1877 жылғы АҚШ сайлау комиссиясы және президенттік сайлау дауы
Electoral Commission (United States)
1877 ж. АҚШ сайлау комиссиясы: Тилден мен Хейс арасындағы даулы президенттік сайлауды шешу үшін құрылған. Флорида, Луизиана штаттары мен т.б. дау тудырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1877 жылғы АҚШ комиссиясы
1877 US commission
Сайлау комиссиясы, кейде Хейс-Тильден немесе Тильден-Хейс сайлау комиссиясы деп аталады, 1876 жылғы даулы АҚШ президенттік сайлауын шешу үшін 1877 жылдың 29 қаңтарында АҚШ Конгресі құрған уақытша орган болды. Демократ Сэмюэл Дж. Тильден және республикашыл Рутерфорд Б. Хейс сайлаудағы басты талапкерлер еді. Тильден 184 дауысқа ие болды, жеңіске жету үшін қажетті 185 дауыстан бір кем, ал Хейс 165 дауыс жинады, төрт штаттан (Флорида, Луизиана, Орегон және Оңтүстік Каролина) 20 дауыс шешілген жоқ. Тильден мен Хейстің сайлаушылары осы штаттардан дауыс берді және әрқайсысы жеңіске жеткенін мәлімдеді. Бұрын-соңды болмаған конституциялық дағдарысқа және үлкен қоғамдық қысымға тап болған демократтар бақылауындағы Өкілдер палатасы мен республикашылдар бақылауындағы Сенат сайлауды реттеу үшін екі партиялық сайлау комиссиясын құруға келісті. Комиссияның құрамына он бес мүше кірді: Палата мен Сенаттан бес мүшеден, сондай-ақ Жоғарғы Соттан бес судья. Сегіз мүше республикашыл, жеті мүше демократ болды. Комиссия ақырында партиялық бағытта дауыс беріп, барлық жиырма даулы дауысты Хейске берді, осылайша оның сайлаудағы жеңісін 185–184 есебімен қамтамасыз етті. Конгресс 1877 жылдың 2 наурызында өткен бірлескен мәжілісте бұл шешімді бекітіп, Хейсті бір дауыспен жеңімпаз деп жариялады.
The Electoral Commission, sometimes referred to as the Hayes Tilden or Tilden Hayes Electoral Commission, was a temporary body created by the United States Congress on January 29, 1877, to resolve the disputed United States presidential election of 1876. Democrat Samuel J. Tilden and Republican Rutherford B. Hayes were the main contenders in the election. Tilden won 184 undisputed electoral votes, one vote shy of the 185 needed to win, to Hayes' 165, with 20 electoral votes from four states (Florida, Louisiana, Oregon, and South Carolina) unresolved. Both Tilden and Hayes electors submitted votes from these states, and each claimed victory. Facing an unparalleled constitutional crisis and intense public pressure, the Democratic controlled House of Representatives and the Republican controlled Senate agreed to formation of the bipartisan Electoral Commission to settle the election. It consisted of fifteen members: five each from the House and the Senate, plus five Supreme Court justices. Eight members were Republicans; seven were Democrats. The commission ultimately voted along party lines to award all twenty disputed votes to Hayes, thus assuring his electoral victory by a margin of 185–184. Congress, meeting in a joint session on March 2, 1877, affirmed that decision, officially declaring Hayes the winner by one vote.
1876 жылғы сайлау
Президент сайлауы 1876 жылдың 7 қарашасында өтті. Тилден өз туған штаты Нью-Йорк пен Оңтүстіктің көп бөлігіндегі сайлаушыларды жеңіп алды, ал Хейздің күші Жаңа Англияда, Орта Батыста және Батыста болды. Тилден халықтың басымен шамамен ширек миллионнан астам дауыспен жеңіске жетті, бірақ сайлау коллегиясында нақты көпшілігі болмады. Ол 184 дауысқа ие болды, ал Хейз – 165 дауысқа. Екі үміткер де қалған жиырма дауысты (Флоридадан төрт, Луизианадан сегіз, Оңтүстік Каролинадан жеті және Орегоннан бір) өзіне жатқызды. 185 дауыс көпшілікті құрағандықтан, Тилденге даулы дауыстардың біреуі ғана қажет болды, ал Хейзге барлығы жиырмасы да керек еді. Флорида, Луизиана және Оңтүстік Каролина штатарын қоса алғанда, бірнеше штаттың сайлау қорытындылары сайлау алаяқтығы туралы айыптауларға тап болды. Екі тарап та сайлау жәшіктері толтырылған, бюллетеньдер өзгертілген және сайлаушылар қорқытылған деп мәлімдеді.
