Кіріспе

1920 жылғы поляк-совет соғысы кезінде болған шайқас, Львов қаласы үшін болған шайқастардың бірі. 1920 жылғы поляк-совет соғысы барысында Львов қаласына (қазіргі Львов, Украина) Александр Ильич Егоровтың әскерлері шабуыл жасады. 1920 жылдың маусым айының ортасынан бастап Семен Будённыйдың 1-ші атқыштар армиясы солтүстік және шығыс жақтан қалаға жетіп алуға тырысты. Осы уақытта Львов өз қорғанысын дайындап жатты. Қала тұрғындары үш жаяу әскер және екі атты әскер полкін құрып, толық жабдықтап, сондай-ақ қорғаныс шебін салды. Қала үш поляк дивизиясымен және бір украин жаяу әскер дивизиясының көмегімен қорғалды. Соңғы есепте, шамамен бір айға созылған қызу шайқастардан кейін, 16 тамызда Қызыл Армия Оңтүстік Буг өзенін кешіп, Қызыл казактардың қосымша 8 дивизиясымен күшейтіліп, қалаға шабуыл жасады. Екі тарап та ауыр қаза тапты, бірақ үш күннен кейін шабуыл тоқтатылып, Қызыл Армия шегінді. Варшава шайқасында Қызыл Армияның басты күштерінің жеңіліске ұшырауы және Комаров пен Задуаржеде поляктардың жеңісі орыс әскерлерін Львовтан кері шегінуге мәжбүр етті. Жергілікті еріктілерден құралған үлкен бөлімдермен көрсеткен қаһармандық қорғанысы үшін қала 1920 жылдың 11 қарашасында Virtuti Militari медалімен марапатталды.

Басшылар мен әскерлер

Польшалық қолбасшылар арасында Чеслав Мачинский, Домазевич (240), Загорский (240), Татар Трезниевский (240), Абрахам (ат әскері), Криницкий, Сниадовский (артиллерия), Вит Сулимирский болды. Рөммель (1-ші атты әскер дивизиясы). Бөлімдер: 240 ерікті. Саны: шамамен 12 000 ерікті. 1-ші атты әскер дивизиясы. Кеңес қолбасшыларының қатарында Семен Будённый, Якира (ат әскері), Григорий Котовский (ат әскері) болды. Будённыйдың Львовты басып алу туралы талабы (наразылыққа жақын) Варшава маңындағы Кеңес күштерін әлсіретіп, олардың соңында жеңіліске ұшырауына себеп болды.

Шайқас

Тамыз айының ортасында, Радзимин шайқасы маңында, Қызыл Армия Буг өзенінің жоғарғы ағысындағы поляктардың қорғаныс шебін бұзып өткен еді. Ол аймақтағы поляк бөлімшелері бірқатар кешіктіру маневрлерін (мысалы, Задворже шайқасы сияқты) жүргізіп, Львовқа қарай шегінді. Польшаның 1-ші кавалерия дивизиясы Артасово және Жолтанце тұсында Будённый басқаратын кеңес әскерлерімен шайқасты. 12 тамызда Будённый "Конармияға" "Буг өзенінің оң жағалауындағы жауды ең қысқа мерзімде жоюға және өзенді күшпен кешіп, шегініп бара жатқан үшінші және алтыншы поляк армияларының ізінен еріп, Львов қаласын басып алуға" бұйрық алды. Будённый 13 тамызда үш бағыттан шабуылға көшіп, 14 тамызда Лопатинге жетті. 15 тамызда оның 6-шы кавалерия дивизиясы өзенді жүзіп кешіп, поляктардың қарсы шабуылына қарамастан, жиырма ұшақтың қатысуымен Львовқа тоғыз шақырымдай жақындады. Бірақ 16 тамызда Тухачевский Будённыйға Устилуг-Влодзимиерге жорық жасауға бұйрық берді. Будённый ілгерілеуін жалғастырды, нәтижесінде Львов үш жағынан қоршауға алынды. Дегенмен, 19 тамыздың кешінде Будённый поляктардың қарсы шабуылы туралы хабар алып, 20 тамызда Львовты қоршаудан бас тартты.

Қарым-қатынас соғыстары

Львов маңындағы бірнеше шайқастар соғыстың жалпы барысына шешуші әсер етті. Олардың ішінде: 17 тамыздағы Задуворже шайқасы поляк әскерлерінің дерлік толықтай талқандалуымен аяқталды, бірақ сонымен бірге совет әскерлерінің шабуылын тоқтатты. Бұл Симеон Буденный әскерлеріне дайын емес Львовқа қарай жылжуға немесе Варшава шайқасындағы совет әскерлеріне көмектесуге мүмкіндік бермеді. 31 тамыз 1920 жылғы Комаров шайқасы – 1813 жылдан бергі әлемдегі ең ірі атты шайқас және атты әскердің атты жаяу әскер ретінде емес, нағыз атты әскер ретінде қолданылған соңғы ірі шайқасы. Комаров шайқасы ресейлік 1-ші атты армия үшін толыққанды апатқа айналды, ол ауыр шығынға ұшырады және толық қоршаудан мүжілді. Осы шайқастан кейін 1-ші атты армияның рухы құлдырады және совет әскерлерінің ең қауіптілерінің бірі саналатын бұл армия енді тиімді күш ретінде қарастырылмады.