Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің слоп-кемелері
Sloops of war of the United States Navy
Бірінші USS Mohican – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Америка Азамат соғысы кезіндегі бумен жүретін слоп-кемесі. Ол Мохикан тайпасының құрметіне аталған және өз класындағы алғашқы кеме болды. Мохикан 1858 жылдың тамызында Портсмут теңіз кеме жасаушылығында, Мэн штатының Киттери қаласында салынды; 1859 жылдың 15 ақпанында суға түсірілді; және 1859 жылдың 29 қарашасында, капитан Силванус Уильям Годон басқаруымен комиссияға қабылданды.
The first USS Mohican was a steam sloop of war in the United States Navy during the American Civil War. She was named for the Mohican tribe and was the first ship of her class. Mohican was laid down by Portsmouth Navy Yard, Kittery, Maine, in August 1858; launched on 15 February 1859; and commissioned on 29 November 1859, Commander Sylvanus William Godon in command.
Африка эскадрильясы, 1859-1861 жылдар
Африка эскадрильясына тағайындалған "Мохикан" 1860 жылғы 19 қаңтарда Портсмуттен Оңтүстік Атлантикаға аттанды және келесі бір жарым жыл бойы Африка мен кейде Бразилия жағалауларында қарақшылар мен құл сатушыларға қарсы патрульдік қызмет атқарды. 8 тамызда Конго жағасында Натаниел Гордон басқарған "Эри" құл тасымалдау кемесі ұсталды және оның құлдары Либерияның Монровия қаласында түсірілді. Ол 1861 жылғы 13 тамызда үйіне қайтқанға дейін өзінің орнында қалды.
Assigned to the African Squadron, Mohican departed Portsmouth on 19 January 1860 for the South Atlantic and for the next year and one half cruised on patrol against pirates and slavers off the coasts of Africa and at times Brazil. On 8 August, the sloop captured the slaver Erie — commanded by Nathaniel Gordon — off the Congo and forced that ship to unload its captive cargo at Monrovia, Liberia. She remained on station until sailing for home on 13 August 1861.
Порт-Рояль шайқасы, 1861 жыл
27 қыркүйекте Бостон, Массачусетс қаласына келгеннен кейін, ол Нью-Джерси штатының Сэнди-Хук жағасынан флаг-офицер Сэмюэл Дюпонттың Оңтүстік Атлантиканы блокадалау эскадрильясына қосылды. 29 қазанда Вирджиния штатының Норфолк портынан Порт-Рояль, Оңтүстік Каролинаға, сол кезде құрылған ең ірі АҚШ әскери-теңіз күштері эскадрильясының құрамында, 7 қарашада Дюпонттың эскадрильясы Хилтон-Хед аралындағы Форт-Уокерді атқылап, конфедераттарды бекіністен кетуге мәжбүр етті, соның арқасында Біріккен Штаттар армиясы мен теңіз күштерінің біріккен күштері осы маңызды операциялық базаға қонуға және оны басып алуға мүмкіндік алды. «Мохикан» кемесі осы шайқаста конфедераттардың снарядтарынан алты рет зардап шекті, кеме корпусында жеңіл зақымдар болды, бір адам қаза тауып, жеті адам жарақат алды. Жарақат алған офицерлердің бірі – әрекет етуші капитан Исаак Д. Сейберн болды.
Following her arrival at Boston, Massachusetts on 27 September, she sailed to join Flag Officer Samuel Du Pont's South Atlantic Blockading Squadron off Sandy Hook, New Jersey. Departing Norfolk, Virginia on 29 October for Port Royal, South Carolina, as part of the largest U. S. naval squadron assembled to that time, the sloop steamed in the battleline on 7 November as Du Pont's squadron pounded Fort Walker on Hilton Head Island, forcing the Confederates to abandon the emplacement, thereby allowing a combined Union Army and Navy Force to land and occupy this important base of operations. Mohican was hit six times by Confederate shells in this engagement, suffering superficial hull damage and having one man killed and seven wounded. One of the wounded officers was Acting Master Isaac D. Seyburn.
