Кіріспе

Ағылшын комедиялық актері (1920–1988)
Джимми Эдвардс немесе Джеймс Эдвардс атымен де танылған басқа адамдар

Джеймс Кит О'Нилл Эдвардс, DFC (23 наурыз 1920 – 7 шілде 1988) – ағылшын комедия жазушысы және радио мен теледидардағы актер, «Take It from Here» радио бағдарламасындағы Па Глум және «Whack O!» бағдарламасындағы директор «Профессор» Джеймс Эдвардс рөлдерімен танымал.

Ерте өмір

Эдвардс Суррейдегі Барнста дүниеге келді, Реджинальд Уолтер Кенрик Эдвардстың ұлы, ол математика профессоры болған, Лондон Король колледжінде сабақ берген, ал анасы Жаңа Зеландиядан келген Филис Кэтрин Коуэн еді. Ол тоғыз баланың сегізіншісі және бес ұлдың бесіншісі болды. 1935 жылы әкесі қайтыс болды, соның салдарынан отбасының қаржылық жағдайы нашарлап кетті. Джиммидің ағасы Алан мектепті тастап, атты полицияға қабылдануға мәжбүр болды, ал ағасы Хью он төрт жасында сауда флотына оқуға түсті. Кейін Хью темекі, виски және кейде адамдарды контрабандамен тасып, сол үшін танымал болды және 1959 жылы «Түн ортасындағы саудагер» атты естеліктерін жариялады. Эдвардс Санкт-Пол кафедралық мектебінде білім алды, онда ол бас оқушы болды және сол қызметте Джордж V-нің күміс мерейтойына қатысты. Оның «Поезд» атты өлеңі алғаш рет Эдвардстың өзі құрған мектеп журналы «The Mortarboard»-та жарық көрді. Бұл өлең Уолтер де ла Маре жинағына «Бұл жыл, келесі жыл» (1937) енді. Стипендия жеңіп алғаннан кейін Эдвардс Уимблдондағы Король колледж мектебінде оқыды. Содан кейін ол Кембридждегі Сент-Джон колледжінде хор ғалымы болды, онда тарихты оқып, колледж хорында ән айтты. Оның «Дакота» ұшағы 1944 жылы Арнемде атып түсірілді, нәтижесінде бетке жарақат алды, оған пластикалық операция жасалды. Ол бұл жарақатты үлкен мұрттық қылышпен жасырды, ол оның айқын белгісіне айналды. Жарақаттары мен оларды емдеу оны «Гвинея шошқасы клубының» мүшесі етті.

Радио және теледидар

Эдвардс соғыстан кейінгі жылдары Лондон театрының көрнекті тұлғасы болды, 1946 жылы Лондонның «Жел тегершігі» театрында және сол жылы BBC радиосында дебют жасады. Оның алғашқы эстрадалық көрсетілімі, онда ол алғаш рет профессор Джимми Эдвардс есімін қолданды, Рой Хадд оны «университет лекциясы, RAF сленгі, түрлі дауысты жел аспаптарын ойнау және көне үлгідегі шабуылдың қоспасы» деп сипаттады. Эдвардс 1952 жылдың 12 сәуірінен 1954 жылдың 6 ақпанына дейін Тони Хэнкок пен Вера Линнмен бірге «Лондон күлкісі» ревюінде Адельфи театрында (Лондон) өнер көрсетті. Ол бұрын Кембридж Footlights ревюінде қатысқан. «Бұл жерден ал» радио бағдарламасында Дик Бентлимен бірге ойнап, осы арқылы жазушысы Фрэнк Мьюрді Бентлидің сценарийшісі Денис Норденмен жұптастырды. Радиода ол «Ұлы Джим» және «Менің ең батыл арманым» бағдарламаларында да өнер көрсетті. Ол Мьюр мен Норден жазған «Whack O» телешоуында және «Команда осылай ойлай ма?» радио ойынында ойнады, соңғысын Эдвардс өзі жасаған. 1960 жылы Майкл Пертуи «Whack O» фильмінің «Көк тіктеп тұр» деген нұсқасын жазды, онда Мьюр мен Норден қосымша диалогтар қосты. Телевизияда ол «Джимнің жеті жағы», «Джимнің тағы алты жағы» және «Джимнің тағы бірнеше жағы»; «Әкеге орын жаса», «Сайкс», «Болжамды мыс», «Мен қарсымын», «Джон Джоррокс мырза», «Аукцион ойыны», «Жокерлердің әлемі», «Сары мырза», «Үйдегі дәрігер», «Шарлидің тәтесі», «Брендон Чейз» және «О, мырза Джеймс!» (оның өзі де жазған) бағдарламаларында пайда болды. 1958 жылы ол «Бұл сіздің өміріңіз» бағдарламасының кейіпкері болды, ол BBC-нің Пикадилли 1 студиясында Эмонн Эндрюс тарапынан күтпеген сыйлыққа ие болды. Эдвардс 1969 жылы «Фоссет сагасында» амбициялы викториялық детектив жазушысы Джеймс Фоссет рөлінде ойнады, Сэм Кидд оның жалдамалы қызметшісі Герберт Квинстің, ал Джун Уитфилд музыкалық зал әншісі Милли Госуиктің рөлін сомдады. Бұл бағдарлама LWT телеарнасында жұма күні сағат 20:30-да көрсетілді, ал оның авторы Дэвид Фриман болды.

