1934-1948 жылдардағы Үнді Ұлттық Конгресі ішіндегі социалистік топтары
Congress Socialist Party
Үнді ұлттық конгресі ішіндегі 1934-48 жылдарғы социалистік топ – CSP. Гаудизм мен КПИ-дың көзқарастарына қарсы шығып, децентрализацияланған социализмді жақтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1934–1948 жылдар аралығында Үндістан Ұлттық Конгресінің құрамындағы социалистік топ
1934–1948 socialist caucus within the Indian National Congress
Конгресс социалистік партиясы (КСП) – Үндістан Ұлттық Конгресінің құрамындағы социалистік топ болды. Ол 1934 жылы Гандидің рационалды емес мистикасы және Үндістан Коммунистік партиясының Конгреске қатысты сектанттық көзқарасын қабылдамаған Конгресс мүшелері тарапынан құрылды. Фабиандық және Марксизм-Ленинизм идеяларының ықпалында болған КСП-де қарулы күрес немесе саботажды қолдайтындар (Жүсіп Мехерали, Джай Пракаш Нараян және Басавон Сингх (Синха) сияқты) және Ахимса, яғни зорлықсыз қарсылықты қалайтындар (Ачарья Нарендра Дева сияқты) болды. КСП кооперативтер, кәсіподақтар, тәуелсіз шаруалар және жергілікті билік экономикалық биліктің маңызды бөлігін иеленетін орталықтандырылмаған социализмді жақтады. Олар секуляристер ретінде таптық ынтымақтастық арқылы діни бөліністерден арылуға үміттенді. Нарендра Дева немесе Басавон Сингх (Синха) сияқтылары Марксизм мен реформаторлық әлеуметтік демократиядан өзгеше демократиялық социализмді жақтады. Халық фронты кезеңінде коммунистер КСП ішінде жұмыс істеді.
The Congress Socialist Party (CSP) was a socialist caucus within the Indian National Congress. It was founded in 1934 by Congress members who rejected what they saw as the anti rational mysticism of Gandhi as well as the sectarian attitude of the Communist Party of India towards the Congress. Influenced by Fabianism as well as Marxism Leninism, the CSP included advocates of armed struggle or sabotage (such as Yusuf Meherally, Jai Prakash Narayan, and Basawon Singh (Sinha) as well as those who insisted upon Ahimsa or Nonviolent resistance (such as Acharya Narendra Deva). The CSP advocated decentralized socialism in which co operatives, trade unions, independent farmers, and local authorities would hold a substantial share of the economic power. As secularists, they hoped to transcend communal divisions through class solidarity. Some, such as Narendra Deva or Basawon Singh (Sinha), advocated a democratic socialism distinct from both Marxism and reformist social democracy. During the Popular Front period, the communists worked within CSP.
Тарих
1934 жылы Ж.П. Нараян мен Мину Масани түрмеден босатылды. 1934 жылғы 17 мамырда Ж.П. Нараян Патнада жиналыс шақырып, Бихар конгресс-социалистік партиясын құрды. Ол Гандилік социалист болды. Нараян партияның бас хатшысы, ал Ачарья Нарендра Дева президенті болды. Патнадағы жиналыста Конгресс жыл сайынғы конференциясымен байланысты социалистік конференция өткізу туралы ұсыныс жасалды. 