Канаданың «Америка империясының құлдырауы» (1986) фильмі – тарихшыл достардың сексуалдық тәжірибелері мен қоғамдық құлдырау туралы әңгімесі. Марапаттар алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1986 жылы түсірілген фильм
1986 film by Denys Arcand
«Американдық империяның құлдырауы» — 1986 жылы түсірілген канадалық секс-комедиялық драмалық фильм, режиссері Дени Арканд, басты рөлдерде Реми Жирар, Пьер Курци және Дороте Берриман. Фильм Монреаль университеті тарих факультетінің зиялы достары тобының сексуалдық қарым-қатынастары туралы ұзақ әңгімелерін көрсетеді, онда олар некеден тыс қатынас, гомосексуализм, топтық секс, БДСМ және проституция сияқты мәселелерді талқылайды. Кейбір кейіпкерлер жеке құштарлықты қоғамның құлдырауымен байланыстырады. Фильм Канадада және әлемдік кинопрокатта сәтті болды және жақсы пікірлер алды. Ол Канн кинофестивалінде FIPRESCI жүлдесін, тоғыз «Genie» сыйлығын, соның ішінде «Үздік фильм» сыйлығын жеңіп алды және «Үздік шетелдік фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ұсынылған алғашқы канадалық фильм болды. 2003 жылы «Барбариялық шабуылдар» және 2007 жылы «Қараңғы күндер» атты екі жалғасы шықты.
The Decline of the American Empire is a 1986 Canadian sex comedy drama film directed by Denys Arcand and starring Rémy Girard, Pierre Curzi and Dorothée Berryman. The film follows a group of intellectual friends from the Université de Montréal history department as they engage in a long dialogue about their sexual affairs, touching on issues of adultery, homosexuality, group sex, BDSM and prostitution. A number of characters associate self indulgence with societal decline. The film was a box office success in Canada and internationally and received good reviews. It won the FIPRESCI Prize at the Cannes Film Festival, nine Genie Awards, including Best Motion Picture, and was the first Canadian film nominated for the Academy Award for Best Foreign Language Film. It was followed by two sequels, The Barbarian Invasions in 2003 and Days of Darkness in 2007.
Сюжет
Канада радиосына берген сұхбатында Монреаль университеті тарих профессоры Доминик Сент-Арно Дианға өзінің жаңа кітабы – «Бақыт идеясының өзгерулері» туралы айтады. Онда ол қазіргі қоғамның жеке басына құмарлығының құлдырау белгісі екенін, Квебек шеңберінде орналасқан «Америка империясының» күйреуін болжайды. Доминик пен Дианның көптеген достары, негізінен университеттегі зияткерлік тарих профессорлары, кешкі асқа дайындалып жатыр. Ерлер ас үйде жұмыс істесе, әйелдер спорт залында жаттығу жасап жатыр. Кешкі асқа уақыт жақындаған сайын ерлер мен әйелдер көбінесе жыныстық өмірлері туралы әңгімелейді, ерлердің көпшілігі неке адалдығын бұзулары туралы ашық айтады, соның ішінде Луизаға үйленген Реми де. Достар тобындағы әйелдердің көпшілігі Ремимен қарым-қатынас жасаған, ол тартымды болмаса да, Луизаның сезімін ауыртудан сақтау үшін бұл құпия сақталады. Луиза Ремимен бірге оргияға барған, бірақ Монреальде ол оған адал болады деп ойлайды. Достар гомосексуалды Клодты да қабылдайды, ол жыныстық инфекциялардан қорқып, еркектерді іздеу туралы айтады, бірақ іштей өзінің жұқтыруынан қорқады. Кешкі ас дастарқаны барысында достар Доминиктің қоғамның құлдырауы туралы теорияларын тыңдайды, ал Луиза күмәнмен қарайды. Луизаға кек қайтару үшін Доминик Ремимен және олардың досы Пьермен қарым-қатынас жасағанын айтады, бұл Луизаның эмоционалдық жағдайына әсер етеді. Таңертеңге қарай қарым-қатынастар бұрынғы қалпына келеді.
In an interview with Radio Canada, Université de Montréal History Professor Dominique St. Arnaud tells Diane about her new book, Variations on the Idea of Happiness, which discusses her thesis that modern society's fixation on self indulgence is indicative of its decline, predicting a collapse in the "American Empire", of which Quebec is on the periphery. Several of Dominique and Diane's friends, mostly intellectual history professors at the university, prepare for a dinner later in the day, with the men at work in the kitchen while the women work out at the gym. As the dinner draws nearer, the men and women mainly talk about their sex lives, with the men being open about their adulteries, including Rémy, who is married to Louise. Most of the women in the circle of friends have had sex with Rémy, though he is not attractive, but they conceal this from Louise to spare her feelings. Louise has been to an orgy with Rémy, but believes he is generally faithful to her in Montreal. The friends are also accepting of their homosexual friend Claude, who speaks about pursuing men reckless of fear of STDs, while secretly being fearful of having one. During the dinner party, the friends listen to Dominique's theories about the decline of society, with Louise expressing skepticism. To retaliate against Louise, Dominique reveals she has had sex with Rémy and their friend Pierre, causing her to have an emotional meltdown. By morning, relationships have gone back to normal.