Блокадалық баж, 18611862
Бұл кеме қараша айының соңында "Тас флотының" бір бөлігімен бірге Чарльстон Барға бағытталды және 18-19 желтоқсанда осы кемелер Каролина және Джорджиядағы Конфедерациялық порттарға қарайтын арналарды жабу үшін суға батырылды. Содан кейін әскери кеме Bienville пароходымен бірге оңтүстік жағалауда жұмыс істеді, конфедерациялық кемелерді іздеді және 25 ақпанда Флорида штатының Фернандина қаласынан британдық блокада бұзушысы "Arrow" кемесін ұстады. "Покахонтас" бригі мен "Потомоска" шхунасымен бірге 9-10 наурызда Грузияның Брансуик қаласының жанындағы Сент-Симонс аралы мен Джекилл аралын басып алды, бірақ конфедерациялық күштер жағалау мен аралдардан шегінгендіктен оларды қараусыз қалдырды. Сәуірдің басында "Мохикан" Вилмингтон өзенін барлауға шығып, оны тосқауылдаудың ең тиімді жолын анықтады, сондай-ақ Саваннадан Форт-Пуласкині бөліп, оған жасалмақ шабуылға көмектесті. Содан кейін кеме 29 маусымда Филадельфия, Пенсильванияға бағытталғанға дейін Грузияның Сент-Симонс шығанағында блокадада тұрды. Кеме 9 шілдеде қызметтен босатылды.
The steamer sailed to Charleston Bar at the end of November accompanying part of the "Stone Fleet", and stood by while these ships were scuttled on 18–19 December to obstruct channels to Confederate ports in the Carolinas and Georgia. The warship then operated off the southern coast with steamer Bienville, searching for Confederate shipping, capturing British blockade runner Arrow off Fernandina, Florida on 25 February 1862. In company with sloop Pocahontas and schooner Potomska, she took possession of St. Simons Island and Jekyll Island near Brunswick, Georgia on 9–10 March, but found them deserted because of a general Confederate withdrawal from the seacoast and coastal islands. In early April, Mohican reconnoitered the Wilmington River to determine the best way of obstructing it, helping to cut off Fort Pulaski from Savannah as part of the projected attack on that fort and then operated out of St. Simons Bay, Georgia, on blockade until ordered to Philadelphia, Pennsylvania on 29 June. The ship decommissioned there on 9 July.
Ұрықшыларды аңшылыққа шығару, 18621864
Мохикан 17 қазанда қайта іске қосылды және бес күннен кейін Конфедерацияның CSS Florida және CSS Alabama рейдерлерін қуу үшін арнайы міндетке жіберілді. Дер кезінде теңізге шығып, кеме 1864 жылға дейін Африка мен Оңтүстік Америка жағалауларында, Кабо-Верде аралдарынан Ізгі Үміт мүйісіне дейін патрульдік өтті. Ол 1864 жылдың 14 сәуірінде Филадельфияға көзге көрінбей кеткен жаумен кездеспей қайтып келді және екі аптадан кейін қызметтен босатылды.
Mohican recommissioned on 17 October and five days later was ordered on special service chasing the Confederate raiders CSS Florida and CSS Alabama. Sailing immediately, the steamer cruised on station from the Cape Verde Islands to the Cape of Good Hope operating off the coasts of Africa and South America into 1864. She returned to Philadelphia on 14 April 1864 without contacting the elusive enemy and was decommissioned there two weeks later.
Фишер форты шайқастары, 18641865
7 қазанда қайта іске қосылған соғыс кемесі контр-адмирал Дэвид Диксон Портердің Солтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясына бағындырылды және желтоқсан айына дейін Солтүстік Каролина штатындағы Уилмингтон қаласының жанында теңіз жүрді. Одан кейін ол 24-25 желтоқсанда Форт-Фишерге жасалған шабуылға эскадрильяның қалған бөлігімен бірге қатысты, қатал бомбалау кезінде 500-ден астам снаряд атып, нысананы қиратты. "Мохикан" блокадасын жаңартты, енді Солтүстік Каролина штатындағы Бофорт маңында, 1865 жылдың 13-15 қаңтарында Форт-Фишерге жасалған екінші шабуылға дейін. Шабуылдың алдыңғы қатарындағы кеме ретінде, шлюп үш күндік науқан барысында Конфедерация бекінісін бомбалады, екінші және үшінші күндері жағаға десант түсіруге оқ жаудырып, 15-і күні фортты жаулап алуға көмектесті. Соққан шайқаста "Мохикан" бір матросын қаза қылды және 10 матрос жараланды.
Reactivated on 7 October, the warship was assigned to Rear Admiral David Dixon Porter's North Atlantic Blockading Squadron and cruised off Wilmington, North Carolina through December. She then joined the rest of the squadron in the attack on Fort Fisher on 24–25 December, firing over 500 shells in the fierce bombardment. Mohican resumed her blockade, now off Beaufort, North Carolina, until the second attack on Fort Fisher from 13–15 January 1865. As part of the first line of battle, the sloop bombarded the Confederate bastion throughout the three day campaign, supplying covering fire for the landings on the second and third days until the fort was taken on the 15th. During the engagement, Mohican lost one man killed and 10 wounded.
