Кіріспе
Орегон және Вашингтон штаттары аралық тас жолы. Орегон көлік департаменті (ODOT) және Вашингтон мемлекеттік көлік департаменті (WSDOT) өз штаттарында I 205 автожолын күтіп ұстайды. Екі агенттік те автожолдың бөліктеріндегі трафик ағынын жыл сайын зерттейді, нәтижелер жылдық орташа тәуліктік трафик (AADT) көрсеткішімен беріледі, ол жылдың кез келген орташа күніндегі трафик көлемін көрсетеді. 2018 жылы Орегон бөлігіндегі трафик көлемі Стаффордта 86 800-ден Портлендтегі Дивизион көшесіне жақын 170 900-ге дейін болды. 2019 жылы Вашингтон бөлігі Салмон-Крикте 47 000-нан Гленн Л. Джексон еске алу көпірінде 160 000-ға дейін жетті. Гленн Л. Джексон көпірі – Портленд аймағындағы Колумбия өзені арқылы салынып, ең көп қозғалыс болатын екі маңызды көпірдің бірі; I 5-тегі ескі штаттар аралық көпір 2019 жылы тәулігіне орташа есеппен 138 500 көлік өткізді.
Oregon Department of Transportation (ODOT) and Washington State Department of Transportation (WSDOT) maintain I 205 within their respective states. Both agencies conduct annual surveys of traffic on segments of the freeway, the results of which are expressed in terms of annual average daily traffic (AADT), a measure of traffic volume for any average day of the year. In 2018, average traffic volumes on the Oregon portion ranged from 86,800 in Stafford to 170,900 near Division Street in Portland. In 2019, the Washington portion ranged from 47,000 in Salmon Creek to 160,000 on the Glenn L. Jackson Memorial Bridge. The Glenn L. Jackson Bridge is the busier of the two main bridges over the Columbia River in the Portland area; the older Interstate Bridge on I 5 carried a daily average of 138,500 vehicles in 2019.
Вашингтон және Клаккамас округтері
I 205 Орегон штатының Вашингтон округіне қарасты Туалатиннің шығысындағы I 5 тас жолымен жартылай бағытталған T түйісінен басталады. Төрт қатарлы тас жол шығысқа қарай Саум арығы және Туалатин өзені бойымен Клэкамас округіне өтеді, онда ол қала маңындағы аудандар, орман және егістік жерлердің арасынан өтеді. Өзенді кесіп өткеннен кейін I 205 оңтүстік-шығысқа бұрылып, Уэст Линн қаласына жетеді және Уилламет сарқырамасының жанында Уилламет өзенінің жағалауымен созылады; тас жол солтүстік бағыттағы көлік үшін сарқыраманың әдемі көрінісін ұсынады. Орегонның 43-ші тас жолымен (OR 43) түйіскеннен кейін I 205 алты қатарға дейін кеңейеді және Абернети көпірі арқылы Уилламет өзенін кесіп өтеді, ол 831 метрге созылып Орегон қаласына дейін жетеді және шығыс жағынан OR 99E тас жолымен түйіседі. Тас жол Орегон қаласының Амтрак теміржол стансасынан өтеді, содан кейін теміржолмен солтүстікке қарай OR 213 тас жолымен қиылысатын жерге дейін жалғасады, ол I 205 тас жолымен бірге жүреді. Тас жол солтүстікке қарай Клэкамас өзенін кесіп өтеді, Гладстоун және Клэкамас қалаларының тұрғын және өнеркәсіптік аудандарынан өтеді. Джонсон Сити маңында I 205 тас жолы OR 212 тас жолының батыс жағымен қиылысады, ол Боринг және Маунт-Худқа жол ашады. OR 213 тас жолымен бірге жүру Талберт тауының батыс жағындағы бірнеше радио мұнаралардың жанындағы OR 224 – Sunrise Expressway тас жолымен жартылай жапырақ тәрізді түйісуде аяқталады. I 205 қысқа уақытқа сегіз қатарға дейін кеңейеді және Кайзер Саннисайд медициналық орталығы мен Клэкамас қалалық орталығы, аймақтық сауда орталығының жанындағы бірнеше тас жолдармен қиылысады, содан кейін солтүстікке қарай Милуоки және Хэппи Вэлли арасындағы бекітілмеген тұрғын ауданы арқылы жалғасады. Тас жол солтүстікке қарай батыс жағында MAX Green Line үшін рельстермен жүреді, бұл TriMet операторы басқаратын жеңіл теміржол қызметі, және Мултнома округіндегі Портленд қаласына кіреді.
Портленд пен Ванкувер
I 205 шығыс Портлендтен өтеді, қала орталығынан шамамен 8 км қашықтықта. Ол 82-ші даңғылдағы OR 213 тас жолымен және MAX Green Line желісімен жүретін I 205 транзит жолымен қатарласа орналасқан. Дивизия көшесінің солтүстігінде тас жол Монтавилла және Хейзелвуд аудандарының шекарасын белгілейді, ал MAX Green Line желісі шығысқа қарай бұрылады. Вашингтон жағында I 205 Ванкувердің солтүстік-шығыс бөлігіне және Кларк округіне кірмейтін қала маңындағы аудандарына қызмет көрсетеді. Тас жол 14-ші мемлекеттік трассасымен (SR 14) қиылысады, бұл аймақтық шығыс-батыс тас жолы, ол өзеннің солтүстік жағындағы жартылай тораптық түйісу арқылы Ванкувердің орталығымен және Камас-Вашогуал аймағымен байланысады. I 205 солтүстік-батысқа қарай бұрылып, Милл Плейн бульварымен жартылай үш жапырақты түйісуде және Солтүстік-шығыс 18-ші көшемен жартылай ромб тәрізді түйісуде қиылысады, содан кейін тұрғын үйлер басым аудандар арқылы солтүстікке қарай жалғасады. Алты жолақты тас жол Ванкувер сауда орталығының шығыс жағында SR 500 тағы бір шығыс-батыс тас жолымен үш жапырақты түйісуге жетеді. I 205 төрт жолаққа дейін тарылып, ЛаЛонде сағасы бойымен солтүстік-батысқа қарай Салмон сағасы қауымдастығына дейін жүреді, онда ол I 5 тас жолымен түйіседі.
