КСРО Олимпиадада 1952-ден қатысты. Жазғы және қысқы ойындарда табысқа жетіп, АҚШ-қа қарсы жарысты. Саяси мақсаттармен спортқа мемлекеттік инвестициялар жасалды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес Социалистік Республикалар Одағы (КСРО) алғаш рет 1952 жылы Олимпиада ойындарына қатысып, одан кейін жазғы және қысқы ойындарға 18 рет қатысты. Жазғы Олимпиада ойындарында тоғыз рет қатысқан совет командасы алтын медальдардың жалпы саны бойынша бірінші орынға үш рет, екінші орынға үш рет ие болды және Жазғы Олимпиада ойындарында АҚШ-тың үстемдігіне ең үлкен қарсыласы болды. Сондай-ақ, команда алтын медальдар санында жеті рет бірінші орынға, қысқы Олимпиада ойындарында тоғыз рет қатысып екінші орынға екі рет ие болды. Кеңес Одағының табысы халықаралық аренадағы саяси мақсаттарын іске асыру үшін спортқа жасалған ауқымды мемлекеттік инвестициялармен байланыстырылады. 1917 жылғы қарашадағы Ресей революциясы мен Ресей азамат соғысынан (1917–1922) кейін КСРО идеологиялық себептермен халықаралық спорттық жарыстарға қатыспады. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыстан (1939–1945) кейін Олимпиада ойындарында үстемдік етуді совет шенеуніктері мен басшылары коммунизмді насихаттаудың тиімді тәсілі деп қарастырды. КСРО Олимпиада комитеті 1951 жылғы 21 сәуірде құрылды, ал Халықаралық Олимпиада Комитеті (ХОК) жаңа ұйымды өзінің 45-ші сессиясында (1951 жылғы 7 мамыр) мойындады. Сол жылы совет өкілі Константин Андрианов ХОК мүшесі болғанда КСРО ресми түрде Олимпиада қозғалысына қосылды. 1952 жылғы Хельсинкиде өткен жазғы Олимпиада ойындары совет спортшылары үшін алғашқы Олимпиада болды. 1952 жылғы 20 шілдеде Нина Ромашкова әйелдер арасында дискіні лақтырудан жарысып, совет спорты тарихындағы алғашқы Олимпиада алтын медалін жеңіп алды. Ромашкованың осы жарыста көрсеткен нәтижесі (51,42 м) сол кездегі жаңа Олимпиада рекорды болды. 1956 жылғы Кортина-д'Ампеццода өткен қысқы Олимпиада ойындары совет спортшылары үшін алғашқы қысқы Олимпиада болды. Онда Любовь Козырева 10 км қашықтықтағы әйелдер арасындағы шаңғы жарысында жеңіске жетіп, совет спорты тарихындағы алғашқы қысқы Олимпиада алтын медалін жеңіп алды. КСРО 1980 жылғы Мәскеуде өткен жазғы Олимпиада ойындарын қабылдады. АҚШ және көптеген басқа елдер Ауғанстанға КСРО-ның басқыншылығына наразылық білдіріп, бұл Ойындарды бойкоттады; КСРО 1984 жылғы Лос-Анджелестегі Ойындарды бойкоттауға жетекшілік етті. КСРО 1991 жылғы 26 желтоқсанда таратылғанымен, КСРО Олимпиада комитеті 1992 жылғы 12 наурызға дейін ресми түрде жұмыс істеді. 1992 жылы 15 бұрынғы Кеңес Республикасының 7-сі Біріккен команда ретінде жарысқа қатысып, Альбертвилль ойындарында Олимпиада туы астында жүріп, медальдар есебінде екінші орынды иеленді. Біріккен команда сол жылдың соңында Барселона ойындарында да өнер көрсетті (бұрынғы 15 республиканың 12-сі қатысқан), және сол ойындарда медальдар бойынша бірінші орынды жеңіп алды.
The Union of Soviet Socialist Republics (USSR) first participated at the Olympic Games in 1952, and competed at the Summer and Winter Games on 18 occasions subsequently. At six of its nine appearances at the Summer Olympic Games, the Soviet team ranked first in the total number of gold medals won, second three times, and became the biggest contender to the United States' domination in the Summer Games. Similarly, the team was ranked first in the gold medal count seven times and second twice in its nine appearances at the Winter Olympic Games. The Soviet Union's success might be attributed to a heavy state investment in sports to fulfill its political objectives on an international stage. Following the Russian Revolution of November 1917 and the Russian Civil War (1917–1922), the Soviet Union did not participate in international sporting events on ideological grounds; however, after World War II (1939–1945), dominating the Olympic Games came to be seen by Soviet officials and leaders as a useful method of promoting communism. The Olympic Committee of the USSR was formed on April 21, 1951, and the IOC recognised the new body in its 45th session (May 7, 1951). In the same year, when the Soviet representative Konstantin Andrianov became an IOC member, the USSR officially joined the Olympic Movement. The 1952 Summer Olympics in Helsinki thus became first Olympic Games for Soviet athletes. On July 20, 1952 Nina Romashkova won the first Olympic gold medal in the history of Soviet sport, competing in the women's discus throw. Romashkova's result in this event (51.42 m) was the new Olympic record at that time. The 1956 Winter Olympics in Cortina d'Ampezzo became the first Winter Olympic Games for Soviet athletes. There Lyubov Kozyreva won the first Winter Olympic gold medal in the history of Soviet sport, competing in the women's cross country skiing 10 km event. The USSR became the host nation for the 1980 Summer Olympics in Moscow. The United States and many other countries boycotted these Games in protest of the Soviet invasion of Afghanistan; the USSR led a boycott of the 1984 Games in Los Angeles. Although the USSR ceased to exist on December 26, 1991, The Olympic Committee of the USSR formally existed until March 12, 1992, when it disbanded. In 1992, 7 of the 15 former Soviet Republics competed together as the Unified Team and marched under the Olympic Flag in the Albertville Games, where they finished second in the medal rankings. The Unified Team also competed in the Barcelona Games later in the year (represented by 12 of the 15 ex Republics), and finished first in the medal rankings at those Games.
