Аудиосигнал деңгейін бірте-бірте өзгерту – fade эффектісі. Fade in, fade out түрлері, дыбысты жұмсарту, жазбаны аяқтау үшін қолданылады. Аудио өңдеуде маңызды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дыбыс сигналы деңгейінің біртіндеп өзгеруі
Gradual change in level of audio signal
Дыбыс инженериясында «фейд» – дыбыс сигналы деңгейінің біртіндеп артуы немесе кемуі. Бұл термин киноматографияда немесе театр жарықтандыруында да шамамен осы мағынада қолданылады (қ. fade (фильм түсіру) және fade (жарықтандыру)). Дыбыс жазу және ойнату кезінде ән соңында біртіндеп үнсіздікке дейін төмендеуі (фейд-аут), немесе басында үнсіздіктен біртіндеп көтерілуі (фейд-ин) мүмкін. Фейд-аут музыкалық шығармалардың нақты аяқталуы болмаған жағдайда жазу үшін қолданылатын тәсіл ретінде қызмет етеді. Шапшаң фейд-ин және фейд-аут дыбыстың сипаттамаларын өзгерту үшін, мысалы, дауыстық жарылыстар мен соққылы дыбыстардың күшін жұмсарту үшін пайдаланылуы мүмкін. Хип-хоп музыкасындағы кәсіби ди-джейлер ди-джейлік микшердегі фейдерлерді, әсіресе көлденең кроссфейдерді, екі немесе одан көп пластинка ойнатқыштарын (немесе басқа да дыбыс көздерін) бір мезгілде басқарып, жылдам түрде қолданады, осы арқылы scratching эффектін жасап, биттерді дамытады. Хаус және техно клубтарының ди-джейлері ди-джейлік микшерлерді, екі немесе одан көп дыбыс көздерін (екі пластинка, екі iPod және т.б.) қолданады, сондай-ақ екі дискінің биттері мен темптерін үйлестіру дағдысын (beatmatching) пайдаланып, раевтерде, түнгі клубтарда және би кештерінде үздіксіз би шараларын жасайды.
In audio engineering, a fade is a gradual increase or decrease in the level of an audio signal. The term can also be used for film cinematography or theatre lighting in much the same way (see fade (filmmaking) and fade (lighting)). In sound recording and reproduction a song may be gradually reduced to silence at its end (fade out), or may gradually increase from silence at the beginning (fade in). Fading out can serve as a recording solution for pieces of music that contain no obvious ending. Quick fade ins and outs can also be used to change the characteristics of a sound, such as to soften the attack in vocal plosives and percussion sounds. Professional turntablists and DJs in hip hop music use faders on a DJ mixer, notably the horizontal crossfader, in a rapid fashion while simultaneously manipulating two or more record players (or other sound sources) to create scratching and develop beats. Club DJs in house music and techno use DJ mixers, two or more sound sources (two record players, two iPods, etc.) along with a skill called beatmatching (aligning the beats and tempos of two records) to make seamless dance mixes for dancers at raves, nightclubs and dance parties.
