Солтүстік Онтарио темір жолы тарихы

Кіріспе

Онтарионың солтүстігіндегі темір жол, Канада

Онтарионың солтүстік темір жолы – бұл Канаданың темір жолы, ол Онтарио үкіметінің провинциялық Корольдік агенттігі – Онтарионың солтүстік көлік комиссиясымен басқарылады. Бастапқыда Тимискаминг және Ниписсинг көлдері аймақтарын дамыту үшін салынған, темір жол провинцияның экономикалық өсуінің маңызды факторына айналды. Канада қалқаны арқылы ондаған жылдар бойы қиын құрылыс жұмыстарынан кейін, жұмысшылар 1932 жылы Джеймс шығанағына жетті. Қалқан арқылы жол салынғанда геологтар алтын, күміс, мыс және никель сияқты құнды минералдардың кен орындарын тапты. Темір жол Солтүстік Онтарионың ағаш ресурстарын игеруге де мүмкіндік берді. Оның солтүстік-оңтүстік бағытындағы негізгі желісі толығымен Онтариода орналасқан, оңтүстік терминалы Солтүстік шығанақта басталып, солтүстіске қарай Кобальт, Нью-Лискеард, Кокрейн қалалары арқылы және Моуси өзеніндегі Моусониге дейін, Джеймс шығанағының жағалауынан оңтүстікке қарай созылады. Бір маңызды тармақ желісі Свастикадан шығысқа қарай Киркленд көлі арқылы Квебек шекарасын кесіп, Руин-Норанда қаласына дейін барады. Свастикадан Руин-Норандаға дейінгі темір жол бөлігі, Квебек аумағындағы 40 шақырымдық учаскесін қоса, еншілес компания – Ниписсинг орталық темір жолымен басқарылады. Рок-жанкшннан Шерман шахтасына батысқа, Поркис-жанкшннан Кидд-Крик шахтасына оңтүстік-батысқа (Тимминстен шамамен 22 км шығысқа қарай), Поркистен Ирокез шарлауығына солтүстік-шығысқа және Опаз-жанкшннан Агриум шахтасына оңтүстікке қарай созылатын қысқа желілер де бар. Кен орындарымен байланысты бірнеше басқа да желілер ашылып, жабылды. 1993 жылдан бері ONR Ұлттық трансконтинентальдық теміржолдың Кокраннан Калстокқа батысқа қарай жүретін бөлігін пайдаланады.

Джеймс Бей темір жолы

Бұл желі алғаш рет 1884 жылы «Lake Nipissing And James Bay Railway» деп тіркелді. Бастапқы маршрут Калландерден Джеймс шығанағындағы Мус өзеніне дейін шамамен солтүстікке қарай бағытталған. Алайда, 1902 жылы құрылыс басталмас бұрын, «Канаданың Солтүстік темір жолы» (CNoR) тіркеуді өз қабылдап, оны Парри-Саундтан Садбериге дейін солтүстік-батысқа қарай жүретін жаңа желінің негізі ретінде пайдаланды, сондай-ақ Парри-Саундтан Торонтоға дейін оңтүстікке қарай қосымша желі салынды. Торонтоға қарайғы оңтүстік бөлігі 1906 жылғы 6 қарашада ашылды. Солтүстік бөлігі 1908 жылы аяқталды, бірақ сол кезде ол «Канаданың Солтүстік Онтарио темір жолы» (CNOR) құрамына қайта тіркелді.

Темискаминг және Солтүстік Онтарио темір жолы (1902-1946)

