Александр Абаза: Реформатор және Ресейдің қаржы министрі
Alexander Abaza
Александр Абаза (1821-1895): Реформатор, министр финансов России (1880-1881). Сторонник конституционной монархии, отстранен после убийства Александра II.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1880-1881 жылдары Ресейдің қаржы министрі Александр Агеевич Абаза (Александр Агеевич Абаза 1821–1895) Ресейдің Александр II-нің кеңесшілерінің ең либералдыларының бірі болды. Ол 1880 жылдың 27 қазанынан 1881 жылдың 6 мамырына дейін қаржы министрі қызметін атқарды және патшаны Ресей империясын конституциялық монархияға айналдыруға көндіруге тырысты. Александр II-нің қазасынан және Александр III-нің таққа отыруынан кейін, Абаза сияқты реформаторлар биліктен алынды. Мансабында ол сондай-ақ Мемлекеттік бақылаушы (1871–1874) және Мемлекеттік кеңестің Мемлекеттік экономика департаментінің төрағасы (1874–1880 және 1884–1892) қызметтерін атқарды. Ол Ақ бүркіт орденімен, Қасиетті Владимир орденімен, Қасиетті Анна орденімен және Қасиетті Станислав орденімен марапатталған.
Russian minister of finance from 1880 to 1881
Alexander Ageevich Abaza (Александр Агеевич Абаза 1821–1895) was one of the most liberal of the advisors of Alexander II of Russia. He served as minister of finance from October 27, 1880, to May 6, 1881, and unsuccessfully urged the tsar to transform Imperial Russia into a constitutional monarchy. After Alexander II's assassination and the accession of Alexander III, reformers like Abaza were removed from power. In his career he also served as State Comptroller (1871–1874) and as chairman of State Council's Department of the State Economy (1874–1880 and 1884–1892). He was a recipient of the Order of the White Eagle, the Order of Saint Vladimir, the Order of Saint Anna and the Order of Saint Stanislaus.
Өмірбаян
Александр Абаза 1821 жылдың 24 шілдесінде Тверь губерниясының Вышневолоцк уезіндегі Боровинский дистилляция зауытында ірі жер иесі және қант өңдеуші Аггей Васильевич Абаза мен оның әйелі Прасковияның отбасында дүниеге келді. Шомылдыру рәсімі 1821 жылдың 31 шілдесінде өтті. Иван Алексеевич Мельницкийдің куәгері болды. 1839 жылы Санкт-Петербург императорлық университетінің заң факультетін бітірді. 1839 жылдың 13 желтоқсанынан бастап әскери қызметте болды: кавалериялық пионерлік эскадрильясында және гусарлық полктегі Лейб-гвардиясында. Абаза Кавказдағы әскери қимылдарға қатысып, 1843 жылы қылыштармен 4-дәрежелі Санкт-Владимир орденімен марапатталды. 1847 жылдың 17 шілдесінде майор шенімен отставкаға шықты. 1847 жылдан бастап ол өз мүлігінде тұрып, шаруашылықпен айналысты және қаржы құқығын зерттеді. 1857 жылы коллегиялық ассессор шенімен мемлекеттік қызметке кірді. Ұлы герцогиня Елена Павловнаның айналасына топтасқан ағартушылық үйірмеге қосылып, "үлкен реформалардың" жақтаушыларының бірі болды. 1865–1868 жылдары ол қаржы министрінің кеңесінің және Ресей темір жолдарының бас қоғамының кеңесінің мүшесі болды. Харьков-Кременчуг темір жолын салуға белсенді қатысты. Сондай-ақ, Абаза 1-дәрежелі (1865) және 1-дәрежелі (1868) Санкт-Станислав ордендерімен, сондай-ақ жұлдызбен 1-дәрежелі Адольф Нассау командирлік кресі ордендерімен марапатталды. 1871 жылдан бастап Ресей империясының мемлекеттік бірлестігінің мүшесі болды. 1871–1874 жылдары мемлекеттік контролер, ал 1874–1880 жылдары Мемлекеттік бірлестіктің экономика бөлімінің төрағасы болды. 1879 жылдың 25 мамырында император Александр II-ні өлтіруге талпынған революционер А.К. Соловьевтің ісі бойынша құрылған қылмыстық сотқа мүше болып тағайындалды. 1872 жылы 2-дәрежелі Владимир орденімен, 1876 жылы Ақ бұрқут орденімен, 1878 жылы Александр Невский орденімен (1883 жылы орденге бриллианттар қосылды), 1880 жылы 1-дәрежелі Владимир орденімен марапатталды. 1880 жылдың қазанынан 1881 жылдың мамырына дейін Ресейдің қаржы министрі болды: тұз акцизін жоюды бастады, темір жолдарды мемлекеттік салуға және оларды жеке меншік иелерінен сатып алуға талап етті, кедендік баждарды арттырды. М.Т. Лорис-Меликов пен Н.