Көп мақсатты жол
Көп мақсатты велосипед және жаяу жүргіншілер жолы I 205 тас жолының Портленд қалалық аймағының Орегон жағындағы көп бөлігін, Орегон қаласынан бастап Ванкувердегі Оңтүстік-шығыс 23-ші көшеге дейін бойлай өтеді. 4 метр ені бар бұл жол Гленн Л. Джексон ескерткіш көпірінің ортасында, қозғалыс бағыттарының арасында, 1 метрлік қоршаулармен орналасқан, бірақ Үкіметтік аралға тікелей қатынасы жоқ. Көпір бастапқыда орталық бөлігінде жеңіл рельстік пойыз жүргізуге арналған, бұл жағдайда жол алынып тасталатын еді, алайда көлік басқармалары бұл бағытты қарастырмады. I 205 жолын ODOT күтіп ұстаса, 2018 жылы қоқыс жинау және аумақты тазалау жұмыстарының бір бөлігі Портленд қалалық әкімдігіне берілді.
Жоспарлау және маршруттау туралы пікірталас
1943 жылы Нью-Йорк қаласындағы жоспарлаушы Роберт Мозес Портлендті жақсарту жоспарын жасады, ол Портлендтің шығысынан айналып өтетін «көркемдік магистраль» және қала орталығындағы маңызды жолдардың ішкі шеңберін қамтыды. 1912 жылғы бұрынғы кең ауқымды жоспарда болашақ дәліз бойымен бірнеше магистральдық автомобиль жолдары көзделген, олар Колумбия өзені арқылы Үкіметтік арал арқылы өтетін көпірге алып келер еді. Бұл дәліз 1955 жылғы Федералдық Жолдар бюросының (BPR) жоспарына енгізілген Портленд аймағындағы төрт бағыттың бірі болды, ол бір жылдан кейін бекітілген Құрама Штаттардың аралық автомагистральдер жүйесіне айналды. Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясы оны Лорелхерст тас жолы деп атады, ол қазіргі Сезар Э. Чавес бульвары болып табылатын Солтүстік-Шығыс 39-шы даңғыл бойымен Туалатинге дейін және Колумбия өзенінен ақысыз көпір арқылы Лорелхерст ауданынан өтеді. Көпірдің ұсынылған орны кейін Портленд халықаралық әуежайындағы ұшу-қону жолағын кеңейту үшін батысқа, Солтүстік-Шығыс 30-шы даңғылға ауыстырылды. Америкалық мемлекеттік автомобиль жолдарының ресми тұлғалары 1958 жылдың қараша айында I 205 автожолын Портленд-Ванкувер айналма автожолы ретінде бекітті. 1961 жылы ол Вашингтон штатының автомобиль жолдары жүйесіне 1-ші негізгі мемлекеттік автомобиль жолының тармағы ретінде қосылды және 1964 жылы 205-ші мемлекеттік бағыт ретінде қайта нөмірленді. Туалатиндегі I 5 негізгі бағытымен байланысу үшін Лорелхерст тас жолы батысқа бұрылып, Уилламет өзенін Освего көлінен кесіп өтіп, көлдің оңтүстік жағымен жүретін болды. Бұл 1955 жылғы жоспар бойынша Портленд аймағындағы соңғы ірі тас жол болуы жоспарланған, құрылысы 1974 жылға дейін 70 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен) аяқталады деп күтілді. Tualatin тауларының географиялық ерекшеліктері мен халықтың аздығына байланысты Портлендтің батыс айналма жолы жоспарлардан алынып тасталды, бірақ 1960 жылдары Ривергейт тас жолы ретінде сәтсіз ұсынылды. Лорелхерст тас жолы үшін ұсынылған баламалар жиынтығы, кейін Орталық Шығыс Жағы тас жолы деп аталған және соңынан I 205 деп аталған, 1961 және 1962 жылдары ресми бағытты зерттеуге кіріспес бұрын жұртшылыққа ұсынылды. 1961 жылдың желтоқсанында Орегон штатының автомобиль жолдары департаменті Освего көлі арқылы шығыс-батысқа қарай өтетін жолдың бес нұсқасын ұсынды, бұл қауымдастық мүшелері мен жергілікті мектеп округінен қарсылық тудырды, олар мектептердің үйлерден оқшаулануынан қорқып еді. Лорелхерст қауымдастық кеңесі келесі айда өткен қоғамдық тыңдауларда тас жол жоспарларына қарсылық білдірді; жергілікті тұрғындар ауданның ерекшелігінің бұзылуынан және төмен кірісті және көп отбасылы тұрғын үйлердің ағынынан қорқып еді. 1963 жылдың сәуір айында тұрғындардың петициясына жауап ретінде Освего көлінің қалалық кеңесі бірауызды түрде қаладағы I 205 бағытын және Уилламет өзені арқылы тас жол құрылысына ықпал ететін көпірге қарсылық білдіретін қаулыны қабылдады. 1963 жылдың қыркүйегінде Орегон штатының автомобиль жолдары департаменті I 205 тас жолының баламалы ұсынысы бойынша бірқатар қоғамдық тыңдаулар өткізді. Жаңа бағыт Уилламет өзенін Освего көлінің оңтүстігінен кесіп өтеді, бірақ Портлендтен шығысқа қарай 111-ші даңғыл бойымен жүреді және әуежайдың шығысына қарай Үкіметтік аралда Колумбия өзенін кесіп өтеді. Тағы бір балама - Освего көлінің бағытын алып тастау, Дивизион көшесі мен Пауэлл бульвары (US 26) бойындағы I 5-тен Маркуам көпірінде, Маунт-Худ тас жолы үшін ұсынылып келген шығыс-батыс бағытына ауысу. Бастапқы келіспеушіліктерден кейін Батыс Линн және Милуоки қалаларының үкіметтері жергілікті сауда палатасымен бірігіп, Освего көлі мен 111-ші даңғылдың баламаларын қолдады, ал Освего көлі қарсы болды. Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясы 1963 жылы қала үкіметінің қарсылығына байланысты Освего көлінің бағытын осы жылы жалғастырмауға уәде берді, бірақ соңғы шешімін бірнеше айға кейінге шегерді. 1964 жылдың маусым айында Портленд-Ванкувер қалалық көлік зерттеуінің (PVMTS) техникалық кеңес беру комитеті, 1960 жылы жан-жақты жоспар жасау үшін құрылған жеке жоспарлау органы, штатқа Трайон сайының солтүстік шетімен өтетін бағытты ұсынды. Содан кейін маршрут батысқа бұрылып, Колумбия өзенінен әуежайдың батысына қарай өтеді және Ванкувердің шығыс бөлігінен 54-ші даңғыл бойымен Салмон Крикке қарай жалғасады. PVMTS ұсынған маршрут Ванкувердегі, Освего көліндегі және Мултнома округінің мемлекеттік қызметкерлерінің қарсылығына ұшырады; сондай-ақ Милуокиде, Шығыс Портлендте, Освего көлінде және Гленкоде өткен қоғамдық тыңдауларда азаматтардың қарсылығына ұшырады. Саяси және коммерциялық топтардан түскен басқа ұсыныстар шығыс-батыс бағытын Канбиге дейін оңтүстікке, ал Грешамға дейін шығысқа қарай бағыттауды қамтыды. Мултнома округінің үкіметі Маунт-Худ тас жолының дәлізін пайдаланатын шығыс-батыс бағытын қолдады, ол Портлендтің шығысындағы 96-шы даңғыл бойымен солтүстік-оңтүстік бағытына қосылар еді. Бұл дәліз PVMTS жоспарына қарағанда 38 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен) арзанға түседі деп есептелді. Шілде айының басында 52-ші даңғыл бағытына қарсы болған бірнеше аудандық топтар Портленд азаматтары тас жол комитетін құрды; тамыз айының соңында өткен отырыста комитет Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясына 7000 қол қойылған петицияны ұсынды. 1964 жылдың 14 қазанында Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясына ұсынылған, құрылысы шамамен 90 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен) бағаланатын сегіз жолақты тас жол туралы есепте Орегон штатының автомобиль жолдары департаменті I 205 үшін Маунт-Худ тас жолын және 96-шы даңғыл бағытын қолдады. Бұл шешім PVMTS мүшелерінен, әсіресе Вашингтон штатының Кларк округінде және Портленд қалалық жоспарлау комиссиясынан сынға ұшырады, қала бұрын 96-шы даңғыл бағытын қолдаған болса да. Желтоқсан айының басында Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясы ұсынылған дәліз үшін Портленд қалалық аудиториясында бір апталық қоғамдық тыңдау мен көрме ұйымдастырды, ол 600-700 адамды тартты. Тыңдауда Грешам қаласы және Камас қаласы Мултнома округі комиссарларымен бірге 96-шы даңғыл бағытын қолдады, ал Портленд қаласы нақты жоспарды мақұлдаудан бас тартты. Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясы өз ұсынымын Жолдар бюросына жіберуді жоспарлаған, бірақ 1964 жылдың желтоқсанында бірнеше тас жолдарды қиратқан үлкен су тасқынына байланысты шешімін кейінге шегерді. Комиссарлар I 205 тас жолын Портленд қаласының шегінен тысқары жылжытуды қарастырды, бұл қала үкіметімен қақтығыстарды болдырмау үшін жасалды, кейін штат заң шығарушыларының қысымымен келіссөздер ашылды. Комиссия 1965 жылдың наурыз айында Маунт-Худ-96-шы даңғыл бағытын мақұлдады. Портленд жоспарлау комиссиясы Лорелхерст арқылы 52-ші даңғыл бағытымен, сондай-ақ Освего көлін айналып өту үшін Селвуд көпірінің жанындағы және Джонсон ағыны бойындағы жаңа шығыс-батыс бағытын тапсырды. Сәуір айында Портленд қалалық кеңесі штаттың 96-шы даңғыл бағытын 4-1 дауыспен қабылдаудан бас тартты, бірақ жоспарлау комиссиясы ұсынған бағытқа қатысты ешқандай шара қабылдамады. Жолдар бюросының 1965 жылдың шілдесіне дейін бағыт бойынша шешім қабылдау мерзімі, кейін қыркүйекке дейін ұзартылды, Орегон штатының автомобиль жолдары департаменті Портленд қаласын айналып өтетін жаңа дәлізді қарастырды. 1965 жылдың мамыр айында департамент 96-шы даңғыл бағытының ұзартылған нұсқасын ұсынды, ол оңтүстікке қарай жалғасады, Орегон Сити мен Батыс Линн арасында Уилламет өзенін кесіп өтеді және Туалатинге қарай бұрылады. Жаңа бағыт I 205 үшін бөлінген шамадан 3,7 мильге (6 км) артық болар еді, бұл BPR-ден қосымша мақұлдауды қажет етеді және наурыз айында Орталық Клакамас тас жолының бөлігі ретінде бұрын ұсынылған еді. Батыс Линн-96-шы бағыт BPR-мен алдын ала мақұлданды және Орегон штатының автомобиль жолдары комиссиясы тарапынан жергілікті үкіметтерге маусым айында «бар немесе жоқ» опциясы ретінде жіберілді. Олар жалғастыра берген...
