Инмар Бергманның 1977 ж. түсірген «Жылан жұмыртқасы» фильмі. Дэвид Каррадин, Лив Ульман қатысқан драма, Берлиндегі 1920-жылдар. Кіріспесі сәтсіз болғанымен, режиссер қанағаттанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977 жылғы америкалық-Батыс Германиялық драмалық фильм
1977 American West German drama film
«Жыланның жұмыртқасы» – Ингмар Бергманның сценарийін жазған және режиссерлік еткен, Дэвид Каррадин мен Лив Уллманның басты рөлдерде ойнаған 1977 жылғы америкалық-Батыс Германиялық драмалық фильм. Оқиға 1920-жылдардағы Берлинде өтеді және фильмде ағылшын және неміс тілдері қолданылады. Бұл Бергманның Голливудта түсірген жалғыз фильмі болды. Фильмнің атауы Уильям Шекспирдің «Юлий Цезарь» пьесасындағы Брут айтқан сөзінен алынған: «Оны жылан жұмыртқасы деп ойла, / Ол жарылғанда оның тегі зұлым болар; / Оны қабығында-ақ өлтір». Фильм алғашқы көрсетілімінде сыншылардың және көрермендердің арасында сәтсіздікке ұшырағанымен, Бергман фильмге қанағаттанды деген хабар бар.
The Serpent's Egg is a 1977 American West German drama film written and directed by Ingmar Bergman and starring David Carradine and Liv Ullmann. The story is set in 1920s Berlin and features English and German dialogue. It was Bergman's only Hollywood film. The title is taken from a line spoken by Brutus in Shakespeare's Julius Caesar: "And therefore think him as a serpent's egg / Which hatch'd, would as his kind grow mischievous; / And kill him in the shell". Even though the film was a critical and commercial failure upon its initial release, Bergman was reported to be happy with the film.
Сюжет
1923 жылдың соңында Берлинде жұмыссыз алкоголик және бұрынғы трапеция суретшісі Абель Розенберг соғыстан кейінгі Германияның қиындықтарымен күресуде. Ағасы Макстың өзін-өзі өлтіргенін білгеннен кейін, Абельге цирктегі бұрынғы бастығы ақша береді. Алайда, ол циркке қайта оралу ұсынысынан бас тартады, өйткені ол ағасысыз жақсы бола алмайтынын сезінеді. Абель Макстың әйелі Мануеламен кездесіп, оның өлімі туралы хабарды жеткізеді. Макстың өзін-өзі өлтіруінің нақты себебін айта алмай, Абель тек Макстың "улылану" туралы жазған жазбасындағы сөйлемді ғана еске алады. Абель арақ ішіп, көңіл-күйін көтереді, Мануэланың үйінде түнеп қалады. Олар Абельдің болашақ мансабы туралы талқылайды, бірақ Мануэла жұмысқа кеткенде, Абель одан көбірек ішімдік сатып алу үшін ұрлайды. Кейіннен полиция Абелді үйінің жанында табылған бірнеше адамның денесін анықтау үшін алып кетеді. Ол қашып құтылуға тырысады, бірақ қайтадан тұтқындалады. Мануэла ауруханада Абельге барып, барлық ақшасының жоғалғанын айтады. Әбел дәлелдердің жоқтығына байланысты босатылады және Мануэламен бірге үйге оралады. Алайда, олар үйленбегендігі анықталып, үйден шығарылады. Мануэла өзінің жеңіл жүрісті екенін мойындайды, ол өз ұятын жасыру үшін кеңседе жұмыс істеді. Қарашада экстремистік партиялар арасындағы қарулы қақтығыстар қаупімен шиеленісу көтерілген кезде, Абель мен Мануэла Берлинде қорқып өмір сүреді. Бір күні таңертең Абель Мануеланың артынан жасырын жүріп, оның шіркеуге барғанын біледі. Ол күйеуінің өліміне кінәлі екенін және олардың өмірлерін жалмап жатқан қорқынышын білдіріп, діни қызметкерге сенім білдіреді. Кейінірек Абель Мануэланың өзінің жұмыс істейтін жезөкше үйінің иесіне жыныстық қызмет көрсету арқылы олардың пәтерін қамтамасыз еткенін біледі. Алғашында ұнжырғасы түскен Абель ақырында Мануелаға қайта оралады және олар құмарлықпен сүйеді. Алайда, олардың бірге өткізген уақыты солдаттар жезөкшехананы басып алып, иесін өлтірген кезде қысқа болады. Абель ауруханада мұрағатшы болып жұмыс табады, ал Мануэла емханада жұмыс істейді. Олар тастап кеткен ғимараттармен қоршалған пәтерде тұрады. Бір күні түнде Абель ауруханадағы науқастармен жүргізілген адамгершіліксіз тәжірибелерді қамтитын файлдарды табады. Қорқыныштан Абель жақын қарым-қатынастан бас тартады, ал Мануэла қатты көңіл-күйінің өзгеруіне ұшырайды. Абель мас болғаннан кейін және жезөкшемен жыныстық қатынасқа түскеннен кейін үйге оралғанда, Мануеланың өлі екенін және пәтерде камералар шашырап жатқанын табады. Абель оқиға орныннан қашып, тасталып кеткен өндірістік ғимаратқа түседі және лифтте бейтаныс шабуылшымен күресіп, оның басын шауып өлтіреді. Ауруханаға оралғанда, Әбел дәрігерге тәжірибелер туралы айтады. Дәрігерлердің айтуынша, бейтаныс адамдар өз еріктерімен келген. Абельге Макстың өзіне өзіне өзіне укол салған сынаманы көрсеткен бейнесі көрсетіледі, бұл ақыр соңында оның өзіне қол жұмсауына әкелді. Дәрігер эксперименттерді адамзаттың игілігі үшін деп ақтайды. Полиция келген кезде дәрігер цианидпен өзін-өзі өлтіреді. Абель психиатриялық палатаға орналасады. Полиция бастығы оған цирк өзінің бұрынғы жұмысын ұсынғанын айтады, ол оны қабылдауға мәжбүр болады. Абылдың полициядан қашып, теміржол станциясына бара жатқанда жоғалып кеткені белгілі болады. Абылдың аузынан естілген хабардан оның қашып құтқарылғанын және қайтадан көрінбейтінін білеміз.
