Кіріспе
"Чеввальдегі ұстаушы" романының кейіпкері Холден Колфилд ("Мадисоннан сәл бүлік" әңгімесінде "Holden Morrisey Caulfield" және "Чеввальдегі ұстаушы" романында "Holden V. Caulfield" ретінде танылған) – автор Дж. Д. Сэлинджердің шығармаларындағы ойдан шығарылған кейіпкер. Ол 1951 жылы жарық көрген "Чеввальдегі ұстаушы" романының басты кейіпкері және баяндаушысы ретінде ең танымал. Кітап жарық көргеннен бері Холден жасөспірімдердің наразылығы мен қайғысының символына айналды және 20 ғасыр американ әдебиетінің ең маңызды кейіпкерлерінің бірі саналады. Холден Колфилд есімі 1941 жылы жазылған және алғаш рет 1945 жылы жарияланған, жарияланбаған әңгімеде қолданылған. Холден Колфилд есімді кейіпкерді бейнелейтін Сэлинджердің әртүрлі әңгімелері (және бір романы) біртұтас уақыт желісін бөліспейді, ал "Холден Колфилд" және оның отбасы туралы мәліметтер көбінесе бір әңгімеден екіншісіне үйлеспейді немесе тікелей қайшы келеді. Атап айтарлықтай, кейбір Сэлинджердің әңгімелерінде "Холден Колфилд" – 1944 жылы жоғалып кеткен Екінші дүниежүзілік соғысының сарбазы. Бұл 1948 немесе 1949 жылдардағы "Чеввальдегі ұстаушы" романындағы 16 жасар Холден Колфилдке мүлдем мүмкін емес. Сэлинджердің алғашқы "Мен ақымақпын" атты Холден Колфилд туралы әңгімесі 1945 жылдың 22 желтоқсанында Collier's журналында жарық көрді. Кейде "Холден Колфилд" есімін Сэлинджер Уильям Холден мен Джоан Колфилдтің қатысуымен түсірілген "Қымбат Рут" фильмінің плакатынан алған деген қате ақпарат таралады, бірақ "Қымбат Рут" 1947 жылы шықты, Холден Колфилдтің алғаш рет баспа беттерінде пайда болғанынан бір жарым жылдан астам уақыт өткен соң, ал Сэлинджердің алғашқы жарияланбаған әңгімесі осы есімді кейіпкерді пайдаланып жазылғанынан кейін алты жылдан астам уақыт өткен соң.
Holden Caulfield (identified as "Holden Morrisey Caulfield" in the story "Slight Rebellion Off Madison" , and "Holden V. Caulfield" in The Catcher in the Rye) is a fictional character in the works of author J. D. Salinger. He is most famous for his appearance as the lead character and narrator of the 1951 novel The Catcher in the Rye. Since the book's publication, Holden has become an icon for teenage rebellion and angst, and is considered among the most important characters of 20th century American literature. The name Holden Caulfield was initially used in an unpublished short story written in 1941 and first appeared in print in 1945. Salinger's various stories (and one novel) featuring a character named Holden Caulfield do not share a cohesive timeline, and details about "Holden Caulfield" and his family are often inconsistent or completely contradictory from one story to another. Most notably, in some Salinger short stories "Holden Caulfield" is a soldier in World War II who was missing in action in 1944—something that is thoroughly impossible to have happened to the 16 year old Holden Caulfield of The Catcher in the Rye, which is set in 1948 or 1949. Salinger's first published Holden Caulfield story, "I'm Crazy", appeared in Collier's on December 22, 1945. It is sometimes mistakenly reported that the name "Holden Caulfield" was derived by Salinger from a marquee or poster for the film Dear Ruth, starring William Holden and Joan Caulfield, but Dear Ruth was released in 1947, more than a year and a half after Holden Caulfield's first appearance in print, and more than six years after Salinger's first unpublished short story was written using this name for a character.
"Сары жүзде"
Холден Колфилд – «Сары жүздегі аңшы» романының баяндаушысы және бас кейіпкері. Роман Холденнің 1948/1949 жылдар шамасындағы Рождество демалысында Нью-Йорк қаласындағы, Пенсильваниядағы Пэнси дайындық мектебінен қуылғаннан кейінгі бір аптасын баяндайды, бұл мектеп Сэлинджердің білім алған Вали Фордж әскери академиясы үлгісінде жасалған. Холден Колфилд өзінің оқиғасын Калифорниядағы ауруханадан таңғаларлықтай шыншылдықпен, циникалық және көңілі тоңған тілмен айтады.