Туалатин-Клаккама құрылыстары
Батыс Линн–Орегон қаласындағы көпірдің алдын ала жұмыстары, қазір Джордж Абернети көпірі деп аталады, 1967 жылғы сәуір айында көпірдің негіздік талаптарын анықтау үшін қазық қағудан басталды. Көпірдің құрылысы үшін Уилламет өзеніндегі танымал балық аулау орнына қол жеткізуді жабу қажет болар еді, бұл жергілікті спорттық балықшылардың наразылығына себеп болды; жақын жердегі учаске кейіннен жаңа қайық түсіру және қоғамдық балық аулау аймағы ретінде пайдалануға берілді. Көпір жобасын бұзу, оның ішінде қолданыстағы сауда орталығын жою 1968 жылғы қаңтарда басталды, ал көпірдің құрылысы бір айдан кейін қолға алынды. Джордж Абернети көпірі 1970 жылғы 28 мамырда қозғалысқа ашылды және құрылысы 17,1 миллион долларға бағаланды (қазіргі шақтағы доллармен есептегенде – $), бұл I-205 тас жолының бірінші бөлігін аяқтады. I-205 тас жолының екінші бөлігінің құрылысы 1968 жылы басталды және 1971 жылғы 12 қаңтарда аяқталды. Ол 22,5 миллион долларға (қазіргі шақтағы доллармен есептегенде – $) бағаланды және топырақ пен тас-қиыршық тасымалдауды қажет етті. Жұмыс бір жылдан астам уақыт бойы күндіз базальт жартастарды жарғанды қамтыды. Жоба үшін жүргізілген қазба жұмыстары 1969 жылы Батыс Линн маңында бірнеше көшкінге әкеліп соқтырды. Бұл оқиғалар қаланың су қоймасына ауыр зақым келтіріп, үш үйді қиратты және ашылуды бірнеше айға ықшамдады. Батыс Линн бөлігінің ашылуы аймақта жаңа тұрғын үйлер салуға серпін берді және атмосферадағы қоңыр түтіннің күрт өсуіне әкелуі күтілді. Бұл бөлік Туалатин маңында жарнамалық стендтер мен коммерциялық құрылысты тыйым салу үшін мемлекеттік көрікті тас жол ретінде белгіленді, сондай-ақ I-205 тас жолында Батыс Линн маңында салынған алғашқы демалыс орны да осы бөліктің құрамына кірді. 1972 жылдың соңында тас жол Орегон қаласынан солтүстік-шығысқа қарай Гладстоунға дейін ұзартылды, ол 1962 жылғы шілдеде ашылған Парк-Плейс арқылы OR 213 тас жолының айналма жолымен байланысты. Көпірдің шығыс жағындағы OR 99E тас жолымен торабы Батыс Линн бөлігін қазу кезінде алынған қалдықтарды пайдаланып толтырылды. Клаккамас округіндегі соңғы бөлік, Лейк-роудтағы OR 213 тас жолын Саннисайд-роудқа жалғастырып, 1975 жылғы ақпанда ашылды.
The West Linn section's opening spurred new residential development in the area and was expected to cause major increases in smog density. The section was designated as a state scenic highway to ban billboards and commercial development near Tualatin and also included the first rest area on I 205, which was built near West Linn. In late 1972, the freeway was extended northeast from Oregon City to Gladstone, connecting to an existing expressway bypass for OR 213 through Park Place that opened in July 1962. The interchange with OR 99E on the east approach of the bridge was built on fill using debris from excavation of the West Linn section. The final section in Clackamas County, connecting OR 213 at Lake Road to Sunnyside Road, opened in February 1975.