К. Бунгемен бірге салық салу, валюта айналымы, темір жол құрылысы және қаржы басқаруы саласындағы әлеуметтік-экономикалық реформалар бағдарламасын әзірледі. Лорис-Меликовтың конституция жобасын белсенді қолдады. Жаңа император Александр III-нің "Автократияның беріктігі туралы" манифестінен кейін отставкаға кетті, 1881 жылдың 6 мамырында қызметтен босатылды. 1884–1892 жылдары Мемлекеттік кеңестің экономика бөлімінің төрағасы болып қайта тағайындалды. 1890–1892 жылдары қаржы комитетінің төрағасы болды. 1876 жылы Санкт-Петербург ғылым академиясының құрметті мүшесі болып сайланды. 1881 жылы Мәскеу табиғатты зерттеушілер қоғамының құрметті мүшесі болды. 1889 жылы Санкт-Андрей орденімен марапатталды. Оған "салтанатты шебер" (1857), камергер (1859), "хофмейстер мәртебесі" (1861), азаматтық кеңесші (1863), хофмейстер және шын кеңесші (1867) және толық шын кеңесші (1874) шендері берілді. Абаза құмар ойыншы ретінде танымал болды және ағылшын клубтарында үлкен сомада ойнады. 1892 жылы С.У. Витте Абазаның рубль бағамын төмендету үшін қор нарығында операция жасағаны туралы ақпарат алды. С.У. Виттенің мәліметінше, Абаза бұл операция үшін құпия ақпаратты пайдаланып, 1 миллион рубль пайда тапқан. Оқиға жария болғаннан кейін Абаза отставкаға кетуге мәжбүр болды. 1893 жылдың 10 наурызында барлық лауазымдарынан босатылып, мерзімі белгісіз демалысқа жіберілді, бірақ Мемлекеттік кеңестің мүшесі болып қалды. Абаза Фонтанка даңғылының 23-ші үйінде тұрды. 1895 жылдың 24 қаңтарында (5 ақпанында) Ниццада қайтыс болды. Санкт-Петербургтегі Александр Невский шіркеуінің Тихвин зиратына жерленді (моласы жоғалған).
Alexander Abaza was born on July 24, 1821, in the Borovinsky distillery in Vyshnevolotsk County, Tver province, in the family of a major landowner and sugar refiner Aggei Vasilievich Abaza and his wife Praskovia, daughter of State Councilor Loggin Mikhailovich Manzey, a Scotsman by birth. Baptized July 31, 1821. Godson of Ivan Alexeevich Melnitsky. In 1839 he graduated from the Faculty of Law of the Imperial Saint Petersburg University. Since December 13, 1839, he was in military service: in the cavalry pioneer squadron and Leib Guards at hussar regiment. Abaza took part in hostilities in the Caucasus and was awarded the Order of St. Vladimir, 4th class, with swords,[7] in 1843. On July 17, 1847 retired with the rank of major. Since 1847 he lived on his mansion, engaged in agriculture and studying financial law. In 1857, he entered the civil service with the rank of collegiate assessor. He joined the enlightened circle grouped around the Grand Duchess Elena Pavlovna and became one of the preachers of the "great reforms". In 1865–1868, he was a member of the Council of the minister of finance and the first council of the Main society of Russian railways. He took active part in the construction of the Kharkov Kremenchug railway. Also Abaza was awarded the orders of St. Stanislav, 1st class (1865) and St. Anna, 1st class (1868), as well as the order of Adolph Nassau commander's cross, 1st class, with a star. Since 1871 was a member of State union of Russian empire. In 1871—1874 was governmental controller and in 1874—1880 was chairman in economy department of State union; 25 May 1879 was established as member of criminal trial, established over revolutionary A. K. Solovyev, who was attempting to kill emperor Alexander II. In 1872 was given order of St. Vladimir 2 nd degree; in 1876 order of White eagle; in 1878 order Saint Alexandr Nevskiy (in 1883 brilliant signs for order); in 1880 order of St. Vladimir 1 st degree. In October 1880 May 1881, minister of finance of Russia: initiated the abolition of the salt excise tax, insisted on the state construction of railroads and their redemption from private owners; carried out an increase in customs duties. Together with M. T. Loris Melikov and N. K. Bunge he developed the program of social and economic transformations in the sphere of taxation, currency circulation, railway building and financial management. He actively