Кіріспе

Америкалық сценарист Пит әрқашан жануарларды жақсы көретін. Ол достарымен бірге орманды аралап, бақаларды, шабақтарды және ұсақ балықтарды іздеді. Бала кезінде жануарларды ұстауға жасаған саяхаттарының көпшілігі оларды суретке түсіру және сызу ниетімен болды. Осы жылдар оның кітаптарында жиі кездесетін екі маңызды тақырыптың негізін қалады: жануарлар әлеміндегі қатігездік және адам прогресінің ауыр құны. "Табиғаттың жануарлар арасында тепе-теңдікті сақтаудың қатыгездігін қабылдау маған әрқашан қиын болды – барлық қатілдік пен азап", – деп жазды ол жергілікті өзенде қуған бақалары мен жыландары туралы. "Дегенмен, табиғаттың аяусыздықтары құбырлардан ағып жатқан улағыш қалдықтардың салдарынан туған баяу, үнсіз өлімнен де қатыгез болған емес, онда өлген балықтар қарнымен жоғары қарай жүзіп, ауа қорқынышты иіспен толып тұрды". Көбінесе сабақтардың орнына Пит оқулықтарының жиектеріне сурет салып, оларды қайта сату кезінде қосымша суреттері үшін мақтау алды. Жас Пит теміржол вокзалындағы қарсы алу шараларына да тығылып, пойыздың механикалық құрылысын жақыннан көруге тырысты. Өспірім шағында цирк шапанының суретін салуға әрекеттенді, бірақ ол әрқашан дайындық тобының кедергісіне келіп отырды. Ол көріністі жадында сақтап, кейін жадынан қайта жасай білді. Он жылдық үзілістен кейін Питтің әкесі үйге оралды және, Питтің айтуынша, оның анасынан саяхаттап сатушы ретіндегі сәтсіз кәсіптеріне қаржы жұмсауды талап ету арқылы жанжал мен келіспеушілік әкелді. Бұл оқиға Питтің әжесінің қайтысымен аяқталды, ол Питтің айтуынша, оның әкесінің тудырған стресі мен қайғы-қасіретінің салдарынан болды. Отбасы тұрған үй сатылып, Питтің бақытты балалық шағы аяқталды. Осы кезде Пит Арсенал техникалық орта мектебіне түсті. Бастапқыда ол суретші мамандығына қызығушылық танытпады. Алайда, дене шынықтырудан басқа барлық пәндерден сүрінгеннен кейін, ол досының кеңесімен сурет сабақтарына қатысты. Пит өте жақсы оқыды және әртүрлі материалдармен тәжірибе жасады. Соңында ол Индианаполистегі Джон Херрон өнер институтына шәкіртақы алып, үш жыл оқыды. Бірінші сабақта Билл алдыңғы қатарда отырған бір қызға қызығушылық танытты. Сол қыз, Маргарет Бранст, 1937 жылы оның әйелі болды. Пит сол жылы көптеген сурет сабақтарына қатысты және оның суреттері әрқашан біршама көңілсіз болғанын мойындады. "Мен қараңғы жаққа немесе жағымсыз нәрселерге тартылған сияқтымын", – деп жазды ол. "Маған гүлдер мен сулы гүлдердің суреттері керек емес". Оның сүйікті тақырыптары – қарт адамдар, "жасы ұлғайған сайын кемелденген, түйелі емен ағашындай". Тағы бір сүйікті тақырыбы – цирк, бірақ әрқашан шатыр қалаларын құрастыру, ешқашан шоудың өзі емес.

