Ральф Бадд: Америкалық теміржол басшысының өмірі мен қызметі
Ralph Budd
Ральф Бадд – көрнекті американ теміржол басшысы, Great Northern Railway және Chicago, Burlington & Quincy Railroad президенті. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық теміржол басшысы Ральф Бадд (20 тамыз 1879 – 2 ақпан 1962) – 1919 жылдан 1932 жылға дейін Ұлы Солтүстік темір жолының президенті, ал 1949 жылы зейнетке шыққанға дейін Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолының президенті қызметін атқарған.
American railroad executive
Ralph Budd (August 20, 1879 – February 2, 1962) was an American railroad executive who was the president of the Great Northern Railway from 1919 up until 1932, when he served as president of the Chicago, Burlington and Quincy Railroad until his retirement in 1949.
Ерте өмір
Джон мен Мэри Баддтың алты баласының бірі Ральф 1879 жылдың 20 тамызында Айова штатының Уотерлоо қаласына жақын жердегі шаруа қожалығында дүниеге келді. Он тоғыз жасында Дес-Мойннің Хайленд Парк колледжін бітіргеннен кейін, ол Чикаго Ұлы Батыс теміржолының бөлімшелік инженерлік кеңсесінде сызбашы болып жұмысқа орналасты. 1902 жылы Бадд Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхиты теміржолының Сент-Луис – Канзас-Сити желісін салуға қатысты. Осы жерде Бадд американдық теміржол саласындағы көрнекті инженерлердің бірі Джон Франк Стивенспен танысты. Стивенс бұған дейін Монтана штатындағы Мариас өткелі арқылы Ұлы Солтүстік теміржолының жолын салумен танымал болған еді, ал жақын арада Теодор Рузвельттің тапсырысымен Панама каналын жоспарлауға кіріседі. Бадд Стивенспен бірге Панамаға барып, Панама теміржолының инженерлік құрылысында жұмыс істеді. 1910 жылы ол тағы да Стивенстің ізімен Орегонға аттанды. Мұнда Стивенс бұрынғы Ұлы Солтүстік теміржолының басшысы Джеймс Дж. Хилл үшін Тынық мұхитының солтүстік-батысынан солтүстік Калифорнияға дейін Орегон магистралін салумен айналысты. Бұл бағыт Спокан, Портленд және Сиэтл, Орегон магистральдық теміржолы, Батыс Тынық мұхиты теміржолы және Атчисон, Топека және Санта-Фе теміржолдарынан тұратын және 1930 жылдары біріктірілген желілер еді. Ол Хилл Линияларына Калифорнияның ортасына жол ашты және «Ішкі қақпа» деп аталды. Стивенспен бірлескен жұмысы Хиллдің назарына түсті, ол өлімінен кейін Баддты Ұлы Солтүстік теміржолының президенті етіп тағайындау туралы құпия нұсқау қалдырды.
One of six children of John and Mary Budd, Ralph was born on a farm near Waterloo, Iowa, on August 20, 1879. After graduating at nineteen from Des Moines' Highland Park College, he began railway service as a draftsman in the Chicago Great Western’s divisional engineering office. In 1902 Budd joined the Chicago, Rock Island and Pacific Railroad for the construction of its St. Louis Kansas City line. It was on the Rock that Budd met one of the deans of American railroad civil engineering, John Frank Stevens. Stevens' was already well known for his location of the Great Northern Railway's line across Montana's Marias Pass, and would soon go on to plan the Panama Canal at the behest of Theodore Roosevelt. Budd followed Stevens to Panama, working on the engineering of the Panama Railway. He followed Stevens again in 1910, this time to Oregon. There, Stevens was working for his old Great Northern boss, James J. Hill, on constructing the Oregon Trunk from the Pacific Northwest into northern California. This route, composed of the Spokane, Portland and Seattle, the Oregon Trunk Railway, the Western Pacific Railroad, and the Atchison, Topeka and Santa Fe, was finally pieced together in the 1930s. It gave the Hill Lines a route into the heart of California and became known as the "Inside Gateway." His work with Stevens brought Budd to the attention of Hill, who left confidential instructions that after his death, Budd should be appointed president of the Great Northern.