Басқа жұмыстарда
Холден Колфилдтің бірнеше ерте туындылары «Сары жүздегі аулаушы» романының кейбір бөлімдерінің негізін құрады, бірақ роман үшін қайта жазылды. Ол Холден Колфилд ретінде Салингердің «Мэдисоннан тыс шағын бүлік» туындысында пайда болады, ол 1946 жылғы 21 желтоқсандағы «The New Yorker» журналының санында жарияланды. Осы әңгіменің алдыңғы нұсқасы «Қабырғаға басыңызды соғып жатырсыз ба?» деп аталды. 1941 жылғы қазан айында «The New Yorker» журналы оны жариялауға қабылдады, бірақ редакторлар оның оқырмандары үшін тым көңілсіз деп тапқандықтан, ол сол кезде жарияланбады. Кейіннен осы әңгімеден өңделген нұсқа «Сары жүздегі аулаушы» романының ортаңғы және соңғы бөлімдеріндегі бірнеше тарауларының негізі болды, онда Колфилд Салли Хейспен кездеседі, ол онымен қашуға ниеттенгенін мойындайды, Карл Люспен ішімдік ішеді және Хейстердің үйіне мас күйінде телефон соғады. Романмен салыстырғанда, Колфилд мектептен Рождество демалысына шығады, ал әңгімедегі Саллимен кездесу екі оқиғаға бөлінеді. Сонымен қатар, Карл Люспен кездесу романмен салыстырғанда әңгімеде әлдеқайда қысқа. Колфилд сонымен қатар «Кольер» журналында жарияланған «Мен ақымақпын» (1945 жылғы 22 желтоқсан) атты қысқа әңгімесінде де фигуралайды, ал Колфилд отбасының басқа мүшелері «Соңғы демалыс күні» («The Last Day of the Last Furlough») журналында (1944 жылғы 15 шілде) және «Питер Панның соңғы және ең жақсысы» (1942) және «Боулинг доптарымен толы мұхит» (1945) атты жарияланбаған қысқа әңгімелерде кездеседі. «Мен ақымақпын» «Сары жүздегі аулаушы» романының бірінші тарауымен тығыз байланысты. Ол Пэнси дайындық мектебінің төбесінде тұрған Колфилдтің төмендегі футбол ойынын қарауынан басталады, содан кейін Холден тарих мұғалімі Спенсермен мектептен шығарылуы және болашағы туралы әңгілеседі. Кейбір басқа да егжей-тегжейлер «Сары жүздегі аулаушы» романының бірінші тарауындағылармен сәйкес келеді, соның ішінде Колфилдтің мектептегі әріптесінің анасы және оның өзінің анасы оған мұз конькилерін сыйға жібергені туралы айтылады, бірақ әңгіме мектептен қашудың орнына үйге оралуымен аяқталады. Үйге келген соң, ол үй шаруасының айтуынша, бридж ойнап отырған ата-анасымен бетпе-бет кездеспейді. Оның орнына ол Фибимен сөйлесуге барады. Олардың әңгімелесуі «Сары жүздегі аулаушы» романының кейінгі тарауларындағы әңгімелерге ұқсас. Әңгімедегі тағы бір ерекшелік – оның қарындасы Виола Каулфилд сагасында бірінші және жалғыз рет есімдері аталады. «Бұл сэндвичте майонез жоқ» (Esquire, 1945) туындысында Холденнің соғыста жоғалып кеткені туралы айтылады. 2017 жылы шыққан Крайванктың «Холден Кофилдс әлеміндегі жалған» атты туындысы атауында Холденге сілтеме жасайды.