Шығуы және үлгілері
Мүмкін, ең алғашқы аяқталу эффектісі Джозеф Хайднның №45 симфониясында естілуі мүмкін, ол «Қош сау болыңыз» симфониясы деп аталады, себебі аяқталуы бітеді. 1772 жылы жазылған симфонияда бұл тәсіл Хайднның меценаты, симфония арналған ханзада Николаус Эстерхазиге музыканттардың күтілгеннен ұзақ уақыт болғаннан кейін үйлеріне оралуына рұқсат беруді сұрап, әдептілікпен сұраған. Бұл симфонияның соңғы адагио бөлімінде музыканттардың стенд шамдарын сөндіріп, сахнадан біртіндеп кетіп, екі өшірілген скрипканың ғана ойнауын қалдыруымен көрініс тапты. Эстерхази бұл хабарды түсінген сияқты, музыканттарға кетуге рұқсат берді. Гюстав Холсттың 1914-1916 жылдар аралығында жазылған «Планеталар» оркестрлік сюитасының бөлігі «Нептун, мистикалық» – орындау кезінде аяқталу эффектісінің тағы бір ерте мысалы. Холст әйелдер хорларын «қоса бөлмеге орналастыруын, оның есігі шығарманың соңғы тактына дейін ашық қалғанын, содан кейін баяу және үнсіз жабылатынын» және соңғы тактының (тек хорлар үшін) «дыбыс алыстан жоғалғанша қайталануын» талап етеді. Бүгінгі күні бұл эффект кеңінен таралған дыбыс жазбалары болмаған дәуірде көрермендерді таң қалдырған болса да, 1918 жылы алғашқы көрсетілімнен кейін Холсттың қызы Имоген («Юпитер» кезінде жолақтарда билеген әйелдерді көруден басқа) аяғын «ұмытылмас, әйелдердің жасырын хорымен» деп атады. Дыбысты өшіру арқылы үндеуді немесе музыкалық жазбаны тоқтату әдісі дыбысты жазудың алғашқы күндеріне барып такалады. Механикалық (электрлік емес) жазу дәуірінде бұл дыбыс көзін жазу мүйізінен алыстату арқылы немесе орындаушылардың ән айту, ойнау немесе сөйлеуін біртіндеп азайту арқылы ғана қол жеткізілуі мүмкін еді. Электрлік жазудың пайда болуымен, микшердегі фейдер арқылы микрофонның кіріс көлемін азайту арқылы тегіс және бақыланатын аяқталу эффектісіне жетуге болады. Аяқталу эффектісі туралы алғашқы тәжірибелік зерттеу көрсеткендей, музыкалық шығарманың аяқталу эффектісі бар нұсқасы, кенет аяқталатын сол шығармамен салыстырғанда, ұғымдық ұзақтықты 2,4 секундқа ұзартады. Бұл «Пулс үнемілігі құбылысы» деп аталады және қатысушылардың пульсацияны қабылдауын өлшеу үшін ілеспе тапсырма арқылы өлшенді. 1894 жылы 78 айналымдық «The Spirit of '76» деп аталатын жазбада әскери флейта мен барабанмен айтылған музыкалық виньетка бар, ол тыңдаушыға «жақындаған сайын» қаттырақ, ал «қайта қозғалған сайын» тыныш болады. Бұл жерде қозғалыспен ешқандай байланыс жоқ сияқты ертедегі мысалдар бар. Солардың бірі – Тед Льюис джаз тобының «Barkin' Dog» (1919) әні. Тағы бір үміткер – «Америка» (1918), евангелист Билли Сандейдің хоры жазған патриоттық шығарма. 1930 жылдардың басында екі жағында да ұзақ әндер жазылды, бірінші жақтың соңында ән аяқталып, екінші жақтың басында қайтадан пайда болды. Ол кездегі жазбаларда әр бетінде екі-бес минуттан аспайтын музыка болды. Сегве ұзақ әндерге (мысалы, Граф Базидің «Miss Thing»), симфониялар мен тікелей концерт жазбаларына мүмкіндік берді. Алайда, қысқа әндер түсініксіз себептермен аяқталу эффектін жалғастырды, мысалы, Фред Астердің «Flying Down to Rio» (1933) фильмінің тақырыбы. Тіпті аяқталу эффектін қолдану да түсінікті емес сияқты, бірақ біз оны бүгінгі күні түсінікті деп санаймыз. Бұл жерде фильмдердің әсері болуы мүмкін. Фейд-ин және аяқталу эффектісі жиі кинодағы көріністерді бастайтын және аяқтайтын құрылғылар ретінде қолданылады; кино тілі осы ерте жазбалармен бір уақытта дамыған. «Аяқталу» термині кинодан шыққан, ол 1918 жылы баспаға шыққан. Ал джаз, ертедегі пластинкалардың сүйікті түрі, ертедегі фильмдердің де танымал тақырыбы болды. Радио өнімдері туралы да осыны айтуға болады. Радио өндірісінің бір бағдарламасында әртүрлі эффектілерді қолдану мүмкін. Сөзді музыкаға араластырған кезде, біртіндеп өшірудің бірнеше әдісі бар. Мұнда үш мысал келтірілген. Әндер өте сирек кездесетін болса да, олар бірден жоғалып, кейін қайтадан пайда болады. Бұған кейбір мысалдар: «Битлз» тобының «Helter Skelter» және «Strawberry Fields Forever», Элвис Преслидің «Suspicious Minds», Procol Harum-ның «Shine On Brightly», Джон Леннон мен Йоко Ононың «Sunday Bloody Sunday», The Smiths-тың «That Joke Isn't Funny Anymore», Led Zeppelin-тің «Thank You» әндері. Кіріспе сөзді кесу: Вокалдың алғашқы сөзі жарықтан кейін дереу орындалуы керек болғандықтан, оны жазбаны алға жылжыту үшін қолдануға болады.
