Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының солтүстік-шығысындағы темір жол. Делавэр және Гудзон темір жолы (D&H) – АҚШ-тың солтүстік-шығысында жұмыс істейтін темір жол. 1991 жылы, 150 жылдан астам тәуелсіз темір жол болғаннан кейін, D&H Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (CP) сатып алды. CP, D&H-ді өзінің еншілес компаниясы Soo Line Corporation арқылы басқарады, ол сонымен қатар Soo Line Railroad компаниясын да басқарады. D&H атауы 1823 жылғы Нью-Йорк штатының корпорациялық жарғысынан шыққан, онда "Делавэр және Гудзон каналы компаниясының президенті, менеджерлері және компаниясы" Делавэр және Гудзон өзендері арасындағы "су жолын" құруға уәкілдік алған. "Жаңа Англия мен Канадаға дейінгі көпір желісі" деп аталған D&H, Нью-Йоркті Монреаль және Жаңа Англиямен байланыстырды. D&H сондай-ақ "Солтүстік Америкадағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне көлік компаниясы" ретінде белгілі. 2015 жылдың 19 қыркүйегінде Норфолк Оңтүстік темір жолы CP-ден D&H South Line желісін сатып алуды аяқтады. D&H South Line 282 миль (454 километр) ұзындықты құрайды және Нью-Йорк штатының Шенеқтади қаласын Пенсильвания штатының Санбери қаласына қосады. D&H South Line екі темір жол желісінен тұрады: Sunbury Line және Freight Line. Николсон кесілген жері Санбери желісінде орналасқан, ол бұрын Делавэр, Лакавана және Батыс темір жолының басты желісі болған.