The presidential election was held on November 7, 1876, and Tilden won the electors of his home state of New York and most of the South, while Hayes' strength lay in New England, the Midwest, and the West. Tilden had won the popular vote by just over a quarter of a million votes, but he did not have a clear Electoral College majority. He received 184 uncontested electoral votes, while Hayes received 165. Both campaigns claimed the remaining twenty (four from Florida, eight from Louisiana, seven from South Carolina, and one from Oregon) votes. As 185 votes constituted a majority, Tilden needed only one of the disputed votes, while Hayes needed all twenty. The returns in several states, including the disputed states of Florida, Louisiana, and South Carolina, were tainted by allegations of electoral fraud, with each side claiming ballot boxes had been stuffed, ballots altered, and voters intimidated.
Флорида, Луизиана және Оңтүстік Каролина
Алғашқы нәтижелер Тильден сайлауда жеңіске жеткенін көрсетті, ал сайлау түнінде Республикалық партия төрағасы Захария Чандлер Хейздің жеңіске жеткеніне сенді. Бірақ Чандлер ертесі күні таңертең Уильям Э. Чандлер мен Джон С. Ридке, "Нью-Йорк Таймс" газетінің бас редакторына ("Нәтижелер әлі де белгісіз" деген тақырыпты жариялаған), Флорида, Луизиана және Оңтүстік Каролинадағы республикалық шенеуніктерге Хейз үшін штаттарын сақтап тұруға рұқсат берді. Әр штаттың республикалықтары сайлаудың халық дауыстарын растаумен шұғылданатын партиялық сайлау комиссияларын бақылады. Чандлердің бұйрығына жауап ретінде Демократиялық партия төрағасы Абрам С. Хьюитт көрнекті демократтардан комитеттер құрып, Оңтүстікке жол тауып, дауыс санауын қадағалауға ұйымдастырды. Президент Грант өз кезегінде демократиялық бақылаушылармен бірге республикалық делегацияларды жіберді. Үш даулы Оңтүстік штатының әрқайсысында осыған ұқсас үлгі орын алды: сайлау комиссиясы алаяқтық немесе сайлаушыларды қорқыту себептерімен көптеген бюллетеньдерді жарамсыз деп таныды, бұл Хейзге және губернаторлыққа республикалық кандидатқа көпшілік дауыс берді. Демократиялық оппозициядағы үкімет жеңіске жеткенін мәлімдеді және штаттың сайлау дауыстарын басқару және растаудың заңды құқығына ие болды. Республикалық талапкер Хейз үшін сайлау коллегиясы тізімін, ал демократиялық талапкер Тильден үшін сайлау коллегиясы тізімін растады. Флоридада алғашқы санақ Хейздің 43 дауыспен алда екенін көрсетті, бірақ түзетулер енгізілгеннен кейін Тильден 94 дауыспен көшбасшы болды. Кейін сайлау комиссиясы көптеген бюллетеньдерді қабылдамады, сайлауды Хейзге мыңға жуық дауыспен тапсырды. Комиссия қазіргі республикалық губернатор Марселлус Стернстің губернаторлық сайлауда жеңіске жеткенін де жариялады; алайда Флорида Жоғарғы соты олардың шешімін жоққа шығарды, орнына демократ Джордж Франклин Дрюге жеңіс сыйлады, ол Тильден Флориданы жеңіп алғанын мәлімдеді. Луизианада алғашқы ресми емес санақтар Тильденнің штатты 6000-нан астам дауыспен жеңгенін көрсетті, бірақ республикалық бақылаудағы сайлау комиссиясы алаяқтық пен сайлаушыларды қорқыту себептерімен 15000-нан астам дауысты (Тильден үшін 13000 және Хейс үшін 2000) қабылдамады. Нәтижесінде Хейс Луизиананың сегіз сайлау дауысын жеңіп алды, ал республикалық кандидат Стивен Б. Пэккард Луизиана губернаторының бір уақыттағы сайлауында дауыс санауын жетекші деп есептелді. Жауап ретінде Демократиялық партия Фрэнсис Т. Николз басшылығымен балама штат үкіметін құрды, ал бұл балама әкімшілік Тильденнің жеңгенін растады. Луизиана сайлау комиссиясы Джеймс Мэдисон Уэллс, Томас С. Андерсон, Гарден Касанав және Луис М. Кеннерден тұрды. Оңтүстік Каролинада да осындай жағдай орын алды, онда алғашқы нәтижелер Хейздің президент сайлауында жеңіске жеткенін, ал демократиялық кандидат Уэйд Хэмптон III губернаторлық сайыста жеңіске жеткенін көрсетті. Луизианадағыдай, республикалық бақылаудағы сайлау комиссиясы бірнеше мың дауысты қабылдамады, бұл республикалық губернатор Даниэль Генри Чемберленнің және заң шығарушы органның сайлануын қамтамасыз етті. Демократиялық партия Хэмптон басшылығымен балама штат үкіметін құрды және бұл орган президент сайлауында Тильденді жеңімпаз деп жариялады. Алайда, оның қабылдануын қамтамасыз ету үшін демократтарға жеткілікті республикашылар қосылды. 1877 жылдың 25 қаңтарында Сенат заң жобасын 47–17 дауыспен мақұлдады; келесі күні палата да солай етті, 191–86 дауыспен. Сайлау комиссиясы туралы заңға президент Улисс С. Грант 1877 жылдың 29 қаңтарында қол қойды.
