Кіріспе

Доминион Атлантик темір жолы – Канаданың Новая Шотландиясының батыс бөлігінде, негізінен Анаполис аңғары деп аталатын ауыл шаруашылығы аймағы арқылы жұмыс істеген тарихи темір жол болды. Доминион Атлантик темір жолы аймақтық темір жол үшін ерекше түрлендірілген, өзінің жеке қонақүйлер желісін, бу кемелерін және Flying Bluenose сияқты атақты сәнді пойыздарын басқарды. Жаңа Шотландияның туризм және ауыл шаруашылығы салаларын дамытуда маңызды рөл атқарғаны айтылады. DAR компаниясының бас кеңсесі бастапқыда 1912 жылға дейін Ұлыбританияның Лондонында, содан кейін Монреальде, Квебекте орналасқан, бірақ операциялық бас кеңсесі әрқашан Новая Шотландияның Кентвилл қаласында болды, онда темір жол бу дәуірінің соңына дейін ерекше өзіндігі мен жоғары тәуелсіздігін сақтап келді. Генри Уодсворт Лонгфеллоудың 1847 жылы жарық көрген «Евангелиния, Акадеяның әңгімесі» поэмасынан алынған Евангелинияның бейнесі «Евангелинияның жері – жолы» деген мәтінмен бірге DAR логотипіне енгізілген. Компания әлі де заңды түрде тіркелген және жылдық есептерін Жаңа Шотландияның бірлескен акциялар тізіліміне ұсынады; қазіргі бас кеңсесі Калгариде, Альберта штатында орналасқан. Жолдың бір бөлігі 2011 жылға дейін Виндзор және Хантспорт темір жолымен пайдаланылды.

Бірігу арқылы құрылу

DAR 1894 жылғы 1 қазанда екі жүйенің бірігуі арқылы құрылды: Виндзор және Аннаполис темір жолы (W&A) және Батыс округтері темір жолы (WCR). Ірі әрі табысты W&A бәсекелес WCR-ді 265 000 долларға сатып алды. Бірігуге 1893 жылы провинциялық заң шығарушы орган рұқсат берді. W&A өзінің атауымен байланысты Виндзор және Аннаполис Рояль порт қалалары арасындағы учаскеге ие болды, сондай-ақ Виндзор және Виндзор арасындағы Интерколониалдық темір жолының бұрынғы Нова-Скотия темір жолының «Виндзор тармағы» арқылы өту құқығын келісті, және Виндзордан Галифаксқа дейінгі IRC магистральдық желісінде де жұмыс істеді. Ал WCR Ярмут пен Дигби арасында қызмет етті. Осылайша, жаңа DAR-да Анаполис Рояль мен Дигби арасында үзіліс болды, ал әйтпесе Ярмуттан Галифаксқа дейін үздіксіз жалғасатын еді. Бұл үзіліс 1890 жылдардың басында мемлекеттік көмекпен жабылды. DAR техникалық тұрғыдан Виндзордағы Интерколониалдық темір жолымен байланысқан болса да, ICR бұл бағытта сирек жұмыс істеді және Виндзордағы магистральдық желіден тыс DAR-ге қалдырды. DAR жүйесі сонымен қатар Виндзордағы Мидленд темір жолымен, Нью-Скотия орталық темір жолымен (NSCR) және Миддлтон мен Виктория Бич темір жолымен (M&VBR) Миддлтонда, ал Халифакс және Оңтүстік-Батыс темір жолымен (H&SW) Ярмутта байланысты. NSCR және M&VBR екеуі де H&SW сатып алды. DAR-дің Кентвиллден солтүстікке қарай Кингспортқа дейінгі тармағы да болды, бұл 1889 жылы аяқталған бұрынғы Корнуоллис аңғары темір жолы. Бұл тармақтың батысқа қарай кеңейтілуі 1905 жылы ресми түрде Солтүстік Тау темір жолы деп тіркелген желіде, Кингспорт желісінің Центревиллдегі қиылысынан батысқа қарай Уэстонға дейін басталды. Ол 1914 жылы аяқталды. Сондай-ақ 1905 жылы DAR Мидленд темір жолын сатып алды, бұл Виндзор мен Интерколониалдық темір жолы арасында тікелей байланыс жасады, ол Шығысқа қарай Пиктуға және Кейп-Бретон аралына, ал Батысқа қарай Нью-Брансуикке бағытталды.