Ұлы Солтүстік темір жолы
1919 жылы 40 жасында Бадд Ұлы Солтүстік темір жолының президенті болғанда Америкадағы ең жас темір жол президенті атанды. Оның басшылығымен Great Northern темір жолы Вашингтондағы Каскад туннелін салды, бұл жобаға 25 миллион доллар жұмсалды. Бұл туннель Каскад тауларының етегіндегі бұрынғы саммит туннелін және қар көшкіні қаупі бар қиын учаскені жойды. 7,79 мильге жуық ұзындығы бар Ұлы Солтүстік жаңа Каскад туннелі бүгінгі күнге дейін АҚШ-тағы ең ұзын темір жол туннелі болып табылады. Он үш жыл ішінде Баддтың басқаруы 79 миллион долларлық жақсартуларға, 75 миллион долларлық вагондарға және жаңа желілер құрылысына шамамен 7 миллион доллар инвестициялады. 1920 жылдары Бадд Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының Говард Эллиоттпен бірлесіп, Хилл Линияларын ресми біріктірудің үшінші әрекетін бастады. Бұл 1904 жылғы "Солтүстік қағаздары ісі" апатынан кейінгі тұңғыш әрекет еді. Ақырында, бұл сәтсіз аяқталды, себебі Мемлекетаралық сауда комиссиясы бірігуге келісті, бірақ Хилл Линиялары Чикагомен байланысын – Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолын басып тастаса ғана.
At the age of 40, in 1919, Budd became the youngest railroad president in America when he became president of the Great Northern Railway. Under his tenure at Great Northern, the railway built the Cascade Tunnel in Washington, a project that cost $25 million and eliminated an earlier summit tunnel under the Cascade Range and a rugged alignment through an avalanche prone area. At 7.79 miles in length, the Great Northern's New Cascade Tunnel remains the longest railroad tunnel in the United States. Over the course of thirteen years, Budd's administration invested $79,000,000 in improvements, $75,000,000 more in rolling stock, and nearly $7,000,000 in the construction of new lines. In the 1920s, together with Howard Elliott of the Northern Pacific Railway, Budd began the third attempt to formally merge the Hill Lines. This was the first attempt since the disastrous Northern Securities Case of 1904. This ultimately resulted in failure, when the Interstate Commerce Commission agreed to the merger, but only if the Hill Lines let go of their vital link to Chicago—the Chicago, Burlington and Quincy Railroad.
Бёрлингтон
1932 жылғы 1 қаңтарда, Ұлы депрессияның ең төменгі нүктесінде, Ральф Бадд Ұлы Солтүстік темір жолынан кетіп, Burlington темір жолының президенті болды. Burlington темір жолын басқарып жүргенде, ол 1912 жылы Budd Company компаниясын құрған Эдвард Г. Баддпен (алыс туыс) танысты. Эдвард Бадд жақында автомобиль кузовтарын жасау тәжірибесін пайдаланып, жаңадан құрылған компаниясында темір жол вагондарын жасауды бастаған еді. Budd Company Burlington үшін Pioneer Zephyr вагонын жасады. 1934 жылғы 26 мамырда Denver (Колорадо штаты) қаласынан Chicago (Иллинойс штаты) қаласына он үш сағат бес минутта "таңнан кешке дейін" жасаған пойыздың бұрынғыдан бетер рекордтық жүрісі темір жол экспресс пойыздары дәуірінің басталуына ықпал етті. Ральф және Эдвард Бадд, сондай-ақ H. L. Hamilton сияқты танымал адамдар, пойызға қозғалтқыш жасаған Winton Motor Company президенті, рекордтық сапарға жолаушы болып қатысты; пойыздың орташа жылдамдығы сағатына 77,1 миль (124,1 км/сағ) болды, ал ең жоғары жылдамдығы сағатына 112,5 мильге (181 км/сағ) жетті. Жаңа пойыздың аты Ральф Бадд оқып жатқан "Кентербери ертегілерінен" алынған. Оқиға көктемнің гүлденуі мен Zephyrus – жеңіл және құнарлы батыс желге шабыттанған паломниктің сапарға шығуынан басталады. Ральф Бадд бұл аттың жаңа, жылдам саяхат машинасына өте қолайлы болар деп ойлады: "Zephyr". 1939 жылдың жазында ол Denver and Rio Grande және Western Pacific темір жолдарын Burlington темір жолымен бірігіп, Тынық мұхитына күнделікті пойыз қатынасын ұйымдастыруға көндірді; он жылдан кейін ол аңызға айналған California Zephyr пойзымен алмастырылды. Бадд сонымен қатар 1934 жылы ашылған Dotsero Cut Off құрылысын аяқтауға жұмыс істеді, бұл Denver қаласы арқылы Burlington темір жолының бизнесін төрт есеге арттырды. 