Early returns suggested that Tilden had won the election, and on election night Republican Party chair Zachariah Chandler believed Hayes had lost. However, Chandler gave permission early the next morning to William E. Chandler and John C. Reid, managing editor of The New York Times (which had run the headline "The Results Still Uncertain"), to wire Republican officials in Florida, Louisiana, and South Carolina to hold their states for Hayes. In each state, Republicans controlled the partisan returning boards, tasked with certifying the popular results of the election. In response to Chandler's directive, Democratic Party chair Abram S. Hewitt organized committees of prominent Democrats to travel South and oversee the vote counting. President Grant, in turn, sent Republican delegations to follow the Democratic observers. In each of the three disputed Southern states, the pattern that followed was largely the same: the returning board invalidated numerous ballots on the grounds of fraud or voter intimidation, delivering a popular majority to Hayes and the Republican candidate for Governor. A dissident Democratic government claimed victory and the legitimate authority to govern and certify the electoral vote of the state. The Republican claimant certified an electoral slate for Hayes, and the Democratic claimant certified a slate of electors for Tilden. In Florida, the initial count showed Hayes ahead by 43 votes, but after corrections were made, Tilden took the lead by 94 votes. Subsequently, the returning board rejected numerous ballots, delivering the election to Hayes by nearly a thousand votes. The board also declared that the incumbent Republican governor, Marcellus Stearns, had won the gubernatorial election; however, the Florida Supreme Court overruled them, instead awarding the victory to Democrat George Franklin Drew, who announced that Tilden had carried Florida. In Louisiana, early unofficial tallies indicated that Tilden had carried the state by over 6,000 votes, but the Republican controlled returning board rejected over 15,000 votes (13,000 for Tilden and 2,000 for Hayes) for reasons of fraud and voter intimidation. As a result, Hayes won Louisiana's eight electoral votes, while Republican candidate Stephen B. Packard was considered to lead the vote count in the simultaneous election for Governor of Louisiana. In response, the Democratic Party instituted a rival state government under Francis T. Nicholls, and this rival administration, in turn, certified that Tilden had won. The Louisiana Returning Board was composed of James Madison Wells, Thomas C. Anderson, Gardene Casanave, and Louis M. Kenner. A nearly identical scenario played out in South Carolina, where initial returns suggested that Hayes had won the presidential election, while the Democratic candidate Wade Hampton III had won the gubernatorial contest. As in Louisiana, the Republican controlled returning board rejected several thousand votes, ensuring the election of a Republican governor, Daniel Henry Chamberlain, and legislature. The Democratic Party promptly organized a rival state government, led by Hampton, and this body declared Tilden the victor in the presidential election. However, enough Republicans joined the Democrats to ensure its passage. On January 25, 1877, the Senate voted in favor of the bill 47–17; the House did likewise the next day, 191–86. The Electoral Commission Act was signed into law by President Ulysses S. Grant on January 29, 1877.