Жолаушылар қызметі

DAR өзінің бу кемелерімен байланысын пайдаланып, әдетте аймақтық теміржолдарда кездеспейтін жоғары деңгейдегі жолаушылар қызметін дамытты. DAR тек аралас және экспресс пойыздардың қарбалас кестесін ғана іске қоспай, сонымен қатар, бұрынғы W&A компаниясы басталған қызметтерге сүйене отырып, жаз айларында Бостон және Нью-Йорк бу кемелерімен байланысатын «Flying Bluenose» және «New Yorker» сияқты бірнеше танымал пойыздарды ұсынды. Осы қызмет үшін теміржол Канададағы алғашқы Pullman вагондарын сатып алды. Yarmouth бу кеме компанияларының жарнамалық тақырыптарының ықпалымен DAR «Евангелина жолының жері» имиджін қалыптастырды, Генри Уодсворт Лонгфеллоудың акадиялықтар туралы поэмасына деген қызығушылықты пайдаланды. Бұл жарнамаға постерлер, пошта карточкалары, кітаптар, арнайы локомотивтер және DAR-дың барлық басылымдарында, сондай-ақ көптеген локомотивтерде бейнеленген Евангелинаның айқын символы кірді. 1917 жылы DAR Grand Pré жерін сатып алып, акадиялықтардың естелігіне арналған үлкен бақша мен шіркеудің көшірмесін салды. Бұл орын танымал туристік орталыққа ғана емес, сонымен қатар акадиялықтарға арналған қасиетті орынға айналды. Бұл нарықтың табысты дамуы DAR жолаушылар трафигінің күрт өсуіне әкелді, ол алғашқы бес жылда жылына 200 000-нан астам жолаушыға жетті және тарихшылар бұл оқиғаны Атлантикалық Канадада жаппай туризмнің басталуы деп есептейді. Әйелдердің жауапты лауазымдарда сирек жұмыс істеген дәуірде, DAR 1904 жылдан бастап Mount Uniacke стансасы, Avonport стансасы, Grand Pré стансасы және Cambridge стансасы сияқты желідегі бірнеше стансаларды басқарған Канададағы алғашқы әйел станса басшыларына ие болды.

Теңіз операциялары

DAR Галифакс пен Фанди шығанағы және Мэн шығанағындағы Виндзор, Дигби және Ярмут порттары арасында стратегиялық байланыс сақталды. DAR жолаушылар мен жүк тасымалы бизнесінің маңызды бөлігі осы сулардағы әртүрлі паромдармен байланыс арқылы жүзеге асырылды, әсіресе Дигби мен Ярмуттан. Кішігірім қызмет Кингспорт және Вольфвиллдің кіші порттарынан Минас бассейніне де жүргізілді. 1901 жылы DAR Фанди шығанағы мен Минас бассейнінде тоғыз бу кемесіне иелік етіп, Дигби – Сент-Джон (Нью-Брансуик), CPR және IRC байланыстарымен, сондай-ақ Кингспорт – Паррсборо – Вольфвилл бағыттарында қызмет көрсетті. Паррсборо станциясы Камберленд темір жолының Спрингхиллге баратын желісімен байланысты болды; MV Kipawo осы қызметтегі 13-ші және соңғы кеме болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кеме Канада Корольдік теңіз күштеріне берілгеннен кейін қызмет тоқтатылды. 1904 жылы үш бос бу кемесі пайдаланылып, қызмет Ярмут – Бостон және Ярмут – Нью-Йорк бағыттарын қамтитын Мэн шығанағына дейін кеңейтілді. Бұл қызметтер DAR-ді Нова-Шотландияның жаңадан қалыптасқан туристік индустриясының алдыңғы қатарына шығарды, содан кейін темір жол Дигбиде Дигби Пайнс курорты және Кентвиллде Корнуоллис қонақ үйін салды. 1911 жылы Canadian Pacific Railway DAR-ді сатып алғаннан кейін, Ярмут паромдары сияқты кейбір кеме байланыстарын сатты, бірақ Дигби – Сент-Джон бағытын, мысалы, SS Princess Helene сияқты үлкен жаңа бу кемелерімен кеңейтті.