Портлендтегі кідіртулер мен жобалау өзгерістері
1967 жылдың маусымында екінші рет, Рокки Буттке жақын орналасқан Мейвуд Парк ауданы I 205 құрылысын тоқтату мақсатымен мемлекетке қарсы сотқа жүгінді. Сот процесі жоспарлауды кешіктірді; Мейвуд Парк істі ұтылып, округтік және штаттық соттар арқылы шағымдануға тырысты, бірақ 1976 жылы қаланың АҚШ-тың 9-шы апелляциялық округіне жолдаған соңғы шағымы қабылданбады. Сот Мултнома округінің автокөлік жолының жобасын бекіткен кездегі аумаққа билігі болғанын мәлімдеді. I 205 жолы бастапқыда жоғары орналасқан виадуктан Мейвуд Паркінің батысына қарай траншеяға көшірілді; алайда, автокөлік жолының құрылысы қаладағы 87 үйдің бұзылуын қажет етті. Автокөлік жолының бағытына тағы бір қарсылық Портленд портынан туды, ол Портленд халықаралық әуежайының ұшу-қону жолақтарын кеңейтуді жоспарлаған, бұл I 205-тің Үкімет аралы мен Колумбия өзенін кесіп өтуіне кедергі келтіруі мүмкін еді. Оңтүстік жаққа қарайғы бағытта, Үкімет аралының жанындағы қазылған топырақтарды пайдаланатын көпірдің жоспарлауы 1969 жылдың тамызында АҚШ Әскери инженерлер корпусы ұшу-қону жолағының жоспарларын мақұлдағанға дейін тоқтатылды. FHWA көпірдің негізгі жобасын 1971 жылдың қыркүйегінде мақұлдады; алайда, 1973 жылы ұшу-қону жолағының кеңейту жоспарлары тоқтатылғаннан кейін жоба кеңінен өзгертілді. Ұшу-қону жолағының кеңейтілмеуі және оған байланысты қазба жұмыстары оңтүстік жаққа қарайғы бағытты ұзартуды талап етті, бұл құны 20 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен...) арттырып, жоспарлауды 20 айға кешіктірді. Көпір жоспарларына Орегон Велосипед заңына сәйкес велосипед және жаяу жүргіншілерге арналған жол да қосылды. 1967 жылы Орегон штатының үкіметі болашақ I 205 бағытындағы үйлерді, бизнес нысандарын және басқа да мүлікті сатып алуды бастады, сатып алу немесе мәжбүрлі сатып алу арқылы. Ғимараттар көшіру үшін аукционға шығарылды. Портлендтің шығысындағы бірнеше бизнес иелері штат заң шығарушыларынан өтемақы, көшіруге қаржылық көмек және автокөлік жолының құрылысынан кейін көшіру үшін бір жыл сұрады. I 205 арқылы бөлінетін Клаккамас өнеркәсіптік аймағын ұсынатын топ 1967 жылы өнеркәсіптік паркті болдырмау үшін жаңа бағытты табу бойынша зерттеуді сұрады. Зерттеу нәтижесінде балама бағыт мүмкін емес екені және жақын маңдағы үйлерді ығыстыруға әкелетіні анықталды, бұл 1969 жылы комиссияның бастапқы жоспарды сақтау туралы шешім қабылдауына себеп болды. 1970 жылы Портленд арқылы I 205 үшін ұсынылған бастапқы жоба бойынша автокөлік жолының ені сегіз-он жолақты болады және I 80N-нің Маунт-Худ автокөлігі мен Банфилд автокөлігі арасындағы бөлігін алып жүреді. Портленд және Мултнома округінің үкіметтері Лентс мектебі мен Рокки Бутт түрмесінің жанындағы шу мен ауаның ластануына қатысты алаңдаушылық білдірді, соңғысы автокөлік жолынан 50 фут (15 м) қашықтықта орналасқан және толық экологиялық әсерді бағалау (ЭАБ) жүргізуді сұрады. 1972 жылы жарияланған ЭАБ жобасында I 205 жергілікті аймаққа елеулі зиян тигізбейді деген қорытынды жасалды, бірақ Мултнома округінің экологиялық жоспарлаушысы оны "құрылыссыз" нұсқаны қарастырмағаны үшін сынады. 1974 жылдың 2 шілдесінде Мултнома округі комиссиясы 3:2 дауыспен округте I 205 жобасына берген келісімін қайтарып алды. Комиссия комиссарлары Дональд Кларк пен Мел Гордон автокөлік жолын сегіз жолаққа дейін қысқарту, бірнеше түйіспелерді алып тастау, транзиттік дәлізді қосу және биік бөлімдерді траншеялармен ауыстыру үшін келіссөздерді мәжбүрлеу үшін бұл қадамды ұсынды. Ауаның ластануына қарсы шағымдар білдірген бірнеше автокөлік жолына қарсы топтар, соның ішінде Сьерра клубы, Орегонның экологиялық кеңесі, Қажетсіз қалалық автокөлік жолдарын тоқтату (ENUF) және Адамдарға арналған ақылға қонымды көлік опциялары (STOP) ұсынылған өзгерістерді қолдады және дәліз бойында автобус жолы немесе жеңіл теміржол желісін қосуды ұсынды. BPR-дің мұрагері Федералдық автокөлік әкімшілігі округтің бастапқы жобаға қолдау көрсетуін және қаржыландыруын алып тастау туралы өтінішін қабылдамады, оның орнына Орегон көлік департаментіне (ODOT) – Автокөлік департаментінің мұрагеріне – 1975 жылдың ақпан айында оңтүстік бөлігіне арналған тендерлерді жариялауға рұқсат берді. Портленд қалалық кеңесі штат пен округті келісімге келуді талап етті, бірақ автобус жолы бар өзгертілген жобаны қолдады. ODOT 1975 жылдың ақпан айында екінші ЭАБ жобасын жариялады; ол I 205 жолын бастапқыда жобаланғандай салу басқа дәліздердегі тығындарды азайтады, бірақ жол бойында, әсіресе Лентс пен Мейвуд Паркінде ауа мен шудың ластануын арттырады деген қорытынды жасады. Бұл есепте автокөлік жолының құрылысы Рокки Бутт пен Үкімет аралындағы ағаштар мен басқа да өсімдіктерді жоятыны да көрсетілді. 