Тарих

1790 жылдарға қарай, индустрияланған шығыс аймақтарындағы халық орталықтары өсіп келе жатқан пештер, шеберханалар мен қорыту заводтарына көмір жеткізуде қиындықтарға тап болды. Жергілікті ағаштардың қырылуымен бірге баламалы энергия көзін табуға күш салына бастады. 1812 жылғы соғыс кезінде Филадельфияда отын тапшылығы болғанда, өнеркәсіпші Жосия Уайттың басшылығымен бір қызметкер бірқатар тәжірибелер жүргізіп, антрацит көмірді табысты тұтандырудың және жағудың бірнеше тәсілін ашты. Бұл отын көбінесе отты сөндіру үшін қолданылатын, от жағу үшін емес, сондықтан оны пайдалануға қарсы пікірлерді жеңу қажет болды. Уайт және оның серіктесі Эрскин Хазард «Лехай көмір және навигация компаниясын» құрды, Лехай каналын салды және Уильям Вуртстың Карбондейл, Пенсильвания және оның төңірегінде тапқан антрацит кен орындарын игеруіне ықпал етті, бұл Скрантон қаласының дамуына әкелді. 1824 жылы Уайт пен Хазардтың диірмендері және олар жеткізе алатындығын дәлелдеген антрациттің үлкен кемелері, Лейхи өзенінің су тасқынынан зақымдалған кезде Филадельфияда антрацитке қарсы көзқарасты өзгертті. Оның жылдам жөнделуі және қалпына келтірілуі туралы жаңалықтар, сондай-ақ антрацит қорының біраз уақытқа дейін азайғаны, бірақ толыққанды болмағаны, сенімді көздерді анықтауға көмектесіп, көзқарасты жойды. Сондықтан ол Солтүстік-Шығыс Пенсильванияның сирек қоныстанған аймақтарын зерттеу үшін сапарға шықты. Көмірдің кен орындарын тапқаннан кейін, ол антрацит кенінің құндылығын бірден түсінді. Филадельфияға оралғаннан кейін, ол ағаларын Нью-Йорк қаласына көмір тасымалдауды жеңілдету үшін канал салу идеясын қолдауға көндірді. Қала әлі де жылыту және пісіруге арналған ағаштардың азаюының салдарына тап болып, сонымен қатар 1812 жылғы соғыстан кейін британдық битумды көмірді импорттауға қойылған шектеулерді сезініп отырды, оған бұрын сүйенген. Ол ұсынған канал (Эри каналының алғашқы бөлімдері 1821 жылы ашылды, бұл жаңалықтарға орын берді) сонымен қатар Делавэр өзені бойындағы дамитын өнеркәсіптерді Хадсонмен байланыстырады, бұл қаржыландыруды көтеруге көмектесті. Сол кезде шығыстағы барлық қалалар дерлік энергия құнының өсуімен және отынның көп мөлшерін алудағы қиындықтармен күресіп жатты, өйткені жақын маңдағы ағаштардың көп бөлігі құю фабрикаларын іске қосуға мүмкіндік беретін ағаш көмірін өндіру үшін пайдаланылды, енді олар жұмыс істеу үшін отынға мұқтаж болды. АҚШ-тағы көптеген қалалар мен қалалардағы осы жалпы жағдай 1823 жылдан кейін және 1840 жылдардың басында, «Лехай көмір және навигация компаниясы» жыл сайынғы кеме тасымалын 1825 жылға қарай едәуір деңгейге дейін арттырғаннан кейін, көмір және көмір тасымалдау жобаларына көптеген тәуекелдік капиталды тартудың бір себебі болды. «Делавэр және Гудзон каналы компаниясы» 1823 жылы Нью-Йорктегі корпорация жарғысынан пайда болды, онда «Делавэр және Гудзон каналы компаниясының президенті, менеджерлері және компаниясы» деген ерекше атау жазылған. D&H Нью-Йорк және Пенсильвания штаттарында 1823 және 1826 жылдары жеке заңдармен шартты түрде құрылды, бұл Уильям Вуртс пен оның ағасы Мориске Делавэр және Гудзон каналын және оған қызмет көрсететін ауырлық теміржолын салуға мүмкіндік берді. 1825 жылдың қаңтар айында Уолл-стриттегі кофеханада антрацитпен жылытудың көрсетілімінен кейін D&H-нің акцияларын сату миллион доллар жинады. Сол кезде Лехай каналы жыл сайынғы тоннаждың өсуін қамтамасыз етті. Вуртстың Музик тауларындағы (Карбондейлдің жанында) кенішінен Хонсдейлдегі каналға антрацит жеткізу үшін канал компаниясы Делавэр және Гудзон гравитациялық теміржолын салды. Пенсильвания штаты 1826 жылдың 8 сәуірінде оның құрылысына рұқсат берді. 1829 жылдың 8 тамызында D&H-нің алғашқы локомотиві, Stourbridge Lion, Америка Құрама Штаттарында рельстерде жүретін алғашқы локомотив ретінде тарихқа енді. Темір жолдың батысқа қарай кеңейтілуі 1843 жылы Арчбальдте, 1858 жылы Вэлли Джанкшнте, 1860 жылы Провиденсте және 1863 жылы Скрантондағы жаңа шахталарға жол ашты. Жолаушылар тасымалы 1860 жылы Карбондейлдің батысында басталды. Канал көптеген жылдар бойы табысты болды, бірақ компания басшылығы темір жолдың көліктің болашағы екенін түсініп, қорға және жолға инвестициялауды бастады. 1898 жылы канал соңғы көмір жүктелген, содан кейін сумен тазартылып, сатылды. Келесі жылы компания атынан «Канал» деген сөзді алып тастады. Каналдың қалған бөліктері 1968 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.