Алма өнеркәсібі

DAR Анаполис аңғарындағы алма өнеркәсібімен тығыз байланысты болды. 1860 жылдары темір жолдың келуі алманы жергілікті тұтынуға арналған шағын өнімнен ірі экспорттық өнеркәсіпке айналдырды, нәтижесінде Ұлыбританияға жыл сайын миллиондаған баррель алма экспортталды, ол елдің негізгі жеткізушісіне айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қысқа мерзімді құлдыраудан кейін, алма тасымалы 1930 жылдары ең жоғары деңгейге жетті. DAR магистральдық және оның тармақтық желілері бойында 150-ден астам алма қоймасы салынды. Көптеген ондаған жылдар бойы қыркүйектен сәуірге дейінгі кезеңде DAR арқылы алма тасымалы қарқынды жүрді, алмалар қоймалардан Галифакс портындағы теңіз кемелеріне жеткізілді, көбінесе екі локомотивті пойыздар қажет болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде экспорт күрт азайды және Нова-Шотия Еуропадағы нарықтық үлесін толығымен қайта қалпына келтіре алмады. Соғыстан кейін Нова-Шотияның алма өнеркәсібі тұрақталды, бірақ бұрынғы көлемнен кішірек болды. Scotian Gold кооперативінің ірі алма өңдеу зауыты DAR магистралінің жанында, Нова-Шотияның Колдбрук қаласында салынды және 1970 жылға дейін темір жол арқылы алма мен жеміс өнімдерін тасымалдау үшін пайдаланылды.

Канадалық Тынық мұхит темір жолының меншік құқығы

1911 жылғы 13 қарашада DAR және оның барлық еншілес компаниялары Канадалық Тынық мұхиты темір жолына жалға берілді. Бұл қадам КПР-ге Галифакс портына қол жеткізуге мүмкіндік берді. Жаңа иелері DAR-ге көптеген ондаған жылдар бойы операциялық тәуелсіздігін және корпоративтік бейнесін сақтап қалуға рұхсат берді, осылайша оны «провинциядағы ең танымал темір жол» етті. 1915 жылы CPR-дің перспективті бастығы Джордж Грэм DAR-ді жаңарту және кеңейту үшін Бас менеджер болып тағайындалды. Локомотивтер мен сервистік құрылыстарға жаңа инвестициялар жасалды. Грэм Гранд-Пре паркін, сондай-ақ Дигби Пайнс курорты, Кентвиллдегі «Корнуоллис Инн» және Галифакстағы Лорд Нельсон қонақүйі бар DAR теміржол қонақүйлерінің желісін салдырды. Өзіне тиесілі кемелер, қонақүйлер және тармақ желілерімен DAR кейбіреулер тарапынан «минимиатюрадағы Канадалық Тынық мұхиты» деп есептелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде DAR маңызды рөл атқарды. Ол Кентвилл маңындағы (Альдершот әскери лагері) Канада армиясының ірі оқу базасынан көптеген әскерлерді тасымалдады. 1917 жылы Галифакс жарылысынан кейін көмекке асыққан алғашқы пойыздың бірі – DAR көмек пойзы болды. DAR-дің маңыздылығы Екінші дүниежүзілік соғыста артты, өйткені ол Аннаполис бассейніндегі HMCS Cornwallis, Гринвудтағы RCAF станциясы Гринвуд және Стэнлидегі RCAF станциясы Стэнли, сондай-ақ Альдершот әскери лагеріне қызмет көрсететін жалғыз темір жол болды. HMCS Cornwallis, Digby және Yarmouth сонымен қатар RCN-нің маңызды порттары болып табылды.