1975 жылдың шілдесінде губернатор Боб Страуб және Мултнома округінің шенеуніктері федералдық мақұлдау күтіліп жатқан алты жолақты I 205 жобасы бойынша келісімге келді, жеті транзиттік станциялар автобус жолымен байланыстырылды. Округтың шығысындағы Мултнома округінің заң шығарушылары мен жұртшылық мүшелері аймақтың қажеттіліктеріне жеткіліксіз деп санап, жобаны сынға алды, ол толыққанды түйіспелердің санын да азайтты. 1976 жылдың қаңтарында сегіз жолақты жобаны қолдау үшін қысым көрсету мақсатымен бизнесмен Фред Г. Мейер Гейтвей ауданында Фред Мейер дүкені мен мотель салу жоспарларын жариялады. 1975 жылдың соңында, бәсекелес ұсыныстар арасындағы келісім ретінде ODOT инженерлері жеке және толық кіру арасында ауысатын жеті түйіспесі бар алты жолақты автокөлік жолын, бөлек автобус жолын және велосипед жолын қамтитын үшінші жобаны ойлап тапты. FHWA бастапқыда автобус жолы жобасына қарсы болды және жартылай түйіспелердің қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылық білдірді, бірақ кейіннен қосымша жобалау өзгерістерінен кейін наразылықтарын қайтарды және желтоқсан айында үшінші ұсынысты мақұлдады. Мултнома округі комиссиясы 1976 жылдың ақпанында үшінші жобаны мақұлдады, ал Портленд қалалық кеңесі ай соңында оған қосылды, осылайша оны ЭАБ-қа қосуға мүмкіндік берді. Мамыр айында, қайта қарастырылған жобаға қоғамдық тыңдауда оң пікірлер болғаннан кейін, Портленд қалалық кеңесі мен Мултнома округі комиссарлары бірауыздан I 205 құрылысын мақұлдады. Соңғы ЭАБ шілдеде жарияланды және FHWA-ға жіберілді, ол 1976 жылдың қазан айында мақұлдады. Штат үкіметі I 205 бағытындағы 1448 мүлікті, көбінесе 1973 жылдың соңына дейін және 120 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен...) сатып алды; мүліктің құрылысқа дайын болуы үшін тазартылды.
Портленд пен Ванкувердің құрылысы
Өзеннің Вашингтон жағындағы 18 шақырымдық бөлігінің құрылысы 1971 жылдың шілдесінде басталды. Ванкувердің солтүстік-шығысындағы бөлімдегі алғашқы жұмыстар жағалаудағы Салиш тайпалары пайдаланған маусымдық тұрақ жайының табылуынан кейін қысқа уақытқа тоқтап, археологиялық қазбалар жүргізу қажет болды. Вашингтон бөлігін салуға 35 миллион доллар (қазіргі шақтағы доллармен санағанда $ ) жұмсалды; ол ешқандай ресми салтанатсыз екі кезеңде қозғалысқа ашылды. Ал SR 14-тен Солтүстік-Шығыс 83-ші көшеге дейінгі оңтүстік бөлігі 1976 жылдың 22 желтоқсанында ашылды. I 205 және SR 500 қиылысында штаттар аралық трафикті тарту мақсатында жаңа сауда орталығы – Ванкувер сауда орталығы салынды және 1977 жылы ашылды. I 205-ті Оңтүстік-Шығыс Портлендтегі Саннайд Роудтан Фостер Роудқа дейін 4 шақырымға дейін ұзартатын Портленд бөлігінің бірінші кезеңінің құрылысы 1975 жылдың басында басталды. Ол 1976 жылдың 26 қаңтарында қозғалысқа ашылды. 1977 жылы штат үкіметі Портлендтегі қалған бөлімдерге келісімшарттар берді, сол жылы нивелирлеу және дайындық жұмыстары басталды. Екінші бөлім, Фостер Роуд пен Пауэлл бульвары (АҚШ 26) арасында, 1981 жылдың ақпан айында 23 миллион доллар (қазіргі шақтағы доллармен санағанда $ ) құнымен ашылды. Ол автокөлік жолының 2 шақырымын (1 миля) және Пауэлл бульвары мен Дивизия көшесіне баратын көп деңгейлі қиылысты қамтиды. Орегон автожол комиссары Гленн Джексонның құрметіне аталған Колумбия өзеніндегі Гленн Л. Джексон ескерткіш көпірінің құрылысы 1977 жылдың 23 тамызында салтанатты түрде басталды. Оның құрылысында сол кезде АҚШ-та салыстырмалы түрде жаңа болған технологиямен орнатылған 592 пост-кернеулі сегменттік блоктар қолданылды және құрылысы 175 миллион долларға (қазіргі шақтағы доллармен санағанда $ ) бағаланды. Көпір 1982 жылдың 15 желтоқсанында Банфилд автожолының (I 84) шығыс бөлігіне және екі аралық қиылысына қосылып, қозғалысқа ашылды. I 205 бойындағы ұзын жүйеге бөлігі болған