1939 жылы Бадд Джордж Р. Хендерсон медалімен марапатталды. 1945 жылы Бадд Electro Motive Diesel компаниясының Cyrus R. Osborne компаниясының күмбезді жолаушылар вагоны туралы идеясына қызығушылық танытып, Burlington темір жолының Aurora шеберханасында алғашқы тәжірибелік вагонын жасады. 1940 және 1949 жылдары Бадд Burlington темір жолында екі маңызды тарихи шараны демеушілік етті және 1948-49 жылдары Чикаго көлінің жағасында өткен өте сәтті темір жол көрмесін ұйымдастырушылардың бірі болды. Burlington темір жолының тарихшысы Ричард Овертон былай деп жазды: "Бадд басқарған Burlington темір жолы темір жол басшыларын даярлайтын мектеп сияқты болды. Фред Гурли, Джон Фаррингтон, Фред Уитман, Гарри Мерфи және [Алфред] Э. Перлман сияқты адамдар, олардың барлығы ірі темір жолдардың басшылары болды, Бадд басқарып тұрған кезде Burlington темір жолында әртүрлі мерзімдерде қызмет етті. 1949 жылы зейнеткерлікке шыққан кезде Джеймс Лайн "Railway Age" журналында былай деп жазды: "Burlington темір жолы негізінен Ральф Баддтың көлеңкесі болды".
At one of the lowest points in the Great Depression, January 1, 1932, Ralph Budd left the Great Northern to become president of the Burlington. While leading the Burlington, he met Edward G. Budd (distant relation), who had formed the Budd Company in 1912, and had recently begun to apply his automobile body construction knowledge to build railroad passenger equipment in a new venture using stainless steel. The Budd Company built the Pioneer Zephyr for Burlington, and the train's "dawn to dusk" run from Denver, Colorado, to Chicago, Illinois, on May 26, 1934, in an unprecedented thirteen hours and five minutes, helped usher in the railroad streamliner era. Both Ralph and Edward Budd, among other notable men including H. L. Hamilton, president of the Winton Motor Company which built the motor for the train, were passengers aboard the record setting run; the train's speed averaged 77.1 miles per hour (124.1 km/h), reaching a top speed of 112.5 miles per hour (181 km/h). The name of the new train came from The Canterbury Tales, which Ralph Budd had been reading. The story begins with pilgrims setting out on a journey, inspired by the budding springtime and by Zephyrus, the gentle and nurturing west wind. Ralph Budd thought that would be an excellent name for a sleek new traveling machine: "Zephyr." In the summer of 1939 he persuaded the Denver and Rio Grande and the Western Pacific to join the Burlington in establishing a daily through train to the Pacific Coast; a decade later it was replaced by the fabled California Zephyr. Budd also worked to complete the Dotsero Cut Off, which opened in 1934, and led to fourfold increase of Burlington business through Denver. In 1939, Budd was awarded the George R. Henderson Medal. By 1945, Budd had become intrigued with Electro Motive Diesel’s Cyrus R. Osborne’s idea of a dome passenger car, and built the first experimental one in the Burlington's Aurora Shops. In 1940 and again in 1949, Budd sponsored two elaborate historical pageants on the Burlington and was one of the moving spirits behind the extremely successful Railroad Fair held on Chicago’s lakefront in 1948 49. Burlington historian Richard C. Overton wrote: "The Burlington, with Budd in command, was virtually a training school for railway executives. Men like Fred Gurley, John Farrington, Fred Whitman, Harry Murphy, and [Alfred] E. Perlman, all of whom went on to head great railways, served varying terms on the Burlington while Budd was at its head. As James G. Lyne put it in Railway Age at the time of his retirement in 1949, the Burlington was 'principally the lengthened shadow of Ralph Budd.'"
