Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор (1927–2019)
American composer (1927–2019)
Доминик Арженто (27 қазан 1927 – 20 ақпан 2019) – лирикалық опералық және хор музыкасымен танымал американдық композитор. Оның ең белгілі шығармаларының қатарында «Мароккодан келген хат», «Мисс Хавишамның өрті», «Періштелердің маскасы» және «Асперн қағаздары» опералары бар. Ол сонымен қатар «Алты Елизавета заманының әндері» және «Виргиния Вулфтың күнделігінен» әндер циклдарымен де танымал; соңғысы 1975 жылы Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды. Көбінесе тоналды контексте, оның музыкасы тоналдылықты, атоналдылықты және он екі тонды жазудың лирикалық қолданылуын еркін үйлестіреді. Аржентоның ешбір музыкасы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі эксперименталды, қатаң авангардтық бағыттарға жақындамайды. 1950-ші жылдарда студент кезінде Арженто уақытын АҚШ пен Италия арасында бөліп өткізді, ал оның музыкасына АҚШ-тағы ұстаздарының да, Италияға, әсіресе Флоренция қаласына деген жеке құрметінің де ықпалы зор болды. Аржентоның көптеген шығармалары Флоренцияда жазылған, ол жылдың бір бөлігін сонда өткізген. Ол Миннеаполистегі Миннесота университетінің профессоры болды. Ол жиі қала тұрғындарының өзінің туындыларын зор қолдау көрсеткенін айтатын, және Шығыс жағалауының музыкалық ортасындағы үлкен қысымда болғанда музыкалық дамуының тежеліп қалуы мүмкін екенін ойлады. Ол Орталық опера компаниясының (қазіргі Миннесота операсы) негізін қалаушылардың бірі болды. «Ньюсуик» журналы бірде Твин-Ситиді «Аржентоның қаласы» деп атаған.
Dominick Argento (October 27, 1927 – February 20, 2019) was an American composer known for his lyric operatic and choral music. Among his best known pieces are the operas Postcard from Morocco, Miss Havisham's Fire, The Masque of Angels, and The Aspern Papers. He also is known for the song cycles Six Elizabethan Songs and From the Diary of Virginia Woolf; the latter earned him the Pulitzer Prize for Music in 1975. In a predominantly tonal context, his music freely combines tonality, atonality and a lyrical use of twelve tone writing. None of Argento's music approaches the experimental, stringent avant garde fashions of the post World War II era. As a student in the 1950s, Argento divided his time between the United States and Italy, and his music is greatly influenced by both his instructors in the United States and his personal affection for Italy, particularly the city of Florence. Many of Argento's works were written in Florence, where he spent a portion of every year. He was a professor at the University of Minnesota in Minneapolis. He frequently remarked that he found residents of that city to be tremendously supportive of his work and thought his musical development would have been impeded had he stayed in the high pressure world of East Coast music. He was one of the founders of the Center Opera Company (now the Minnesota Opera). Newsweek magazine once referred to the Twin Cities as "Argento's town."
Ерте өмір және білім
Сицилиялық иммигранттардың ұлы Ардженто Пенсильвания штатының Йорк қаласында туып өсті. Осы білімін аяқтағаннан кейін, ол Флоренцияда тағы бір жыл оқу/жұмыс істеу үшін Гуггенхайм стипендиясын алды. Ол сол қалада ұзақ уақыт бойы тұруды дәстүрге айналдырды.
The son of Sicilian immigrants, Argento was born and grew up in York, Pennsylvania. Following completion of this degree, he received a Guggenheim Fellowship to study/work for another year in Florence. He established a tradition of spending long periods of time in that city.
Миннесота жылы
Ардженто 1958 жылы жаңа әйелі, сопрано Кэролин Бейлимен бірге Миннеаполиске көшіп, Миннесота университетінде теория мен композицияны оқытуды бастады. Оның студенттері композиторлар Филип Брунелл, Джулиана Холл, Либби Ларсен, Стивен Паулюс және Марджори Руш болды. Бірнеше жыл ішінде ол дерлік барлық ірі ұйымдардан тапсырыс алды. Ол өзінің жұмысына қатысты қоғамның үнемі күшті қызығушылығын сезіну, әсіресе бастапқыда онда қоныстанғанға қарсы болғандықтан, оны Миннесотада өзін үйсіндей сезіндірді. Бірнеше жыл бойы ол туған Шығыс жағалауында жұмыс табуға үміттенді. Ол Джон Олон Скримджормен бірнеше жұмыстарда ынтымақтастық жасады, соның ішінде «Перуделер маскасы»; Кристофер Слай (1962), У. Шекспирдің «Қызды оқыту» пьесасының эпизоды негізінде; және Томас Деккердің пьесасы негізінде «Шоумейкердің демалысы» (1967) – «балладалық опера». 1971 жылы Джон Донахью либреттосын жазған «Мароккодан келген хат» операсының сәттілігінен кейін ол одан да ірі тапсырыстар алды. Миннесота университеті мен Миннесота операсы 1975-76 жылдары Чарльз Нольтте либреттосымен «Эдгар Аллан По саяхаты» операсын тапсырды. Осы жұмыстың нәтижесінде, ол өте жағымды пікірлер алды, 1995 жылы «Мисс Хавишамның оты» операсын қайта жаңартып, одан бері ол сәтті қайта қойылды және орындалды. 1984 жылы Миннесота операсы композитордың мәтінімен «Касанованың отанына оралуы» операсын тапсырды; ол Нью-Йорк операсында жақсы қабылдады. Ол кездегі музыкалық директор Беверли Силлздің талабы бойынша, Нью-Йорктегі опера алғаш рет ағылшын тілінде, ағылшын тіліндегі титрлермен қойылды. Ол көрермендердің әзілдерді толық түсінуін қалады.
Argento moved to Minneapolis in 1958 with his new wife, soprano Carolyn Bailey, to begin teaching theory and composition at the University of Minnesota. His students there included composers Philip Brunelle, Juliana Hall, Libby Larsen, Stephen Paulus, and Marjorie Rusche. Within a few years, he received commissions from virtually every major performing group there. He has remarked that this constant feeling of strong community interest in his work made him feel particularly at home in Minnesota, although he had at first resisted moving there. For several years, he hoped to find a position on his native East Coast. He collaborated with John Olon Scrymgeour on a number of works, including The Masque of Angels; Christopher Sly (1962), based on an episode from The Taming of the Shrew; and The Shoemaker's Holiday, (1967) a "ballad opera" based on a play by Thomas Dekker. After the success of Postcard from Morocco in 1971, which had a libretto by Jon Donahue, he received much larger commissions. The University of Minnesota and Minnesota Opera together commissioned The Voyage of Edgar Allan Poe in 1975 76, with a libretto by Charles Nolte. As a result of that work, which received wildly enthusiastic reviews, He revised Miss Havisham's Fire in 1995 and it has been successfully revived and performed since. In 1984, the Minnesota Opera commissioned Casanova's Homecoming, with text by the composer; it went on to a well received run at New York City Opera. At the insistence of Beverly Sills, then the company's musical director, the opera was the first in New York City to be performed in English with English supertitles. She wanted to ensure that the audience understood all the jokes.