«Қызыл арналар»: Голливудтің қара тізіміне бастау берген құжат
Red Channels
«Red Channels» 1950 ж. АҚШ-та шыққан, радиоберіліс және теледидардағы коммунистік идеологияның ықпалын қарастырған құжат. Голливудтегі қара тізімге түсіруге себеп болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1950 жылы жарық көрген басылым Голливудтың қара тізім кезеңін бастады. "Қызыл арналар: Радио және теледидардағы коммунистік ықпал туралы есеп" – 1950 жылдардың басында АҚШ-та жарияланған коммунизмге қарсы құжат. 1950 жылдың 22 маусымында "Counterattack" журналы шығарған, кітапша түріндегі бұл еңбек, ойын-сауық индустриясындағы коммунистік манипуляциялар туралы мәлімдемелермен 151 актер, жазушы, музыкант, тележурналист және басқа да маманның есімдерін атады. Олардың бір бөлігі бұрыннан-ақ саяси нанымдары, өткені немесе күдікті радикалдармен байланысы болғандықтан жұмысқа алынбаған. "Қызыл арналар" қалғандарын қара тізімге қойды.
1950 publication that spurred the Hollywood blacklist era
Red Channels: The Report of Communist Influence in Radio and Television was an anti Communist document published in the United States at the start of the 1950s. Issued by the right wing journal Counterattack on June 22, 1950, the pamphlet style book names 151 actors, writers, musicians, broadcast journalists, and others in the context of purported Communist manipulation of the entertainment industry. Some of the 151 were already being denied employment because of their political beliefs, history, or association with suspected subversives. Red Channels effectively placed the rest on a blacklist.
Қарсы шабуыл
1947 жылдың мамыр айында америкалық тоқыма импорттаушы және Қытайға қарсы коммунистік лоббидің жақтаушысы Альфред Кольберг үш бұрынғы ФБР агенті басқаратын American Business Consultants Inc. атты ұйымды қаржыландырды. Бұл ұйым "Контратұрақ" атты ақпараттық бюллетень шығарды. Кольберг сондай-ақ Джон Бирч қоғамының алғашқы ұлттық кеңесінің мүшесі болды. 1950 жылдың маусым айында "Контратұрақ" басылымы "Қызыл арналар: радио және теледидардағы коммунистік ықпал туралы есеп" атты арнайы баяндама жариялады. Оның мақсаты – "әр апта сайын Америкадағы коммунистік қызметтің ең маңызды жақтарын жариялау" еді.
In May 1947, Alfred Kohlberg, an American textile importer and an ardent member of the anti Communist China Lobby, funded an organization, led by three former FBI agents, called American Business Consultants Inc., which issued a newsletter, Counterattack. Kohlberg was also an original national council member of the John Birch Society. A special report, Red Channels: the Report of Communist Influence in Radio and Television, was published by Counterattack in June 1950. Its declared purpose was to "expos[e] the most important aspects of Communist activity in America each week."
Қызыл арналар тізімі
Red Channels телеарнасында ойын-сауық және эфирлік журналистика саласының 151 маманы тізімделген, олардың радио тарату саласындағы "қызыл фашистер мен олардың қолдаушылары" екені айқын түрде білдірілді. Әрбір есімнен кейін нақты деректердің тізімі келеді, дәлелдердің көздері ФБР және ХУАК сілтемелерінен бастап, негізгі баспасөзден алынған газет мақалаларына, салалық сауда басылымдарына және Daily Worker сияқты коммунистік жарияланымдарға дейін әртүрлі. Мысалы, "Актер, режиссер, продюсер, сахна, экран, радио, теледидар" деп белгіленген Берджесс Мередит туралы бөлімде, жеті деректің алғашқы үшеуі былай делінген:
Red Channels listed 151 professionals in entertainment and on air journalism whom it clearly implied were among "the Red Fascists and their sympathizers" in the broadcasting field. Each of the names is followed by a raw list of putatively telling data, with the sources of evidence varying from FBI and HUAC citations to newspaper articles culled from the mainstream press, industry trade sheets, and such Communist publications as the Daily Worker. For example, under the heading for Burgess Meredith, identified as Actor, Director, ProducerStage, Screen, Radio, TV, the first three of a total of seven data points read:
"Америкалық комитет" хабарлады. Хатқа қол қойған. Хат, 23 қазан 1945 ж. Югославияға көмек көрсету комитетінің төрағасы, Қысқы киімдер науқаны. Хат қағазы, 23 қазан 1945 ж. Бірінші комитет мүшесі. Вашингтон тыңдауларына қарсылық білдіретін жарнама. Hollywood Reporter, 24 қазан 1947 ж., 5 бет. Калифорниядағы "Америкалық әрекет", 1948 ж., 210 бет. Координациялық комитет өкілі, жеке тұлға. Үй-Америкалық актіні алып тастау комитеті, 9-қосымша, 670 бет. Испаниялық лоялистік үкіметке қарсы эмбарго.
