Кіріспе

Hare–Hawes–Cutting заңы авторлары – конгрессмен Батлер Б. Харе, сенатор Гарри Б. Хауес және сенатор Бронсон М. Каттинг есімдерімен аталады. (11-тарау, 1933 жылдың 17 қаңтарында қабылданды) Hare–Hawes–Cutting заңы – Филиппиннің АҚШ-тан тәуелсіздік алу процесі мен мерзімін белгілеген алғашқы АҚШ заңы. Бұл заң Серхио Осменья мен Мануэль Роксас басшылық еткен OsRox миссиясының нәтижесі болды. Заң 10 жылдан кейін Филиппиннің тәуелсіздігін уәделеді, бірақ бірнеше әскери және теңіз базаларын АҚШ-қа қалдырды, сондай-ақ Филиппин импортына тарифтер мен квоталар енгізді. 1932 жылы екі негізгі топ Филиппин тәуелсіздігінің ерекшеліктерін көрсететін заңды қолдады: Ұлы депрессия кезеңіндегі американдық фермерлер, тарифсіз филиппиндік қант пен кокос майымен бәсекелесіп, және Филиппин тәуелсіздігін қалайтын филиппиндіктер. Hare–Hawes–Cutting заңының авторлары – Оңтүстік Каролина штатының өкілі Батлер Харе, Миссури штатының сенаторы Гарри Бартоу Хауес және Нью-Мексико штатының сенаторы Бронсон М. Каттинг. Бұл заң 1932 жылдың желтоқсан айында АҚШ Конгресінде қабылданды, бірақ АҚШ Президенті Герберт Гувер оған вето қойды. Конгресс 1933 жылдың 17 қаңтарында ветоны жоққа шығарды. Филиппин Сенаты заңды ратификациялауға тиіс болды. Мануэль Л. Кесон сияқты көшбасшылар оған қарсы болғандықтан, Филиппин Сенаты заң жобасын қабылдамады. Содан кейін АҚШ үкіметі 1934 жылы «Тайдингс–Макдаффи» заңын қабылдады. Бұл заң Филиппин Сенатымен ратификацияланды және 1935 жылғы Филиппин Конституциясының, Филиппин одақтастығының құрылуының және ақырында 1946 жылдың 4 шілдесінде Филиппиннің тәуелсіздігінің ие болуына әкелді.