Соғыстан кейінгі қиындықтар

Соғыстан кейінгі жылдары DAR бу локомотивтерін дизельдік үлгілерге алмастыруға көшті. Дегенмен, темір жол Солтүстік Америкадағы әріптестерімен салыстырғанда бұл істе кешікті (мүмкін, Нова-Шотландиядағы мол көмірдің болуына байланысты). Темір жол бірнеше ай бойы екі дизель-электрлік ALCO S 3 маневрлік локомотивтерін сынақтан өткізді, олар 1956 жылдың 1 шілдесінде пайдалануға берілді. Бу локомотивтері 1959 жылдың сәуірінде он EMD SW1200RS жол маневрлік локомотивтері келгенге дейін толығымен ауыстырылмады. SW1200RS локомотивтері S 3 локомотивтерін ығыстырды, ал бір ғана бу локомотиві қысқа мерзімге сақталды, ол 1961 жылға дейін Кентвилл мен жергілікті елді мекендер арасында жүйтіп тұрды. Темір жол сондай-ақ CPR-дің 1956 жылдың тамызында екі Budd Company Rail Diesel Cars (RDC) енгізгенін көрді, бұл оның жолаушылар тасымалының операциялық шығындарын азайтуға бағытталған, бұрын бу локомотивтерімен тасымалданған дәстүрлі пойызбен салыстырылатын шара еді. Жаңа дизельдік жолаушылар қызметі "The Evangeline" деп аталды, бірақ ол Аннаполис аңғарында "The Dayliner" деп кеңінен танылды. S 3 дизельдік локомотивтері мен алғашқы екі RDC локомотивтері "Dominion Atlantic" деп белгіленді, бұл оларды Канадалық Тынық мұхитының еншілес желісі үшін дизельдік кезеңдегі жалғыз белгіленген құрал ретінде ерекшелендірді. Алайда, кейінірек локомотивтер мен келесі RDC локомотивтері "Canadian Pacific" деп белгіленді. "Dominion Atlantic" деген жол атауы темір жолдың қызмет ету кезеңінде біртіндеп жоғалып кетті, бірақ ол жол техникасын, кейбір жолаушылар кестелерін, билеттерін, кеңсе заттарын және бірнеше станцияларды әлі де көрсететін болды. Жолаушылар тасымалының азаюы және Аннаполис аңғарындағы алма өнеркәсібінің құлдырауы қызмет көлемін қысқартуға әкелді. DAR-дің Минас бассейні мен Мэн шығанағындағы пароходтық қызметтері тоқтатылды, бірақ компания Дигби мен Сент-Джон арасындағы жолаушылар/автокөлік паромдық қатынасын сақтап қалды. Жолаушылар тасымалының төмендеуіне байланысты DAR 1957 жылы өз қонақүйлер желісін және Гранд-Пре паркін сатты. 1971 жылы Дигби шығанағында федералдық көмекпен жаңа, үлкен паром терминалы салынды, бірақ оның Дигбидегі DAR темір жолы мен стансасынан алыс орналасуы паромдық темір жол байланысын аяқтады. 1970 жылдары DAR Кентвилльдің батысындағы операцияларын тармақ желісі деңгейіне дейін төмендетті. Кентвилльден солтүстікке қарай Кингспорт пен Уэстонға дейінгі Корнуоллис аңғары темір жолының тармақтары 1961 жылдың 31 қаңтарында жолаушылар трафигінің болмауы және соғыстан кейінгі алма өнеркәсібінің құлдырауына байланысты тоқтатылды және Steam Mill Village-ге дейінгі үш шақырымдық желіге дейін қысқартылды. CPR 1970 жылдан кейін Галифакс-Ярмут және Виндзор-Труро арасындағы жолаушылар қызметін ең төменгі деңгейге дейін төмендетті, бұл Галифакс пен Кентвилль арасындағы жаңа, мемлекеттік қаржымен салынған, жыл бойы қолданылатын 101 тас жолының салынуына байланысты болды. 