Дисней

Колледжден кейін Пит Дисней студиясы анимациялық фильмдеріне суретшілер іздеп жатқанын естіген соң, өзінің кейбір мультфильмдердегі экшн-эскиздерін жіберді. Оны кейіннен сынақтан өтуге шақырды. Ол бүкіл елді кезіп, Лос-Анджелеске барып, бір айлық аудиция процесіне қатысты; он бестің тек үшеуі ғана сынақтан өтті, және олар Дональд Дақтың қысқа фильмдерінде "аралық кадр жасаушылар" (негізгі суреттердің арасындағы кадрларды толтырушылар) ретінде жұмыс істеді. Ол бұл жұмысты біршама көңілсіз деп тапты. Осы кезде Дисней "Ақ қар мен жеті нан" фильмінде жұмыс істеп жатқан еді, ал Голливудтің күмәнданушылары бұл фильм сәтсіздікке ұшырайды деп болжады. "Ақ қар" үлкен жетістікке ие болғаннан кейін, Пит Диснейдің өндіріс тобына Пиноккио кейіпкерлерінің эскиздерін жіберді. Оның дизайнына жауап келгенге дейін Пит қанағаттанды, студиядан шығып, "Енді ешқандай қаз жоқ!" деді. Бір күні ол күрткесін алу үшін қайтып келгенде, конверт тапты, онда оған "Фантазия", "Үш кабалиеро", "Күн патшайымы", "Питер Пэн", "Алиса дидарға", "Ұйықтаған сұлу", "Оңтүстік әні" және "Джунгли кітабы" сияқты фильмдерге үлес қосқаны туралы хабарланған. Содан кейін Пит ресми түрде эскиз суретшісі ретінде жұмыс істей бастады, фильмдегі суреттерге әңгімешінің сөздерін енгізді. Питтің Уолт Диснеймен алғашқы тікелей кездесуі осы кезде болды, Дисней Пит салған сценарийлерді қарап шықты. Екі тақтасы да фильмнен алынып тасталғанына қарамастан, Пит тағы бір жарым жыл бойы Пиноккиода жұмыс істеді. Осы кезеңнен кейін Пит "Фантазия" және "Дамбо" фильмдерінде жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Дисней әдеттегі өндірісті тоқтатып, пропагандалық фильмдер жасау арқылы соғысқа көмектесті. Пит мұнда да көмектесті, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін үлкен мүмкіндік алды. Оның жұмысы Уолтқа қатты әсер етті, ол оны толыққанды әңгімешіге айналдырды, сонымен қатар кейіпкерлердің дизайнын салумен де айналысты. Ол сондай-ақ "Жүз бір далматин" және "Тастағы қылыш" анимациялық фильмдерін жасауға жеке жауапты болды. Пит осы уақытта қайтадан сурет салуды бастады, бірақ көп ұзамай ол щеткамен байланысын жоғалтқанын байқады. Диснейде жұмыс істеген жылдары көркем өнер күрт өзгерді; абстракционизм басым болды, ал Питтің реалистік суреттері көнеріп қалды. Ол редакциялық карикатураларды жасауға тырысты, бірақ онда да сәттілікке жете алмады. Пит Диснейде жұмыс істеуді жалғастыруға шешім қабылдады, онда ол бірнеше қысқа мультфильмдер жасады және сол кезеңнің көркем фильмдерінде жұмыс істеді. Осы кезде ол Уолт Диснеймен тығыз байланыста болды; Пит Диснейдің шығармашылық генийін құрметтеді, бірақ оны кейде қиын адам деп тапты. Оның автобиографиясының үлкен бөлігі Диснеймен жылдар бойы болған қарым-қатынасына арналған. Пит Дисней студиясын бәсекелестік пен қызғанышқа толы "жабайы" орын деп сипаттады. Компания үшін қысқа әңгімелер жасаудағы табыстарынан кейін Пит өзінің алғашқы кітабын жариялады – "Хьюберттің шашты қоздырған оқиғасы". Уолт Дисней студияның алғашқы күндерінен бері өзінің фильмдерінде анимация жасамағанымен, және 1950 жылдары анимациялық фильмдерді жоспарлау кезінде күнделікті өмірде аз болғанымен, ол көркемдік жағынан маңызды шешімдерді қабылдауды жалғастырды. Ол барлық жұмысты қарап шығып, соңғы бекітуді берді. Екеуі де ерік-жігерлі және жалынды шығармашылық адамдар болғандықтан, Пит пен Дисней фильмдердегі рөлдер туралы жиі дауласты, мысалы, "Ұйықтаған сұлудың" би/романтикалық көрінесі туралы. Пит Диснеймен жұмыс істеуден бас тартып, 1964 жылдың 29 қаңтарында, өзінің 49 жылдық туған күнінде компаниядан кетті, Уолтпен "Джунгли кітабының" тоны мен бағыты туралы қызу пікірталас болғаннан кейін.

Балалар кітаптары

Диснейде жұмыс істеп жүрген кезінде Пит 1950 жылға қарай студияда мәңгі қалмайтынын түсінді және сурет салуға қайта оралуды, сондай-ақ журналдар үшін мультфильмдер жасауды қарастыратын қосымша мамандыққа бейімделді. Бірақ ол екеуінен де бас тартты, себебі ол "қылыштан қол үзіп қалған" сезімін сезінді және оның мультфильмдері бірнеше басылымдардан қабылданбады. Содан кейін ол бала кезінде мамандық ретінде ойлаған балалар кітаптарын жазуға және суреттеуге көшті. Пит көптеген идеяларын балаларына ұйықтар алдында айтқан әңгімелерінен алды және Диснейде жұмыс істеген кезінде бірнеше кітап жазып, суреттеді, алайда ол жоспарлаған кейбір әңгімелері студияда қысқаметражды фильмдерге айналды. 1964 жылы студиядан кеткеннен кейін Пит толық назарын балалар кітаптарына бөлді. Питтің әңгімелерінің сәттілігіне көптеген себептер бар, олардың ішінде есте қаларлық тақырыптары: үмітсіз жағдайда да тырысу, өзгелердің қорлауына мойын бұрмау, жеке жетістікке жету, шешімдерде келісім табу және тағы да басқалар. Көптеген балалар авторларынан өзгеше, Пит әңгімелеріндегі сөздерді жеңілдетпеді, бірақ қиын сөздердің мағынасын түсінуге жететіндей контекст берді. Houghton Mifflin Company баспасынан шыққан оның барлық кітаптары бүгінгі күнге дейін жарияланып келеді.