Комиссияның құрамы
Бастапқыда комиссия жеті демократтан және жеті республикашылдан тұратын болса, ал тәуелсіз (Сот Дэвид Дэвис) комиссияның он бесінші мүшесі ретінде тағайындалған еді. Бір тарихшының айтуынша, "мүмкін, тіпті Дэвис өзі де, ол қай президенттік үміткерді қолдайтынын білмеген". Сайлау комиссиясы туралы заң Конгресс арқылы қабылдалып жатқан кезде, Иллинойс штатының заң шығарушы органы Дэвисті Сенатқа сайлады. Иллинойс штатының заң шығарушы органындағы демократтар Дэвис Тильденді қолдайды деп ойлады, бірақ бұл қате есептеу болды: Дэвис дереу комиссиядан бас тартып, Сенатқа өту үшін сот төрешілігінен кетті. Комиссия 1877 жылдың 1 ақпанында жарысқа қатысты аргументтерді тыңдауды бастады. Тильденнің адвокаттары комиссия штаттық сайлау комиссияларының әрекеттерін тергеп, қажет болған жағдайда оларды кері қайтаруы керек деп мәлімдеді. Керісінше, Хейздің кеңесшілері комиссия штат губернаторы растаған ресми нәтижелерді олардың жарамдылығын тексермей қабылдауы керек деп ұсынды. Әйтпесе, мемлекеттердің егемендігі бұзылар еді. Комиссия партиялық бағытта 8–7 дауыспен республикашылдардың ұстанымын қолдады. Содан кейін, бірқатар партиялық дауыс берулер нәтижесінде комиссия даулы жиырма сайлау дауысын Хейзге берді. Сайлау комиссиясы туралы заңға сәйкес, комиссияның шешімі Конгрестің екі палатасы оны жоққа шығармаса, соңғы болып есептеледі. Демократтар бақылауындағы Өкілдер палатасы комиссияның шешімдерін қабылдамау үшін бірнеше рет дауыс бергенімен, республикашылдар бақылауындағы Сенат оларды қолдады. Осылайша Хейздің жеңісі қамтамасыз етілді. Комиссияның шешімдерін өзгерте алмаған демократтар оларға кедергі келтіруге тырысты. Демократиялық Ұлттық Комитет төрағасы, конгрессмен Абрам Хьюит, Хейз штатты жеңіп алғанына қарамастан, Вермонт штатының сайлау дауыстарына негіссіз қарсылық білдірді. Екі палата да бұл наразылықты жеке қарастырды. Сенат қарсылықты тез жоққа шығарды, бірақ демократтар Өкілдер палатасында кешіктіру тактикасын қолданды. 1877 жылдың 1 наурызында басталған қызу отырыста палата бұл қарсылықты он екі сағат бойы талқылап, одан кейін жоққа шығарды. Бірден тағы бір негіссіз қарсылық көтерілді, бұл жолы Висконсин штатының сайлау дауыстарына қатысты. Сенат тағы да қарсылықты жоққа шығарды, ал палатада кешіктіру тактикасы жалғасты. Алайда, Өкілдер палатасының спикері, демократ Сэмюэл Рэндалл, уақытты созуға бағытталған ұсыныстарды қабылдаудан бас тартты. Ақырында, кешіктіру тактикасын қолданушылар бас тартып, 2 наурыздың таңғы сағаттарында палата қарсылықты қабылдамады. Палата мен Сенат сайлау дауыстарын санауды аяқтау үшін қайта жиналды. 2 наурыздың таңғы сағат 4:10-да сенатор Ферри Хейз бен Уильям А. Уилер президенттікке және вице-президенттікке сайланғанын, сайлау дауыстарының нәтижесі 185–184 болғанын жариялады.
