылай бастады. «Publishers Weekly» шолушысы Риттердің «спорттағы зорлық-зомбылық, діни екіжүзділік және Вьетнам соғысы сияқты қиын мәселелерді қарастыратынын және жақсы үйлесетін метафоралар қабатын жасайтынын» жазды және оны «шынайы қайырымдылық туралы күшті сабақ» деп сипаттады. «The ALAN Review» журналында жазған Патриция К. Лэдд «Оқырмандар қоғамдық нормалар мен құндылықтар, ережелер мен саясат, және өздерінің моральдық дамуы туралы сұрақтар қояды», - деп атап өтті, ал Роджер Лесли «Booklist» журналында «Over the Wall» романы «шынайы қайырымдылық пен кешірім туралы толыққанды әңгіме» екенін айтты. Уақыт пен орын жағынан екі толыққанды түрлі кітап жариялағаннан кейін, Риттер жазу стилін және даусын қалауынша өзгерте алу қабілеті үшін назар аудара бастады. «Филомелдегі» оның редакторы Майкл Грин, 2002 жылғы «Children's Writer's and Illustrator's Market» басылымында авторлық дауыс туралы Келли Милнер Холлспен сұхбатында, дауысқа қатысты болғанда, «Джон – нағыз хамелеон» деді. «Over the Wall» романынан кейін, соғысқа қарсы күшті тақырыбымен, Риттер 2001 жылғы 11 қыркүйектегі оқиғаларға Американың реакциясын көріп, көңілі толады. 2002 жылғы қыркүйектегі «California English Journal» журналында Риттер: «Осы жылдың қиындығы мен үшін ауыр болды. Нью-Йорктің «кішкентай достас қаласы» деп аталатын төменгі Манхэттендегі өзімшілдік, жомарттық және құрбандықтардың күшті, бірден байқалатын көрінісін көргеннен кейін, енді мен ұлттық жауаптың көңілімді қалдырды және одан әрі әскери қарсы шараларға шақыру. Көңілім тоңды десем де болады. Менің неге кітаптар жазуым керек, басқаларға қол жеткізу туралы кітаптар жазуым керек, егер біз дағдарысқа тап болғанда, этноцентризм, қорқыныш және ұлтшылдық қызылының астында аман қалу режиміне кірсек? Менің ойымша, осы сезімдер қаскөйлерді жетеледі».