Бастапқы жоспарлар күшін жойып, осы бағытта темір жол салу қажеттігі сақталғандықтан, 1902 жылдың 17 наурызында Темискаминг және Солтүстік Онтарио темір жолы жаңадан құрылды. Бұл құрылым Онтарио провинциясының заңнамасымен, «Темискаминг және Солтүстік Онтарио темір жолы туралы» актісі арқылы жүзеге асты. Темір жолы Темискаминг және Солтүстік Онтарио темір жолы комиссиясының бақылауындағы провинциялық мемлекеттік кәсіпорын болуға тиіс болды. Темір жол құрылысы 1903 жылы басталды, ал Темагами муниципалитетіндегі Redwater елді мекені, темір жол Төменгі және Жоғарғы Redwater көлдері аймағына жеткенде шағын аялдама ретінде пайда болды. Лонг-Лейк көлінің жанынан өтетін бағытта, 103 шақырымдық белгінің тұсында, темір жол тіректері үшін ағаш іздеген жұмысшылардың күшті күміс ағынына себепкер болды. Кобальт қаласы жер астынан алынған күміс байлықтарының есебінен өркендеді. 1905 жылға қарай, темір жол Тимискаминг көлі маңындағы Нью-Лискеардқа жетті. 1906 жылы Энглехартқа, ал 1909 жылы Кокрайнға дейін желі созылды. Келесі бірнеше жыл ішінде бірнеше қосымша желілер салынды. 1921 жылы Джеймс шығанағына қарай бағытталған жаңа желі құрылысы басталды. 1923 жылы Онтарионың жаңа консервативті премьер-министрі Говард Фергюсон бұл жобаның тиімсіздігіне байланысты құрылысты тоқтатты. Келесі төрт жыл бойы желінің соңғы станциясы Абитиби каньонының жанындағы Фрейзердейлде орналасты, мұнда Абитиби өзенінде Абитиби каньоны электр станциясы салынып жатты. 1928 мен 1930 жылдар аралығында темір жол солтүстікке қарай баяу кеңейтілді. 1930 жылы экономикалық дағдарысқа байланысты құрылыс қарқыны үлғая түсті. Джеймс шығанағына дейін созылған жаңа желі 1932 жылдың 15 шілдесінде ашылды. Темір жолдың соңғы бекеті ежелгі Ревильон Фрере сауда бекетінің жанындағы Moose өзенінің сағасында орналасты. Бұл жерге «Муссони» деген ат берілді, ол кри тілінен аударғанда «боланның орны» деген мағынаны білдіреді. Темір жолының атын өзгерту туралы алғашқы ұсынысты 1942 жылы Артур Кавана жасады, ол 1940 және 1944 жылдар аралығында комиссия төрағасы болған еді. Ол темір жолын тек Тимискаминг ауданымен ғана емес, провинциямен байланыстырудың маңыздылығын атап өтті. Атауын өзгерту, сонымен қатар Техас және Нью-Орлеан темір жолы сияқты бірдей аббревиатурасы бар басқа темір жолмен шатасудың алдын алуға мүмкіндік береді. Онтарио темір жолының вагондары жиі АҚШ-та дұрыс бағытталмайтын, ал Техасқа жіберілген инвойстар Онтариоға келіп түсетін. Темір жолының атауы 1946 жылдың 5 сәуірінде «Темискаминг және Солтүстік Онтарио темір жолы туралы» актіге түзетулер енгізген заң қабылданған кезде Онтарионың Солтүстік темір жолы деп өзгертілді.

With the original plans having been dropped, and a railway on this route still desired, the new Temiskaming and Northern Ontario Railway was incorporated on 17 March 1902, by the Temiskaming and Northern Ontario Railway Act of the Ontario parliament. The railway was to be a provincial Crown corporation overseen by the Temiskaming and Northern Ontario Railway Commission. Construction on the railway started in 1903, and the settlement of Redwater in the municipality of Temagami began as a small request stop when the railway reached the area of the Lower and Upper Redwater Lakes. As it passed by Long Lake, near the 103 mile marker, the largest silver rush in Canada was sparked by workers looking for trees for railway ties. The town of Cobalt grew out of the fortunes of silver taken from the grounds. By 1905, it reached New Liskeard in the Lake Timiskaming area. The railway reached Englehart in 1906 and Cochrane in 1909. In the next few years, several branch lines were built. In 1921, construction on a line north to James Bay was started. In 1923, the new Conservative premier of Ontario, Howard Ferguson, halted further construction, saying that it would be unprofitable. For four years the terminus of the line remained at Fraserdale, near Abitibi Canyon, where the Abitibi Canyon Generating Station was being built on the Abitibi River. Between 1928 and 1930 the railway was extended north at a slow pace. The pace of construction was quickened in 1930 as a make work project due to the depression. The extension to James Bay was opened on July 15, 1932. The terminus of the railway was at the mouth of the Moose River near the old trading post of Revillon Frères. It was named Moosonee, from the Cree meaning "at the moose". A name change for the railway was first proposed in 1942 by Arthur Cavanagh, who was chairman of the commission between 1940 and 1944. He noted that it would have the advantage of associating the railway with the province, not just the District of Timiskaming. A name change would also avoid confusion with the Texas and New Orleans Railway, which had the same initials. The Ontario railway often had boxcars misdirected in the United States, while receiving invoices that should have gone to Texas. The railway's name was changed to the Ontario Northland Railway on April 5, 1946, when a bill amending the Temiskaming and Northern Ontario Railway Act received assent.

