Кіріспе
National Rail станциясы Лондон, Англия. Жеті Король теміржол станциясы Ұлы Шығыс магистраль желісінде орналасқан. Ол Лондонның шығысындағы Редбридж ауданындағы Жеті Король ауданына қызмет көрсетеді. Станция Лондон Ливерпуль көшесінен 8 миль (13 км) қашықтықта және арасында орналасқан. Оның үш әріпті станция коды SVK, ал ол Travelcard аймағының 4-аймағында орналасқан. Станция 1899 жылдың 1 наурызында Ұлы Шығыс темір жолы тарапынан ашылды. Қазіргі уақытта станцияны Elizabeth желісі басқарады, ол қызметтерді арасында жүзеге асырады.
Seven Kings railway station is on the Great Eastern Main Line, serving the district of Seven Kings in the London Borough of Redbridge, east London. It is 8 mile (13 km) down the line from London Liverpool Street and is situated between and Its three letter station code is SVK and it is in Travelcard Zone 4. The station was opened on 1 March 1899 by the Great Eastern Railway. It is currently managed by the Elizabeth line, which operates services between and .
Ұлы Шығыс темір жолы (1873-1922)
Жеті патша станциясы арқылы өтетін темір жол алғаш рет 1839 жылы Шығыс округтері темір жолы тарапынан салынды, бұл кейін Ұлы Шығыс магистраліне айналатын жолдың бірінші бөлігі болды. Бастапқыда пойыздар [бір станциядан] және [екінші станцияға] қатынайтын. 1860 жылдарға қарай, Шығыс Англиядағы темір жолдар қаржылық қиындыққа тап болды және көпшілігі Шығыс округтері темір жолына (ECR) жалға берілді. Олар формалды түрде бірігуге ниеттенсе де, 1862 жылға дейін, Ұлы Шығыс темір жолы (GER) құрылғанға дейін үкіметтен келісім ала алмады. Лондонның өсуімен бірге, құрылыс салушылар жаңа мүліктер салу үшін жерді сатып ала бастады. GER екі жолды магистральдің жаңа қалалық және алыс қашықтықтағы қозғалысқа төтеп беруге жеткіліксіз екенін, сонымен қатар шағын станцияларға сенімді қызмет көрсетуді қамтамасыз етуге қабілетсіз екенін түсінді. Осы мәселені шешу үшін маршрутты төрт есе кеңейту (екі қосымша жол салу) бағдарламасы жасалды, және бұл жұмыс кезең-кезеңмен жүзеге асырылды. Seven Kings станциясы 1899 жылдың 1 наурызында Ұлы Шығыс темір жолы тарапынан ашылды және төрт платформамен жабдықталды. Жергілікті қызметтер екі солтүстік платформада тоқтаса, қалған екеуі қажет болмаған жағдайда пайдаланылды. Бір қысқа мерзімге станция жаңа төрт жолды бөлімнің соңғы нүктесі болды, ал төрт жол 1901 жылы Ромфордтан оңтүстікке қарай созылды. Жеті патша станциясының батысындағы екі жүріс жолының арасында Жеті патша батыс сигналдық пункті орналасқан, ол кейін 1903 жылы Fairlop Loop желісін басқарды (төменде қараңыз). Станцияның шығыс жағында Seven Kings East деп аталатын тағы бір сигналдық пункті болды. 1903 жылы GER Hainault Loop-қа жаңа желі ашты және станцияның оңтүстігінде үш бағытты үшбұрышты торап құрылды. Үшбұрыштың оңтүстік бөлігі Ilford Carriage Sidings Junction-да бөлініп, тұрақты жолаушылар пойыздарымен пайдаланылды. Тораптың солтүстік бөлігі экскурсиялық қозғалысқа (Epping Forest-ке) және жүк пойыздарына қолданылды. Үшбұрыш сонымен қатар Ильфорд локомотив депосынан локомотивтерді бұру үшін пайдаланылды, ол Ilford Carriage Sidings Junction-нан оңтүстікке қарай орналасқан. Брэдшоудың 1922 жылғы шілде айына арналған кестесінің 298-кестесінде Seven Kings станциясынан Ливерпуль көшесінен немесе Фенчурч көшесінен тұрақты пойыз қатынасы бар екені көрсетілген. Бұл пойыздар Чадвелл-Хит, Ромфорд немесе Гидея-паркта аяқталады. 1923 жылы GER басқа темір жолдармен бірігіп, Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (LNER) құрылды.