Бейсболды құтқарған бала

Риттер 2003 жылы үшінші романы – «Бесболды құтқарған бала» арқылы кеңінен танылды. Риттер рухын көтеру үшін АҚШ-тың Иракқа басып кіруін қоршаған орта мәселесі ретінде көрсетуге тырысып, Габриэль Гарсия Маркестің «Жүз жылдық жалғыздық» ромасына негізделген жұмыста жеңіл әрі күлкілі стиль қолданды. Оқиғаның ортасында Калифорния штатының Диллонтаун қаласындағы алма бағының эксцентрикті 80 жастағы иесі Док Алтенхаймер тұр. Ол өзінің жерін – қаланың бір ғасырлық тарихы бар бейсбол алаңы қоса – Техас штатынан келген банкирмен және әзілге құмар, адал емес мэрмен бірігіп, бай сыртқы инвесторларға сатуға дайындалып жатыр. Бірақ он екі жасар Том Галлахермен сөйлескен соң, Док өз жерінің тағдырын жергілікті бейсбол командасы мен көршілес қаладан келген жұлдызды команда арасындағы бір ойынның нәтижесіне байланысты шешуге бел буады. «Жеңіске жет, немесе өлім!» – дейді Док қала тұрғындарына. «Егер біздің команда жеңсе, қала өзгермейді. Егер жеңіліп қалса, бульдозерлерді келтіріңдер». Жылдардан кейін келген құпия адам Круз де ла Круздың көмегімен Том, бұрынғы бейсбол лигасының ойыншысы әрі қоғамнан шеттенген Данте Дель Гатоны Диллонтаун командасын жаттықтыруға көндіреді. Риттер Baker & Taylor кітап таратушысының жаңалықтарына берген сұхбатында Дель Гато кейіпінің «90-шы жылдары үлкен лиганың ең құнды ойыншысы атанған, соққы шебері Кен Каминитиге ұқсас екенін, бірақ ол тәуелділікпен күресіп, жаман жағдайда ойыннан шығып, 41 жасында қайтыс болды» деді. Publishers Weekly журналының жұлдызды рецензиясында Риттердің авторлық үні тағы да жарқын естілді, кітаптың прозасы «көбінесе әсерлі, тіпті таң қалдыратын» екені, ал «Риттер аңызға толы бейсбол оқиясын, өмірден үлкен кейіпкерлермен бірге ұсынады» делінді. 2003 жылғы жазғы «The ALAN Review» журналының редакторы Памела Сисси Кэрролл: «Бұл көтеріңкі романды оқу және есте сақтау – ләззат. Риттердің бұрынғы романдары сияқты, [ол] бүгінгі жасөспірімдерді мазалайтын мәселелерді және жергілікті және ұлттық мәдениеттерді қалыптастыратын күштерді қарастырады. Бірақ Джон Х. Риттердің ойыны үміт пен жігер беретін оңтайлылыққа толы» деп жазды. Блэр Кристолон School Library Journal журналында бұл туындының «оптимизм мен қиындықтарға толы, көптеген ойындық эпизодтармен, әзіл-қалжыңмен және жеңіске апаратын соңмен аяқталады» деп бағалады.

"Ирақтағы бейсбол"

"Бесболды құтқарған жігіт" кітабының қабылдауына және коммерциялық сәттілігіне қарамастан, Риттер АҚШ-тың Ауғанстан мен Ирактағы соғыстарынан туындаған және одан кейін елдегі азаматтық бостандықтардың жоғалуынан туындаған күйзелістен арыла алмады. Ол редакторлар М. Джерри мен Хелен Вайстың шақыруын пайдаланып, олардың "Армандар мен Көріністер" атты фантастикалық антологиясына қысқа әңгіме жазды, ол соғысқа бару мен терроризмге қарсы күрестің моральдық жағын зерттейді. "Ирақтағы бейсбол" әңгімесі жаңадан қайтыс болған американдық солдаттың өмірін еске алуын, алты футтық әтеш пен Оклахома қаласының бомбалаған Тимоти Маквейдің көмегімен бейнелейді. "The Washington Post" газетіндегі Book World шолушысы Пол ди Филиппо былай деп жазады: "Жалпы алғанда, Вайстар тамаша талғам мен редакциялық шешімдерді көрсетеді, бірақ олардың [клишелі] кіріспе бөлігін таңдауы қызық. Бірақ содан кейін Джон Х. Риттердің "Ирақтағы бейсбол (Гуннер сержант Т. Дж. Маквейдің рухының нағыз оқиғасы)" сияқты күрделі әңгіме пайда болып, оның көркем бейнелеуімен жек көрілетін террористтің кармасын өтеуін көрсетеді және барлық жалғандық пен клишелерді жояды."

