Кіріспе
1947 жылдан 1963 жылға дейін Buick компаниясы шығарған автоматты беріліс. Dynaflow – General Motors компаниясының Buick Motor Division бөлімшесі 1947 жылдың соңынан 1963 жылдың ортасына дейін әзірлеген және құрастырған автоматты берілістің саудалық атауы. 1948 модельдік жылында тек Roadmaster модельдеріне опция ретінде ұсынылған Dynaflow, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Buick-тің Flint Assembly зауытында құрастырылған M18 Hellcat танк жойғыштарында қатаң сынақтан өтті. Ол сондай-ақ 1951 жылғы Le Sabre концепт-автомобилінде де қолданылды.
Dynaflow was the trademarked name for a type of automatic transmission developed and built by General Motors Buick Motor Division from late 1947 to mid 1963. The Dynaflow, which was introduced for the 1948 model year only as an option on Roadmaster models, received some severe early testing in the M18 Hellcat tank destroyer, which were built in Buick's Flint Assembly plant during World War II. It was also used in the 1951 Le Sabre concept car.
Бастапқы нұсқасы
Dynaflow – 1947 жылдан 1963 жылға дейін General Motors корпорациясының Buick автомобильдерінде әртүрлі нұсқаларда қолданылған автоматты беріліс. Бастапқыда берілісте бес элементті айналым моментін айырғыш, екі турбина және екі статор, сондай-ақ екі алға жылдамдық және артқа жылдамдық беретін планеталық беріліс механизмі қолданылған. Құрметті жүргізу кезінде Dynaflow жоғары жылдамдыққа (тікелей жетекті) іске қосылды, көлікті жылдамдату үшін конвертердің 3.1:1 айналым моментін көбейтуге сүйенді, Сілтеме: 1963 жылғы Buick қызмет көрсету нұсқаулығы. Планеталық беріліс арқылы алынған төменгі жылдамдық қолмен қосылып, шамамен жылдамдықты арттыруға мүмкіндік берді. Dynaflow дизайны қалыпты жүргізу кезінде тек айналым моментін түрлендіргішке тәуелді болғандықтан, өте тиімсіз болды. Жағдайды нашарлатқан нәрсе – екі статордың орналасуы, ол Chrysler TorqueFlite сияқты басқа автоматты берілістерде қолданылатын қарапайым үш элементті түрлендіргіштерге қарағанда көбірек қуатты ысырапқа салды. Көптеген статорлар түрлендіргіште турбуленттілікті арттырды, тіпті біріктіру фазасында жұмыс істегенде де.
Құрылыс негіздері
Динафлоу дәуірінде Buick-тің көптеген ерекше инженерлік ерекшеліктері тегіс жүруді дизайн және маркетингтік мақсаттардың басымдығына қойды. Динафлоудың ауыспалы берілісі жоқ дизайны сол кездегі ауысып тұратын автоматты берілістерге қарағанда айқын түрде тегіс болды. Сонымен қатар, Buick-тің "тірі осьті" торк түтігі артқы серігінің дизайны, ол алдыңғы жағында бір ғана универсалды буын ("U буыны") бар қатаң қозғалтқыш білігімен жасалған, заманауи автоматты берілістердің дүрбелеңін күшейтетіні айтылды. Динафлоудың ауыспалы берілісі жоқ дизайны Buick-тің күш берілісінің осы ерекшелігін шешті. Торк түтігі артқы серігі қарапайым конструкция болды, ол Buick-ке жұмсақ спиральді серіппелерді пайдалануға мүмкіндік берді, ал оның бәсекелестері, соның ішінде корпоративтік серіктестері, қаттырақ, жапырақша серіппелі Hotchkiss артқы серігін қолданды. Динафлоудың тегіс, бірақ тиімсіз бес элементті айналым моментін түрлендіргіші, қуатты ауыспалы тікелей жетектің арқылы берді (плюс 1.8:1 қатынаста қолмен таңдалатын "Төменгі беріліс"), оның бауырлас GM бөлімдері Oldsmobile, Cadillac және Pontiac қолданған Hydra Matic-тен түбірінен өзгеше болды. Заманауи Hydra Matic, әлемдегі алғашқы кең ауқымды сәтті автоматты беріліс, айналым моментін көбейтуді қамтамасыз етпейтін, бірақ тиімдірек құрылғы – екі элементті сұйықтық байланысын пайдаланды, қуатты толығымен автоматты төрт жылдамдықты планетарлық беріліс қорабына жеткізді. Hydra Matic-тің сол кездегі беріліс қатынастарының жоғары саны айналым моментін түрлендіргіштің болмауын 4:1 ерекше төмен бірінші беріліспен өтеді. Басқа заманауи автоматтар екі немесе үш автоматты ауысып тұратын беріліс қатынастарын және салыстырмалы түрде қарапайым үш элементті айналым моментін түрлендіргішпен бірге орташа жолды ұстанды. Үш элементті айналым моментін түрлендіргіштер қазірге дейін стандарт болып табылады, бірақ "жақынырақ", тиімдірек және айналым моментін аз көбейтетін түрлендіргіштер, тіпті қазіргі 21 ғасырдың автоматты берілістеріндегі дискретті беріліс қатынастарының саны онға дейін өсуде. Үш элементті айналым моментін түрлендіргіштері бар екі жылдамдықты автоматтар сол кездегі төмен бағалы автомобильдерде және 1956 жылға дейін Chrysler Corporation желісінде қолданылған Chrysler PowerFlite-та кең таралған.