Сахна және кино

1958 жылдың желтоқсанында Жимми Эдвардс Кеннет Уильямс, Томми Стил, Яна және Бетти Марсденмен бірге Лондон Колизеумында Роджерс пен Хаммерштейннің "Күлшегі" спектаклінде король рөлін ойнады; Бобби Хауэлл музыкалық жетекші болды. 1966 жылдың 2 сәуірінде ол Мельбурнның Тиволи театрының соңғы көрсетілімінде өнер танытты. Оның соңғы сөздері австралиялық музыкалық зал дәстүрін аяқтады. "Мен Тиволиді жапқан адам ретінде танылуымды қаламаймын. Британияда музыкалық зал өліп қалды. Енді осы да өліп бара жатыр, баруға еш жер жоқ. Мен немесе мінезді комедия актері болам, немесе кедейлікке ұшыраймын." Эдвардс Эрик Сайкспен жиі жұмыс істеді, Сайкс жазған қысқаметражды фильмдерде ойнады: "The Plank" (1967), онда Томми Купер де қатысты; 1979 жылы Артур Лоумен бірге "The Plank" фильмінің қайта түсірілімінде; және "Rhubarb" (1969), қайтадан Сайкспен бірге. Фильмдер үнсіз емес, бірақ диалог өте аз болды. Ол сондай-ақ "The Bed Sitting Room" (1969) фильмінде Найджл рөлінде ойнады, ол қол жүгін бөлімінде, қосымша багаж салынған жерде тұратын адам. Эдвардс пен Сайкс британдық театрлар бойынша "Big Bad Mouse" атты фарс қойылымын көрсетіп жүрді, ол сценарий бойынша болғанымен, оларға импровизация жасауға, көрермендерді қатыстыруға және "төртінші қабырғаны" бұзуға мүмкіндік берді. Шоу бастапқыда Манчестердегі Палас театрында алты апта бойы көрсетілді, осы кезеңде Эдвардс пен Сайкс сценарийді қатаң орындады, бірақ бұл қойылымдарға жалпыға бірдей нашар пікірлер берілді. Шоудың жабылуға жақын екенін сезген Эдвардс Сайксқа шоумен "көңіл көтеруді" жоспарлағанын айтты, және күтілгендей соңғы аптада екі жұлдыз да сценарийден айтарлықтай ауытқыды. Алайда, жаңа, импровизацияланған нұсқа көрермендердің арасында сәттілікке ие болды және Шафтсбери театрында ұзаққа созылған қойылымға әкелді. Кейінірек, үш жылдық тұрақтылық кезеңінде Сайкс Рой Каслмен ауыстырылды, бұл Шафтсбери театрында Лондонның Вест-Эндінде, сондай-ақ Таяу Шығыс және Австралиядағы гастрольдерде болды. Эдвардс пен Сайкс сонымен қатар елдің премьер-министрі Иан Смиттің өтініші бойынша Родезия әскерлері үшін осы шоуды көрсетті, бұл сол кезде даулы оқиға болды. Эдвардс сондай-ақ "Таулардың қыздары" спектаклінің қайта жандануында ойнады.

Жеке өмір

Эдвардс екі автобиография жариялады: 1953 жылы «Менен алыңыз» және 1984 жылы «Ең жақсы алтысы». Ол Оксфорд қаласының күміс оркестрінің вице-президенті және туба мен эвфонийде шебер орындаушы болды. Ол «Мұртты клубтың» (Handlebar Club) негізін қалаушысы және өмір бойы мүшесі болды, клубтың барлық мүшелерінде осындай мұрттар болған. Ол Хэм Поло клубында ойнады. Рой Пломли оны 1951 жылғы 1 тамызда «Desert Island Discs» бағдарламасы үшін сұхбатқа алды. Эдвардс өмір бойы консерватор болды және 1964 жылғы жалпы сайлауда Пэддингтон-Норттен үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Оның үміткерлігі кең медиа назарын аударды, оның көп бөлігі келекелеуге толы болды, бірақ жергілікті партия олар комедиант емес, «Джимми Эдвардс – адамды» таңдағанын мәлімдеді. Осы сәтсіз үміткерліктен кейін ол өзін «профессор Джеймс Эдвардс, MA, Кантаб, сәтсіз депутат» деп таныстыра бастады. Ол Льюс қаласының жанындағы Рингмерде түлкі аулауға құмар болды. 1950 жылдары ол Абердин университетінің ректоры болды, бұл университет танымал тұлғалар мен актерлерді құрметті ректор ретінде таңдаумен танымал. Ол Валери Сеймурмен 11 жыл бірге өмір сүрді. Алайда, 1979 жылы ол гомосексуал екені жарияланып, оған ұнамады. Некесі аяқталғаннан кейін баспасөз актриса, әнші және комедиан Джоан Тернермен қалыңдық болып баруы туралы хабарлады, бірақ бұл хабарлар өзара жарнамалық әрекет деп күдіктелді. 2015 жылғы «Алтын» деректі фильмінде «Фрэнки Ховерд: Жоғалған таспалар» Эдвардс туралы Барри Крайер соғыстан кейінгі кезеңде гомосексуализмін жасыруға мәжбүр болған бірнеше орындаушының бірі екенін айтты. Ол Шығыс Сассекс қаласындағы Флетчингте тұрды және 1988 жылы 68 жасында Лондонда пневмониядан қайтыс болды. Оның үй фильмдері Лондондағы Кино мұражайында сақтаулы.