Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Конформисттік емес тіркелім, шіркеулік тіркелімге ұқсас, бірақ конформисттік емес шіркеуден немесе капелладан шыққан. Конформисттік емес шіркеулер Англия шіркеуінің доктриналарына сәйкес келмейді. Яғни, бұл протестанттық шіркеулер орнатылған шіркеуден бас тартыс жасайды. Мысалдарға баптистер, методистер, пресвитериандар, унитарианецтер және квакерлер (формальды түрде Достар қоғамы) жатады. 1753 жылғы Хардвиктің неке туралы заңына сәйкес, Англия мен Уэльстегі барлық некелер (квакерлер мен еврейлерді қоспағанда) Англия шіркеуінің приход шіркеуінде болуы керек еді. Дегенмен, басқа конфессиялардың шомылу және жерлеу рәсімдері (немесе оған балама рәсімдер) өз шіркеулерінде және капеллаларында өткізілуі мүмкін еді және олар көбінесе өздерінің конформисттік емес тіркелімдерінде тіркелген. Бірақ, олардың мұндай оқиғаларды тіркеуге заңдық міндеттемесі болмағанын еске алу қажет. Көптеген ерте конформисттік емес капеллалар мұндай тіркелімдерді ешқашан жүргізбеген немесе оларды тек эпизодты түрде жүргізген. Бұрынғы ғасырларда мұндай жіберулердің себебі кейде қуғыннан қорқу болған. Сирек жағдайларда, басқа жерлердегі құлшылық орындарындағы некелер де тіркелуі мүмкін (кейде бірнеше рәсімді қамтиды), бірақ мұндай жазбалар бастапқыда заңдық мәртебеге ие болмаған. Көптеген конформисттік емес шіркеулердің шомылу, неке және жерлеу тіркелімдері 1837 жылы британ үкіметімен жиналып, расталған. Бұл құжаттарды RG 4 сериясындағы Мемлекеттік тіркеуде қарауға болады. Бұл ресми емес тіркелімдерге белгілі бір заңдық мойынұсыну беру үшін ұзақ қысымнан кейін болды. Бұл бұрын Лондондағы Доктор Уильямс кітапханасында диссенттерді тіркеудің шектеулі жүйесін құруға әкелді. Кейбір жергілікті капеллалар осы күнден кейін (Англия мен Уэльсте азаматтық тіркеудің басталуымен бірдей уақытта) өз тіркелімдерін жүргізуді тоқтатты. Алайда, 1957 жылдан кейін үкіметтік комиссияның қосымша есебінен кейін конформисттік емес тіркелімдердің екінші бөлігі Лондонға ауыстырылды. 1837 жылдан кейін некелер көптеген басқа лицензияланған конформисттік емес капеллаларда жергілікті Суперинтендант-регистратор қатысқан жағдайда өткізілуі мүмкін болды. Соңында, 1898 жылғы Неке туралы заң кейбір капеллаларға осы талаптан бас тартуға мүмкіндік берді, егер олар ресми неке тізілімін жүргізуге жауапты тағайындалған адамды (әдетте пастор немесе дін қызметкері) тағайындаса. Көптеген конформисттік емес тіркелімдер қазірде жергілікті округтік тіркеу кеңселері сияқты бекітілген сақтау орындарында сақталады. Алайда, әртүрлі шіркеулер әртүрлі саясатты ұстанады және мұндай жазбалардың құрылу және сақталу деңгейі басқа шіркеу тіркелімдеріне қарағанда нашар болуы мүмкін. Сонымен қатар, мұндай тіркелімдердің бірқатары онлайн режимінде де қол жетімді бола бастады.
A Nonconformist register is broadly similar to a parish register, but deriving from a nonconformist church or chapel. Nonconformist churches do not conform to the doctrines of the Church of England. In other words, these Protestant churches dissent from the established church. Examples include the Baptist, Methodist, Presbyterian, and Unitarian denominations, and the Quakers (formally, the Society of Friends). Following Hardwick's Marriage Act of 1753, all English and Welsh marriages (except those of Quakers and Jews) had to take place in a Church of England parish church. However, any baptisms and burials (or equivalent ceremonies) from other denominations might take place within their own churches and chapels, and these were often recorded in their own nonconformist registers. Nevertheless, it is worth remembering that there was no legal obligation for them to record any such events. A significant number of early nonconformist chapels never maintained any such registers, or they maintained them only sporadically. In earlier centuries such omissions might sometimes be partly due to fear of persecution. Occasionally marriages in places of worship elsewhere might also be recorded (sometimes involving more than one ceremony), although such entries originally had no strict legal status. Registers of baptisms, marriages and burials of many nonconformist churches were collected and validated by the British government in 1837. These may be viewed at the Public Record Office in series RG 4. This followed long pressure for such unofficial registers to be given a measure of legal recognition. It had already resulted in an earlier system of limited registration for dissenters being established at Dr Williams's Library in London. Some local chapels promptly abandoned keeping their own registers, at least for a while, after this date (which coincided with the start of civil registration in England & Wales). However a second tranche of nonconformist registers was transferred to London after 1857, following a further report by a government commission. After 1837 marriages could take place in many other licensed nonconformist chapels, provided that the local Superintendent Registrar was in attendance. Eventually the Marriage Act of 1898 enabled some of these chapels to dispense with this requirement, provided that they designated an Appointed Person (usually the minister or priest), who would be responsible for maintaining an official marriage register. Many nonconformist registers have now been deposited in approved repositories, such as the local county record office. However different churches operate different policies, and it will often be found that rates of creation and survival for such records are less good than for other types of parish register. A number of such registers have also started to appear online.