1946-2010 жылдар

1960 жылдары Солтүстік Онтариода үш жаңа кеніш ашылды. 1968 жылы Темагамидегі Шерман кеніші, 1963 жылы Киркленд көліндегі Адамс кеніші және 1967 жылы Тимминстегі Кидд Крик кеніші іске қосылды. Онтарионың Солтүстік темір жолы осы кен орындарына қызмет көрсету үшін қосымша жолдар салды. 1993 жылы CN өзінің Солтүстік Онтариодағы аз пайдаланылған бұрынғы Ұлттық Трансконтинентальдық темір жол магистралінің бөліктерін жабуға өтініш берді (ол бұған дейін 1988 жылы Калсток пен Накина арасындағы учаскені жапқан болатын). Калсток пен Кокран арасындағы бөлігі ONR компаниясына сатылды. 2000 жылдың желтоқсан айында Онтарио үкіметі темір жолды жекешелендіруді жариялады. CN 2002 жылдың наурыз айында ұсыныс жасады, ал қазан айында үкімет оған темір жолды сатып алу бойынша келіссөздер жүргізуге эксклюзивті құқық берді. Бірақ, 2003 жылдың 2 шілдесінде үкімет жұмыс орындарына кепілдік беру талабын қойғандықтан келісім күшін жойды, және темір жол мемлекеттік меншікте қалды. 2005 жылғы 25 ақпанда CN және ONR бағыттық келісімге қол қойды, онда ONR CN-нің жүк тасымалын Норанда мен Херст немесе Норт-Бей арасында тасымалдауға міндеттенді. 2010 жылғы 14 сәуірде Ontario Northland компаниясының Оттава аңғарындағы даулы темір жол учаскелерін сатып алу мүмкіндігі туралы хабар тарады. Алайда, бұл жоба іске аспады.

Ұсынылған сатылым, Northlander-дің аяқталуы, қайта құру (2012-2014 жж.)

2012 жылдың 23 наурызында Онтарио үкіметі үкімет шығындарының өскеніне және жолаушылар санының тоқтап қалғанына байланысты ONTC-ті таратуға кірісетінін хабарлады. ONR жолаушылар пойызының Торонто мен Кокрайн (Northlander) арасындағы қызметі тоқтатылып, кеңейтілген автобус қызметімен алмастырылды, ал корпорацияның барлық активтері сатылатын болды. 16 тамызда Онтарио үкіметі Northlander пойызының қызметі 2012 жылдың 28 қыркүйегінде тоқтатылатынын және Ontera сатылатындығын мәлімдеді. Солтүстік Онтарионың әкімшілік басшылары мүлікті сатуға байланысты алаңдаушылықтарын білдіре берді. Олар ONR-дің көптеген шалғай және ауылдық аймақтар үшін маңызды байланыс құралатынын, сондай-ақ тау-кен және орман шаруашылығы сияқты көптеген компанияларға жүк тасымалын қамтамасыз ету арқылы олардың дамуына көмектесетінін атап көрсетті. Үкіметтің Оңтүстік Онтариодағы GO Transit желісіне қаржыландыруды жалғастырып жатқанын, ал ONR-дің Солтүстік Онтарио тұрғындарына қызмет ету маңызды екенін ұмытпау қажет екенін де айтты. 2014 жылдың ақпан айында Онтарионың жаңа премьер-министрі Кэтлин Уинн компанияның болашағын талқылау үшін Солтүстік аймақтардың басшыларымен, сондай-ақ компания мен кәсіподақтың басшыларымен кездесті. Олар кәсіподақ пен басқарудың компанияны қайта құру жоспарын үкіметке қарау үшін ұсынуға келісті. 2014 жылдың ақпан айының соңында ONTC-ні қайта құру туралы есеп Солтүстік даму және тау-кен министріне жіберілді. Есепте ұйымды мәдени тұрғыдан және штатты қысқарту арқылы қалай жаңартуға болатыны туралы толық мәлімет берілді. Министр басқару және еңбек ұжымының корпорация үшін мүмкіндіктерді зерттеудегі бірлескен жұмысын жоғары бағалады. 2014 жылдың сәуір айында провинциялық үкімет компанияның мемлекеттік меншікте қалатынын мәлімдеді. Алайда Ontera (оның телекоммуникациялық бөлімшесі) Bell Aliant-қа сатылатын болды. Үкімет компанияға жаңа вагондар сатып алу және «Полярлық аю экспресі» үшін вагондарды жөндеуге қайта инвестиция жасайтын еді. Бұл шешімді провинциялық парламент мүшелері қолдады, өйткені бас аудитордың шолуы бойынша, мүлікті сатқан жағдайда үш жыл ішінде 265,9 миллион доллар үнемдеудің орнына салық төлеушілерге 820 миллион доллар шығын болар еді.