supported the draft constitution of Loris Melikov. He resigned after the manifesto "On the firmness of the autocracy" given by the new emperor Alexander III; dismissed on May 6, 1881. In 1884 1892 he was again сhairman of the department of economy of the State Council. In 1890 1892 he was chairman of the finance Committee. In 1876 he was elected an honorary member of the St. Petersburg Academy of Sciences. In 1881 he became an honorary member of the Moscow society of nature testers. In 1889 he was awarded the order of St. Andrew. He was bestowed court ranks "as a ceremonial master" (1857), chamberlain (1859), "status of hofmeister" (1861), the rank of a civil councilor (1863), hofmeister and privy councilor (1867), and full privy councilor (1874). Abaza was considered as passionate gamer and in English club played on the biggest amounts of money. In 1892 S. U. Vitte got information that Abaza made operation on the stock market for reducing cost of ruble's exchange rate. According to data of S. U. Vitte Abaza used for this operation confidential information and got 1 mln. rubles of profit. So after publicity of incident Abaza was forced to resign. 10 of Mart 1893 was fired from all posts and sent to vaccation on indefinite period, but was stayed as member of State Council. Abaza was living in mansion on str. quay of Fontanka, 23. Died in Nice on 24 of January (5 February) 1895. Buried on Tihvinsky cemetery of Aleksadr Nevskiy's church in St. Petersberg (tombstone is lost).
Отбасы
Екі рет үйленген. Оның бірінші әйелі миллионер Дмитрий Бенардакидің қызы болғандықтан, Абазаға мол мүлік әкеліп, оны байлатқан. Ол Берлинде туберкулезден қайтыс болып, Петерсбергке жерленді. Олардың қызы Прасковия (04.04.1852, Неаполь – 1928), қызметкерлердің шешесі, князь Лев Павлович Урусовқа (12 қаңтар 1876, Париж) үйленді. Оның екінші әйелі (01.02.1862) Юлия Федоровна Стаубе (1830 – 1915) туралы князь С.М. Волконский былай деп еске алды: "Ол есімдегідей қайталанбас тұлға еді. Юлия Федоровнаның қабылдауы Санкт-Петербургте көп жыл бойы музыкалық орталыққа айналды. Ол өте тікелей пікір білдіретін, музыка мен өнерді қатаң бағалайтын. Суретшілер оның пікірін құрмет тұтар еді". Ф.И. Тютчев оған өлең арнады. 1870-ші және 1880-ші жылдары Абаза өзінің сүйіктісі Елена Нелидованың (1837 – 1904) үйінде дерлік ашық өмір сүрді. Л. Лури Нелидованы Фонтанкадағы үйге орналастырғанын, ал оның әйелі Сергиевскаядағы үйге көшуге мәжбүр болғанын жазады. Ағалары: Ераст Агеевич Абаза (1819 – 1855), майор, музыкаға әуес, И.С. Тургеневтің "Тұманды таң" өлеңіне романс жазған, Қырым соғысында қаза тапты. Михаил Агеевич Абаза (1825 – 1859). Немересі адмирал Алексей Михайлович Абаза (1853 – 1917) дуэльде қаза тапты.
He was married twice. His first wife was the daughter of millionaire Dmitriy Benardaki, so she brought to Abaza big trousseau and made him wealthy. She died of phthisis in Berlin, buried in Petersberg. Their daughter Praskovya (04.04.1852, Naples — 1928), maid of honor was married to prince Lev Pavlovich Urusov (married from 12 January 1876, Paris). His second wife (from 01.02.1862) Julia Fedorovna Staube (1830 1915), about her prince S. M Volkonsky recalled: "There was a figure that does not repeat The drawing room of Julia Fedorovna Abaza for many years was the music center in St. Petersburg She was very straightforward in their reviews, strict in her musical and artistic assessment. The artists valued her opinion." F. I. Tyutchev dedicated his poem to her. In the 1870s and 1880s Abaza was living almost openly in the house of his mistress Elena Nelidova (1837 1904). L. Lurie writes that he put Nelidova in a house on Fontanka, and his wife had to move into the house on Sergievskaya. Brothers: Erast Ageevich Abaza (1819—1855), major, amator musician, the author of romance to the poems of I. S Turgenev "Foggy morning", was mortally wounded during the Crimean war. Mihail Ageevich Abaza (1825 1859). Nephew, admiral Aleksey Mihailovich Abaza (1853 1917), was killed during the duel.