Кіріспе

АҚШ Сенатының бұрынғы кіші комитеті. 1951–1977 жылдары Сенаттың ішкі қауіпсіздік жөніндегі арнайы кіші комитеті, көбінесе Сенаттың ішкі қауіпсіздік кіші комитеті (SISS) және кейде Маккаран комитеті деп танылатын бұл комитет, 1950 жылдың 21 желтоқсанында мақұлданған S. 366 қаулысымен құрылды. Ол (1) 1950 жылғы Ішкі қауіпсіздік туралы заңның (сонымен қатар Маккаран заңы деп те аталады) және тыңшылық, саботаж және АҚШ-тың ішкі қауіпсіздігін қорғауға қатысты басқа да заңдардың басқаруын, жұмыс істеуін және орындалуын зерттеу және тергеуге, сондай-ақ (2) АҚШ-тағы субверсивті әрекеттердің ауқымын, сипатын және салдарларын зерттеуге уәкілетті болды, оларға тыңшылық, саботаж және шетелдік үкімет немесе ұйымның бақылауындағы немесе әлемдік коммунистік қозғалыстың немесе күш пен зорлықпен АҚШ Үкіметін құлатуға тырысатын қозғалыстың ықпалында болуы мүмкін адамдардың енуі кіретін еді. Бұл қаулы комитетке куәгерлерді шақыру және құжаттарды талап ету құқығын да берді. Тергеулерінің сипатымен байланысты, кейбір адамдар бұл комитетті Сенаттың Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі бұрынғы комитетімен (HUAC) теңестірді. 82-ші АҚШ Конгресіндегі кіші комитеттің төрағасы Невада штатынан Патрик Маккаран болды. 1952 жылғы сайлауда республикашылар Сенаттың бақылауын алғаннан кейін, Индиана штатынан Уильям Дженнер 83-ші АҚШ Конгресі кезінде төрағалыққа келді. Демократтар 84-ші Конгресте (1955–1957) қайтадан бақылауды алғанда, Миссисипи штатынан Джеймс О. Истленд төраға болды және кіші комитет 1977 жылы таратылғанға дейін осы лауазымда қалды. 1950-жылдардағы тергеу тақырыптарына АҚШ-тың Азиядағы сыртқы саясатын қалыптастыру, АҚШ-тағы кеңестік қызметтің ауқымы, Федералдық үкіметтегі, әсіресе Мемлекеттік департамент пен Қорғаныс департаментіндегі субверсия, иммиграция, Біріккен Ұлттар Ұйымы, жастар ұйымдары, теледидар, радио және ойын-сауық индустриясы, телеграф индустриясы, қорғаныс индустриясы, еңбек одақтары және білім беру ұйымдары кірді. 1960-жылдары тергеулерге азаматтық құқықтар және нәсілдік мәселелер, кампустағы тәртіпсіздіктер және есірткі саудасы да қосылды. Кіші комитет 400-ден астам тыңдау томын және көптеген есептерді, құжаттарды және комитет басылымдарын жариялады. 1951 жылдың наурыз айында ФБР қызметкерлері SISS-пен ресми байланыс бағдарламасын бастады, бұл HUAC-тың ФБР-мен бейресми қарым-қатынасына қарағанда формалдырақ болды. Осы бағдарлама аясында SISS ашылған құпия ақпаратты ФБР-ға жіберді, ал ФБР SISS куәгерлерінің тексеруін жүргізді, мақсатты ұйымдар туралы есептерді ұсынды және "тиісті ақпараттар мен ұсыныстар" бар меморандумдар берді. Бұл шаралардың мақсаты Рузвельт және Трумэн әкімшіліктерінің лауазымды тұлғаларының адалдығына күмән тудырмау болды. Бұл бағдарлама ФБР директорының Маккаранның антикоммунизмдік күреске қызмет етуге және ФБР дереккөздерінің құпиялылығын сақтауға қабілетіне деген толық сенімін көрсетті. Кіші комитет бастаған алғашқы маңызды тергеу Тынық мұхит аймағындағы қатынастар институтын (IPR) зерттеу болды. Кейбір адамдар IPR басшылығын КСРО үшін тыңшылық жасады деп айыптады. IPR журналының редакторы Оуэн Латтимор ерекше сынға ұшырады. Сондай-ақ, тергеу қысымы салдарынан 1952 жылдың 13 қарашасында БҰҰ Бас хатшысының көмекшісі Абрахам Феллер өзін-өзі өлтірді деп есептеледі. Бұл айыптауларды тексеру үшін SISS IPR-дің бұрынғы файлдарын иеленді, олар IPR сенімдісі Эдвард Картердің Массачусетс штатындағы Ли фермасында сақталған. Кіші комитеттің тергеушілері осы жазбаларды 5 ай бойы зерттеді, содан кейін 1 жылға жуық уақыт тыңдаулар өткізді (1951 жылдың 25 шілдесі – 1952 жылдың 20 маусымы). Кіші комитеттің соңғы есебі 1952 жылдың шілдесінде жарияланды (S. Rpt. 2050, 82-ші Конгресс, 2-ші сессия, сериялық 11574).