Өнер көрсету
Dynaflow-тың тиімсіздігі, 1950 және 1960 жылдар басындағы ауыр, қуатты люкс автомобильдермен салыстырғанда да, Buick-ке “бензин жұтып жейтін” деген репутация әкелді. Бірақ сол кезде бензин арзан болған, шығарындыларға қатысты алаңдаушылық болған жоқ, ал Buick-тер жоғары деңгейдегі автомобильдер болғандықтан, “бензин жұтып жейтін” репутациясы сатуға елеулі кедергі болмады. Тікелей берілістен 1.8:1 “төмендетілген беріліске” қолмен “төмен ауыстыру” арқылы Buick-тің “қуатты қозғалтқыштары” өте жақсы үдеуді қамтамасыз етті, бірақ жиі “төмен ауыстыру” берілістің сенімділігіне зиян келтірді. Дегенмен, Buick “отбасылық машинасы” жасөсперім ұлдың апталық “кешкі кездесуіне” жақсы жарамайтын еді. Қозғалтқыштың айналу жиілігі көбінесе жол жылдамдығынан гөрі газ педалінің қалпына байланысты болды. Газ педалін толығымен басса ( “полға басқанда”), қозғалтқыштың айналу жиілігі күрт өсетін (автоматты түрде төмен ауыстыру және айналу моментін түрлендіргіштің құлыпталуы болмаса да), бірақ машина үдегенде, айналу жиілігі одан әрі көтерілгенімен, пропорционалды емес, кішкентай ғана өсім болды. Әрі қызығы, газ педалін толығымен басып тұрып, қолмен төмен ауыстырсаңыз (жоғарыда айтылғандай), айналу жиілігі 1.8:1 беріліс арақатынасының өзгеруіне пропорционалды түрде өспейді. Dynaflow-тың дыбыстық сезімі үздіксіз өзгермелі беріліс (CVT) сияқты болды (бірақ қазіргі заманғы электронды басқарылатын CVT, жүргізушіге көбірек ұнайтын нақты ауысуларды имитациялау үшін, шын мәнінде үздіксіз немесе тұрақты өзгеріс орнына, жасанды түрде қадамдық арақатынас өзгерістерін енгізу арқылы осы газ педалінің қалпына байланысты қозғалтқыштың айналу жиілігі (және дыбысы) сипаттамасын шешеді).
1953 жылғы қайта құру
1953 жылы Buick компаниясы Dynaflow-ды жаңартты және оны "Екі турбиналы Dynaflow" деп атады. Конвертер енді екі турбинадан және планетарлық беріліс жиынтығынан, сондай-ақ бір статордан тұрды. Бірінші турбина шақтамалы тісті дөңгелекке, ал екіншісі планеталық тісті дөңгелектерге қосылды, бұл 2,5:1 арақатынамында моментті күшейтуді қамтамасыз етті, бұл күшейту енді ішінара механикалық болды. Бұл, әсіресе тас жол жылдамдықтарында тиімділікті арттырды, сондай-ақ өнімділіктің жоғары деңгейін қамтамасыз етті және тауарлық белгісімен байланысты тегіс жұмыс режиміне ешқандай зиян келтірмеді. 1955 жылы Buick компаниясы икемділікті арттыру үшін өзгермелі қанатты статорды қосты. Бұл өзгерістер берілістің жалпы өнімділігі мен тиімділігін жақсартқанымен, Dynaflow автоматты ауысуы бар үш элементті түрлендіргіштерді пайдаланған басқа конструкциялармен бәсекелесе алмады.
1956 жылғы қайта құру
1956 жылы турбиналардың сыртқы диаметріне айналым моментін түрлендіргішке екінші статор қосылды. Бұл 3.5:1 тұрақсыздық коэффициентін қамтамасыз етіп, оның мүмкіндіктерін сол кездегі басқа автоматты берілістермен салыстыруға мүмкіндік берді. Бұл конструкция 1963 жылы қос турбиналы жетек өндірісі тоқтағанға дейін қолданылды. Дегенмен, үш турбиналы жетек 1959 жылғы модельдің соңында өндірілмей қалды, нәтижесінде түпнұсқа Dynaflow қос турбиналы жетегі толық көлемді Buick автомобильдеріндегі жалғыз автоматты беріліс болып қалды.