Делавэр және Хадсон компаниясы

Темір жолдың танымалдылығы артып келе жатқанда, канал компаниясы каналды темір жолмен алмастырудың маңыздылығын түсінді. Осының алғашқы қадамы – 1864 жылы құрылған, 1869 жылы Эри темір жолы салып, 1872 жылы ашылған Карбондейлден солтүстікке қарай Нью-Йоркқа қарай созылған Джефферсон темір жолы. Бұл Эридің тармағы болып табылды, ол Лэйнсбородағы негізгі желіден оңтүстікке қарай Карбондейлге дейін жүрді. Бұл желіге D&H-нің гравитациялық темір жолының екінші жағынан Хонесдейлде оңтүстік-шығысқа қарай, Эридің Пенсильвания көмір компаниясының Хоулидегі темір жолына жалғасы да кірді. Джефферсон темір жолы (және оның арқылы Эри) D&H арқылы екі бөлімі арасында трасса құқығын алды, ал D&H Лэйнсбороға трасса құқығын алды. Негізгі желінің екінші бөлігі – Олбани және Сусквеханна темір жолы, оны D&H 1870 жылдың 24 ақпанында жалға алды. Делавэр және Гудзонның Олбани және Сусквеханнамен жұмыс істеген тарихы бар еді, олар 1866 жылы Ниневияға дейін кеңейтуді бірлесіп салуға келісті, содан кейін бүкіл желі бойынша көмірді тасымалдады. Содан кейін екі компания Делавэр және Гудзонның Олбани және Сусквеханнаны жыл сайын 490 000 долларға жалға беруі туралы келісімге келді. 1867 жылы құрылған және 1872 жылы ашылған Лаккаванна және Сусквеханна темір жолы да қосылды. Олбани және Сусквеханна Олбаниден оңтүстік-батысқа қарай Бингемтонға дейін желіні қамтамасыз етті, ал Лаккаванна және Сусквеханна сол желіден Ниневияда бөлініп, оңтүстікке қарай Лэйнсбородағы Джефферсон темір жолына дейін жүрді. 1870 жылы жалға алынған Шенеқтади және Сусквеханна темір жолы, Дуэнесбургтегі Олбани және Сусквеханнаны Шенеқтадиге жалғастыра отырып, 1872 жылы ашылды (1873 жылы Шенеқтади және Дуэнесбург темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды). 1871 жылдың 1 наурызында D&H Ренсселер және Саратога теміржол компаниясын жалға алды, ол жалға алынған желілерімен бірге Олбани мен Шенеқтадиден Саратога Спрингске дейін солтүстікке қарай созылатын және солтүстік-шығысқа қарай Вермонттағы Ратландқа дейін жалғасатын желісін, сондай-ақ Игл Бриджтен батысқа қарай Троя мен Бостон темір жолы арқылы Ратландқа шығыс бағытын ұсынды. D&H сонымен қатар осы жалға алудан Трой Юнион теміржолында төртінші үлесін алды. 1873 жылдың 1 наурызында D&H Нью-Йорк және Канада теміржолын Уайтхолл және Платсбург теміржолы мен Ратланд теміржолына тиесілі Монреаль және Платсбург теміржолының бірігуі ретінде құрды. Бұл 1875 жылы Уайтхоллдан солтүстікке қарай Квебек шекарасына дейін кеңейтуді қамтамасыз етті; 1876 жылы Раус Пойнтқа филиал ашылды. Гранд Транк теміржолының желілері солтүстікке қарай Монреальға қарай екі тармақтың әрқайсысын жалғастырды. D&H 1886 жылы Лихай және Сусквеханна теміржолының трасса құқықтарын алды, бұл негізгі желіні Скрантоннан Уилкс-Барреге оңтүстік-батысқа қарай ұзартты. 1889 жылдың 11 шілдесінде D&H Адирондак теміржолын сатып алды, бұл ұзақ тармақ желісі солтүстікке қарай Гадсон өзені бойымен Саратога Спрингстен басталды. 1871 жылы Ренсселер және Саратога теміржол компаниясының бақылауына ие болғаннан кейін, Нью-Йорк штатының Олбани қаласының солтүстігінде Грин-Айленд қаласында жаңа жөндеу цехтары салынды. Келесі жылы Олбани мен Бингемтон арасындағы аралықта Онеонта қаласында дүкендер мен локомотив терминалы қосылды. 40 жыл бойы Грин-Айленд дүкендері мен Онеонта дүкендері жүйе үшін негізгі дүкендер болды. Кейбір компания басшылары Нью-Йорктың солтүстігінде кең ауқымды теміржол жүйелерін сатып алудың ақылға қонымды екендігіне күмән келтірді. Көптеген жылдар бойы канал мен өзен жүйесі арқылы Олбаниге тікелей желі болды, сондықтан аймақтағы көмір нарықтарының көпшілігі қол жетімді болды. Бұл мәселелерді көпшілік жоққа шығарды, өйткені олар канал сияқты қысқы ауа райына төзімді емес, Нью-Йорк штатының солтүстігіне барлық теміржол бағытын құрудың үлкен пайдасы бар деп сенді. Компания өз нарықтарына жету үшін басқа теміржолдарға сүйенуі керек жағдайлардан аулақ болу да жөн болар еді. Бұл жұмысты жүзеге асыруға арнаны жаңарту үшін 300 000 доллар қажет болады деп есептелген, бірақ егер теміржол сатып алынса немесе жалға алынса, бұл шығын қажет емес еді. 1930 жылдың 1 сәуірінде Делавэр және Гудзон компаниясының меншігі 1928 жылдың 1 желтоқсанында құрылған Делавэр және Гудзон теміржол корпорациясына берілді. 1938 жылы D&H көпір желісі ретінде қызмет ете бастады, басқа жалғау желілері арасында көп мөлшерде жүк тасымалдады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін D&H, АҚШ-тағы барлық теміржол сияқты, жолаушылар қызметін біртіндеп қысқартты. 1957 жылы D&H Олбани мен Лейк-Джордж арасындағы (Форт-Эдвард арқылы) және Олбани мен Норт-Крик арасындағы (Саратога Спрингс арқылы) қызметін тоқтатты, бұл Адирондак паркінің оңтүстік-шығыс бөлігінде болды. D&H сонымен қатар Платсбург пен Лион Маунтин арасындағы филиалында қызметін тоқтатты. 1960 жылға қарай қызмет мына пойздардан тұрды: Нью-Йорк қаласы мен Монреаль арасындағы күндізгі Лаурентиан және түнгі Монреаль Лимитед, Олбани мен Раус Пойнт және Олбани мен Бингемтон арасындағы атаусыз жергілікті пойыздар және Олбани мен Саратога Спрингс арасындағы қалалық пойыз. D&H 1960 жылдың шілдесінде Раус Пойнт жергілікті пойыздарын, 1962 жылдың соңында Олбани-Саратога қалалық пойызын және 1963 жылдың 24 қаңтарында Бингемтон пойызын тоқтатты. Лаурентиан және Монреаль Лимитед 1960 жылдар бойына қызмет етті, 1971 жылдың 30 сәуіріне дейін, ол кезде Amtrak көп қашықтықтағы жолаушылар пойыздарының көп бөлігін өз мойнына алды. Үш жылдан астам үзілістен кейін Amtrak 1974 жылдың 6 тамызында D&H желісі арқылы күндізгі Адирондак пойызын енгізді.

