Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артемий Петрович Волынский (Арте́мий Петро́вич Волы́нский; 1689–1740) – орыс мемлекет қайраткері және дипломат. Оның мансабы әскерде қызмет етуден басталды, бірақ ол тез арада Сафави Иранына елші, ал кейін Петр I (1682–1725 жылдары билік еткен) тұсында Астрахань губернаторы болып тағайындалды. Кейіннен ол сыбайлас жемқорлыққа айыпталып, барлық өкілеттіктерінен айырылды, содан кейін Екатерина I оны үлкен Казань губерниясын басқаруға жіберді. 1738 жылы Анна оны өзінің үш бас министрінің бірі етіп тағайындады. Белгілі ақын Василий Тредиаковскийді ұрып-соққаннан кейін Волынский қастандық және қызметтік тәртіп бұзушылықтар жасады деген айыппен тұтқындалды. Волынскийдің өміріне қастығы бар Эрнст Иоганн фон Бирон оны өлім жазасына кесіп, 1740 жылғы 27 маусымда басын алды.
Artemy Petrovich Volynsky (Арте́мий Петро́вич Волы́нский; 1689–1740) was a Russian statesman and diplomat. His career started as a soldier but was rapidly upgraded to ambassador to Safavid Iran, and later as Governor of Astrakhan during the reign of Peter the Great (r. 1682–1725). He was later accused of corruption and stripped of nearly all his powers, before Catherine I of Russia sent him to govern the vast Governorate of Kazan. Anna of Russia appointed Volynsky one of her three chief ministers in 1738. After beating the noted poet Vasily Trediakovsky, Volynsky was arrested on charges of conspiracy and misconduct. Volynsky's archenemy Ernst Johann von Biron had him sentenced to death and beheaded on 27 June 1740.
Әскери жастар
Артемий Волынский – князь Боброктың тікелей ұрпағы болғандықтан, литвалық Гедиминдер әулетінен шыққан. Оның әкесі Федор III сарайындағы биліктегі адамдардың бірі және Қазан воеводасы болды. 1704 жылы ол драгун полкіне қабылданып, 1711 жылға қарай капитан шеніне жетті; кейін әскери қызметті дипломатиялық қызметке ауыстырып, вице-канцлер Петр Шафировтың кеңесшілер тобына қосылды. Ол Прут жорығына қатысты және Шафировпен бірге Константинопольдегі жеті мұнарада тұтқынға алынды.
Artemy Volynsky was a male line descendant of Prince Bobrok and thus the Lithuanian Gediminid dynasty. His father was one of the dignitaries at the court of Feodor III, and also a voivod in Kazan. He entered a dragoon regiment in 1704 and rose to the rank of captain, by 1711; then, exchanging the military service for diplomacy, he was attached to the suite of Vice Chancellor Peter Shafirov. He was present during the Pruth Campaign and shared Shafirov's captivity in the Seven Towers in Constantinople.
Ұлы Петірдің қызметшісі
1715 жылы Ұлы Петрдің бұйрығымен ол Ресейдің жаңа елшісі ретінде Персияның Исфахан қаласына (1717 жылы наурыз айында жетті) жіберілді. Саяхат барысында армяндардың көмегімен Персиядағы жібек сауда жолын Ресейге бұру міндеті қойылды. Исфаханда болған кезінде Волынский Сұлтан Хосейн шаһпен 1717 жылғы орыс-иран шартты жасасты. 1718 жылы Петр оны алты генерал-адъютантының бірі және Астрахань губернаторы етіп тағайындады. Осы лауазымда Волынский көрнекті әкімшілік және қаржылық қабілеттерін көрсетті. 1722 жылы ол Петрдің туысы Александра Нарышкинаға үйленді. Сол жылы ол императорға жемқорлық және басқа да құқық бұзушылықтар жасады деп айыпталды, қатты жазаланды және Персиядағы айқын еңбектеріне қарамастан, толық өкілеттігінен айырылды, бірақ осының арқасында Петр 1722–1723 жылдардағы қиын парсы соғысынан жеңіспен шыға алмаған болар еді. Ол 1740 жылғы 23 маусымда тұтқындалып, дөңгелекке таңылып, содан кейін бас кесуге үкім шығарылды.
In 1715, by orders of Peter the Great he was sent to Isfahan, Persia, (which he reached in March 1717) as the new Russian ambassador. During his travels he was supposed to redirect the silk trade route in Persia to Russia with the Armenians' help. During his stay in Isfahan, Volynsky signed the Russo Iranian treaty of 1717 with Shah Soltan Hoseyn. In 1718 Peter made him one of his six adjutant generals, and governor of Astrakhan. In this post Volynsky displayed distinguished administrative and financial talents. In 1722, he married Alexandra Naryshkina, Peter's cousin. The same year he was accused of peculation and other offences to the emperor, who caned him severely and deprived him of his plenipotentiary powers, despite his undeniable services in Persia, but for which Peter could never have emerged so triumphantly from the difficult Persian War of 1722–1723. He was arrested on 23 June 1740 and thus condemned to be broken on the wheel and then beheaded.
Мұра
Олардың құрметіне 1741 жылы Ресейдің Елизавета бұйрығымен Санкт-Сэмпсон соборының қасындағы жерленген жеріне қабір тасы қойылды. Олардың қабірі үстінде 1885 жылға дейін соның үстінде ғана көрінетін, олар неміс идеяларына, Бьронның символы болған идеяларға қарсы шыққандықтан ұлттық қаһармандар саналды және осыдан кейін монумент орнатылды.
A tombstone in their honour was erected in 1741 by order of Elizabeth of Russia over their burial place beside St. Sampson Cathedral. That was the only thing that was visible over their grave until 1885 when a monument was placed as they were seen as national heroes because they opposed German ideas, as represented by Biron.