Соғыс аяқталды, 1865 жыл
17 қаңтарда соғыс кемесі контр-адмирал Джон Дальгреннің Оңтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясына бағытталды, генерал Уильям Т. Шерманға арналған хабарламаларды жеткізу үшін. 3 ақпанда Оңтүстік Каролина штатындағы Оссабау аралын блокадалауды бастады және 24-і күні солтүстікке бұйырылғанға дейін онда қалды. Бу кемесі 26 сәуірде Бостон теңіз базасында демобилизацияланды және 18 тамыз 1866 жылы қайтадан қызметке кіргенге дейін жөндеу жұмыстарымен айналысып, онда болды.
The warship was ordered to Rear Adm. John Dahlgren's South Atlantic Blockading Squadron on 17 January, carrying dispatches for General William T. Sherman. She began blockading off Ossabaw Island, South Carolina on 3 February and remained there until ordered north on the 24th. The steam sloop decommissioned at Boston Navy Yard on 26 April and remained there — repairing — until recommissioning on 18 August 1866.
Тынық мұхит эскадрильясы, 18651872
Содан кейін шлюп Тынық мұхиты эскадрильясына тағайындалды және 6 қыркүйекте батыс жағалауға қарай, Сент-Томас, Бразилиядағы порттар, Монтевидео арқылы, Хорн мүйісін айналып, Вальпараисоға бет алды. 25 сәуірде Перудегі Кальяо портында Контр-адмирал Дальгреннің «Поухатан» кемесіне қосылды. Содан кейін Тынық мұхиты жағалауымен, Панама және Мексика жағалауы арқылы өтіп, 28 шілдеде Сан-Франциско, Калифорнияға жетті. «Мохикан» 1872 жылға дейін Тынық мұхиты жағалауында болды, 1867 жылдың күзі мен қысында Оңтүстік Америкаға сапар шекті. Содан кейін 3 сәуір 1868 – 7 маусым 1869 жылдары Маре аралы әскери-теңіз кемежайында қызметтен шығарылды. 1869 жылдың жазында әскери кеме Сібір мен солтүстік-батыс жағалауларына бір рет саяхат жасады, содан кейін 11 қазанда Гавайиге сапарға шығып, 1870 жылдың 11 қаңтарында оралды. Одан кейін ол Тынық мұхитының солтүстік-батысына екінші рет сапар шекті және мамыр айында Мексика жағалауында патрульдеуге кетті. 1870 жылдың 17 маусымында «Мохикан» экипажы Мексика пираты «Форвард» пароходына шабуыл жасады, ол алдыңғы айда жағалауды үркітіп келген болатын. Мазатлан жанында «Мохиканның» қарулы қайықтары мен пират кемесі арасындағы қатал шайқаста пираттар ұсталып, кемесі тартып алынды. Кеме 1871 жылдың тамызына дейін Кальяоға дейін сапарын жалғастырып, 25-і күні қайтып келді. Соғыс кемесі 1872 жылдың қазан-сәуір айларында Мексика жағалауынан Панамаға дейін тағы бір сапар жасады. «Мохикан» 1872 жылдың 25 маусымында Маре аралында қызметтен шығарылды және жыл соңына қарай кемежайда батып кетті. Кейіннен кеме Маре аралының лайлы жеріне сүйреліп әкелініп, жартылай бөлшектелді.
The sloop was then assigned to the Pacific Squadron and departed 6 September for the west coast, steaming via St. Thomas, ports in Brazil, Montevideo, round Cape Horn, to Valparaíso, joining Rear Adm. Dahlgren in Powhatan at Callao, Peru on 25 April 1867 and then steaming up the Pacific coast, through Panama and the coast of Mexico, arriving at San Francisco, California on 28 July. Mohican remained on the Pacific coast through 1872, cruising to South America in the fall and winter of 1867 and then decommissioning from 3 April 1868 – 7 June 1869 at Mare Island Navy Yard. The warship made one cruise to Siberia and the northwest coast during the summer of 1869 and then departed on 11 October to cruise to Hawaii, returning on 11 January 1870. She then made a second cruise to the Pacific Northwest and in May sailed to patrol off Mexico. On 17 June 1870, men from Mohican attacked the Mexican pirate steamer Forward, which had terrorized the coast for the previous month. In a fierce gun battle between Mohicans armed boats and the outlaw vessel off Mazatlán, the pirate was boarded and captured. The sloop continued her cruise as far south as Callao through August 1871, returning on the 25th. The warship made one more cruise along the coast of Mexico to Panama from October–April 1872. Mohican decommissioned at Mare Island on 25 June 1872 and by the end of the year had sunk at her moorings. She was subsequently towed onto the Mare Island mud flats and broken up.