Делавэр және Хадсон темір жолы (1968 1988)

1964 жылы Norfolk & Western компаниясы Wabash және Nickel Plate теміржолдарын алуды қалаған. ICC сол кезде оларға осы екі жолды алу үшін, сонымен қатар Erie Lackawanna және D&H компанияларын да алу керектігін хабарлады. D&H компаниясы Delaware and Hudson Railway болып қайта ұйымдастырылды, ал екі жол да Norfolk and Western Railway компаниясына тиесілі Dereco холдинг компаниясына қосылды. 1972 жылы New York және Pennsylvania штаттарын Hurricane Agnes дауылы шарпығаннан кейін, ол Binghamton батысындағы EL магистральдық желісінің бір бөлігін қиратты, сондай-ақ 1970 жылдардағы көптеген солтүстік-шығыс АҚШ теміржолдарының банкроттығынан кейін, оның ішінде D&H және E L компанияларының банкроттығынан кейін, N&W Dereco акцияларына бақылауын жоғалтты. Бірнеше бірігу жоспарлары сәтсіз аяқталғаннан кейін, EL федералды үкіметтің жаңадан құрылған Consolidated Rail Corporation (Conrail) корпорациясын құруға өтініш берді және оған қосылды. D&H техникалық тұрғыдан әлі де N&W компаниясына тиесілі болғанмен, оларға қаржылық қолдау көрсетілді және тәуелсіз теміржол ретінде "өзіңнің күшіңмен көтеріл немесе құла" деген тапсырма берілді. 1980 жылы Conrail бұрынғы DL&W магистральдық желісін Binghamton қаласынан Scranton қаласына дейін D&H компаниясына сатты; Scranton қаласына дейінгі тегіс, тікелей бағыт болғандықтан, бұл сатып алу D&H компаниясына Carbondale және Jefferson Junction қалаларындағы бұрынғы Erie/EL теміржолдарымен байланысқан әйгілі Penn Division бөлімшесінен бас тартуға мүмкіндік берді. D&H Солтүстік-шығыста бәсекелестікке ұқсас жағдайды сақтау үшін Conrail компаниясынан тыс қалды. Бұл қадамның табыстылығы жиі күмәндалғанмен, себебі D&H Conrail компаниясының қызмет көрсететін барлық нарықтармен бәсекелесуге тым кішкентай болды, шындығында теміржол Newark, Philadelphia, Buffalo және Washington, DC қалаларына жететін Conrail компаниясымен жол жүру құқығын алғаннан кейін екі есеге ұлғайды. Penn Division бөлімшесінің Lanesboro (Pennsylvania) және Nineveh (New York) қалалары арасындағы қалған бөлігі 1986 жылы Belden Hill туннелі кеңейтілгеннен кейін тасталды. 1984 жылы Guilford Transportation Industries компаниясы D&H компаниясын Maine және New Brunswick штаттарынан шығысқа қарай, New York City және Midwest аймақтарына батысқа қарай, Montreal қаласына солтүстікке және Philadelphia және Washington қалаларына оңтүстікке қарай үлкен аймақтық теміржол желісін пайдалану жоспарының аясында сатып алды. Guilford компаниясы бүкіл теміржолды бар болғаны $500,000 долларға сатып алды. Бұл баға D&H компаниясының нашар қаржылық жағдайын және оның материалдық базасының нашарлығын көрсетті. Сатып алу кезінде D&H компаниясының жүк тасымалы өте аз болды және жұмыс істеу үшін федералды және штаттық қаражатқа тәуелді болды. Guilford компаниясының кеңейтілген қызмет көрсету жоспарлары жүзеге аспады, ал 1988 жылы екі қарқынды еңбек тақырыбынан кейін Guilford компаниясы D&H компаниясын банкрот деп жариялап, оның жұмысын тоқтатты. Pennsylvania штатының Lackawanna округі Carbondale қаласынан Scranton қаласына дейінгі желіні сатып алды және қазіргі уақытта Delaware Lackawanna Railroad операторының басшылығымен аңғардағы өнеркәсіптердің саны артып келеді. D&H компаниясының жағдайы белгісіз болғандықтан, федералды үкімет New York, Susquehanna & Western Railway компаниясына сатып алушы табылғанға дейін D&H компаниясын субсидиясыз жұмыс істеуге бұйрық берді. Guilford компаниясы D&H банкроттық жағдайында $70 миллион активтерге ие болғанын мәлімдеді.