In late 1923 Berlin, Abel Rosenberg, an unemployed alcoholic and former trapeze artist, struggles to cope with the hardships of post war Germany. After discovering his brother Max's suicide, Abel is given money by his old boss from the circus. However, he declines the offer to return to the circus, feeling that he won't be as good without his brother. Abel meets Max's wife, Manuela, to break the news of his death. Unable to provide a clear reason for Max's suicide, Abel only recalls a sentence from Max's note mentioning "poisoning." Seeking solace in alcohol, Abel goes on a drinking binge and spends the night at Manuela's house. They discuss Abel's future career prospects, but when Manuela leaves for work, Abel steals from her to buy more alcohol. Later, Abel is taken by the police to identify several bodies, all of which were found near his home. Suspicion falls on Abel, and he attempts to escape but is recaptured. Manuela visits Abel in the hospital, revealing that all her money is gone. Abel is released due to lack of evidence and returns home with Manuela. However, they face eviction when it's discovered they are not married. Manuela confesses that she is a prostitute, having concocted an office job to hide her shame. As tensions rise in November with the threat of armed confrontations between extremist parties, Abel and Manuela live in fear on the outskirts of Berlin. One morning, Abel secretly follows Manuela and discovers she has been going to church. She confides in a priest, expressing guilt over her husband's death and the fear consuming their lives. Abel later learns that Manuela secured their apartment by providing sexual favors to the owner of the brothel where she works. Initially disgusted, Abel eventually returns to Manuela and they share a passionate kiss. However, their time together is cut short when soldiers overrun the brothel, killing the owner. Abel finds a job as a file clerk in a hospital, while Manuela works at the clinic. They live in an apartment surrounded by abandoned buildings. One night, Abel discovers files detailing inhumane experiments conducted on patients at the hospital. Overwhelmed by fear, Abel withdraws from intimacy, and Manuela experiences extreme mood swings. After a drunken incident and a sexual encounter with a prostitute, Abel returns home to find Manuela dead and cameras scattered in the apartment. Fleeing the scene, Abel ends up in an abandoned industrial building and fights off an unknown attacker in an elevator, decapitating him. Returning to the hospital, Abel confronts the doctor about the experiments. The doctor claims the subjects were volunteers driven by desperation. Abel is shown footage of Max injecting himself with a serum that ultimately led to his suicide. The doctor justifies the experiments, stating they will benefit mankind. As the police arrive, the doctor commits suicide with cyanide. Abel is placed in a psychiatric ward to recover. The chief of police informs him that the circus has offered his old job, and he is forced to accept. It is revealed that Abel escapes from police custody on the way to the train station and disappears. The voice over suggests that Abel evades capture and is never seen again.
Өндіріс
Эллиотт Гулд Бергман басты рөлді оған арнап жазғанын, бірақ продюсер Дино Де Лаурентис бұған келіспей, Дэвид Каррадинды рөлге бекіткенін айтты. Фильм Бергман салықтан қашу айыбынан кейін Швециядан Батыс Германияға көшкеннен кейін бір жылдан соң шықты.
Elliott Gould claimed that Bergman had written the lead role for him, but that producer Dino De Laurentiis overruled it, with David Carradine cast in his place. The film was released one year after Bergman had left Sweden for West Germany following a tax evasion charge.
Қабылдау
"Жыланның жұмыртқасы" киносы сыншылардың басым көпшілігінен жағымсыз пікірлер алды. Чикаголық "Ридер" басылымында Дейв Кер Бергманның "көрсеткіштікке жақын" екенін айтты және туындыдағы азаптың "нацистер мен олардың алдыңғы буындарының жақсы адамдар болмағанын көрсетуден басқа ешқандай нысаны мен мәнісі жоқ" деген пікір білдірді. Роджер Эберт "мұнда ешқандай форма да, үлгі де жоқ, ал Бергман көркем әрі жалған киножазбалар мен салтанатты әңгіме арқылы бір нәрсені көрсетуге тырысқанда, ол бұрын оларды тиімді пайдаланғандарын еске түсіреді" деп жазды.
The Serpent's Egg opened to mostly negative reviews from critics. In the Chicago Reader, Dave Kehr opined that Bergman "comes very close to camp" and argued that the suffering throughout the work " has no shape or substance, apart from pointing out that Nazis and their progenitors were not nice people." Roger Ebert wrote that " there is no form, no pattern, and when Bergman tries to impose one by artsy pseudo newsreel footage and a solemn narration, he reminds us only of the times he has used both better."