Кіріспе

Ирландияның Килдар графтығындағы қала. Монстеревин, сондай-ақ Монастереван және Мевин – Ирландияның Килдар графтығындағы қала. Қала Барроу өзені мен Барроулайн каналының, Ұлы каналдың тармағының бойында орналасқан. 2002 және 2022 жылғы халық санауы арасындағы 20 жылда Монстеревин халқы екі еседен астам өсті, 2583-тен 5307 тұрғынға дейін. Ерте тас дәуірінің іздері ошар, бірақ аймақта неолит дәуіріндегі адамның іздері табылды. Бұрын жергілікті жерде маңызды тайпа басшысының жерленгенін көрсететін дольмен құлап кеткен. Барроу өзенінің арнасын кеңейту кезінде қаладағы үш маңызды арбаға түсетін жерде жүздеген тас балта бастары табылды. Бұл Монстеревиннің мистикалық Бару өзеніндегі өткел ретінде маңызды болғанын көрсетеді. Неолит дәуіріндегі саяхатшылар құнды балта бастарын Барроу немесе Бару рухына құрбандыққа шалған болуы мүмкін. Немесе олар екі халықтың арасындағы шекарадан өтудің маңыздылығын белгілеу үшін суға тастаған болуы мүмкін. Монстеревиндегі қола дәуірі шағын шаруалар дәуірі болды, бұл туралы бірнеше топырақ қоршаулары куәлік етеді. Олардың бірі – қаланың үстінде орналасқан Аквафорт деп аталатын топырақ қоршауы, ол Фигиль өзені Барроу өзеніне құятын жерде жатыр. Сол кезде су деңгейі жоғары болғандықтан, қорғанысқа жақындасу қиын болды. Қоршалған елді мекендердің үлгісі темір дәуірінде де жалғасты. Сондай-ақ, сол кезде Монстеревин маңындағы батпақ толыққанды қалыптасқан еді. Бұл жерлерді кесіп өту қиын болғанмен, Барроудағы арбаға түсетін жерлердің маңыздылығы шешім табуды талап етті. М7 тас жолына балама ретінде "Даниялық жол" салынды. Ол үлкен, кедір-бүкір тақталар мен батпақты жерге бұталар төсеу арқылы салынды. Бұл негіз жоғарыдағы тас қабатының салмағын таратып, арбалардың жолмен жүруіне мүмкіндік берді. Әулие Бригида осындай жол салуға бұйрық берген делінеді.

Орта ғасырлар

Сент-Патриктің замандасы Нью-Росстың Сент-Аббан Росгласта Бароу өзенінің жағасында монастырь орнатып, оны өзінің шәкірті Эвинге (Éimhín; есімі "шапшаң, белсенді" мағынасындағы eimh сөзінен туындаған, латынша Eminus) тапсырды. Сент-Эвин өзінің туған жері Мюнстерден бірнеше монах әкелді. Осының нәтижесінде елді мекенге Rosglos na Moinneach ("Мюнстерліктердің жасыл тоғайы") деген ат қойылды. Сент-Эвин саяси қабілетімен көзге түскен, қазіргі тілмен айтқанда, "спин-доктор" болған. Ол Монастеревин аймағына ерекше мәртебе беріп, оны жалпы заңнан тыс жер деп жариялады, осылайша оны қасиетті орынға айналдырды. Оның әйгілі қоңырауы ант беру рәсімінде қолданылып, аймақтағы тайпалар бейбіт келісімдерге кепілдік беру үшін оны жиі сұраған. Сент-Эвин "Сент-Патриктің үш бөлімді өмірі" атты еңбектің авторларының бірі болды. Эвиннің "Кейн Эмхин" сияқты басқа да жазбалары сақталған. Ирландияға викингтер шапқан кезде Сент-Эвин монастыры құлдырап, бірақ оның маңызы жоғалған жоқ. 903 жылы шіркеуге иелік ету үшін Баллахмун шайқасы болды. Ал 12 ғасырда Дэрмот О’Демпсинің қамқорлығымен цистерциандық аббаттық құрылды. Осымен Ирландиядағы цистерциандық ана үйі Лоут графтығындағы Меллифонтпен және Монстеревиннің ана үйі Виклоу графтығындағы Балтингласпен ұзақ байланыс орнатылды. Ол кезде О’Демпсилер аймақтың билеушілері болды, ол Кланмалиер аумағының бір бөлігі еді. О’Демпсилер аббаттықпен байланыста болды және Монстеревиндегі соңғы аббат Хью О’Демпсиді тағайындады. Монастеревиннің Бароу өзеніндегі маңызды торабы ретіндегі орны қайтадан маңызға ие болды, ал қала Лаоистің О’Морларының, Хиберно-Нормандық Килдер графтарының және Англия Пэлінің қарама-қарсы ықпалына түсті. Сондықтан Монастеревин аббаттары Сент-Эвиннің саясаттағы шеберлігін мұра етіп алды. Монастеревин аббаттары Ирландия Парламентінің құрамына кіріп, Англия патшасына қарсы тұрған заңсыздықтар мен бүлікшілерге көмек көрсетті. 1427 жылы Росглас қиын жағдайға түсті, ал 1541 жылы аббаттық Англияның Генрих VIII-іне оның реформасының бір бөлігі ретінде берілді. Ол өз кезегінде оны өзінің ақсүйектеріне жалға берді. Елизавета дәуірінде көптеген адамдар болды, соның ішінде Эссекс графы сэр Роберт Деверо, оның құрметіне Эссекс көпірі аталды (көбінесе "өтпелі көпір" деп аталады, өйткені ол Мюнстердегі жергілікті ирландтарға қарсы апатты науқанына бара жатқанда одан өтті). Ол Лондон мұнарасында ажал жазасына кесілу үшін бара жатқанда сол жолмен қайтадан өтіп пе, өтпегені белгісіз).