Possibly the earliest example of a fade out ending can be heard in Joseph Haydn's Symphony No. 45, nicknamed the "Farewell" Symphony on account of the fade out ending. The symphony which was written in 1772 used this device as a way of courteously asking Haydn's patron Prince Nikolaus Esterházy, to whom the symphony was dedicated, to allow the musicians to return home after a longer than expected stay. This was expressed by the players extinguishing their stand candles and leaving the stage one by one during the final adagio movement of the symphony, leaving only two muted violins playing. Esterházy appears to have understood the message, allowing the musicians to leave. Gustav Holst's "Neptune, the mystic", part of the orchestral suite The Planets written between 1914 and 1916, is another early example of music having a fade out ending during performance. Holst stipulates that the women's choruses are "to be placed in an adjoining room, the door of which is to be left open until the last bar of the piece, when it is to be slowly and silently closed", and that the final bar (scored for choruses alone) is "to be repeated until the sound is lost in the distance". Although commonplace today, the effect bewitched audiences in the era before widespread recorded sound—after the initial 1918 run through, Holst's daughter Imogen (in addition to watching the charwomen dancing in the aisles during "Jupiter") remarked that the ending was "unforgettable, with its hidden chorus of women's voices growing fainter and fainter until the imagination knew no difference between sound and silence". The technique of ending a spoken or musical recording by fading out the sound goes back to the earliest days of recording. In the era of mechanical (pre electrical) recording, this could only be achieved by either moving the sound source away from the recording horn, or by gradually reducing the volume at which the performer(s) were singing, playing or speaking. With the advent of electrical recording, smooth and controllable fadeout effects could be easily achieved by simply reducing the input volume from the microphones using the fader on the mixing desk. The first experimental study on the effect of a fade out showed that a version of a musical piece with fade out in comparison to the same piece with a cold end prolonged the perceived duration by 2.4 seconds. This is called the "Pulse Continuity Phenomenon" and was measured by a tapping along task to measure participants’ perception of pulsation. An 1894 78 rpm record called "The Spirit of '76" features a narrated musical vignette with martial fife and drum that gets louder as it 'nears' the listener, and quieter as it 'moves away'. There are early examples that appear to bear no obvious relationship to movement. One is "Barkin' Dog" (1919) by the Ted Lewis Jazz Band. Another contender is "America" (1918), a patriotic piece by the chorus of evangelist Billy Sunday. By the early 1930s longer songs were being put on both sides of records, with the piece fading out at the end of Side One and fading back in at the beginning of Side Two. Records at the time held only about two to five minutes of music per side. The segue allowed for longer songs (such as Count Basie's "Miss Thing"), symphonies and live concert recordings. However, shorter songs continued to use the fade out for unclear reasons—for example, Fred Astaire's movie theme "Flying Down to Rio" (1933). Even using fade out as a segue device does not seem obvious, though we certainly take it for granted today. It is possible that movies were an influence here. Fade ins and fade outs are often used as cinematic devices that begin and end scenes; film language that developed at the same time as these early recordings. The term 'fade out' itself is of cinematic origin, appearing in print around 1918. And jazz, a favorite of early records, was a popular subject of early movies too. The same could be said for radio productions. Within a single programme of a radio production, many different types of fade can be applied. When mixing from speech to music, there are a few ways that fade can be used. Here are three examples. Though relatively rare, songs can fade out then fade back in. Some examples of this are "Helter Skelter" and "Strawberry Fields Forever" by The Beatles, "Suspicious Minds" by Elvis Presley, "Shine On Brightly" by Procol Harum, "Sunday Bloody Sunday" by John Lennon and Yoko Ono, "That Joke Isn't Funny Anymore" by The Smiths, "Thank You" by Led Zeppelin,
Cutting the introduction: Since the first word of the vocals has to follow promptly after the cue light, it could be used to move the recording onward.
