Корнель Жан Франсуа Хейманс: Нобель сыйлықты ұтқан бельгиялық физиолог
Corneille Heymans
Корнель Хейманс – бельгиялық физиолог, 1938 ж. Физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығының лауреаты. Қан қысымы мен оттегіні анықтау механизмін зерттеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық физиолог және Нобель сыйлығының лауреаты (1892–1968)
Belgian physiologist and Nobel laureate (1892–1968)
Корнель Жан Франсуа Хейманс (28 наурыз 1892 – 18 шілде 1968) – бельгиялық физиолог. Ол иезуиттік колледжінде, содан кейін Гент университетінде оқыды, онда 1920 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Хейманс 1938 жылы дене қан қысымын және қандағы оттегінің мөлшерін қалай өлшеп, миға қалай жіберетінін ашқандығы үшін физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды.
Corneille Jean François Heymans (28 March 1892 – 18 July 1968) was a Belgian physiologist. He studied at the Jesuit College of Saint Barbara and then at Ghent University, where he obtained a doctor's degree in 1920. Heymans won the Nobel Prize for Physiology or Medicine in 1938 for showing how blood pressure and the oxygen content of the blood are measured by the body and transmitted to the brain.
Ерте өмір және білім
Мектеп бітіргеннен кейін Хейманс Франция колледжінде (профессор Э. Глидің жетекшілігімен), Лозанна университетінде (профессор М. Артустың жетекшілігімен), Вена университетінде (профессор Х. Х. Мейердің жетекшілігімен), Лондон университетінің колледжінде (профессор Э. Х. Старлингтің жетекшілігімен) және Кейс Вестерн Резерв университетінің медицина мектебінде (профессор К. Ф. Виггерстің жетекшілігімен) жұмыс істеді. Ол көп жылдар бойы Archives Internationales de Pharmacodynamie et de Thérapie журналының бас редакторы болды. Оның құрамына Рим Папасының ғылым академиясы, Ғылым академиясы және Корольдік өнер қоғамы кірді. Гент университетінде Хейманс басшылығымен жұмыс істеген физиофармакологтар тобы каротид синусындағы тыныс алу рефлексінің анатомиялық негізін іздеді. Испандық нейрогистолог Фернандо де Кастро Родригес (1898–1967) аорта-каротид аймағының иннервациясын егжей-тегжейлі сипаттауы қажет болды, бұл каротид синусында баррецепторлардың, ал каротид денесінде химиорецепторлардың бар екенін көрсететін еді. Бельгиялық топтың назарын біріншісінен өте кішкентай екінші құрылымға аударуы және бірінші қан химиорецепторларының табиғатын және қызметін физиологиялық тұрғыдан дәлелдеуі үшін бұл қажет болды. Сантьяго Рамон и Кахальдың (1852–1934; 1906 жылғы Физиология және Медицина саласындағы Нобель сыйлығының иегері) соңғы тікелей шәкірті болған жас Де Кастроның еңбегі сол кезде назардан тыс қалды, бірақ кейін ол Хейманспен, әріптесімен және досымен Нобель сыйлығын бөлісуге лайық екендігі анықталды.
After graduation Heymans worked at the Collège de France (under Prof. E. Gley), the University of Lausanne (under Prof. M. Arthus), the University of Vienna (under Prof. H. H. Meyer), University College London (under Prof. E. H. Starling) and Case Western Reserve University School of Medicine (under Prof. C. F. Wiggers). He was the Editor in Chief of Archives Internationales de Pharmacodynamie et de Thérapie for many years. His memberships included the Pontifical Academy of Sciences, the Académie des Sciences, and the Royal Society of Arts. The group of physiopharmacologists working under Heymans at Ghent University were looking for the anatomical basis of the respiratory reflex at the carotid sinus. It was necessary that the Spanish neurohistologist Fernando de Castro Rodríguez (1898–1967) described in detail the innervation of the aorta carotid region, circumscribing the presence of baroreceptors to the carotid sinus, but that of chemoreceptors to the carotid body, for the Belgian group to move their focus from the first to the very small second structure to physiologically demonstrate the nature and function of the first blood chemoreceptors. The contribution of the young De Castro, maybe the last direct disciple of Santiago Ramón y Cajal (1852–1934; awarded the 1906 Nobel prize in Physiology or Medicine) was overlooked at the time, but it was later recognized that he deserved to share the Nobel Prize with Heymans, his colleague and friend.
Жеке өмір
1929 жылы Хейманс Берте Мэйге (1892–1974), көз дәрігеріне үйленді және бес баласы болды. Ол Кноккеде инсульттан көз жұмды.
Heymans married Berthe May (1892–1974), an ophthalmologist, in 1929 and had five children. He died in Knokke from a stroke.