Малкольм Уоллес МакКютчон: Канадтық саяхатшы, заңгер және сақтандырушы

Кіріспе

Канадалық заңгер, актуарий және саясаткер Малкольм Уоллес МакКатчон (18 мамыр 1906 – 23 қаңтар 1969) – канадалық заңгер, актуарий және саясаткер болған.

Өмір және мансап

Уоллес МакКатчон Онтарионың Лондон қаласында дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Соғыс бағалары мен сауда жөніндегі кеңестің мүшесі болды. Эдвард Планкетт Тейлор және полковник У. Эрик Филлипспен бірге ол Argus Corporation корпорациясын құрған, бұл инвестициялық компания Massey Ferguson шаруашылық машиналарын және Dominion азық-түлік дүкендерін қоса алғанда, түрлі бизнестерді бақылап отырды. Ол 1962 жылдың 9 тамызында премьер-министр Джон Дифенбейкердің ұсынысымен Канада Сенатына тағайындалды. МакКатчон Канаданың Прогрессивті консервативтік партиясының фракциясында отырды және Онтарио провинциясының Гормли сенаторлық округін өкілдік етті. Ол Дифенбейкер үкіметінде портфелі жоқ министр болып қызмет етті. Оның тағайындалуы Канаданың қаржы секторының мүшелері арасында Прогрессивті консервативтерге қолдауды күшейту мақсатымен жасалған қадам деп есептелді. Прогрессивті консервативтер 1963 жылғы федералды сайлауда жеңіліске ұшырады, ал Дифенбейкер үкіметі 1963 жылдың 21 сәуірінде отставкаға кетті. Кейін МакКатчон Далтон Камптың партия басшылығын қайта қарауды ұйымдастыру және Дифенбейкерді партия жетекшісі лауазымынан алуға жасаған әрекеттерін қолдады. МакКатчон 1963 жылғы провинциялық сайлауда Британдық Колумбияның Прогрессивті консервативтік партиясына қаржылық көмек көрсетті. Ол сондай-ақ Торонто университетіне қайырымдылық жасады. МакКатчон 1967 жылғы партия басшылығына үміткерлердің ішінде бірінші раундта он бірінші орынды иеленді және екінші раундтан кейін жарыстан шығып, ақыры жеңіске жеткен Роберт Стэнфилдты қолдады. МакКатчон партияның оң қанатының өкілі ретінде "шағын консерватор" деп танылды. Ол Торонтоның қаржы орталығы Бей-стриттен айтарлықтай қолдау мен қаржыландыру алды. Ол "үлкен үкіметке" және "жайылған социализмге" қарсы белсенді науқан жүргізді. Конвенциядағы демонстрациясында ол ондаған сұлу жас әйелдерді пайдаланды (Toronto Star газеті оларды "алтыншашқы құдайлар" деп атады) және әртүрлі деңгейдегі үкімет ұсынатын әлеуметтік бағдарламаларға балама ретінде әр ересек адамға 10 000 доллар көлемінде жылдық кепілдендірілген табыс беруді ұсынды. Ол сондай-ақ Британдық Солтүстік Америка актілерін алмастыру және канадалықтардың тілдік және мәдени құқықтарын қоса алғанда, құқықтарын қамтамасыз ету үшін "Канадада жасалған" конституцияны жақтады. Ол мемлекеттік медициналық сақтандыруға қарсы болды. 1968 жылдың 13 мамырында Сенаттан отставкаға келіп, Онтарио провинциясының Йорк-Симко сайлау округінде Прогрессивті консервативтік партиядан үміткер ретінде 1968 жылғы федералды сайлауға қатысты. Ол 13 100 дауыспен (37,3%) екінші орынды иеленді, ал Джон Робертс 15 906 дауыспен жеңіске жетті. МакКатчон 1969 жылы 62 жасында қайтыс болды.

Wallace McCutcheon was born in London, Ontario. During World War II, he was a member of the Wartime Prices and Trade Board. Together with Edward Plunkett Taylor and Colonel W. Eric Phillips, he was a founder of the Argus Corporation, an investment company that controlled a variety of businesses, including Massey Ferguson farm machinery and Dominion grocery stores. He was appointed to the Senate of Canada on August 9, 1962, on the recommendation of Prime Minister John Diefenbaker. McCutcheon sat in the caucus of the Progressive Conservative Party of Canada and represented the senatorial division of Gormley, Ontario. He served as a Minister without portfolio in Diefenbaker's government from his appointment to February 11, 1963, when he was promoted to Minister of Trade and Commerce. His promotion was generally regarded as a move to shore up support for the Progressive Conservatives among members of Canada's financial sector. The Progressive Conservatives were defeated in the 1963 federal election, and the Diefenbaker government resigned on April 21, 1963. McCutcheon later supported Dalton Camp's efforts to call a leadership review and remove Diefenbaker as party leader. McCutcheon provided financial support for the Progressive Conservative Party of British Columbia in the 1963 provincial election. He was also a fundraiser for the University of Toronto. McCutcheon ran for the leadership of the PC Party at the 1967 leadership convention, placing sixth out of eleven candidate on the first ballot, and withdrawing from the race after the second ballot to endorse the eventual winner, Robert Stanfield. McCutcheon ran as an unabashed "small c conservative", i. e., a candidate of the party's right wing. He had considerable support and financing from Bay Street, Toronto's financial district. He campaigned aggressively against "big government" and "creeping socialism". He used dozens of attractive young women in his demonstration at the convention (dubbed "blonde goddesses" by the Toronto Star), and advocated a guaranteed annual income of $10,000 per adult as an alternative to the various social programs offered by different levels of government. He also advocated a "made in Canada" constitution to replace the British North America Acts and to guarantee the rights of Canadians, including language and cultural rights. He opposed public medicare. He resigned from the Senate on May 13, 1968, in order to contest the 1968 federal election as the Progressive Conservative candidate in the Ontario riding of York—Simcoe. He placed second with 13,100 votes (37.3% of the vote), compared to 15,906 won by John Roberts. McCutcheon died in 1969, at the age of 62.