Кейінгі өмірі
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Бадд Чикаго көлік басқармасының төрағасы болып бес жыл қызмет етті. Ол Бёрлингтонның корпоративтік құжаттарын Ньюберри кітапханасына сыйлауды ұйымдастырды. Бёрлингтон тарихын жазған көптеген басылымдарды қолдағанмен, Бадд өзінің жеткіліксіз біліміне сілтеме жасап, Солтүстік-Батыс университетіндегі профессорлық қызметтен бас тартты. 1949 жылы ол көлік тарихы бойынша "Лексингтон" тобын құрды, ол бүгінгі күнге дейін жыл сайын конференциялар өткізеді. Ральф Бадд 1954 жылы Калифорния штатының Санта-Барбара қаласына зейнетке шығып, 1962 жылдың 2 ақпанында қайтыс болды.
After retirement, Budd spent five years as chairman of the Chicago Transit Authority. He arranged the donation of the Burlington's corporate records to the Newberry Library. Though he supported many publication which chronicled the history of the Burlington, Budd himself turned down a professorship at Northwestern University, claiming his lack of qualifications. In 1949, he founded The Lexington Group in Transportation History, which holds annual meetings to this day. Ralph Budd retired to Santa Barbara, California, in 1954, and died on February 2, 1962.
Мұра
Оның ұлы Джон Маршалл Бадд, Джон М. Бадд та Ұлы Солтүстік темір жолының президенті болды. Ол Солтүстік Тынық мұхит темір жолының Роберт Стетсон Макфарлейнмен бірге 1955 жылдан 1970 жылға дейін Хилл Линияларын Берлингтон Солтүстік темір жолына (қазіргі BNSF темір жолы) біріктіру үшін жұмыс істеді. 1920-1930 жылдары Ұлы көлдерде жүзіп жүрген коммерциялық пароходқа да Ральф Бадд деген ат берілді. 1929 жылдың 15 мамырында, қайық қатты қысқы дауыл кезінде Мичиган штатының Игл-Харбор портында жағаға тіреліп қалды. Ұңғыма экипажы құтқару шөлмектерімен аман қалды, кейін кеме жөнделіп қайта қызметке кірісті. Ральф Бадд 1935 жылы Райс университетіндегі бітіру салтанатында сөз сөйледі және алған гонорарын студенттерге арнап, Райс университетіне Ральф Бадд атындағы дипломдық жұмыс сыйлығы ретінде берді. Бұл сыйлық жыл сайын Джордж Р. Браун инженерлік мектебіндегі ең үздік докторлық диссертация авторына табыс етіледі. Бұл сыйлық 1935 жылдың маусым айында құрылды және Райс университетіндегі аспиранттарға арналған ең көне және беделді сыйлықтардың бірі болып саналады. Миссисипи өзені бойындағы BNSF темір жолының басты желісіндегі екі жолдың қиылысы "Бадд" бақылау пункты Ральф Баддтың құрметіне аталған. Бұл қиылыс Иллинойс штатының Шығыс Дубуке қаласының оңтүстігінде орналасқан.
His son, John Marshall Budd John M. Budd, also became president of the Great Northern Railway, and together with Robert Stetson Macfarlane of the Northern Pacific Railway, worked from 1955 until 1970 to merge the Hill Lines into the Burlington Northern Railroad (today's BNSF Railway). The name Ralph Budd was also applied to a commercial steamship that plied the Great Lakes in the 1920s and 1930s. On May 15, 1929, the boat ran aground in Eagle Harbor, Michigan, during a fierce winter storm. The crew escaped in lifeboats, and the ship was later repaired and returned to service. Ralph Budd was 1935 Commencement speaker at Rice University and donated his honorarium to Rice for the benefit of students as Ralph Budd Thesis award. The award is given annually to the graduate student judged to have the best doctoral thesis in the George R. Brown School of Engineering. This award was established in June, 1935, and is one of the oldest and most prestigious awards for graduate students at Rice University. Control Point "Budd" (a double track crossover on the BNSF Railway's mainline along the Mississippi River) is named after Ralph Budd. The crossover is located just south of East Dubuque, Illinois.