Канадалық Тынық мұхит дәуірі (1991 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

1991 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (CPR) D&H компаниясын 25 миллион долларға сатып алып, CPR-дің трансконтиненталдық жүйесіне Монреаль мен Нью-Йорк метрополиясы арасында байланыс жасады. CPR D&H жүйесінің барлық операцияларын өз мойнына алды және, әрі қарай, локомотивтер мен вагондарда D&H атауы мен логотиптерін қолдануды тоқтатты. CPR басқаруында D&H теміржолдары жаңартылып, артық учаскелер алынып тасталды. Ұзақ уақыт бойы табысты болғанымен, D&H көп ұзамай қайтадан белгісіздікке түсіп, 1996 жылы CPR оны және АҚШ-тың шығысы мен Канададағы басқа да табыссыз учаскелерді St. Lawrence and Hudson Railway деген жеке операциялық компанияға біріктірді. 2000 жылы St. L&H қайтадан CPR құрамына енді. D&H ұзақ уақыттан бері пайда табуда қиындықтарға тап болып келген. Жоғарыда айтылғандай, ол бастапқыда көмір тасымалдауға арналған бағыт ретінде салынған, ал бұл бизнес төмендеген кезде пайда табу қиынға соқты. D&H Нью-Йорк штатының ең шалқары аудандарында жұмыс істейді және Бингемтон мен Роузс-Пойнт арасында өте аз өнеркәсіптік клиенттер қалған. Дегенмен, қазіргі уақытта теміржолдың жағдайы бұрынғыдан жақсы. Нью-Йорк қаласымен байланысқа қоса, басқа теміржолдармен жүк тасымалдау туралы келісімдер көліктің көлемін айтарлықтай арттыруда. CPR өзінің ескі SD40 2 модельдерінің орнына D&H желісіндегі пойыз құрамында жоғары қуатты айнымалы токпен жұмыс істейтін локомотивтерін қолдануда. Бұл – қызметтің сенімділігінің артуын көрсетеді. Сондай-ақ, бұрынғы D&H желілерін жаңғырту үшін маңызды сигнал беру және жол салу жобалары жүргізілуде. 2012 жылдан бастап, Санбери мен Механиквилл (Нью-Йорк) арасындағы D&H учаскесіндегі түрлі жолдар мен жүк тасымалдау құқықтары Норфолк Созерн темір жолына (NS) берілді, сондай-ақ Роузс-Пойнт (Нью-Йорк) арқылы Канадалық Ұлттық темір жолымен байланыс орнатылды. NS бұрынғы көпірлік бағытты өзінің "Патриот дәлізіне" енгізді, ал D&H арқылы жүзеге асырылатын көліктің көп бөлігі NS-ке тиесілі болды. 2017 жылы CPR желіде жаңартылған сигнал беру жүйесін орнатуды аяқтады. 2018 жылы CPR желіде кең ауқымды жұмыстарды бастады, бұл, мүмкін, көліктің артуына дайындық болды.