Даму
1980 жылғы Квебек референдумынан кейін режиссер Дени Аркан Квебектің мүдделері саясаттан "жеке құналықтарға" ауысқанын сезінді және келесі жобасына 800 000 доллар бюджетпен Луи Маллдың 1981 жылғы "Андремен кешкі асым" сияқты көп диалогты фильм жасауды жоспарлады. Аркан секстің көрермендердің қызығуын толық фильм бойына сақтай алатын ең мүмкін тақырып деп ойлады. Ол 1984 жылдың жазында "Құпия әңгімелер" деген жұмыс атауымен сценарийді жазды. Ол университет профессорларын таңдады, себебі олардың квебекше акценті аз, бұл фильмді француз тілді әлемге қолжетімді етеді деп есептеді. Фильмді демеушілік еткен Канада Ұлттық кино кеңесінің тілегіне қарамастан, ол жергілікті жерлерді атаудан аулақ болды. Аркан сценариймен жұмыс істеген кезде продюсер Роджер Фраппиер осы оқиғаның перспективалы екенін көріп, Рене Малоны бірлесіп өндіріске икпал етті, бұл үлкен бюджетке мүмкіндік берді. Фраппиер мен Мало 1,8 миллион доллар жинап, фильмде көбірек оқиғалар бейнеленуіне жағдай жасады. Қаржының көп бөлігі Канада және Квебек үкіметтерінен түсті. Аркан "Овид Плуфтың қылмысы" (1984) фильмінде олармен жұмыс істегеннен кейін Реми Жирард пен Ив Жакты басты рөлдерге қарастырды және басты кейіпкерге Жирардтың құрметіне Реми деп ат қойды. Бірақ олардың танымал болмауы Жирардты продюсерлерді қанағаттандыру үшін өзінің атымен аталған рөлге кастингтен өтуге мәжбүр етті.
In the wake of the 1980 Quebec referendum, director Denys Arcand felt Quebec's interests had shifted from politics to "individual pleasures", and with a budget of $800,000 for his next project, envisioned a dialogue heavy film like Louis Malle's 1981 film My Dinner with Andre. Arcand viewed sex as the most likely topic that could sustain audience interest for an entire film. He worked on the screenplay throughout the summer of 1984, under the working title Conversations scabreuses. He chose tenured university professors as his subject matter because he felt that such people had less of a Quebecois accent, which would make the film more accessible to French speaking audiences around the world. He avoided naming local places for the same reason, even though this went against the wishes of the National Film Board of Canada, which co sponsored the film. As Arcand worked on the script, producer Roger Frappier saw the story as promising and lobbied René Malo to co produce, allowing for a bigger budget. Frappier and Malo raised $1.8 million, allowing for more settings depicted in the film. Most of the funding came from the governments of Canada and Quebec. Arcand had Rémy Girard and Yves Jacques in mind for principal roles after working with them on The Crime of Ovide Plouffe (Le Crime d'Ovide Plouffe) (1984), and named the main character Rémy after Girard. Nevertheless, their lack of celebrity meant Girard had to audition for the part named for him, to satisfy producers.
Түсірілім
Фильм түсірілімдері 1985 жылдың тамызында Монреальде басталды, қыркүйекте Мемфремагог көліне көшіріліп, қазан айында аяқталды. Фильмдегі табиғат көріністерін түсіргені үшін режиссер Жак Ледук есімді оператор алғыс айтылады. Секс көріністерін түсіру кезінде Аркан визуалды бейнелеудің тым көп қолданылатынын сезінді, сондықтан ол сөздік мәнеріне назар аударды. Ол актерлердің ұялуы себепті осы көріністердің қиынға соққанын айтты және камераны ерекше бұрыштарға қоюға тырысты.
Filming began in Montreal in August 1985, and moved to Lake Memphremagog in September, finishing in October. Filmmaker Jacques Leduc is given credit for photographing the nature scenes in the film. In filming sex scenes, Arcand felt visual depictions were overused, which is why he focused on the verbal aspect. He also felt the sex scenes were challenging because of actors' modesty, and sought to place the camera in novel positions.
Шығару
Фильм 1986 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді, онда 20 минуттық тұрған аплодисменттерге ие болды, содан кейін 60 елге таратылуы кепілденді. Канадада фильмнің тұңғыш көрсетілімі Монреальде 20 маусымда болды, ал қыркүйек және қазан айларында бүкіл елде көрсетілімге шықты.
The film was screened at the 1986 Cannes Film Festival, where it received a 20 minute standing ovation, after which distribution to 60 countries was assured. In Canada, the film premiered in Montreal on 20 June, and opened across the country in September and October.