Бейсбол ай астында

Жеке үмітсіздікпен күресудің тағы бір әрекеті ретінде Риттер төртінші романының тақырыбы ретінде музыкалық отбасынан шыққан, өзінің өмірінен алынған скейтбордисті таңдады – «Бейсбол айының астында». Ол суретшінің бақыты мен табысының нағыз мағынасын зерттеу үшін, Фаусттық келісімдегі жағдайды бейнеледі: кәсіби сәттілікке рух пен қуаныштың жоғалуымен төленген құн. Booklist журналындағы сын авторы Билл Отт атап өткендей: «Риттер мифтерге толы сюжетінде барлық мүмкіндіктерін пайдаланады, бірақ кітапты шынайы биікке көтеретіні – оның орын сезімі. OB-ның бос, хиппи әсерімен, бірлескен рухы әрбір көрініске еніп, Эндидің ұмтылған суық коммерциялық әлемге қарама-қарсы келеді. Бұрынғы жұмыстарындағыдай, Риттер стильді мазмұнмен әдемі үйлестіреді, өзінің әңгімесін Эндидің трубада ойнайтын импровизацияларына толық сәйкес келетін, заманауи және көшелік тілде айтады. Жастарға арналған, көңілді, уағыз емес, бірақ тақырыптық тұрғыдан қызықты», – деді ол. Publishers Weekly-дегі бір мақалада: «Риттердің диалогы Калифорнияның фанк атмосферасының ырғақтарымен дыбысталады, ал Эндидің құштарлығы мен амбициясы романға жан береді» делінген. Романда Энди Рамос, латын джазы, рок және хип-хоптың қосындысымен музыкалық аренаны өзгертуді армандаған дарынды трубашы, балалық шағынан бергі қарсыласы және талантты софтбол ойыншысы Глори Мартинеске тартылады. Энди мен Глори көп ұзамай бірге өнер көрсеткенде олардың дағдылары жақсаратынын байқайды, бірақ оның музыкалық мансабын дамытуға уәде берген құпия демеушіден кейін, ол өркендеп келе жатқан махаббатынан бас тартады. Шығармаларында автобиографиялық кейіпкерлер бар ма деген сұраққа Риттер: «Бейсбол айының астындағы» басты кейіпкері Анди Рамос өзімнің өмірімнен алынған. Мен 15 жасымнан 22 жасымға дейін көптеген әндер жазып, рок әлемінде танымал болуды армандадым. Алайда, оның әкесі өмірге деген көзқарасы және ойын-сауық индустриясының талантты, болашақ жұлдыздарды шектеу және «ерекше» деп санайтындарды өзгерту әдеті менің бүгінгідей» деді. Романның кейіпкерлерінің ерекшелігіне күмән келтіріп, сұхбаттасушы Риттерге «Бейсбол айының астында» Глори Мартинес өте күшті. Ол Джойс Кэрол Оутстың романынан шыққандай көрінеді. Оның өскен ортасы қиын болғанына қарамастан, ол әлі де сүйкімді және ынталы. Мен жақында жасөспірімдер әдебиетінде кездесетін ең қызықты кейіпкерлердің бірі» деді. Риттер оның сүйкімділігін «кітап басталғанға дейін бірнеше жыл бұрын қабылдаған саналы шешім арқылы жеңіске жеткенін» айтты. «Жеке тәжірибемнен білемін, жалғыз ата-анасы алкоголик болған отбасында бақытты және қалыпты өмір сүру қаншалықты қиын екенін. Бірақ өскен сайын таңдау жасауға мүмкіндік туады, ол екі жолдың бірімен аяқталуы мүмкін. Сіз ата-анаңыздың қателіктерін қайталайсыз немесе оның сәтсіздіктерін көріп, азап шегіп, керісінше боласыз. Осы екі таңдаудың ішінде Глори дұрыс таңдау жасады, ол, сіз айтқандай, жасөспірімдер әдебиетінде сирек кездеседі. Бірақ Глори сияқты жағдайдағы балалар үлкен арманға ие болуды және сәттілікке жетуді қалайды, мен мұндай сирек кейіпкер туралы жазуды әдеттегіден гөрі қызықтырақ және қызықтырақ деп санаймын». Мэрилин Танигучи School Library Journal журналында «Риттер Сид Флейшманды еске түсіретін, мақтан мен батылдыққа толы, эпикалық стильде жазады» деді. Кітаптың жұмсақ мұқабалық басылымына (Puffin 2010) енгізілген Автордың сөзінде Риттердің шабыттанып қалғандығы айтылады. «Десперадо» атауы Билли Кидке емес, Майор Лигасының иесі Уильям Хулбертке арналған, ол Альберт Спэлдинг пен Кап Ансонмен бірге бейсболды африкалық американдық ойыншылардан «ұрлау» қозғалысына серпін берді, бұл бейсбол тарихында аз белгілі факт, бірақ Риттердің пікірінше, одан да жаман кейіпкерді көрсетті: «Басқалар да бейсболдың нәсілдік бөлінуін азайтуға бейім, бұл Чикагоның Ақ шұлықтарының (кейін Чикагоның Кубтары) басқаруымен бейнеленген. Мен мұны істеуге ниеттенген жоқпын, себебі 2007 жылдың басынан 2008 жылдың маусымына дейін қолжазбамен жұмыс істедім, бұл аралықта аралас нәсілді АҚШ сенаторының және Чикагоның «Ақ сокс» клубының жанкүйерінің президент болуға деген қызықты ізденісінің басталуымен қатар өтті. Иә, мен атап өткендей, Ұзақ Джон Диллон бірде тұрып былай деді: «Өмірімде алғаш рет осы елдің бір бөлігі болғаныма мақтан тұтамын» – бұл сөзді мен осы әдемі елдегі көптеген адамдардан естідім, мен осы томды жазғанда. Сондай сәттерде мен үміт пен инабат таптым». Сынаушылардың арасында кітаптың нәсілдік мәселесіне сілтеу жасайтын ешқандай пікір айтылмады. Тек Booklist журналындағы шолу авторы Иан Чипман «Бейсболды ұрлаған десперадо» бейсболдың бөлінген өткеніне балалардың көзімен қарауға мүмкіндік береді деп атап өтті.