көпірдегі велосипед және жаяу жол келесі жылы ашылды. Гленн Л. Джексон көпірінің салынысы Ванкувердің шығысындағы ірі өнеркәсіптік және тұрғын үй құрылысын дамытуға серпіліс берді және оны қалалық кеңістік ретінде сипатталған жатындық ауданда айналдырды. I 205 маңындағы жоспарланған өсім және оның Колумбия өзені ойпатына тию қаупі 1986 жылы аймақты дамудан қорғау үшін құрылған ұлттық көрікті аймақ туралы талаптарға әкелді. I 205 жолының соңғы бөлігі, Дивизия көшесінен Банфилд автожолына дейінгі солтүстік қиылысқа дейін 11 шақырымды (6.6 миля) құрады және 1983 жылдың 8 наурызында қозғалысқа ашылды. Оның аяқталуы Рокки-Бутт түрмесінен Портленд қаласының орталығындағы жаңа Мултнома округінің түрмесіне тұтқындарды ауыстыруға байланысты кешіктірілді. Ауыстыру аяқталғанға дейін ауа және шу ластануын азайту үшін уақытша биік қоршаулар орнатылды. Ескі түрме 1983 жылдың қарашасында жабылды және келесі жылы Банфилд автожолымен оңтүстік қиылысының қалған бөлігіне орын ашу үшін бұзылды. I-205 жолының Банфилд бөлігі бастапқыда төрт бағыттық қатармен ашылды, ол 1984 жылдың желтоқсанында алты қатарға дейін кеңейтілді. Толық оңтүстік қиылыс 1985 жылы ашылды, бұл I 205-тен күтілетін трафикті қабылдау үшін I 84-ті кеңейтумен сәйкес келді. 1983 жылы I 205 құрылысының жалпы құны 375 миллион долларды құрады (қазіргі шақтағы доллармен санағанда $ ). Бастапқыда автобустарды пайдалану үшін жоспарланған, TriMet және Metro 1986 жылы I 84 дәлізінде ашылған қазіргі Банфилд желісімен (қазір MAX Blue Line) байланысатын жеңіл рельстік желіні іске қосты. Конгресс 1987 жылы федералдық қаражатты қайта бөлуге келісім берді, ал Орегон штатының үкіметі оны 1989 жылы ресми түрде FHWA-ға ұсынды. Транзиттік жолдың қысқа бөлігі Банфилд желісі үшін пайдаланылды, ал солтүстік бөлігі 2001 жылы Портленд халықаралық әуежайын қамтамасыз ету үшін ашылған MAX Red Line-ға енгізілді. Гейтвейден Клаккамасқа дейінгі транзиттік жолдың қалған бөлігі 2009 жылы ашылған MAX Green Line құрамында салынды.
Кейінгі дамуы
I 205 тас жолына бірнеше қосымша түйіскен орын салынды, себебі дәлдіктегі жаңа құрылыстар автокөлік жолында және іргелес көшелерде көлік кептелісінің өсуіне себеп болды. 1983-1985 жылдар аралығында тас жолдағы көлік ағыны үштен бір бөлікке артты. 1984 жылдың желтоқсанында 205 сауда орталығының жанындағы Старк және Вашингтон көшелеріндегі бөліскен түйіскен орын Глисан көшесіне және жағалаулық жолға қосымша пандустармен кеңейтілді. Лестер даңғылымен түйіскен орын – қазіргі Джонсон Крик бульвары – 1980 жылдардың соңында, 1989 жылға дейін Орегон штатындағы ең көп трафик болатын Саннисайд жолының түйіскен орнындағы кептелісті азайту мақсатымен ұсынылды. Жергілікті тұрғындардың қарсылығына қарамастан мақұлданған жаңа түйіскен орын 1990 жылдың қарашасында 6,9 миллион долларға (теңдемелі доллар сомасы) аяқталды. Гленн Л. Джексон көпірінің ашылуы ескі мемлекетаралық көпірдегі трафикті 1982 жылы күніне 116 000-нан астам көліктен 1986 жылы 96 000-ға дейін төмендетті; Гленн Л. Джексон көпірі 1986 жылы 61 000 көлікке дейін толды және күніне 140 000 көлікке дейін қабылдауға арналған. 1996 жылы көпірдегі трафик Interstate көпіріндегі трафиктен асып кетті, ал келесі жылы I 205 ескі көпірді жөндеу кезінде маңызды айналып өту маршруты ретінде пайдаланылды. 2000 жылдың бірнеше айында Гленн Л. Джексон көпірі көлік ағынының артуынан зақымданған кеңейту буындарын ауыстыру үшін демалыс күндері жабылды. Гладстондағы I 205 тас жолындағы Клакамас өзені үстіндегі көпірде 2001 жылы он бір ай ішінде ұқсас кеңейту буындары ауыстырылды. Кептелісті басқару үшін ODOT 1999 жылдан 2001 жылға дейін I 205 бойындағы 11 жерде трафик өлшегіштерін орнатты және Metro компаниясымен бірлесіп басқа да шешімдерді зерттеді, бірақ олар кең ауқымды құрылысқа қаражат жетіспеуіне байланысты мүмкін емес деп танылды. Күн сайын 50 000 көлікке қызмет ететін және Клакамас қалалық орталығындағы өсуге байланысты кептеліс орын алған Саннисайд жолының түйіскен орны 2001 жылдан 2003 жылға дейін 28 миллион доллар (теңдемелі доллар сомасы) құнымен қайта жаңартылды. Жоба Саннисайд жолы мен оңтүстікке қарай созылған Саннибрук бульвары арасындағы түйіскен орныны екі эстакада арасындағы жағалаулық жолдармен бөліп берді. 