Кассалық жинақ
Фильм бірнеше ай бойы Монреаль мен Парижде көрсетіліп, Квебек провинциясындағы ең табысты фильм болды, жалғыз провинцияда 2,2 миллион доллар жинады. Квебектен тыс Канадада фильм 1 миллион доллар табыс әкелді. Францияда фильмді 1 236 322 адам тамашалады, бұл квебек фильмдері үшін рекордты көрсеткіш. Фильмнің жалпы табысы 30 миллион долларға жетті. Metacritic фильмге сыншылар пікіріне негізделген 100 балдық шкала бойынша 60 бал берді, бұл "аралас немесе орташа" бағалауды білдіреді. Роджер Эберт фильмге үш жұлдыз қойып, жыныстық диалогтарына қарамастан, "шын мәнісіндегі тақырып - зиялылық" екенін айтты және оны "Андремен кешкі ас" фильмімен салыстырды. The New York Times газетінен Винсент Канби "Ален Таннердің 2000 жылы 25 жасқа толатын Жонас" комедиясынан кейін, өзін-өзі ойын-сауықпен және сәтті түрде интеллектуалды диалог арқылы көрсете білген комедияның болмағанын жазды, сондай-ақ Реми Жирард пен Пьер Курци сияқты актерлерді "тамаша" деп бағалады. The Washington Post газетінен Рита Кемпли кейіпкерлердің көпшілігі ұнамайтынын білдіргенімен, "Американ империясының құлдырауы - жылдың ең зиялы жұмысы, Солтүстік Америкадағы түн ортасындағы ойларға толы, көңілді медитация" деп жазды. Chicago Reader газетінен Питер Кьюг "Күлкі Decline-де оңай келеді, бірақ бұл хип секс комедиясының шын мәнінде реакциялық идеяларды қолдайтынын түсінгенде, аздап өкініш сезіледі" деп жазды, себебі ол фильмнің соңында "дәстүрлі гетеросексуалдыққа" жеңіс тікелей көрсетілгенін, ал гомосексуалды кейіпкерде ЖҚТБ анықталғанын байқады. New York журналынан Дэвид Денби фильмді "мақтаншыл және жалықтыратын" деп сынады. Францияда көптеген сыншылар фильмде Квебектің табиғи ландшафтының тиімді пайдаланылғанын атап өтті. Торонто халықаралық кинофестивалі фильмді 1993 және 2004 жылдары екі рет барлық уақыттың үздік 10 канадалық фильміне қосты. 2003 жылы "Барбариялық шабуылдар" атты жалғасы шыққаннан кейін, Британдық кино институты "Американ империясының құлдырауы" фильмін "ерлер мен әйелдер арасындағы күресті ашып көрсететін тапқыр және ойландыратын туынды" деп сипаттады. 2011 жылы, фильмнің 25 жылдығын мерекелеу кезінде, Монреальдегі La Presse газетінен Изабель Хоуд фильмнің 1986 жылы гомосексуализмді қалыпты құбылыс ретінде көрсетудегі батылдығын атап өтті. 2023 жылы The Globe and Mail газетінен Барри Герц фильмді жасалған ең жақсы 23 канадалық комедиялық фильмнің бірі деп атады.
The film was screened for months in Montreal and Paris and was the highest grossing film ever in Quebec, making $2.2 million in the province alone. Outside Quebec, the film made $1 million in Canada. In France, it drew an audience of 1,236,322 people, the highest for a Quebec film ever. The film ultimately made $30 million. Metacritic assigned the film a weighted average score of 60 out of 100, based on critics, indicating "mixed or average reviews". Roger Ebert gave the film three stars, saying that despite the sexual dialogue, "the real subject is wit", and comparing it to My Dinner with Andre. Vincent Canby of The New York Times wrote "Not since Alain Tanner's Jonah Who Will Be 25 in the Year 2000 has there been a comedy that so entertainingly and successfully expresses itself through intelligent characters defined entirely in their talk", and called the cast, including Rémy Girard and Pierre Curzi, "excellent". Rita Kempley of The Washington Post found most characters unlikable but wrote "The Decline of the American Empire is certainly the year's most intellectual work, a frequently funny, unrepressed meditation on midnight in North America". Peter Keough of the Chicago Reader wrote "The laughs come easy in Decline, but also a bit guiltily when you recognize that this hip sex comedy is actually a reactionary tract", given what he saw as the ending's victory for "traditional heterosexuality" while the homosexual character had an STD. David Denby of New York magazine panned the film, calling it "pompous and tiresome". In France, many critics highlighted the film's use of Quebec's natural landscape. The Toronto International Film Festival ranked it in the Top 10 Canadian Films of All Time twice, in 1993 and 2004. Shortly after the release of the sequel The Barbarian Invasions in 2003, the British Film Institute called The Decline of the American Empire "a witty and provocative look at the battle of the sexes". In 2011, marking the 25th anniversary of the film, Isabelle Houde of the Montreal based La Presse remarked the film was daring for 1986 in portraying homosexuality as normal. In 2023, Barry Hertz of The Globe and Mail named the film as one of the 23 best Canadian comedy films ever made.