Кіріспе

1910-1912 жылдар аралығында Сан-Францисконың 29-шы мэрі Патрик Генри Маккарти (17 наурыз 1863 – 1 шілде 1933), көбінесе П. Х. Маккарти деп танылған, кейде әдемілеп "Пинхед" деп аталған, Сан-Францискодағы ықпалды еңбек қозғалысының жетекшісі және 1910-1912 жылдар аралығында қаланың 29-шы мэрі болды. Ол Ирландияның Лимерик графтығында дүниеге келген. 1880 жылы Америка Құрама Штаттарына эмиграциялаудан бұрын Ирландияда ағаш шеберлігін оқыған. 1886 жылы Сан-Францискоға көшіп келген, онда ол ағаш ұсталарының 22-ші жергілікті ұйымының президентіне, содан кейін 1896 жылы Құрылыс сауда кеңесінің президентіне дейін өсті. Ол Жапон және Кореяны шеттету лигасының негізін қалаушылардың бірі болды, екі жылдан кейін ол Азиялықтарды шеттету лигасы болып қайта аталды.

Құрылыс саласы кеңесінің басшылығы

Сан-Франциско құрылыс кәсіптері кеңесі сол кезде Америка Еңбек Федерациясының ішіндегі ең беделді жергілікті еңбек ұйымдарының бірі болды. Ол Сан-Францискодағы жұмыс берушілердің, екі жүздік ғасырдың басында құрылысшыларға ашық кәсіподақ жүйесін таңу әрекеттеріне қарсы тұрды және жергілікті саясатқа белсенді қатысты. Сонымен қатар, Сан-Франциско еңбек кеңесімен де қақтығысты, ол Сан-Францискодағы барлық ұйымдасқан еңбек күштерін білдіретінін мәлімдеді. БТК өз мүшелеріне SFLC-ге мүше болуға тыйым салды және SFLC шараларын қолдаудан жиі бас тартты; 1901 жылғы қалалық фронт федерациясының ереуілінде Teamsters және докерлерді қолдамады, құрылыс индустриясындағы басымдығын сақтап қалуды жөн көрді, аймақтың ең ірі компанияларымен тікелей қақтығысқа түсуден гөрі. Өзінің саласында БТК өте тиімді болды, шамамен елу кәсіподақтың күш-жігерін үйлестіріп, қаладағы әрбір құрылыс алаңында тек кәсіподақ мүшелері жұмыс істейтінін тексеру үшін қадағалау жүргізді. БТК жұмыс орындарындағы осы бақылауды пайдаланып, екі жүздік ғасырдың басында Сан-Францискодағы құрылыс индустриясында елдегі басқа аймақтарға қарағанда жалақыны жақсартуға қол жеткізді. БТК бұған қоса, басқа жердегі кәсіподақтардың танылуы үшін немесе құқықтарын сақтау үшін күресуге тура келмей, мұны істей алды: 1901 және 1921 жылдар аралығында Сан-Францискодағы құрылыс саласындағы екі ереуіл ғана бір аптадан асты. Бұл ережеден 1900 жылы БТК бір жақты түрде мүшелері күніне 3 доллар төленетін сегіз сағаттық жұмыс күніне өтетінін жариялады. Жылдамдеттер қарсылық көрсеткенде, БТК жылдамдеттер жұмысшыларын ұйымдастыра бастады; жұмыс берушілер бүкіл аймақ бойынша 8000 жұмыскерді жұмыстан шығарып тастауға жауап берді. БТК өз кезегінде құрылыс жұмыс берушілері жабдықтама ала алатын, немесе бойкот пен ынтымақтастық ереуілдерге ұшырайтын кәсіподақ шеберханасын құрды. Бұл зауыт иелерін төрелікке тартты, онда кәсіподақ сегіз сағаттық жұмыс күнін, барлық білікті жұмысшылар үшін жабық кәсіподақ жүйесін және болашақ дауларды шешу үшін төрелік алқасын жеңіп алды. Ал соған орай кәсіподақ кәсіподақ емес шеберханалардан немесе аймақтың жұмыс берушілерінен төмен жалақы төлейтіндерден алынған материалдармен жұмыс істеуден бас тартуға келісті. Маккарти БТК-ны автократ сияқты басқарды: ол сынға төтеп бермейтін, тіпті өз билігіне қарсылықты қабылдамайтын, кейде жергілікті кәсіподақтарға қатысты шешімдерді қатысы бар тараптармен ақылдаспайтын. Оның биікпарсылық стилі оған көп жылдар бойы қызмет етті, бірақ БТК-дегі наразылықты күшейтті, ол 1922 жылы президенттік лауазымынан кетуге мәжбүр етті, 1921 жылы ашық кәсіподақ жүйесінің қайта оралуына әкелген ереуілдің жеңілісінен кейін.

Саясаттағы мансап

Еңбек одақтары демократ Джеймс Д. Феланды Сан-Франциско мэрі ретінде бірнеше мерзімге сайлауға көмектесті. Сондықтан олар Феланның 1901 жылғы қалалық фронт федерациясының ереуілінде жұмыс берушілердің жағына шыққандығына ашуланды. SFLC-мен байланысты еңбек одақтары оған қарсы күресу үшін Біріккен еңбек партиясын (Union Labor Party) құрды. Маккарти мен БТК, әдеттегідей, науқанға қатыспағаннан қана қоймай, қарсы кандидатты қолдады. ULP кандидаттығын ұсынған Юджин Э. Шмиц 1901 жылы сайлауда жеңіске жетті. Алайда, Шмицтің әкімшілігін негізінен Абрахам "Абе" Руэф басқарды, ол өзінің сыбайлас жемқорлығын жасыруға көп күш жұмсаған саяси манипулятор еді. Реформашылдар Руэфті сотқа тартып, 1907 жылы Шмицті қызметтен шеттетуге қол жеткізді. Маккарти бұл орынды толтыруға асықты. Қылмыстық іс әлі жалғасып жатқанда және Сан-Франциско трамвай жұмыскерлерінің қатал ереуілі кезінде Маккарти ағымдағы сот процестерін тоқтатуға уәде беріп сайлауға түсті. Бұл оны SFLC-мен қақтығысқа түсірді, сонымен қатар оның адалдығына да нұқсан келтірді. Маккарти жеңіліске ұшырады. Маккарти 1909 жылы тағы да сайлауға түсіп, бұл жолы сәтті болды. Мэр ретінде ол өзінің әкімшілігіне БТК шенеуніктерін орналастырды, қала қызметкерлерінің кәсіподаққа мүше болуын міндеттеді және қала қызметкерлерінің ең төменгі жалақысын күніне 2 доллардан 3 долларға дейін көтерді. Сонымен қатар, ол барлық қала қызметкерлерінің АҚШ азаматтары болуын талап етті, бұл БТК-нің ұлтшылдық көзқарастарына сәйкес келеді. Маккарти әкімшілігі негізінен дау-дамайсыз болғанымен, бірқатар саяси сәтсіздіктерге ұшырады, соның ішінде Йосемитидегі Хеч Хечи бөгетінен Сан-Францискоға су импорттауға жасалған күшті әрекет те бар еді. Реформашыл бизнесмендер оған қарсы "Санни Джим" деп танылған Джеймс Рольф-младшийді кандидат ретінде ұсынды. Рольф жеңіске жетті, ал ULP саяси аренадан шығып кетті. Маккарти 1920 жылы Республикалық Ұлттық конвенцияға делегат ретінде қатысып, Республикалық партияға қайта оралды.