2007 жылы конгрессмен Дарлин Хулидің ұсынысы бойынша Туалатиннен Батыс Линнге дейінгі тас жолдың 3 миль (5 км) бөлігі қайта пайдалану және жаңарту жобасы үшін салынған уақытша жолақтарды жаңарту арқылы алты жолаққа дейін кеңейтілді. Вашингтон штатының үкіметі 2003 және 2005 жылғы заңнамалық пакеттер арқылы Ванкувердегі I 205 тас жолындағы Милл Плейн бульварының түйіскен орнына екі жақсартуды қаржылады. 2009 жылдың қазан айында аяқталған бірінші кезең Чкалов драйвіне (советтік ұшқыш Валерий Чкаловтың құрметіне аталған) қосымша шығу жолын қосты, бұл Милл Плейнмен тығыз қиылысты айналып өтуге мүмкіндік берді. Екінші жоба 2016 жылдың шілдесінде 40,6 миллион доллар құнмен ашылған Солтүстік-шығыс 18-ші көшемен жаңа түйіскен орынға тігілген пандустар жиынтығын қосты. Екі жоба да 1990-шы жылдары 18 және 28-ші көшелермен бөліскен түйіскен орын ретінде ұсынылды, бұл Ванкувер қаласының трафик кептелісіне байланысты Милл Плейндегі дамуға мораторий салған кезде болды. Тас жолдың Клакамас маңындағы OR 224 тас жолымен қатарласуы 2016 жылы Sunrise Expressway ашылуымен жойылды, ал OR 224 OR 212 тас жолының бөлігін айналып өту үшін қайта бағытталды. 2017 жылы ODOT I 205 тас жолының Орегон бөлігінде ірі қайта жабылу және жаңарту жобасын бастады, ол штаттың жаңа көлік пакетінен 30 миллион доллар қаржыландырылды. Жоба 2020 жылы 60 миллион доллар құнмен аяқталды және жылдамдық шектеуін және хабарлама тақталарын өзгерту, жаңа дауыл суларын тазарту құрылыстарын және OR 224 жанында және Пауэлл бульвары мен I 84 арасында қосалқы жолақтар салуды қамтыды.
Болашақ жоспарлары
2020 жылдары ODOT I 205 тас жолының 7 мильдік (11 км) бөлігін, Стаффорд жолы мен OR 213 аралығында 2020 жылдары қайта жаңартуды жоспарлап отыр. Жоба 2022 жылдың шілдесінде басталды және 2028 жылға дейін аяқталуы күтілуде, ал бастапқы құны 700 миллион долларға бағаланды. Қаржыландырудың бір бөлігі 2024 жылдан басталатын айнымалы жол төлемі арқылы жүзеге асырылуы тиіс болды, бірақ бұл федералдық мақұлдауға байланысты еді. Бұл мәселе жұртшылықтан наразылық тудырды, алайда 2018 жылы штаттық үкімет мақұлдады. 2023 жылдың мамыр айында губернатор Тина Котек барлық жол төлемін 2026 жылға дейін кейінге шегерді және жоспарларды қарау үшін арнайы заңнамалық комиссия құрды. Жол төлемінен түсетін кірістің жоғалтылуына байланысты жобаның екінші кезеңі мерзімізсіз тоқтатылды; көпірді ауыстыру және кеңейту бағдарламасының құны 1,36 миллиард долларға жетеді деп күтілуде. 2023 жылдың қыркүйегінде ODOT Tualatin өзеніндегі көпірге жол төлемі енгізу жоспарларын тоқтатып, Tualatin мен Oregon City арасындағы үшінші қатарды қаржыландыру жетіспеушілігіне байланысты кейінге шегерді. 1990 жылдары Орегон және Вашингтон штаттары Interstate Bridge көпірін ауыстыруды жоспарлай бастады, ол кейіннен 2000 және 2010 жылдары Columbia River Crossing бағдарламасы ретінде танылды. Қарастырылған нұсқалардың бірі – Ванкуверді MAX жеңіл рельстік жүйесінің қалған бөлігімен байланыстыру үшін I 5 немесе I 205 тас жолында солтүстік-оңтүстік бағыттағы жеңіл рельстік желі құру еді. Glenn L. Jackson көпірі 1980 жылдары жеңіл рельстік көліктердің салмағын көтере алатыны анықталған, бірақ оған толыққанды жөндеу қажет болар еді. Бағдарлама үшін жеңіл рельстік мүмкіндіктері бар Interstate Bridge көпірінің орнында жаңа өткел құру таңдалды, бірақ 2014 жылы қаржыландыру және көпірдің соңғы дизайны бойынша келіспеушіліктер туындағаннан кейін жоба тоқтатылды. Жаңа көпірді салу I 5 тас жолындағы жол төлемі арқылы қаржыландырылуы тиіс еді, бұл Glenn L. Jackson көпіріндегі тәуліктік қозғалысты 40,000 көлікке арттыратын еді, соның салдарынан I 205 тас жолында да жол төлемі енгізу туралы ұсыныстар айтылды. 2019 жылы қайта жаңғыртылған Columbia River Crossing бағдарламасының екінші нұсқасы, Interstate Bridge Replacement Program ретінде, жобаны қаржыландыру үшін I 5 және I 205 тас жолдарында да жол төлемі енгізуді және көлік ағынын азайту үшін баға белгілеуді ұсынады. Оңтүстік-Батыс Вашингтон аймақтық көлік кеңесінің, Кларк округі үшін жоспарлау органының, ұзақ мерзімді жоспарларына 2040 жылға дейін I 205 тас жолындағы бірнеше қиылыстарды жақсарту кіреді.
Шығу тізімі
Орегоннан Вашингтонға қарай километрлік белгілер мен шығу нөмірлері өзгеріссіз қолданылады.