Медаль кестелері
*Көгілдір шекара турнирдің өз жерінде өткенін көрсетеді.
*Purple border colour indicates tournament was held on home soil.
Дау
Советтік Олимпиада құрамасы әуесқойлық ережелерін сақтамай, одан тысқары шығумен танымал болды. Барлық совет спортшылары номиналды жұмыс істейтін, бірақ шын мәнінде мемлекеттік қолдау алып, толық уақыт жаттығудан өтетін. Көптеген сарапшылардың пікірінше, бұл Кеңес Одағына студент немесе нағыз әуесқой спортшылары бар АҚШ және басқа батыс елдерінен үлкен артықшылық берді. Дейін, 1968 жылдан кейін Кеңес Одағы жүлделер кестесінде бірінші орынды монополиялап алды және күйрегенге дейін 1984 жылғы қысқы ойындарда бір рет ғана екінші орынға түсті, ол да Шығыс блогының тағы бір елі – ГДР болды. Әуесқойлық ережелері тек 1980-ші жылдардың аяғында ләждетілді және КСРО құлағаннан кейін 1990-шы жылдары толығымен жойылды.
Soviet Olympic team was notorious for skirting the edge of amateur rules. All Soviet athletes held some nominal jobs, but were in fact state sponsored and trained full time. According to many experts, that gave the Soviet Union a huge advantage over the United States and other Western countries, whose athletes were students or real amateurs. Indeed, the Soviet Union monopolized the top place in the medal standings after 1968, and, until its collapse, placed second only once, in the 1984 Winter games, after another Eastern bloc nation, the GDR. Amateur rules were relaxed only in the late 1980s and were almost completely abolished in the 1990s, after the fall of the USSR.
Допинг қолдану
Британдық журналист Эндрю Дженнингстің сөзіне қарағанда, КГБ полковнигі агенттік қызметкерлерінің Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) допингке қарсы күрес органдарының өкілдері болып танылып, допинг-тесттерді жорықтап, совет спортшыларын "осы зор еңбектердің арқасында құтқарып алғанын" айтқан. 1980 жылғы жазғы Олимпиада туралы 1989 жылғы австралиялық зерттеуде: "Мәскеу ойындарында медаль жеңіп алғандардың ішінде, әсіресе алтын медаль жеңіп алғандардың ішінде, қандай да бір препаратты қолданбаған адам жоқ деуге болады: көбінесе бірнеше түрлі препараттарды қолданған. Мәскеу ойындарын "Химияшылар ойындары" деп атағанның өзі жөн болар еді" делінген. 2016 жылы қолға түскен құжаттар Совет Одағының 1984 жылғы Лос-Анджелес жазғы Олимпиадасына дайындық мақсатында жеңіл атлетикада мемлекеттік допинг жүйесін құру жоспарларын көрсетті. Бұл құжат елдің Олимпиаданы бойкоттау туралы шешіміне дейін жасалған және бағдарламаның стероидтерді қолдануы мен оны одан әрі жетілдіру жөніндегі ұсыныстарды қамтиды.
According to British journalist Andrew Jennings, a KGB colonel stated that the agency's officers had posed as anti doping authorities from the International Olympic Committee (IOC) to undermine doping tests and that Soviet athletes were "rescued with [these] tremendous efforts". On the topic of the 1980 Summer Olympics, a 1989 Australian study said "There is hardly a medal winner at the Moscow Games, certainly not a gold medal winner, who is not on one sort of drug or another: usually several kinds. The Moscow Games might as well have been called the Chemists' Games." Documents obtained in 2016 revealed the Soviet Union's plans for a statewide doping system in track and field in preparation for the 1984 Summer Olympics in Los Angeles. Dated prior to the country's decision to boycott the Games, the document detailed the existing steroids operations of the program, along with suggestions for further enhancements.
Тушылар туралы дау
Кеңес шенеуніктері туды алып жүретін адамның тартымды, денесі күшті және еңбек еткен спортшы болуын күтті. Ол Олимпиада салтанатында туды бір қолымен, қандай да бір тіреу құралсыз алып жүруі керек еді. Бұл өте қиын физикалық міндет болды, өйткені 1960 жылдары тудың салмағы ауыр болатын, ал күрт жел физикалық жүктемені одан әрі арттыруы мүмкін еді. Сондықтан жазғы Олимпиада ойындарының ашылу салтанатында Совет туын көтеруге ауыр салмақ көтерушілер немесе күресшілер іріктелді, олар ертең жарысқа қатысуға міндетті болмады.
Soviet officials expected the flag bearer to show an example of an attractive, physically strong person and a distinguished athlete. He was expected to carry the flag through the Olympic ceremony in one hand unsupported by a harness. This presented a formidable physical task as the flag weighed in the 1960s, and a sudden wind might further increase the physical load. Hence the Soviet flag bearers at the opening ceremony of the Summer Olympics were selected from among heavyweight weightlifters or wrestlers, who did not have to compete the next day.