Түсі кетеді
Басқару элементінің (сызықтық немесе айналмалы) бастапқы және соңғы нүктелері арасындағы қозғалысы сигнал деңгейіне оның траекториясының әртүрлі бөліктерінде әртүрлі әсер ете алады. Егер бір тректе бір-бірімен қабаттаспайтын аймақтар болмаса, стандартты көмескілендіру (көмескілендіруге дейін / көмескілендіруден кейін) қолданылуы керек. Жұмсақ көмескілендіру – бұл логарифмдік шкала бойынша өзгеретін көмескілендіру, себебі фейдерлердің 30-40 дБ жұмыс диапазонының көп бөлігі логарифмдік сипатқа ие. Дегенмен, ол мұны да жасай алады. Сезілетін қашықтықтың ұлғаюы динамикалық деңгейдің төмендеуінен емес, тембр егжей-тегжейінің азаюынан туындауы мүмкін.
A fade can be constructed so that the motion of the control (linear or rotary) from its start to end points affects the level of the signal in a different manner at different points in its travel. If there are no overlapping regions on the same track, regular fade (pre fade / post fade) should be used. A smooth fade is one that changes according to the logarithmic scale, as faders are logarithmic over much of their working range of 30 40 dB. however this is also something it can do. The perceived distance increase can be attributed to a diminishing level of timbral detail, not the result of a decreasing dynamic level.
Пішіндері
Дыбыс инженері немесе кері логарифмдік арақатынас арқылы әдеттегі көмескілендіру мен қиылыс көмескілендіруінің пішінін қалыптастыра алады. Логарифмдік/аудио теңдеуі адамның есту қабілетіне жақын, төменгі деңгейде нақтырақ басқару мүмкіндігі бар, ал 50% шегінен кейін күрт өседі. Маңыздысы, дыбыстың сезілетін күші децибелдегі деңгейімен логарифмдік байланыста болады. Мысалы, аудио CD-лерді жазуға арналған бағдарламалық қамтамасыздар сияқты, виртуалды қиылыс көмескілендірулерін ұсынатын көптеген бағдарламалық жасақтамалар бар. Сондай-ақ, көптеген DAW (Pro Tools, Logic және т.б.) осы функцияға ие. Қиылыс көмескілендіруі көбінесе семплерлерде кездеседі және әдетте жылдамдыққа негізделген. Қиылыс көмескілендірудің мақсаты – екі аудио бөлігі арасында тегіс ауысуды қамтамасыз ету. Бұл үшін күшті және жұмсақ үлгілер қажет, себебі бұл тембрдің өзгеруіне байланысты. Қиылыс көмескілендіру кезінде бірінші бөлік аяқталмас бұрын екінші бөліктің ойнала бастауын қаламайсыз; үстіңгі жатқан бөліктердің мүмкіндігінше қысқа болуын қалайсыз. Егер өңдеу аймақтары нөлдік қиылыс нүктесіне дейін қысқартылмаса, ортада қолайсыз дыбыстар пайда болады. Әдетте әр арнаға жеке фейдерлер болған. Грандмастер Флэштің бірінші қиылыс көмескілендіруін ойлап тапқаны жиі айтылады, ол Бронкстағы қоймадан алған бөлшектерді пайдаланған. Бұл бастапқыда ескі микрофоннан алынған қосу/өшіру қосқышы болған, ол сол/оң қосқышына айналдырылып, бір дискіден екіншісіне ауысуға мүмкіндік берген, осылайша музыканың үзілісін болдырмаған. Дегенмен, алғашқы коммерциялық құжатталған мысалы британдық Citronic компаниясының негізін қалаушыларының бірі Ричард Уадман жасаған. Ол 1977 жыл шамасында жасалған SMP101 моделі деп аталды және L/R тепе-теңдігін басқару немесе екі кіріс арасындағы қиылыс көмескілендіруі ретінде жұмыс істейтін қиылыс көмескілендіруіне ие болды.