Қазіргі заманның басында

Король Джеймс I в 1613 году даровал сэру Адаму Лофтусу аббатство и поместье Росглас в Монастеревине. Графы Дрогеда породнились с семьей Лофтус. Чарльз, лорд Мур, граф Дрогеда, женился на Джейн Лофтус в 1699 году. Их сын Эдвард стал четвертым графом, который продал поместье Меллифонт и перенес семейную резиденцию в Монастеревин. Приход Муров знаменует важный момент в истории Монастеревина. Его расцвет как «Венеции Ирландии» был поощрен многочисленными улучшениями, предпринятыми семьей, и притоком смешанного протестантского и католического купеческого класса. Первый граф спроектировал улицы в центре Дублина: Дрогеда-стрит (О’Коннелл-стрит), Мур-стрит, Генри-стрит и Мэри-стрит. Его потомки продолжили эту традицию градостроительства, спроектировав сетчатую планировку города с параллельными Главной улицей и Дрогеда-стрит, которые были соединены несколькими пересекающимися улицами и переулками, некоторые из которых исчезли. Монастеревин имеет необычайно большое количество мостов, что послужило причиной его прозвища «Венеция Ирландии». Гранд-канал, появившийся в 1786 году, подтверждает это название. Первоначально шлюз, соединяющий магистраль с Барроу в Ати, проходил вниз по берегу к Барроу и вверх по другой стороне. Гранд-канал позволил местной дистилляционной промышленности процветать. Капитанами этой индустрии была семья Кассиди, чей виски и их светлый эль «Святой Патрик Крест» стали всемирно известными. Богатство, которое они приобрели, дало им значительное влияние в этом районе. В 1798 году Кассиди был местным магистратом. 25 мая 1798 года повстанцы из окрестных деревень двинулись на город Монастеревин в попытке захватить его. Битва при Монастеревине произошла на Главной улице напротив церкви Святого Иоанна, которая была укреплена местными йеоменами и ополченцами. Атака кавалерии йеоменов Монастеревина разбила повстанцев. Позднее в том же году отец Эдвард Прендергаст был арестован и приговорен к смерти за служение повстанцам в их лагере на Айрон-Хилл недалеко от Нерни. Его повесили в саду дома Монастеревин и похоронили там. Капитан Падрейг О’Бирн и группа лодочников из Дерриоутер проникли в город под покровом темноты и вывезли тело в его родной город Харристаун.

Қазіргі заман

19 ғасыр қалалық инфрақұрылымның одан әрі жақсаруымен, соның ішінде 1832 жылы жаңа қала көпірінің салынуы және теміржолдың келуімен ерекшеленді. Аймақ сол дәуірдегі кең ауқымды жаппай шығарып тастаулардан көп зардап көрмеді, себебі Дрогедалар көбінесе жақсы жер иелері деп есептелді. 1826 жылы салынған су тас жолы Үлкен каналды Барроу өзені арқылы өткізеді, ал одан бұрын R424 тас жолы Үлкен каналдың Барроулайн тармағынан өтетін көтерілетін көпірмен қиылысады. Бұл Үлкен каналдағы мұндай тас жол көпірінің жалғыз мысалы. Монстеревин өте шағын, жартылай ауылдық аймақтағы көптеген көпірлерімен танымал, сондықтан оған Ирландияның Венециясы деген ат берілген. 1840 жылдардағы Ұлы ашаршылық та аймақты салыстырмалы түрде кем зардапкер етті. Ақын Джерард Мэнли Хопкинс бұл қалаға жеті рет келген.

Автомобиль жарыстарының пайда болуы

1903 жылғы 2 шілдеде Гордон Беннет кубогы Монстеревин арқылы өтті. Бұл Ирландияда немесе Ұлыбританияда өткен алғашқы халықаралық автожарыс болды. Ұлыбритания мен Ирландия Автомобиль клубы жарысты Ұлыбританияда немесе Ирландияда өткізуді жоспарлаған, ал Ирландияны таңдау себебі британдық қоғамдық жолдарда жарыс жүргізуге тыйым салынған еді. Лоббилік жұмыстардан кейін Килдэр облысы таңдалды, себебі жолдардың түзу болуы қауіпсіздік тұрғысынан тиімді деп есептелді. Ирландияға құрмет көрсету мақсатында британдық команда Шамрок жасыл түсін таңдады, содан бері ол британдық жарыс жасыл түсі деп белгілі болды.