On March 23, 2012, the Ontario government announced that it would begin to wind down the ONTC, citing increased costs to the government and stagnant ridership. ONR passenger train service between Toronto and Cochrane (the Northlander) was withdrawn and replaced with an augmented bus service, and all of the corporation's assets were to be sold off. On August 16, the Ontario Government announced that Northlander train service would end on September 28, 2012, and Ontera will be sold off. Northern Ontario municipal leaders had continued to express their fears regarding the divestment. They indicated that the ONR provides a fundamental link to many remote and rural communities and provides freight transport to many companies, including mining and forestry, allowing them to thrive. They indicate that the government maintained its funding to the GO Transit network in Southern Ontario and it is important to not forget about the important service the ONR provides to Northern Ontario residents. In February 2014, the new premier of Ontario, Kathleen Wynne, met with northern community leaders and the head of the company and union to discuss the future of the company. They decided the union and management would present a reconstruction plan to the government for consideration. In late February 2014 a report to restructure the ONTC was delivered to the Minister of Northern Development and Mines. The proposal detailed how the organization could be modernized both culturally and in job reductions through attrition. The report was well received by the minister who appreciated how management and labour come together to explore options for the corporation. In April 2014 the provincial government concluded the company would remain in public hands. However, Ontera (its telecommunication division) would be sold off to Bell Aliant. The government would reinvest in the company to purchase new coaches and refurbish rolling stock for the Polar Bear Express. This decision was supported by other members of Provincial Parliament after the auditor general's review cited that it would have cost the taxpayer $820 million instead of saving $265.9 million over three years had the divestment proceeded.

Жолаушылар қызметін қайта бастау жоспарлары

2021 жылдың мамыр айында провинциялық үкімет Ontario Northland және Metrolinx компанияларының Торонто мен Онтарионың солтүстік-шығысы арасындағы жолаушылар тасымалын қайта бастау жоспарларын жариялады. Бұл бағытта 13 аялдама бар маршрут 2020 жылдардың ортасына қарай іске қосылуы тиіс болды. 2021 жылдың қараша айында, қаланың өлшемі және аймақтық көлік хабы ретіндегі маңызын ескере отырып, жаңа терминал Тимминс (бұрын Кокран) деп белгіленді. 2021 жылдың наурыз айында және қайтадан қараша айында сынақ сапары жүргізілді, онда Солтүстік Бейден Торонтоның Юнион станциясына бірнеше солтүстік Онтарионың қала әкімдері, провинциялық депутаттары және жергілікті тұрғындар қатысты. 2022 жылдың желтоқсанында провинциялық үкімет Siemens Mobility Limited компаниясынан 140 миллион долларға 3 жаңа пойыз жиынтығын сатып алатынын хабарлады. Әрбір пойыз жиынтығы Charger локомотивінен және үш Venture жолаушы вагонынан тұрады. Бұл пойыз жиынтықтары Торонто мен Кокран арасындағы Northlander пойыз қызметін қайта жаңғыртуға арналған, ол маусымға байланысты аптасына төрттен жеті ретке дейін жұмыс істейтін болады. Тоқтау орны 16: Торонто (Юнион станциясы), Лангстафф, Гормли, Вашаго, Гравенхерст, Брейсбридж, Хантсвилл, Саут-Ривер, Норт-Бей, Темагами, Темискаминг-Шорс, Энглехарт, Киркланд-Лейк/Свастика, Мэтисон, Тимминс және Кокран.