The shape of a regular fade and a crossfade can be shaped by an audio engineer. or an inverse logarithmic ratio. The log/audio taper more closely matches human hearing, with finer control at lower levels, increasing dramatically past the 50% point. Importantly, the perceived volume of a sound has a logarithmic relationship with its level in decibels. There are many software applications that feature virtual crossfades, for instance, burning software for the recording of audio CDs. Also many DAW's (Pro Tools, Logic exc.) have this function. Crossfade is normally found on samplers and usually based on velocity. The purpose of a cross fade it to utilize a smooth changeover between two cut pieces of audio. This requires both a loud and soft sample; the reason for this is Timbre change. While crossfading one does not want the second part of the fade to start playing before the first part is finished; one wants the overlapping parts to be as short as possible. If edit regions are not trimmed to a zero crossing point one will get unwelcome pops in the middle. they typically had separate faders for each channel. Grandmaster Flash is often credited with the invention of the first crossfader by sourcing parts from a junkyard in the Bronx. It was initially an on/off toggle switch from an old microphone that he transformed into a left/right switch which allowed him to switch from one turntable to another, thereby avoiding a break in the music. However the earliest commercial documented example was designed by Richard Wadman, one of the founders of the British company Citronic. It was called the model SMP101, made about 1977, and had a crossfader that doubled as a L/R balance control or a crossfade between two inputs.
Кроссфейд пішіндері
Екі сигналды біріктіріп (араластырып) қиылыстырып бояғанда, екі боялу қисығы жоғарыда көрсетілген кез келген пішінде болуы мүмкін (қараңыз #Shapes), мысалы, сызықтық, экспоненциалдық, S қисығы және т.б. Егер біріктірілген сигналдың қабылданатын дыбыс деңгейі араластырудың толық диапазонында тұрақты болуы керек болса, арнайы пішіндемелер қолданылуы тиіс, олар "тең қуаттылық" (немесе "тұрақты қуаттылық") пішіндемелері деп аталады. Тең қуаттылық пішіндемелері дыбыс қуатының принциптеріне негізделген, әсіресе дыбыс сигналының қуаты амплитуданың квадратына пропорционалды екендігіне. Көптеген тең қуаттылық пішіндемелерінің араластырудың орта нүктесінде екі сигнал үшін де 0,707 (бір жартысының квадрат түбірі) амплитуда көбейткішін қамтамасыз ететін қасиеті бар. Тең қуаттылық пішіндемелерінің түрлі нұсқалары бар, ал ең оңтайлы пішін әдетте екі сигнал арасындағы корреляция деңгейіне байланысты болады. Араластыру кезінде қуатты тең ұстайтын қисықтардың мысалы – және (мұнда араластыру диапазоны 0-ден 1-ге дейін). Тең қуаттылық пішіндемелерінің қисықтарының қосындысы (араластыру диапазонының ортасында) номиналды максималды амплитудадан (1,0) асып түсуі мүмкін, бұл кейбір жағдайларда кесуге (клиппингке) әкелуі мүмкін. Егер мұндай қауіп болса, онда "тең күшейту" (немесе "тұрақты күшейту") пішіндемелерін қолдану керек (олар сызықтық немесе қисық болуы мүмкін), олар екі қисықтың қосындысы әрқашан 1-ге тең болуын қамтамасыз етеді. Цифрлік сигналды өңдеу саласында, крест-фейд пішіндемелерін, әсіресе тең қуаттылық пішіндемелерін белгілеу үшін "қуат қисығы" термині жиі қолданылады.
