Кіріспе
Француздық велосипед өндіруші Motobécane – 1923 жылы құрылған француздық велосипедтер, мопедтер, мотоциклдер және басқа да шағын көлік құралдарын өндіретін компания. "Motobécane" атауы "moto" – мотоцикл сөзінің қысқартылған түрі және "bécane" – "велосипед" деген сленгтік сөздердің бірігімінен құралған. Motobécane – Motobecane USA компаниясынан бөлек корпорация болып табылады. Motobecane USA Тайваньдағы Kinesis Industry Co. Ltd. компаниясы Motobécane тауарлық белгісімен шығаратын велосипедтерді импорттайды. Луис Оканья 1973 жылы Motobecane маркалы велосипедте "Тур де Франция" жарысын жеңіп алды. 1981 жылы түпнұсқа Motobécane банкротқа ұшырады және Yamaha компаниясы сатып алып, 1984 жылы MBK ретінде қайта құрды. Француз компаниясы мотороллерлерді жасауды жалғастыруда. Олар сондай-ақ, кемінде 1981 жылға дейін саусақ тіреуішті шабу машиналарының өндірісімен айналысты.
Motobécane was a French manufacturer of bicycles, mopeds, motorcycles, and other small vehicles, established in 1923. "Motobécane" is a compound of "moto", short for motorcycle; "bécane" is slang for "bike." Motobécane is a different corporation from Motobecane USA, which imports a wide range of bicycles from Taiwan manufactured by Kinesis Industry Co. Ltd. under the Motobécane trademark. Luis Ocaña won Tour de France on Motobecane branded bike in 1973. In 1981, the original Motobécane filed for bankruptcy and was purchased by Yamaha and reformed in 1984 as MBK. The French company continues to make motorscooters. They also made fingerbar mowers at least up to 1981.
Мотоциклдер
Көп жылдар бойы Motobecane Франциядағы мотоциклдерді ең ірі өндіруші болды. Шарль Бенуа мен Абель Бардин 1922 жылы бірігіп, 1923 жылы алғашқы мотоциклін, бір цилиндрлі екі тактылі мотоциклді жасады. 1930 жылдары Motobecane ең көп сатылатын мотоциклдерді шығарды. 1933 жылы олар алғашқы төрт тактылі мотоциклін өндірді. 1930 жылдары олар бойлық осьтік жетегі бар қатарлы төрт цилиндрлі қозғалтқышты мотоцикл өндірді. Осы кезеңде фирма жол жарыстарына қатысып, "Бол д'Ор" төзімділік жарысын жеңіп алды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін олар арзан көлікке деген қажеттілікті қанағаттандырған бір цилиндрлі D45 мотоциклін шығарды. Оның ізбасары Z46 болды, ол заманауи аспаптармен жабдықталған. Еуропалық көптеген мотоцикл өндірушілері сияқты, 1960-шы жылдар Motobécane үшін қиын болды, себебі автомобильдер қолжетімді болды. Осының салдарынан сату көлемі азайды. Арзан әрі тиімді жапон мотоциклдерінің пайда болуы да сатуға кері әсер етті. Олар 1970 жылдар бойы екі цилиндрлі 125 текше сантиметрлік мотоциклдерді шығаруды жалғастырды. Сондай-ақ, олар екі тактылі, үш цилиндрлі 350 куб.см және 500 куб.см мотоциклдердің аз санын өндірді. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында компания Grand Prix мотоцикл жарыстарында өнер көрсетіп, 125 текше сантиметрлік класта бірнеше жеңіске жетті және 1980 жылғы 125 текше сантиметрлік жол жарыстары әлем чемпионатында екінші орын алды.
Велосипедтер
Мотобекан француз велосипед өнеркәсібінің ірі өндірушісі болды. Motobecane өте жеңіл тау велосипедтерін жасаумен танымал. Motobecane 1970-ші жылдардың соңында жапондық бөлшектерді қолдана бастаған алғашқы француз өндірушісі болды. Жапондық дерайлерлер мен кранк-құрамалар орташа бағадағы 10 жылдамдықты велосипедтерде кең таралған ескі француздық дизайндардан әлдеқайда жоғары жұмыс істеді. Бұл өзгеріс негізінен олардың АҚШ-тағы импорттаушысы Бен Лавидің ықпалына байланысты болды. Motobecane велосипедтерінің орта және жоғарғы деңгейдегі фреймдері әдетте қос қабырғалы болаттан жасалатын, Vitus немесе Reynolds 531 молибден/манганий болаттан жасалған және Nervex батырмаларымен жабдықталған. Сол кездегі көптеген француз өндірушілерінен айырмашылығы, Motobecane көптеген модельдер үшін швейцариялық резеңкелі төменгі жақшаларды қолданды. Motobecane өздерінің фреймдерін әдемі және жоғары сапалы бояумен аяқтады, бұл француз өнеркәсібінде жиі кездеспейтін тәжірибе болды. Француз велосипедтерінің екінші ең беделді өндірушісі (Peugeot-тан кейін, оның ұзақ қызмет ететін дизайнын ұстанды, бірақ Gitane-ден бұрын) саналатын Motobecane-нің орта деңгейдегі велосипедтері жақсы құн-баға қатынасына ие болды. Компания бағаны ұтымды ұстау үшін жоғары сапалы фреймдерді Жапониядан төмен бағалы, бірақ жоғары сапалы компоненттермен үйлестірді, бұл кезде бәсекелестер орта деңгейдегі велосипедтерге жоғары бағалы, төмен сапалы француздық компоненттерді орнататын. Motobecane велосипедтеріне Nomade, Mirage, Super Mirage, Super Touring, Grand Touring, Sprint, Super Sprint, Jubilee Sport, Grand Record, Le Champion және Team Champion кірді. Стандартты ромб тәрізді фреймдерге қоса, Motobecane аралас фреймді нұсқаларын да шығарды. Аралас фреймді Grand Touring моделінде жоғарғы түтіктің орнына екі жақты тұрақтар болды, ал Super Touring және Grand Jubilé модельдерінде бір ғана жоғарғы түтігі болды, ол отырғыш түтігіне жақындағанда екі жақты тұрақтарға бөлінетін. Кейінгі аралас Grand Touring модельдері де осы дизайнды қолданды. Motobecane сонымен қатар тандемді велосипедтерді де өндірді. 