Фенвей қызуы

Риттердің алтыншы романы, "Фенвей қызуы" атты кітап, оның баспашысы "командалық жұмысты мерекелейтін және арамыздағы ең кішісінде де туа білген емдеу күшіне толы тағы бір керемет роман" деп сипаттады. Кітап 2012 жылдың 12 сәуірінде, Массачусетс штатының Бостонындағы Фенвей паркінің 100 жылдығымен сәйкес келу үшін жарық көреді. Риттер қазіргі уақытта "2020 Vision" атты утопиялық романды жазуда. Роман АҚШ үкіметінің 2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі оқиғаларға қатысқандығын дәлелдейтін күдіссіз мәліметтер жарияланғаннан кейін, құпия ақпараттардың көптеп тарауынан кейін американдық қоғамда болуы тиіс өзгерістерге негізделген.

Антологияларға үлестер

"Олд-Скүл/Фу-Чар-Скүл" Big City Cool: Қалалық жастар туралы қысқа әңгімелер, М. Джерри Вайс және Хелен С. Вайс, Перси Букс, 2002 жыл. "Менің оқырман ретіндегі өмірім: ұрланған сәттегі Talkin’ Blues" "Матч жасау: дұрыс уақытта дұрыс оқырманға дұрыс кітап", Тери С. Лесесне редакторы, Stenhouse Publishers, 2003 жыл. "Ирактағы бейсбол" "Dreams and Visions: Fourteen Flights of Fancy", М. Джерри Вайс және Хелен С. Вайс редакциялаған, Starscape, 2006 жыл. "Құрметті Джон Х. Риттер мырза" "Құрметті автор: үміттермен толған хаттар", Джоан Ф. Кейвелл редакторы, Philomel Books, 2007 жыл. "Бейсболға құмар" "Бейсболға құмар: барлық базаны қамтитын он қысқа әңгіме", Нэнси Э. Меркадо редакторы, Dial Books, 2008 жыл. "Туннельдік көзқарас" "Бұл отбасы мені қатты қынжылдырады: отбасыңнан аман қалу туралы он әңгіме", М. Джерри Вайс пен Хелен С. Вайс редакциялаған, G. P. Putnam's Sons, 2009 жыл.