1969 жылы провинциялық және федералды үкіметтермен келісімге келіп, CPR Сент-Джон мен Дигби арасындағы қызмет үшін жаңа жолаушылар/автокөлік паромдарын салды, ал үкіметтер жаңа паром терминалдарын және қосылатын тас жолдарды салды. Екі жаңа паром терминалы да темір жол желілерінен алыс салынғандықтан, екеуі де паромға жолаушылар пойызынан тікелей көшуге мүмкіндік бермеді, бұл "Dayliner" немесе RDC қызметінің жолаушылар санының одан әрі төмендеуіне әкелді. DAR үшін жалғыз жарқын нүкте гипс тасымалы болды, бұл Виндзордың шығысында қазылған және Хантспорттағы порттың кеңейтілген нысандарына тасымалданған минерал еді; ол Солтүстік Америкадағы тұрғын үй құрылысының өркендеу кезеңінде соғыстан кейінгі жылдары үлкен сұранысқа ие болды. Хантспорттың кеңейтуінен бұрын гипс батысқа қарай Анаполис бассейніне дейін Deep Brook-қа да тасымалданды, алайда соғыстан кейінгі жылдары кеме тасымалы Хантспортта шоғырландырылды. 1978 жылы Halifax Yarmouth жолаушылар қызметтеріне қаржылық жауапкершілік DAR/CPR-ден федералдық меншіктегі Crown корпорациясы Via Rail-ге берілді. Мидлендтегі Виндзор-Труро аралас пойыз жолаушылар қызметі, ол CPR-дегі соңғы аралас пойыз және Солтүстік Америкадағы соңғы аралас пойыздардың бірі ретінде сақталған, 1979 жылы маңызды емес деп танылғаннан кейін, Труро тармақ желісін жеңіл жүк тасымалы деңгейіне дейін төмендетті. DAR-де жолаушылар қызметі өсе бастады, әсіресе 1983 жылы кесте өзгергеннен кейін, бұл желідегі барлық нүктелерден Халифаксқа күн сайын оралуды қамтамасыз етті, сондай-ақ Халифакста басқа Via пойыздарымен байланысты жақсартты. Via сонымен қатар жаңартылған Budd RDC локомотивтерін енгізді және "Evangeline" атауын қайта жаңғыртуды қамтитын шағын жарнамалық науқанды бастады, бұл DAR саяхаттарының ұзақ уақыт бойы назар аударатын Акадия тарихынан алынған. 1984 жылы Via Halifax Yarmouth қызметіндегі трафик төрт есеге өсіп, әр сапарға орташа есеппен 100-ден астам жолаушыға жетті, бұл бұрынғы онжылдықтардағы төмендеуді басып өтті. "Evangeline" 1990 жылдың 15 қаңтарына дейін жұмыс істеді, бұл премьер-министр Брайан Малруни үкіметінің 1989 жылғы федералдық бюджетінде Via филиалдық желілеріне қаржыландыруды күрт қысқартуға байланысты болды. CP үш ай ішінде VIA кесімінен кейін Кентвилль-Ярмут учаскесін тоқтату туралы іс қозғады.