Каулфилдтер отбасы басқа жұмыстарда
"Соңғы демалыс күні" Бейб Гладвальердің Екінші дүниежүзілік соғысқа аттану алдындағы соңғы күнін баяндайды. Гладвальер күннің бір бөлігін Винсент Коулфилд келгенге дейін кішкентай әпкесімен өткізеді. Сол кезде Винсент соғысқа дайындалып жатқан әріптес сарбаз болады. Винсент ағасы Холденнің ұрыс кезінде жоғалып кеткенін хабарлайды. Бұл оқиғада біршама түсініксіздік бар, себебі Холден соғыстан кейін жазылған және жарияланған "Жаугершікке қарсы" романында тірі және оқушы болып бейнеленген. Оның 1940 жылдары сарбаз, ал 1950 жылдардың басында оқушы болуы мүмкін емес. Коулфилдтер отбасында қанша бала болғаны және олардың кім екені белгісіз. Мысалы, көптеген адамдар Холденнің інісі Д.Б. шындығында Винсент деп есептейді. Алайда, Сэлинджер Винсенттің Екінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқанын жазған, ал "Жаугершікке қарсы" романы 1951 жылы жарық көрген. Сол кезде Д.Б. тірі және Голливудта жазушы болып жұмыс істейді. Гладвальердің кіші қарындасымен арақатынасы Каулфилдтің Фибимен арақатынасына ұқсас. "Питер Пандардың соңғысы мен ең жақсысы" Винсенттің әскерге шақыру сауалының анасы тарапынан жасырылған оқиғасын баяндайды. Оқиға Кеннеттің (кейіннен Алли деп аталған) қайтысынан кейін орын алады және актриса әрі Каулфилдтің анасы Мэри Мориартидің алаңдауын көрсетеді. Бұл оқиға Фиби мен Винсенттің тік жардан құлап жатқан бала туралы әңгімесімен ерекшеленеді. "Боулинг шарларымен толы мұхит" шығармасында Винсент (Д.Б.) өзінің інісі Кеннеттің (Алли) қайтыс болған күнін еске алады. Оқиға Каулфилдтердің Кейп-Кодтағы жазғы үйінде өтеді. Бұл әңгімеден кейбір егжей-тегжейлер "Жаугершікке қарсы" романына көшкен, соның ішінде Аллинің мінезі, Аллинің сол қолымен бейсболдық қолғапқа жазылған өлеңдері, Винсенттің қарындасы Хелен, патшаларын артқы қатарда сақтайтын (Джейн Галлахер сияқты) және Каулфилдтің басқаларға сын көзбен қарауы. "Жаугершікке қарсы" романында өлімнің себебі лейкемия болса, мұнда ол белгісіз жүрек ауруынан туындаған. Оқиғаның соңына қарай Кеннет пен Винсент жағажайда болады. Кеннет суға жүзуге кетеді және толқын соққанда есінен таяды. Холден үйіне оралғанда, чемодандарымен күтіп тұрады, ал Винсент Кеннеттің есінен танып қалған денесімен қайтып келеді. Кеннет сол түні қайтыс болады. Бұл әңгіме бір журналға сатылған, бірақ Сэлинджер оны жарияламас бұрын қайтарып алған. Каулфилдпен байланысты тағы бір қысқа әңгіме – "Ату орындағы бала", ол 1948-1949 жылдар аралығында "The New Yorker" журналына жіберілген, бірақ жарияланбаған. Онда Бобби мен Страдлейтер есімді екі кейіпкердің Джейн Галлахерге деген Боббидің сезімдері туралы дауы бар. Бұл оқиға "Жаугершікке қарсы" романының алғашқы тарауларындағы бірнеше маңызды көріністердің негізін құрайды. "Сеймур: Кіріспеде" Кертис Каулфилд Сеймурмен және басқа Гласс балаларымен бірге радиода пайда болған "өте зиялы және жағымды бала" ретінде еске алынады. Ол Тынық мұхитындағы шабуылдардың бірі кезінде қаза тапқан деп хабарланған. Винсенттің аты Кертиске ауыстырылған болуы мүмкін, себебі Сеймур 1959 жылы жарық көрген, ал Кертис пен Винсент екеуі де Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитында қаза тапқан. Сэлинджердің бүгінгі күнге дейінгі еңбектерінің ешқайсысы қанша Каулфилд баласы болғанын немесе кімнің (Кеннет/Алли кейіпкерінен басқа) кейінірек туындырған жұмыста басқа есіммен аталғанын нақтыламады. "Бейтаныс" шығармасында, 1945 жылғы 1 желтоқсанда "Collier's" журналында жарияланған Бейб Гладвальер мен оның әпкесі Мэтти (Фибидің прототипі) Винсент Коулфилдтің бұрынғы қарындасы, қазір күйеуі бар әйелге оның өлімі туралы хабарлап, оған арнаған өлеңін табыстайды.
character) might have been the same person, but simply renamed in a later work. In "The Stranger", published in Collier's December 1, 1945, Babe Gladwaller and his sister Mattie (a prototype for Phoebe) visit Vincent Caulfield's former girlfriend, now married, to tell her about his death and deliver a poem he wrote about her.
Мәдени әсері
Холден Колфилд – 20 ғасырдағы американдық көркем әдебиеттегі ең мәңгілік кейіпкерлердің бірі. Салингердің өзінің Холденмен тым жақын болғандықтан, кейіпкерді қорғауға тырысқан деген пікір бар. Сондықтан ол кітапты экранға түсіруге немесе кейіпкерді басқа авторлар қолдануына рұқсат бермеген. Green Day тобы жетекші әншісі және гитарист Билли Джо Армстронг "The Catcher in the Rye" кітабын оқығаннан кейін, екінші студиялық альбомы Kerplunk (1991) үшін "Холден Колфилдті кім жазды?" деген ән жазды. Алғашқыда ол 18 жасында Пинол Вэлли орта мектебінен шығып кеткен соң, кітапты оқуды тоқтатқан.