When crossfading two signals that are being combined (mixed), the two fade curves can employ any of the shapes listed above (see #Shapes), such as linear, exponential, S curve, etc. When the goal is to have the perceived loudness of the combined mix signal stay fairly constant across the full range of the mix, special shapes must be used, called "equal power" (or "constant power") shapes. Equal power shapes are based on audio power principles, particularly the fact that the power of an audio signal is proportional to the square of the amplitude. Many equal power shapes have the property that the midpoint of the mix provides an amplitude multiplier of 0.707 (square root of one half) for both signals. A variety of equal power shapes are available, and the optimal shape will generally depend on the amount of correlation between the two signals. An example pair of curves that keep power equal across the mix are and (where mix ranges from 0 to 1). Equal power shapes typically have the sum of their curves (in the middle of the mix range) exceeding the nominal maximum amplitude (1.0), which may produce clipping in some contexts. If that is a concern, then "equal gain" (or "constant gain") shapes should be used (which may be linear or curved) that are designed so the two curves always sum to 1. In the digital signal processing realm, the term "power curve" is often used to designate crossfade shapes, particularly for equal power shapes.
Ата
Фейдер – дыбысты күйзелтуге арналған кез келген құрылғы, әсіресе, трек немесе ойық бойымен жылға қанатын түйме немесе сақина. Ол негізінен өзгермелі кедергі немесе потенциометр, сондай-ақ «пот» деп аталады. Толыққанды автоматтандыру жүйесі консольді секундына бірнеше рет үздіксіз сканерлеп, жаңа параметрлерді қосады. Осы типтегі фейдер деңгейін реттеуді фейдерді «реттеу» деп те атайды. Алдын ала тыңдау өте құнды, себебі ол студиялық динамиктің көмегімен бағдарламаның қалған бөлігін бақылап, дыбысты күйзелмейтін бөлігін тыңдауға мүмкіндік береді. Алдын ала тыңдауды кері байланыс үшін, сондай-ақ арналарды күйзелмей тыңдау үшін де пайдалануға болады. Күйзелгеннен кейін тыңдау ақпаратын тек кейін ғана алады. Тыңдау немесе деңгейді таңдау пайдаланушының қызығушылығына байланысты: сигналдың сапасы және/немесе мазмұнына, немесе сигналдың деңгейіне. PFL фейдерден бұрын орын алады және бірлескен арна мен бақылау функциясын атқарады. PFL арнаның сигнал жолын алдын ала шинаға жібереді. Шина мониторлық модульге түсіп, микшердің шығысына жіберілетін ауыстыру сигналы ретінде қолжетімді болады. Автоматты PFL енді дерлік барлық жерде қолжетімді, сондықтан оны алдын ала таңдаудың қажеті жоқ. Алдын ала тыңдау радиостанцияларда да қолданылады және маңызды құрал болып табылады. Бұл функция радио жүргізушіге эфирге шығармас бұрын сигнал көзін тыңдауға мүмкіндік береді, соның арқасында жүргізуші кіріс деңгейін тексеріп, оның дұрыс екеніне көз жеткізе алады. Бұл тікелей эфирде де өте құнды, өйткені оныңсыз эфир бұзылып кетуі мүмкін, себебі дыбысты бақылауға болмайды. Тікелей эфирде күйзелгеннен кейін тыңдаудың пайдасы азырақ.
A fader is any device used for fading, especially when it is a knob or button that slides along a track or slot. It is principally a variable resistance or potentiometer also called a ‘pot’. A full function automation system will continuously scan the console, many times per second, in order to incorporate new settings. This type of fader level adjustment is also called ‘riding’ the fader. This pre fade listen is valuable since it allows one to listen through headphones in order to hear what the pre faded part sounds like, while the studio loudspeaker is being used to monitor the rest of the program. Pre fade listen can also be used for talkback as well as to listen to channels before they have been faded. After fade listen only gets its information later. The choice of listen or level will depend on the user's interest: either with the quality and/or content of the signal or with the signal's level. PFL takes place just before the fader and has a joint channel and monitoring function. PFL sends the channel's signal path to the pre fade bus. The bus is picked up in the monitor module and made accessible as a substitute signal that is sent to the mixer output. Automatic PFL has been made available, almost universally, and no longer needs to be selected beforehand. Pre fade listen can also be incorporated in radio stations and serves as a vital tool. This function allows the radio presenter to listen to the source before it is faded on air; allowing the presenter to check the source's incoming level and make sure it is accurate. It is also valuable since live radio broadcasts can fall apart without it as they will not be able to monitor the sound. After fader listen is not as useful in live programs.