Норфолк Саузерн компаниясының ішінара сатып алуы

2014 жылдың қазан айында Canadian Pacific компаниясының Delaware & Hudson бөлімшесі Гленвилл, Нью-Йорк штатындағы CP Mohawk Yard-тан оңтүстікке қарай Санбери, Пенсильванияға және Делансон, Нью-Йорк штатынан Вурхисвилл, Нью-Йорк штатына дейінгі желілерінің бір бөлігін сатуға шығарды. Вурхисвилл теміржол учаскесі SMS Rail Services компаниясымен шарт негізінде пайдаланылады. Сатып алу келісімшарты бойынша CPR D&H пайдалы Баккен шикі мұнай тасымалын сақтау үшін Нью-Йорк штатының Механиквиллден Мохок Ярдқа және Роузс Пойнттан Олбаниға дейінгі желілерін сақтап қалды. Сатылымға қойылған бағыттардағы қазіргі тасымалдың көп бөлігі Pan Am Southern арқылы Массачусетс штатының Айер қаласына бағытталған NS Intermodal Containers және Auto Rack пойыздарынан тұрды. 2014 жылдың 17 қарашасында NS Скенектади, Нью-Йорк штатынан Санбери, Пенсильванияға және Делансоннан Вурхисвилл, Нью-Йорк штатына дейінгі учаскелерді 217 миллион долларға сатып алды. 2015 жылдың 19 қыркүйегінде NS жаңа сатып алынған бұрынғы D&H магистральдық желісіне меншік құқығын алды және оның жұмысын жүзеге асыра бастады.

Мұра

Делавэр мен Гудзон американдық тарихындағы ең ұзақ жұмыс істейтін I сыныпты темір жолдардың бірі болды. 1930 жылдары Ұлы депрессия кезінде D&H президенті L. F. Loree теміржолдың көптеген үлкен локомотивтерін негізгі желіден алып тастап, жұмыс істеуге жіберді, себебі адамдар жұмысын жоғалтпауы керек еді. Бұл локомотивтердің көпшілігі жақсы жағдайда болды және жөндеуді қажет етпеді. 1939 жылы теміржол көптеген басқа теміржолдардан бұрын дәнекерленген рельсті сынақтан өткізді. Нью-Йорк штатының Лейк-Виллидж және Гленс-Фолс қалалары арасындағы D&H тармағы бірнеше кезеңде, 1978 жылдан бастап 2000 жылы аяқталып, Уоррен округі, Нью-Йорк велосипед жолына айналдырылды. Amtrak-тың Adirondack және Ethan Allen Express пойыздары бұрынғы D&H рельстерімен жүреді. Нью-Йорктегі Лион-Маунтин қаласындағы Лион-Маунтин теміржол станциясы 2002 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне, ал 2013 жылы Джордж-көліндегі Делавэр және Гудзон жолаушылар станциясы (1909–1911) тізімге енгізілді. Квебек провинциясындағы Делсон қаласы D&H құрметіне аталған, ол қаладан өтеді. Delson атауының шығу тегі "DELaware және HudSON" сөздерінің қысқартылуынан туындаған. Нью-Йорк штатындағы Делансон ауылы, D&H Susquehanna бөлімшесі өткен, сондай-ақ D&H құрметіне аталған. Атауды D&H басқарушысы C. D. Hammond 1893 жылы теміржолдың DELaware & hudSON атауынан шығарды. Ауыл теміржолдың тоғысқан жері болды және онда үлкен көмір сақтау алаңы (қойма) орналасқан.