Есептеу кибернетикасы: кибернетика мен есептеу интеллектісінің интеграциясы. Тарихы, мақсаттары, қазіргі жағдайы және инженерлік салалардағы қолданылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Компьютерлік кибернетика – кибернетика мен есептеулік интеллект техникаларының интеграциясы. Кибернетика термині 1940-1950 жылдары техникалық лексиконға енгенімен, 1960 жылдары компьютерлер, робототехника, жасанды интеллект және ғылыми фантастикамен байланысты болған кезде бұқаралық қолданыстағы атау ретінде белгілі болды. Кибернетиканың бастапқы үміті – тірі жүйелер мен биологиялық процестердің мінез-құлқын сипаттау және басқару үшін ашық циклді математиканың орнына жабық циклді семантиканы пайдалану арқылы математикалық биологияны (ЖІ-нің кейбір түрлерін қамтитын жалпы термин) революциялау болды. Бұл идеалистік мақсаттың көп бөлігі әлі де іске аспады деуге болады. Кибернетиканың «философиялық» талқылаулары, әсіресе биологиялық ғылымдарда жиі кездессе де, компьютерлік кибернетика негізгі инженерлік және жоғары білім беруде кең танылмады. Бұл оның нақты жетістіктерін одан да ерекше етеді. Фельдман мен Дайер (тәуелсіз түрде) соматикалық моторлық басқарудың нақты механизмін ашты. Фельдманның «тепе-теңдік нүктесі теориясы» [1] және Дайердің «неокибернетикасы» [2] деп аталатын бұл теория эфферентті көшірме концепциясын толығымен жоққа шығарады. Кибернетика, негізінен басқару жүйелерін зерттеумен айналысса, компьютерлік кибернетика олардың автоматты (күрделі, автономды, икемді, бейімделмелі) жұмысына назар аударады. Сонымен қатар, компьютерлік кибернетика механикалық ғана емес, биологиялық (тірі), әлеуметтік және экономикалық жүйелерді де қамтиды. Осы мақсатқа жету үшін коммуникация теориясы, сигналдарды өңдеу, ақпараттық технологиялар, басқару теориясы, бейімделу жүйелерінің теориясы, күрделі жүйелер теориясы (ойын теориясы және операциялық зерттеулер) салаларындағы зерттеулер қолданылады. Технологияны дамытуға бағытталған кәсіби ұйым IEEE 2008 және 2013 жылдары компьютерлік кибернетикаға арналған екі халықаралық конференция өткізді.
Computational cybernetics is the integration of cybernetics and computational intelligence techniques. Though the term Cybernetics entered the technical lexicon in the 1940s and 1950s, it was first used informally as a popular noun in the 1960s, when it became associated with computers, robotics, Artificial Intelligence and Science fiction. The initial promise of cybernetics was that it would revolutionise the mathematical biologies (a blanket term that includes some kinds of AI) by its use of closed loop semantics rather than open loop mathematics to describe and control living systems and biological process behaviours. It is fair to say that this idealistic program goal remains generally unrealised. While ‘philosophical’ treatments of cybernetics are common, especially in the biosciences, computational cybernetics has failed to gain traction in mainstream engineering and graduate education. This makes its specific achievements all the more remarkable. Feldman and Dyer (independently) discovered the true mechanism of somatic motor governance. This theory, called ‘equilibrium point theory’ by Feldman [1], and ‘neocybernetics’ by Dyer [2] debunks the concept of efference copy completely. While Cybernetics is primarily concerned with the study of control systems, computational cybernetics focuses on their automatic (complex, autonomic, flexible, adaptive) operation. Furthermore, computational cybernetics covers not only mechanical, but biological (living), social and economical systems. To achieve this goal, it uses research from the fields of communication theory, signal processing, information technology, control theory, the theory of adaptive systems, the theory of complex systems (game theory, and operational research). IEEE, a professional organization for the advancement of technology, has organized two international conferences focusing on computational cybernetics in 2008 and 2013.