1980-жылдардың басында Motobecane "Profil" деген атпен велосипедтердің жаңа топтамасын ұсынды. Бұл велосипедтер 2040 түтіктерден жасалған, олар аэродинамиканы жақсарту үшін "овалданған" немесе тамшы тәрізді пішінге келтірілген (демек, жел тоннелінде жасалған алғашқы велосипедтердің бірі). Олар жоғарғы түтік арқылы жасырылған кабельдермен және аэродинамикаға арналған Shimano-ның Adamax 600 балта компоненттерімен жабдықталған. 1980 жылға дейінгі француз велосипедтері көбінесе француздық резеңкелі төменгі жақшаларды пайдаланды (қазір оларды ауыстыруға арналған бөлшектерді табу қиын). Француздық төменгі жақшалар, итальяндықтар сияқты, бекітілген стақандарда оң жақты бұрауды қолданды, бұл оларды прецессия салдарынан босатуға бейім етті. Motobecane 1970-жылдардың ортасында көптеген француз өндірушілерінен айырылып, швейцариялық резеңкелі төменгі жақшаларды қолданды (қазір оларды ауыстыруға арналған бөлшектерді табу да қиын). Швейцариялық төменгі жақшалар француздықтарға ұқсас болды, бірақ бекітілген стақандар кері бұраулы (ағылшын стақандары сияқты) болды, бұл оларды прецессия салдарынан босатудан қорғады. Қосымша ақпарат алу үшін төменгі жақшалардың техникалық сипаттамаларын қараңыз. Сонымен қатар, француздық рульдік бағыттарының өлшемі мен бұрауы ағылшын рульдік бағыттарынан сәл өзгеше. Motobécane атауы қазір Тайваньда жасалған велосипедтерге де қолданылады. Бұл көліктердің ескі француздық велосипедтерге ешқандай қатысы жоқ, тек атауы ғана ортақ.
Мопедтер және қосалқы қозғалтқышы бар велосипедтер
Мотобекан 1949 жылы Мобилет атты мопедті шығарды. Келесі 48 жыл ішінде Мотобекан 14 миллион Мобилет өндірді. Үндістанда осы модель Suvega деген атпен Mopeds India Ltd компаниясымен лицензия бойынша өндірілді. Ұлыбританияда Raleigh компаниясы 1960 жылдан 1971 жылға дейін Motobecane лицензиясы бойынша "RM" сериясы ретінде Mobylettes өндірді. 1960 жылдардың соңында осы "Рейли" мопедтері Ұлыбританиядағы мопед сатудың 38% құрады. Америкалық Montgomery Ward саудагері Motobecane мопедтерін импорттап, өз каталогы арқылы Riverside брендімен сатты. V40 нұсқасына дейінгі мотоциклдерде амортизаторлар болмады. "Қосалқы қозғалтқышы бар" велосипедтің максималды жылдамдығы болды және ол шектелді. 1961 жылдан бастап жапондық бөлшектерді пайдалану және артқы аспаны қосу арқасында V50 және одан жоғары модельдер сағатына жете алатын жылдамдыққа және қуатқа ие болды. 1978 жылы канадалық Уолтер Мума 50V мопедімен Торонтодан басталып, Аляскаға жеткен және Торонтоға оралған 3 айлық саяхатында 11 500 мильді жүрді. Yamaha компаниясы MBK Industrie компаниясын сатып алғаннан кейін үш дөңгелекті педальді автомобиль пайда болды. Суреттердің бірінде Мотобекан прототипі компания зауытының жанындағы бульварда көрсетілген, ал Порт-де-Валетке Renault 4CV машинасы келді: кішкентай Renault әдеттегіден үлкен көрінді, ал Мотобекан Renault пен Париж автобусының арасында орналасқан, балалардың педальді велосипедінен де үлкен болды. Өндіруші автомобиль технологиясымен таныс болмаса да, бірнеше жылдан кейін DAF машиналарын ерекшелендірген инновациялық үздіксіз айнымалы берілістің бір түрін дизайнға енгізуге қуанышты болды.
In 1978, Canadian Walter Muma rode a 50V 11,500 miles on a 3 month trip that began in Toronto, brought him to Alaska, and back to Toronto. After being acquired by Yamaha, MBK Industrie The result was a three wheel pedal car. One of the pictures showed the Motobécane prototype on a boulevard near the company’s plant and the Porte de Valette being overtaken by a Renault 4CV: the little Renault looked uncharacteristically large and the Motobecane, positioned between the Renault and a Paris bus, looked barely larger than a child’s pedal car. Although the manufacturer was unfamiliar with automobile technology, they were happy to incorporate into the design a form of the innovative infinitely variable transmission which a few years later became a defining feature of DAF cars.