1958 жылғы қайта құру
1958 жылы соңғы нұсқасы пайда болды, ол үш турбинаны қамтиды, оларды Buick Flight Pitch Dynaflow деп атады. Buick бұл берілісті Roadmaster 75 және Limited модельдерінде стандартты түрде, ал қалғандарында қосымша опция ретінде орнатты. Бұл нұсқа 1959 жылы жақсартылып, Triple Turbine деп аталды, бірақ барлық модельдерде тек опция ретінде ұсынылды (Buick 1958 жылдан кейін "Dynaflow" атауын қолдануды тоқтатты). Бұл агрегат Twin Turbine-ға ұқсас болды, бірақ айналым моментін 3:1 еселеуге қабілетті өзгермелі статормен жабдықталған. Момент түрлендіргіштің статор элементінде екі жағдайлы қақпақтар болды, олар газ педалі арқылы жүргізуші тарапынан басқарылды, бұл "құбылу жылдамдығын" қамтамасыз етіп, кез келген жылдамдықта күшті газ бергенде жауап беруді арттырды. Қалыпты жүру кезінде статор қақпақтары "кruиз" бұрышында орналасты, бұл жеңіл газ бергенде тиімділікті және жауапты жақсартты. Газ педалін толық ашу статор қақпақтарының бұрышын гидравликалық түрде "жылдамдық бұрышына" өзгертеді, бұл түрлендіргішке "кruиз" режимінен 1000 айналымға жоғары тұрақтандыруға мүмкіндік берді. Бұл жағдайда май келесі төменгі деңгейдегі турбинаға бағытталды, бұл күш беру қатынасын тиімді түрде төмендетіп, қозғалтқыштың айналуын максималды қуатқа жету үшін арттырды. Бірнеше ерекшеліктері: ескі Twin Turbine моделі артқы сорғымен жабдықталған, бұл көлікті итеру арқылы қосуға мүмкіндік берді (сол кезде бұл ыңғайлы деп есептелді). Сондай-ақ, Twin Turbine төменгі берілісті қосуға мүмкіндік берді және P N D L R белгілері бар ауыстыру панеліне ие болды. Ал, Triple Turbine агрегаты артқы сорғысыз болды және итеру арқылы қосу мүмкін емес еді. Ол төменгі берілісті қосуға мүмкіндік берді және P R N D G белгілері бар ауыстыру панеліне ие болды (мұнда "G" "дәрежелік тежеу" дегенді білдіреді). Дәрежелік тежеу функциясы төмен немесе алға жылдамдық беру ретінде емес, ұзақ құлдырау кезінде қозғалтқыштың тежелуін қамтамасыз ету үшін ғана арналған. Triple Turbine 1959 жылдан кейін техникалық мәселелер мен нашар сатылымдарға байланысты тоқтатылды, ал 1963 жылға дейін тек Twin Turbine өндірілді. 1950 жылдардың соңында GM компаниясының Buick бөлімшесі Флорида штатының Сарасота қаласындағы Darby Buick компаниясымен бірлесіп, Dynaflow берілісін теңізде қолдану мүмкіндігін зерттеді. Сынақ қайығы 21 футтық Correct Craft болды. Қозғалтқышы 364 CID Buick, номиналды 300 ат күшіне ие төрт баррельді Rochester карбюраторымен жабдықталған. Қайық шамамен 60 миль/сағ (96 км/сағ) жылдамдыққа жете алды, бұл сол кезде едәуір көрсеткіш еді, бірақ берілісте екі мәселе болды. Біріншіден, кері бағыттағы айналым моменті тым жоғары болды, бірақ оны басқа беріліс қатынастарымен түзетуге болар еді. Екіншіден, автомобильдегі "Парк" режиміне қозғалтқышты тоқтату қажет болды. Автомобильдің дөңгелектерімен орнықтырылмаса, берілісті "Парк" режиміне ауыстыру қиын болды.
Аяқтау
1964 жылы Dynaflow өндірісі тиімдірек екі жылдамдықты Super Turbine 300 және үш жылдамдықты Super Turbine 400 берілістерінің пайдасына тоқтатылды, Super Turbine 400 – Buick фирмасының Turbo Hydramatic саудалық атауы еді. Dynaflow-тың ерекшелігі – өзгермелі бұрышты момент түрлендіргіш статоры, халық арасында "Switch Pitch" деп белгілі болған, 1965 жылдан 1967 жылға дейін жасалған толық көлемді Buick, Oldsmobile және Cadillac машиналарына орнатылған Turbo Hydramatic (Super Turbine 400) нұсқаларында, сондай-ақ 1964 жылдан 1967 жылға дейін Buick Super Turbine 300 және Oldsmobile Jetaway машиналарында қолданылды.
Cadillac Dynaflow (Қараңғылық)
1950 жылдардың басында Cadillac көбінесе Hydramatic берілістермен жабдықталған. 1953 жылы General Motors гидрамалық зауыты толығымен өртеніп кетті, нәтижесінде Cadillac беріліс көзісіз қалды. Buick Dynaflow берілістері Cadillac-тің орнату орындарына жедел бейімделді, соның салдарынан 1953 жылғы 62 сериялы 19 000 Cadillac және барлық модельдердің 28 000 Cadillac-ы Dynaflow берілістерімен жабдықталды. 1953 жылы шыққан бірнеше мың Oldsmobile да Dynaflow берілістерімен жабдықталды.