Жаңа Шотландияның оңтүстік-батысындағы темір жолдың құлдырауы

1981 жылы Халифакс және Оңтүстік-Батыс темір жолының мұрагері – Канаданың Ұлттық темір жолы, Ярмут және Миддлтон қалаларындағы DAR желісімен байланысты жолдарын тоқтатты. 1986 жылдың 22 мамырында DAR Виндзордың шығысында орналасқан Труро мен Мантуя арасындағы учаскесін тоқтатты, онда гипс кенішіне қызмет көрсету жалғастырылды. 1988 жылы CPR Монреальден шығысқа қарай табыссыз барлық қызметтерін «Канаданың Атлантикалық темір жолы» деген жаңа ішкі маркетингтік бөлімге біріктіретінін хабарлады (DAR оның құрамына кірді, сондай-ақ Нью-Брансуик, Мэн және Квебектің Шығыс облыстарындағы CPR мүліктері де кірді). Кентвиллден батысқа қарай жүк және жолаушылар тасымалының қайта жандану мүмкіндігі 1980-ші жылдардың ортасы мен соңында Кентвилл мен Ярмут арасындағы 101 тас жолының барлық жағдайға төтеп бере алатын соңғы бөліктерінің салынуымен шешілді; сонымен қатар, бұл теміржол учаскесіндегі бірнеше ірі болатты көпірлер күтім мерзімінің соңына жақындап, ауқымды шығындарды талап етті. 1989 жылға қарай DAR-дің осы бөлігін пайдаланатын жалғыз пойыз – Via RDC болды, ол жолдың кеңейтілуіне, бәсекелес автобус қызметтеріне және Via байланыс пойыздары кестесіндегі өзгерістерге байланысты жолаушылар санының азаюын бастан кешірді. 1990 жылдың 15 қаңтарында премьер-министр Брайан Малруни үкіметі Via Rail-ді қысқартты, соның салдарынан Галифакс пен Ярмут арасындағы RDC қызметі жойылды. 1990 жылдың 27 наурызында CPR Кентвиллден Ярмутқа дейінгі DAR желісін тоқтатты және күшін гипс таситын, Нью-Минастағы өнеркәсіптік орталықтарға қызмет ететін және Кентвилл мен Steam Mill Village арасындағы Kingsport желісінің қалдық бөлігіне шоғырландырды. 1993 жылдың 16 қыркүйегінде DAR Кентвиллде соңғы жүк пойызын іске қосты және қазан айына қарай батысқа қарайғы желісін Нью-Минасқа дейін қысқартты. Сол айда локомотив жөндеу шеберханасы Кентвиллден Уиндзорға көшірілді.

DAR-ды сату

1993 жылы CPR өзінің бүкіл Канадалық Атлантикалық темір жолының еншілес компаниясын, соның ішінде DAR-ды сататынын хабарлады. CAR-дың Нью-Брансуик-Квебек бөлігі 1994 жылдың желтоқсанының соңында қысқа мерзімге тоқтатылса да, DAR Бангор және Арусток темір жолының иесі Iron Road Railways компаниясына сатылды. DAR 1994 жылдың 26 тамызында, яғни 100 жыл толуына 36 күн жетпей тұрып, соңғы төрт пойызбен жұмыс істеді. Оның ізбасары Виндзор және Хантспорт темір жолы 1994 жылдың 27 тамызында жұмысын бастады, Виндзор мен Нью-Минас арасындағы DAR-дың қалдықтарында қызмет көрсетуді жалғастырды, соның ішінде Виндзордың шығысында бірнеше шақырым жердегі ірі ашық гипс кендеріне қызмет көрсеткен Труро тармағы және Halifax пен Montreal қалалары арасындағы CN басты жолымен байланысқан Виндзор торабына дейін "Виндзор тармағы" бойынша жұмыс істеді. АҚШ-қа гипс экспортының төмендеуінен кейін Виндзор және Хантспорт 2011 жылы жұмысын тоқтатты. W&H 2013 жылы аяқталатын CN-ден Виндзор тармағының бастапқы ұзақ мерзімді жалға алу шартын өз мойнына алды.