1934 жылғы 22-23 қазанда Бомбей қаласында өткен конференцияда олар жаңа жалқы үндістандық партияны – Конгресс социалистік партиясын құрды. Нараян партияның бас хатшысы, ал Масани бірлескен хатшысы болды. Конференция өткен орын Конгресс туларымен және Карл Маркс суретімен безендірілді. Жаңа партияда «жолдас» деген сәлемдеме қолданылды. Масани партияны Бомбей қаласында жұмылдырды, ал Камаладеви Чаттопадьяя мен Пурошоттам Трикамдас партияны Махараштраның басқа аймақтарында ұйымдастырды. Ганга Шаран Сингх (Синха) – Үндістан Ұлттық Конгресс партиясының көрнекті қайраткерлерінің бірі және Конгресс социалистік партиясын құрушылардың бірі болды. КСП конституциясы КСП мүшелерінің Уақытша Конгресс социалистік партияларының мүшелері екенін және олардың барлығы Үндістан Ұлттық Конгресінің мүшелері болуы тиіс екенін анықтады. КСП-нің мақсаттарына қайшы келетін коммуналдық немесе саяси ұйымдардың мүшелеріне КСП мүшелігіне тыйым салынды. Бомбей конференциясы Конституциялық жиналысты құру үшін халықты жұмылдыру туралы ұран көтерді. Кейбір штаттарда, мысалы, Керала және Одишада коммунистер КСП-ға басымдық берді. Шындығында, Кераладағы бүкіл Конгресс бір кезде коммунистердің ықпалында болды. 1936 жылы КСП Цейлонның Ланка Сама Самажа партиясымен бауырластық қарым-қатынас орнатты. 1937 жылы КСП Камаладеви Чаттопадьяяны аралға лекциялық турға жіберді. КСП 1936 жылы марксизмді қабылдады және Фейзпурдағы үшінші конференциясында партияны Үндістан Ұлттық Конгресін империализмге қарсы фронтқа айналдыруға бағытталған тезис жасады. 1938 жылғы жазда Анушилан қозғалысының марксистік тобы мен КСП арасында кездесу өтті. Кездесуге Ж.П. Нараян (КСП жетекшісі), Жогеш Чандра Чаттерджи, Тридиб Кумар Чаудхури және Кешав Прасад Шарма қатысты. Анушилан марксистері бұрынғы Анушилан белсендісі Ачарья Нарендра Девамен келіссөздер жүргізді. Анушилан марксистері КСП-ға қосылуға шешім қабылдады, бірақ партия ішінде жеке ерекшеліктерін сақтап қалды. Жогеш Чандра Чаттерджи партия жетекшілігінің әрекетіне наразылық білдіріп, КСП мүшелігінен бас тартты. Трипури сессиясынан кейін Бос Конгресс президенті қызметінен кетіп, «Алға» блогын құрды. «Алға» блогы барлық солшыл элементтерді біріктіретін күш ретінде жұмыс істеуге арналған. «Алға» блогы өзінің алғашқы конференциясын 1939 жылғы 22-23 маусымда өткізді, сонымен бірге «Алға» блогы, КСП, КСРО, Кисан Сабха, Радикалды конгрессмендер лигасы, Еңбек партиясы және Анушилан марксистерінен тұратын Солшылдарды нығайту комитеті құрылды. Осы сәтте, 1939 жылғы қазанда Ж.П. Нараян Анушилан марксистеріне келісімге шақырды. Ол өзінің, Праттул Гангулидің, Жогеш Чандра Чаттерджидің және Ачарья Нарендра Деваның қатысуымен «Соғыс кеңесін» құруды ұсынды. Бірақ бірнеше күннен кейін Бүкіл Үндістан Конгресс комитетінің сессиясында Ж.П. Нараян және басқа КСП жетекшілері Ганди бастаған қозғалыстарға паралель басқа қозғалыстарды бастамауға уәде берді. Солшылдарды нығайту комитеті көп ұзамай тарап кетті, өйткені КСРО, КСП және роялистер одан бас тартты. Анушилан марксистері көп ұзамай КСП-дан шығып, Революциялық социалистік партияны құрды. Нараян 1939 жылы Кутч аймағында КСП көмек жұмыстарын ұйымдастырды. 1940 жылы Рамгарх Конгресс конференциясында КСРО «Пролетариаттық жол» деп аталатын декларацияны жариялады, ол соғыс кезінде Британ империясының әлсіздігін пайдалануды көздеді және жалпы ереуілге, салық төлемеуге, жалға алу төлемеуге шақырды және қарулы революциялық көтеріліске жұмылдыруды ұсынды. Рамгархта жиналған КСП Атқару комитеті КСРО-дан барлық коммунистерді шығару туралы шешім қабылдады. КСП мүшелері 1942 жылғы тамыздағы «Үндістаннан кетіңіз» қозғалысына белсенді қатысты. Социалист болғанымен, Джавахарлал Неру КСП-ға қосылмады, бұл КСП мүшелерінің арасында наразылық тудырды, олар Нерудің социалистік ұрандарын іс-әрекетке айналдыруға дайын еместігін көрді. Тәуелсіздік алғаннан кейін КСП, Ж.П. мен Лохияның ықпалымен Конгресстен бөлініп, Үндістан социалистік партиясын құрды.
