Норман Делло Джойо: Американдық композитор өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық композитор (1913–2008)
композитор

Норман Делло Джойо (24 қаңтар 1913 – 24 шілде 2008) – жарты ғасырдан астам уақыт бойы шығармашылықпен айналысқан американдық композитор. Ол 1957 жылы Пулитцер сыйлығына ие болды.

Өмір

Делло Жойо итальян иммигранттарының отбасында Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол 14 жасында Нью-Йорктегі Сити-Айлендтегі Star of the Sea Church шіркеуінде органшы және хор жетекшісі ретінде музыкалық мансабын бастады. Оның әкесі, Казимиро Дello Жойо, органшы, пианист, жартылай штатты композитор және вокалдық жаттықтырушы болды және Метрополитен операсының көптеген опера жұлдыздарына оқытушылық жасады. Ол Норманға төрт жасынан бастап фортепиано сабақтарын берді. Жастық шағында Норман өзінің құдасы Пьетро Йоннан орган оқыды, ол Сент-Патрик соборында органшы болған. 1939 жылы ол Джульярд мектебіне стипендиямен қабылданды, онда Бернард Вагнерден композицияны оқыды. Оқу кезінде ол Санкт-Анн шіркеуінде органшы болып жұмыс істеді, бірақ көп ұзамай органшы болып өмір сүруді қаламайтынын түсінді. 1941 жылы ол Пол Хиндемитпен оқуға кірісті, ол оны атональдық жүйелерге құрбан етудің орнына өзінің лирикалық бейілін сақтауға ынталандырды. Ол көптеген марапаттар мен танылуға ие болды. Ол түрлі жанрларда шығармалар жазды, бірақ ең танымал туындылары хор музыкасы болды. Делло Жойоның үрлемелі аспаптар ансамблі үшін ең танымал туындысы, әлдебір Хайднның тақырыбына жасалған фантазиялары, Мичиган мемлекеттік университетінің үрлемелі аспаптар ансамблі үшін жазылған және халықаралық аренада мыңдаған рет орындалған. Дello Жойо сонымен қатар жоғары және кәсіби оркестрлер үшін бірнеше шығармалар жазды, соның ішінде қиын туынды – «Хореография: Струнный оркестр үшін үш би». 1948 жылы ол биші Марта Грэммен байланысқа түсті, ол үшін «Перуделердің ауытқуы» және «Серафикалық диалог» сияқты бірнеше шығармалар жазды, соңғысы – «Сент-Жоанның жеңісі» симфониясының камералық оркестрге арналған қайта құрастырылған нұсқасы. Ол 1957 жылы «Екклесиаст туралы толғаныстар» шығармасы үшін Музыка саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды; алғаш рет 1956 жылдың 20 сәуірінде Джульярд мектебінде орындалды. Оның «Вариациялар, Шаконна және Финал» шығармасы 1948 жылы Нью-Йорк сыншыларының шешімімен марапатталды. Ол 1944-1950 жылдары Сара Лоуренс колледжінде және Маннес музыка колледжінде сабақ берді. Сонымен қатар ол Бостон университетінің Көркемөнерлер колледжінде профессор және деканы болып қызмет етті. 1978 жылы ол зейнеткерлікке шығып, Лонг-Айлендке көшіп барды. Ол жеке қолжазбалар мен қағаздардан тұратын мұрағатын Нью-Йорк қалалық кітапханасының өнерпаздарға арналған музыка бөліміне сыйға берді. Дello Жойо өмірінің соңғы жылдарына дейін композитор ретінде белсенді болып, камералық, хорлық және тіпті оркестрлік музыка жаза берді. Ол 2008 жылдың 24 шілдесінде 95 жасында Нью-Йорктің Ист-Хэмптон қаласындағы үйінде ұйқыда қайтыс болды. Оның бір қызы, орындаушы, педагог және сөйлеу шебері Виктория Дello Жойо, және екі ұлы, композитор Джастин Дello Жойо және ат спортымен айналысатын Норман Дello Жойо бар еді.

Dello Joio was born in New York City to Italian immigrants. He began his musical career as organist and choir director at the Star of the Sea Church on City Island in New York at age 14. His father, Casimiro Dello Joio, was an organist, pianist, part time composer, and vocal coach and coached many opera stars from the Metropolitan Opera. He taught Norman piano starting at the age of four. In his teens, Norman began studying organ with his godfather, Pietro Yon, who was the organist at Saint Patrick's Cathedral. In 1939, he received a scholarship to the Juilliard School, where he studied composition with Bernard Wagenaar. While he was a student, he worked as organist at St. Anne's Church, but he soon decided that he didn't want to make his living as an organist. In 1941, he began studying with Paul Hindemith, who encouraged him to follow his own lyrical bent, rather than sacrificing it to atonal systems. He received numerous awards and much recognition. He was a prolific composer in a variety of genres, but is perhaps best known for his choral music. Perhaps Dello Joio's best known work in the wind ensemble form is his Fantasies on a Theme by Haydn, which was composed for the Michigan State University Wind Ensemble and has been performed thousands of times internationally. Dello Joio also wrote several pieces for high school and professional string orchestra, including the difficult piece Choreography: Three Dances for String Orchestra. In 1948, he became associated with the dancer Martha Graham, for whom he wrote several works, including Diversion of Angels and Seraphic Dialogue, a recomposition for chamber orchestra of his Symphony: The Triumph of Saint Joan. He won the 1957 Pulitzer Prize for Music for his Meditations on Ecclesiastes; first performed at the Juilliard School on April 20, 1956. His Variations, Chaconne and Finale won the New York Critics Circle Award in 1948. He taught at Sarah Lawrence College from 1944 to 1950, and at the Mannes College of Music. He also served as professor and dean at Boston University's College of Fine Arts. In 1978, he retired and moved to Long Island. He donated his personal archive of manuscripts and papers to the Music Division of The New York Public Library for the Performing Arts
Despite infirmities, Dello Joio remained active as a composer until his final years, continuing to produce chamber, choral, and even orchestral music. He died in his sleep on July 24, 2008 at the age of 95 at his home in East Hampton, New York. He had one daughter, performer, teacher and speaker coach, Victoria Dello Joio, and two sons, composer Justin Dello Joio and equestrian Norman Dello Joio.

Музыкалық талдау

Дело Жойоның алғашқы туындыларында оның стилінің белгілі бір ерекшеліктері көрінеді. Ол дәстүрлі ежелгі музыка әндерін бай контрапунктпен үйлесімді cantus firmus ретінде қолдануды жақсы көретін. Грегориандық әуендер мен джаздық ырғақтар шығармашылық және серпінді текстурада үйлеседі. Оның музыкасының қолданылуының бір мысалы – хореограф Марта Грэмның "Ангельдердің ауытқуы" қойылымына жазылған музыкасы.