By the 1860s, the railways in East Anglia were in financial trouble and most were leased to the Eastern Counties Railway (ECR). Although they wished to amalgamate formally, they could not obtain government agreement for this until 1862, when the Great Eastern Railway (GER) was formed. As London grew, developers starting acquiring land to build new properties. The GER realised that the two track main line was not enough to cope with the new suburban and longer distance traffic, and still provide a reliable service for the minor stations. The answer was a programme of quadrupling (providing two additional tracks) along the route and this work took place in phases. Seven Kings station was opened by the Great Eastern Railway on 1 March 1899 and was provided with four platforms with the local services calling at the two northernmost platforms and the other two being used when they were not available. For a short period, the station was the end of the new four track section with two tracks north to Romford. The four tracking was extended to a junction south of Romford in 1901. Seven Kings West signal box was located west of the station between the two sets of running lines and later, in 1903, controlled the line to the Fairlop Loop (see below). There was another signal box called Seven Kings East located on the up side east of the station. In 1903, the GER opened a new line to the Hainault Loop and a three way, triangular junction was opened south of the station. The southern part of the triangle diverged at Ilford Carriage Sidings Junction and was used by regular passenger services. The northern leg of the junction was used by excursion traffic (to Epping Forest) and goods trains. The triangle was also used to turn locomotives from Ilford engine shed, which was located just south of Ilford Carriage Sidings Junction. Table 298 of the Bradshaw's timetable guide of July 1922 shows Seven Kings to have a regular services of trains from Liverpool Street or Fenchurch Street. These trains terminated at Chadwell Heath, Romford or Gidea Park. In 1923, the GER amalgamated with other railways to form the London and North Eastern Railway (LNER).
Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (1923 - 1947)
Осы кезеңде жергілікті аялдама пойыздары көбінесе LNER N7 класының локомотивтерімен, коридорлық типтегі вагондармен тасымалданды. 1930 жылдары Ливерпуль көшесінен Шенфилдке дейінгі қала маңы желілерін 1500 В тұрақты тоқпен электрлендіру жоспарлары жасалды және оның іске асырылуы басталды. Бірақ, Екінші дүниежүзілік соғыс басталған соң жобаның көп бөлігі уақытша тоқтап, 1949 жылға дейін аяқталмады. Жеті патшаның шығыс сигналдық пункті 1943 жылдың 19 желтоқсанында жабылды. Seven Kings West-тегі сигналдық пункт, түсті шамдармен сигнализацияға және электрлендіру схемасы аясында 1949 жылдың 7 тамызында жабылды. Аймақтағы пойыздарға сигнал беруді "Илфорд вагондар шеберханасы" деп аталған жаңа пункт қабылдады. 1500 В тұрақты ток электрлендіру жүйесі 1960 жылдың 4-6 қараша аралығында 25/6,35 кВ айнымалы токқа ауыстырылды. Үшбұрышты тораптың солтүстік тармағы 1956 жылдың 17 наурызында жабылды, ал ол жер Ильфорд депосын одан әрі кеңейту үшін пайдаланылды. 1980 жылы алғашқы 315 класты ЭМУ пойыздары 306 класты пойыздарды алмастыру үшін енгізіліп, Мэрилендке жолаушылар тасымалын жүзеге асырды. 1980 жылдардың басында платформадағы бірнеше ғимараттар бұзылды. Темір жол 1982 жылы секторализацияланды; Жеті патша және оған тоқтайтын пойыздар Лондон және Оңтүстік-Шығыс секторының құрамына кірді. 1986 жылдың 10 маусымында бұл компания Network South East деп қайта аталды, ол жекешелендіруге дейін қызметтерді ұйымдастыруға жауапты болды.
Апаттар мен оқиғалар
1963 жылғы 23 қаңтарда Семи Кингс станциясының жанында екі пойыздың соқтығысуынан сегіз адам жарақаттанды. Харвич Паркестон Кейден Лондонға бағытталған экспресс поез қауіпті сигналды ескермей өтіп, Лондонның Саутхенд аялдамасына тоқтаған пойыздың артынан "жай ғана төмен жылдамдықпен" шағылысты. Кейіннен экспресс поездің тежегіш жүйесінде ақау бар екені анықталды. Көлік министрлігінің оқиға туралы баяндамасында экспресс поездің машинисі "қызыл сигналды өткендігі үшін" толық жауапкершіліктен босатыла алмайтыны" делінген. Желі оқиғадан кейін төрт сағаттан соң қалпына келтірілді.
Орналасқан жері
Жеті патша станциясы Ильфорд ЭМУ депосына ең жақын орналасқан. 86 және N86 Лондон автобус маршруттары осы станцияға қызмет көрсетеді.