Reported as:American CommitteeSigner of letter. Letter, 10/23/45. for Yugoslav ReliefChairman, Winter Clothing Campaign. Letterhead. 10/23/45. Committee for FirstSigner. Advertisement in protest of Wash Amendmentington hearings. Hollywood Reporter, 10/24 47, p. 5 Un Am. Act. in California, 1948, p. 210Coordinating Com Representative individual. House Un Am. mittee to Lift theAct. Com., Appendix 9, p. 670Embargo AgainstSpanish LoyalistGovernment
Әсері
Жан Мьюр Red Channels тізімінде жарияланғаннан кейін жұмысынан айырылған алғашқы орындаушы болды. 1950 жылы Мьюр коммунизмге көзқарасы жақын адам ретінде аталды және бірден "Олдрич отбасы" телесериалының актер құрамынан алынды, онда ол миссис Олдрич рөлін ойнаған еді. NBC телеарнасына 20-30 қоңырау шалып, оның шоуда ойнауына қарсылық білдірілді. Демеуші, General Foods компаниясы, "даулы тұлғалардың" қатысуымен бағдарламаларды демеуден бас тартатынын мәлімдеді. Кейіннен компанияға мыңдаған қоңырау шалып наразылық білдіргенімен, шешім өзгертілмеді. Голливуд жұлдыздары Эдвард Г. Робинсон және Орсон Уэллс (сол кезде салық мәселелеріне байланысты Еуропада болған), Дороти Паркер және Лилиан Хеллман сияқты әдеби қайраткерлер, сондай-ақ Хейзел Скотт, Пит Сигер және Леонард Бернштейн сияқты музыканттар да тізімге енді. Бұрынғы солшыл және ХУАК ақпарат берушісі Ж. Б. Мэтьюс тізімдерді ұсынғанын мойындады; ол сондай-ақ АҚШ сенаторы Джозеф Маккартиге (R WI) жұмыс істеді. 1951 жылға қарай Red Channels тізіміндегілер кино және телеиндустрияның көп бөлігінде немесе барлығында қара тізімге енгізілді, олар өздерінің ақталмағанша, әдеттегі талап бойынша House Un American Activities Committee (ХУАК) алдында куәлік беріп, есімдерін атау керек болды, көптеген адамдар бұдан бас тартты.
Jean Muir was the first performer to lose employment because of a listing in Red Channels. In 1950 Muir was named as a Communist sympathizer in the pamphlet, and was immediately removed from the cast of the television sitcom The Aldrich Family, in which she had been cast as Mrs. Aldrich. NBC had received between 20 and 30 phone calls protesting her being in the show. General Foods, the sponsor, said that it would not sponsor programs in which "controversial persons" were featured. Though the company later received thousands of calls protesting the decision, it was not reversed. Many other well known artists were named, including Hollywood stars such as Edward G. Robinson and Orson Welles (who by then, due to tax problems, was in Europe), literary figures such as Dorothy Parker and Lillian Hellman, and musicians such as Hazel Scott, Pete Seeger and Leonard Bernstein. Ex leftist and HUAC informant J. B. Matthews claimed responsibility for providing the listings; he would also work for United States Senator Joseph McCarthy (R WI). By 1951, those identified in Red Channels were blacklisted across much or all of the movie and broadcast industries unless and until they cleared their names, the customary requirement being that they testify before the House Un American Activities Committee (HUAC) and name names, which the vast majority refused to do.
Сот іс-әрекеттері
Red Channels-ке қарсы бір жала жабу туралы сот ісі қозғалды, актер Джо Джулиан Red Channels-тің оның кірісін 18 000 доллардан үш жыл ішінде шамалы 1500 долларға дейін төмендеткеніне кінәлі деп мәлімдеді. Сот ісін қараудан бас тартуға себеп – трактаттың нақты адамдар туралы тікелей айыптаулар жасамауы және оның қысқаша ескертуі: "Қызметкерлерді тексеру кезінде, шынайы либералдарды әділетсіз жаламен таңбалаудан қорғау үшін барлық қажетті шаралар қолданылуы тиіс". CBS радиосының жүргізушісі Джон Генри Фолк та сотқа жүгінді. Фолк Хартнеттің ең сүйікті нысанасы болды, ол өзін "Red Channels" кітабының бір авторы деп мақтан тұтқан. 1953 жылы Хартнет AWARE, Inc. атты антикоммунистік ұйым құрды, ол ойын-сауық индустриясына арналған жеке бюллетень шығарды. Бюллетеньде Фолк 1940 жылдары коммунистік бейбітшілік митингін демеушілік еткен, коммунистік клубтарда концерт берген, коммунистік ұйымдардың шараларына қатысқан және "Нью-Йорктегі коммунистік қастандықтардың ресми оқу орнында" "Генри Уоллеске назар аударыңыз" атты іс-шарада сөз сөйлегені айтылды (232-бет). CBS Фолкты сотқа шағымданғаннан бір жылдан астам уақыт өткен соң жұмыстан шығарды. 1962 жылы сот Фолкке 3,5 миллион доллар көлемінде өтемақы төледі. Бұл сома кейін азайтылғанымен, бұл шешім қара тізімдеу дәуірінің аяқталуын білдірді.
One libel lawsuit was filed against Red Channels, by actor Joe Julian, who charged that Red Channels was responsible for his income plummeting from $18,000 the year it was published to barely $1,500 three years later. The case was dismissed on the basis of the tract's care in not making overt claims about specific individuals and its brief disclaimer: "In screening personnel every safeguard must be used to protect genuine liberals from being unjustly labelled." CBS radio personality John Henry Faulk also sued. Faulk was a favorite target of Hartnett, who proudly proclaimed himself a coauthor of Red Channels. In 1953, Hartnett started AWARE, Inc., an anti Communist organization with its own bulletin focused on the entertainment industry. The bulletin said that, in the 1940s, Faulk had sponsored a pro Communist peace rally, entertained at pro Communist clubs, appeared at Communist front activities, and addressed a "Spotlight on [Henry] Wallace" event in "'the official training school of the Communist conspiracy in New York'" (p. 232). CBS fired Faulk a bit over a year after he filed his lawsuit. In 1962, a jury awarded Faulk $3.5 million in damages. Although the award was later reduced, the verdict marked the effective end of the blacklisting era.