JP Narayan and Minoo Masani were released from jail in 1934. JP Narayan convened a meeting in Patna on 17 May 1934, which founded the Bihar Congress Socialist Party. He was a Gandhian Socialist. Narayan became general secretary of the party and Acharya Narendra Deva became president. The Patna meeting gave a call for a socialist conference which would be held in connection to the Congress Annual Conference. At this conference, held in Bombay October 22–23 October 1934, they formed a new All India party, the Congress Socialist Party. Narayan became general secretary of the party, and Masani joint secretary. The conference venue was decorated by Congress flags and a portrait of Karl Marx. In the new party the greeting 'comrade' was used. Masani mobilized the party in Bombay, whereas Kamaladevi Chattopadhyaya and Puroshottam Trikamdas organized the party in other parts of Maharashtra. Ganga Sharan Singh (Sinha) was among the prominent leaders of the Indian National Congress Party as among the founders of the Congress Socialist Party. The constitution of the CSP defined that the members of CSP were the members of the Provisional Congress Socialist Parties and that they were all required to be members of the Indian National Congress. Members of communal organizations or political organizations whose goals were incompatible with the ones of CSP, were barred from CSP membership. The Bombay conference raised the slogan of mobilising the masses for a Constituent Assembly. In some states, like Kerala and Orissa, communists came to dominate CSP. In fact communists dominated the entire Congress in Kerala through its hold of CSP at one point. In 1936, the CSP began fraternal relations with the Lanka Sama Samaja Party of Ceylon. In 1937 the CSP sent Kamaladevi Chattopadhyaya on a speaking tour of the island. The CSP had adopted Marxism in 1936 and their third conference in Faizpur they had formulated a thesis that directed the party to work to transform the Indian National Congress into an anti imperialist front. During the summer of 1938 a meeting took place between the Marxist sector of the Anushilan movement and the CSP. Present in the meeting were Jai Prakash Narayan (leader of CSP), Jogesh Chandra Chatterji, Tridib Kumar Chaudhuri and Keshav Prasad Sharma. The Anushilan marxists then held talks with Acharya Narendra Deva, a former Anushilan militant. The Anushilan marxists decided to join CSP, but keeping a separate identity within the party. Jogesh Chandra Chatterji renounced his CSP membership in protest against the action by the party leadership. Soon after the Tripuri session, Bose resigned as Congress president and formed the Forward Bloc. The Forward Bloc was intended to function as a unifying force for all leftwing elements. The Forward Bloc held its first conference on 22–23 June 1939, and at the same time a Left Consolidation Committee consisting of the Forward Bloc, CPI, CSP, the Kisan Sabha, League of Radical Congressmen, Labour Party and the Anushilan marxists. At this moment, in October 1939, J. P. Narayan tried to stretch out an olive branch to the Anushilan marxists. He proposed the formation of a 'War Council' consisting of himself, Pratul Ganguly, Jogesh Chandra Chatterjee and Acharya Narendra Deva. But few days later, at a session of the All India Congress Committee, J. P. Narayan and the other CSP leaders pledged not to start any other movements parallel to those initiated by Gandhi. The Left Consolidation Committee soon fell into pieces, as the CPI, the CSP and the Royists deserted it. The Anushlian marxists left the CSP soon thereafter, forming the Revolutionary Socialist Party. Narayan organized the CSP relief work in Kutch in 1939. On the occasion of the 1940 Ramgarh Congress Conference CPI released a declaration called Proletarian Path, which sought to utilize the weakened state of the British Empire in the time of war and gave a call for general strike, no tax, no rent policies and mobilising for an armed revolution uprising. The National Executive of the CSP assembled at Ramgarh took a decision that all communists were expelled from CSP. Members of the CSP were particularly active in the Quit India movement of August 1942. Although a socialist, Jawaharlal Nehru did not join the CSP, which created some rancor among CSP members who saw Nehru as unwilling to put his socialist slogans into action. After independence, the CSP broke away from Congress, under the influence of JP, and Lohia to form the Socialist Party of India.