Мұра және мәдениет

Бірқатар DAR станциялары, мысалы, Вольфвиллдегі қалалық кітапхана, Бриджтаундағы мейрамхана және Миддлтондағы мұражай адаптивті қайта пайдалану үшін қалпына келтірілді. Хантспорт және Вольфвилл екі стансасы 1992 жылдан бері Мұралық теміржол станцияларын қорғау туралы заңға сәйкес федералды қорғалатын ғимараттар болып табылады. Тек бір DAR булы локомотиві – No. 999 Fronsac сақталды, ол Квебек, Делсон қаласындағы Канада теміржол мұражайында орналасқан. DAR Nova Scotia бизнес-вагоны Торонто теміржол мұражайында (Торонто, Онтарио), ал жолаушылар вагоны No. 1303 Micmac – Онтарио, Оттава қаласындағы Канада ғылым және технология мұражайында сақталады. 1978 жылға дейін Виндзор-Труро аралас пойыз қызметінде пайдаланылған қар тазартатын және комбайн вагоны Мускудобойт теміржол мұражайында (Мускудобойт-Харбор, Новая Шотландия) сақталған, бірақ комбайн 2021 жылы бұзылды. DAR-дың алғашқы RDC Dayliner-інің бірі, DAR 9058 (кейін VIA 6133) теміржол авторы және модельдер компаниясының иесі Джейсон Шронмен сақталды. 2013 жылы Вольфвиллдегі жағалау саябағында теміржолдың көп бөлігін салған инженер Вернон Смитге ескерткіш орнатылды. Доминион Атлантик теміржолына қатысты көптеген артефакттар Кингс округі мұражайында, ал Джордж Уорденнің DAR коллекциясы Мускудобойт-Харбор теміржол мұражайында сақталады. DAR фотосуреттерінің үлкен коллекциясы Миддлтон теміржол мұражайында (Миддлтон, Новая Шотландия) сақталған. Бервик, Новая Шотландиядағы Apple Capital мұражайы теміржолдың алма өнеркәсібіндегі рөлін үлкен жұмыс істейтін теміржол үлгісі диорамасы арқылы көрсетеді. Қызығы, бір кезде DAR бас штабы болған Кентвилл қаласы теміржол мұрасына қызығушылық танытпады және жабдықтар мен ғимараттарды сақтау туралы барлық ұсыныстарды қабылдамады. DAR бас кеңсесі орналасқан үлкен екі қабатты станциясы Новая Шотландиядағы ең көне станция және Канададағы ең көне ағаштан салынған теміржол станцияларының бірі болатын, ол 1990 жылы бұзылды. 2007 жылдың мамыр айында Кентвилл қаласы қаладағы соңғы теміржол құрылысын – он тұрақтан тұратын дөңгелек депоны бұзу жоспарларын жариялады. Бұл Новая Шотландия теміржол мұрасын сақтау қоғамы сияқты ұйымдар бастаған наразылық толқынына әкелді, себебі бұл Новая Шотландиядағы соңғы осындай құрылым және Канададағы соңғылардың бірі еді; ол әлі де өте жақсы жағдайда болды және көптеген ұйымдар оны қоғамдық немесе коммерциялық мақсаттар үшін қайта жаңартуға болатынын сезінді. Ол 2007 жылдың 9 және 10 шілдесінде бұзылды. Доминион Атлантиктің Новая Шотландиядағы туризмге және мұраны көрсетуге зор әсері болды, сонымен қатар ол бірнеше ұрпақ жазушылар мен суретшілерді шабыттандырды. Канаданың белгілі ақыны Чарльз Робертс 1900 жылы теміржолдың қолдауымен өлеңдер мен прозадан тұратын кітап жазды. Балалар жазушысы Зилла К. Макдональд екі кітап жазды: The Bluenose Express (1928) және Mic Mac on the Track (1930), теміржол локомотивтерін және олардың оқиғаларын британдық теміржол энтузиастысы, пастор Уилберт Одри 1942 жылы жасаған "Томас және оның достары" кейіптерін еске түсіретін стильде бейнеледі. Эрнест Баклердің "Тау мен аңғар" (1952) атты канадтық классикасында теміржол өзгерістер мен сыртқы әлемнің маңызды символы ретінде қолданылады. Эстер Кларк Райттың "Бломидон Роза" (1957) кітабы 1930 жылдардағы Аннаполис аңғарының өмірі мен пейзажына ностальгиялық көзқараспен қарады. Доминион Атлантик Новая Шотландияның белгілі жазушысы Джордж Эллиот Кларктың 1983 жылғы "Салтты судың рухани және терең блюзі" кітабындағы "Доминион Атлантик теміржолы" атты жастық шаққа арналған лирикалық өлеңін шабыттандырды. Канадалық суретші Алекс Колвилл бірнеше ірі туындыларында, соның ішінде "Француздық крест" және "Ит пен көпір" картиналарында DAR-дың жол бойындағы көріністерінен шабыт алды.