Антарктидадағы Астрономиялық Телескоп және Қашық Байқау Орны
Antarctic Submillimeter Telescope and Remote Observatory
Антарктидадағы AST/RO телескопы – 1994-2005ж. аралығында астрономия мен аэрономияны зерттеген 1.7м диаметрлі құрал. Оның орнына 10м South Pole Telescope келді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Антарктика субмиллиметрлік телескопы және қашықтан бақылау станциясы, немесе AST/RO, – 0,2-ден 2 мм-ге дейінгі толқын ұзындықтарында астрономия және аэрономия саласындағы зерттеулер үшін 1,7 метр диаметрлі, осьтен тыс телескоп. Бұл құрал 1994-2005 жылдар аралығында Оңтүстік полюсте төрт гетеродинді қабылдағыш және үш акусто-оптикалық спектрометрмен жұмыс істеді. Оның орнына 10 метрлік Оңтүстік полюс телескопы қойылды. AST/RO Антарктикадағы астрофизикалық зерттеулер орталығының (CARA) – Ұлттық ғылым қорының (NSF) ғылым және технология орталығының бір бөлігі ретінде жұмыс істеді. Ол 1989 жылы NSF-тің Полярлық бағдарламалар кеңсесімен, А.А. Старк, Дж. Балли және Р.У. Уилсон (AT&T Bell Laboratories), Т.М. Бания және А.П. Лейн (Бостон университеті), сондай-ақ К.И. Ло (Иллинойс университеті) жасаған сәтті ұсыныстан кейін қаржыландырылды. AST/RO Антарктида үстіртінде жыл бойы жұмыс істеген алғашқы радиотелескоп болды. Осылайша, ол құралдарды сынау, орынды сипаттау және Оңтүстік полюстің субмиллиметрлік диапазондағы байқаулар үшін Жердегі ең қолайлы орын екенін көрсетуге мүмкіндік берген жаңа телескоптарды дамыту үшін қажетті хаттамаларды әзірлеуде маңызды рөл атқарды.
Antarctic Submillimeter Telescope and Remote Observatory, or AST/RO, was a 1.7 meter diameter off axis telescope for research in astronomy and aeronomy at wavelengths between 0.2 and 2 mm. The instrument operated between 1994 and 2005 at the South Pole with four heterodyne receivers and three acousto optical spectrometers. It was replaced by the 10 m South Pole Telescope. AST/RO operated as part of the Center for Astrophysical Research in Antarctica (CARA), an NSF Science and Technology Center. It was funded in 1989 by the NSF Office of Polar Programs after a successful proposal by A. A. Stark, J. Bally, and R. W. Wilson of AT&T Bell Laboratories, T. M. Bania and A. P. Lane of Boston University, and K. Y. Lo of the University of Illinois. AST/RO was the first radio telescope on the Antarctica plateau to operate throughout the year. As such, it has played a pioneering role in testing instrumentation, characterizing the site, and developing protocols that have paved the way for newer telescopes to exploit the South Pole: the best location on Earth for observations in the submillimeter band.
Телескоптар мен аспаптар
AST/RO телескопы ұзындығы 20 м, ені 4 м болатын бір қабатты тірек ғимараттың шатырында орналасқан. Қар жиналуын азайту үшін ғимарат темір бағаналарға орнатылып, мұз қабатынан 3 метр биіктікке көтерілді. AST/RO ғимараты Амундсен-Скотт Оңтүстік полюс станциясының «Қараңғы сектор» деп аталатын аймағында орналасқан. Бұл аймақ тұрғын үйлерден шамамен 1 км қашықтықта орналасқан, Оңтүстік полюстің өзінің стандарттарына сәйкес, жарық пен радио шуының аз болуын қамтамасыз етеді. AST/RO ғимараты алты бөлмеге бөлінген. AST/RO байқауларына қатысқан барлық қабылдағыштар Кюде бөлмесінде телескоптан ілініп тұрған оптикалық үстелге орнатылған. Жалпы, барлық жабдық тірек ғимараттың ішінде орналасқандықтан, қатал климаттан қорғалған. AST/RO ғимараты станциядағы электр стансасынан келетін орташа есеппен 24 кВт қуатты тұтынды. Телескоптың альт-азимутты орнатуы және 1,7 м негізгі рефлекторы болды. Ол ығысқан оптикалық конструкцияға ие, бұл таза радио сәулесін қамтамасыз етеді және үлкен қабылдағыштарды сыртқы ортадан қорғалған жылы Кюде бөлмесіне орнатуға мүмкіндік береді. 492 ГГц жиілігінде сәулесінің өлшемі 96 доғалық секундқа тең, бұл ірі масштабты карталау бағдарламалары үшін жеткілікті, сонымен қатар жақын орналасқан галактикаларды бақылауға да қабілетті. Сәуле Грегориандық екінші айнадан төртінші жазық айнаға шағылысып, азимут осі бойында телескоптың астындағы (AST/RO ғимаратында) Кюде фокусына бағытталды. AST/RO төртінші айнаны алып тастау арқылы қол жетімді Насмит фокусына да ие болды. Өмірі бойы AST/RO бес гетеродинді қабылдағышпен байқау жүргізді. Бұл қабылдағыштар 230 ГГц, 450, 495 ГГц (екі), 800, 820 ГГц және төрт 800-820 ГГц қабылдағыштарынан тұратын массивпен жұмыс істеді. AST/RO акусто-оптикалық спектрометрлерді пайдаланып, жеті аралық жиілік жолағын өңдеуге қабілетті болды. Оларға 1 ГГц ені бар екі төмен ажыратымдылықтағы спектрометр, 1 ГГц ені бар төрт төмен ажыратымдылықтағы спектрометр арналарының массиві және 60 МГц ені бар жоғары ажыратымдылықтағы спектрометр кірді.
The AST/RO telescope was located on the roof of a single story support building 20m long and 4m wide. To reduce the buildup of snow drifts, the building was mounted on steel columns raising it to an elevation of 3m above the icecap. The AST/RO building was located in the so called Dark Sector of the Amundsen Scott South Pole Station. This is an area located about 1km from the living facilities to ensure it has low light and radio noise pollution, even by South Pole standards. The AST/RO building was divided into six rooms. All receivers the participated in AST/RO observations, were mounted on an optical table suspended from the telescope in a Coudé room. In general, virtually all equipment was located inside the support building and thus was protected from the harsh climate. The AST/RO building consumed an average of 24kW of power that was supplied by the powerplant at the station. The telescope had an alt azimuth mounting and a 1.7m primary reflector. It had an offset optical design providing a clean radio beam and allowing the mounting of large receivers in a warm Coudé room protected from the harsh external environment. At 492 GHz, it had a beamsize of 96 arc seconds, big enough for large scale mapping programs but still able to observe nearby galaxies. The beam reflected off a Gregorian secondary to a flat tertiary mirror with a fourth flat mirror directing it to a Coudé focus below the telescope (in the AST/RO building) along the azimuth axis. AST/RO also had a Nasymth focus accessed by the removal of the fourth mirror. Over its lifetime, AST/RO observed with five heterodyne receivers. These receivers operated at 230 GHz, 450 495 GHz (two), 800 820 GHz, and an array of four 800 820 GHz. AST/RO was able to process seven intermediate frequency bandpasses using acousto optical spectrometers. These included two low resolution spectrometers with a 1 GHz bandwidth, an array of four low resolution spectrometer channels with a 1 GHz bandwidth, and a high resolution spectrometer with a 60 MHz bandwidth.