Originally, it was planned that the commission would consist of seven Democrats and seven Republicans, with an independent (Justice David Davis) as the fifteenth member of the commission. According to one historian, "no one, perhaps not even Davis himself, knew which presidential candidate he preferred." Just as the Electoral Commission Bill was passing Congress, the Legislature of Illinois elected Davis to the Senate, with Democrats in the Illinois legislature believing that they had purchased Davis' support for Tilden, but this was a miscalculation: Davis promptly excused himself from the commission and resigned as a Justice in order to take his Senate seat. The tribunal began hearing arguments on February 1, 1877. Tilden's lawyers argued that the commission should investigate the actions of the state returning boards, and reverse those actions if necessary. Conversely, Hayes' counsel suggested that the commission should merely accept the official returns certified by the state governor without inquiring into their validity. To do otherwise, it was argued, would have violated the sovereignty of the states. The commission voted 8–7, along party lines, in favor of the Republican position. Subsequently, in a series of party line votes, the commission awarded all twenty disputed electoral votes to Hayes. Under the Electoral Commission Act, the commission's findings were final unless overruled by both houses of Congress. Although the Democrat controlled House of Representatives repeatedly voted to reject the commission's decisions, the Republican controlled Senate voted to uphold them. Thus, Hayes' victory was assured. Unable to overturn the commission's decisions, many Democrats instead tried to obstruct them. Congressman Abram Hewitt, the chairman of the Democratic National Committee, made a spurious challenge to the electoral votes from Vermont, even though Hayes had clearly carried the state. The two houses then separated to consider the objection. The Senate quickly voted to overrule the objection, but the Democrats conducted a filibuster in the House of Representatives. In a stormy session that began on March 1, 1877, the House debated the objection for about twelve hours before overruling it. Immediately, another spurious objection was raised, this time to the electoral votes from Wisconsin. Again, the Senate voted to overrule the objection, while a filibuster was conducted in the House. However, the Speaker of the House, Democrat Samuel J. Randall, refused to entertain dilatory motions. Eventually, the filibusterers gave up, allowing the House to reject the objection in the early hours of March 2. The House and Senate then reassembled to complete the count of the electoral votes. At 4:10 am on March 2, Senator Ferry announced that Hayes and William A. Wheeler had been elected to the presidency and vice presidency, by an electoral margin of 185–184.
Салдары
Тильденнің көптеген жақтастары оның жеңістен аяқ астынан айырылғанын сенді, ал Хейзді әртүрліше "Рутерфрауд", "Оның алдамашылығы" және "Оның қатысы жоқ президенті" деп атады. 3 наурызда Өкілдер палатасы Тилденнің "Америка Құрама Штаттарының заңды түрде сайланған президенті" екенін білдіретін қаулы қабылдады. Дегенмен, 5 наурызда Хейз президенттік қызметке бейбіт түрде кірісті. 1876 жылғы оқиғаның қайталануын болдырмау үшін 49-шы Конгресс 1887 жылы Сайлау санағы туралы заңды қабылдады. Аталған заңға сәйкес, қазіргі заң кодексінде бекітілгендей, штаттың сайлау дауларын шешуі көп жағдайда түпкілікті болып табылады: Сенат төрағасы екі палатаның куәгерлігімен сайлау туралы куәліктерді ашып, оларды әр палатадан екі-екіден тағайындалған санаушыларға тапсырады, олар оларды дауыстап оқып, дауыстарды тіркеуге міндетті. Егер штат Конгреске бірнеше нәтиже жіберсе, онда штат басшысы растаған нәтиже есептеледі, егер Конгрестің екі палатасы басқаша шешім қабылдамаса.
Many of Tilden's supporters believed that he had been cheated out of victory, and Hayes was variously dubbed "Rutherfraud", "His Fraudulency", and "His Accidency." On March 3, the House of Representatives went so far as to pass a resolution declaring its opinion that Tilden had been "duly elected President of the United States." Nevertheless, Hayes was peacefully sworn in as president on March 5. To prevent a repetition of the farce of 1876, the 49th Congress passed the Electoral Count Act in 1887. Under this law, now codified in , a state's determination of electoral disputes is conclusive in most circumstances: the President of the Senate opens the electoral certificates in the presence of both houses, and hands them to the tellers, two from each house, who are to read them aloud and record the votes. In the event of a state sending multiple returns to Congress, then whichever return has been certified by the executive of the state is counted, unless both houses of Congress decide otherwise.
Қайта құрудың соңы
Сайлау комиссиясының және 1877 жылғы Компромистің маңызды салдары – федералды әскерлерді алып тастау арқылы Оңтүстіктің "жергілікті басқаруға" қайта оралуы болды, бұл Реконструкция дәуірін тиімді түрде аяқтады. Соғыстан кейінгі теңдікті қамтамасыз етудегі федералды үкіметтің күшін тоқтатумен, Оңтүстік штаттарының заң шығарушы органдарын Демократиялық партияның оңтүстік бөлігі тез арада басып алды, көбінесе бұл алаяқтық және/немесе зорлық-зомбылықпен жүзеге асырылды. Бұл жаңа "Құтқарушы" үкіметтер Jim Crow заңдарын қабылдады, нәсілдік кемсіту жүйесін орнатып, Реконструкцияның табыстарын жойды және 1965 жылға дейін Оңтүстіктегі афроамерикандықтарды сайлау құқығынан айырды.
One major outcome of the electoral commission and the Compromise of 1877 was the return of the South to "home rule" via the removal of federal troops, effectively ending the Reconstruction era. With the end of federal government's enforcement of post bellum equality, takeovers of the Southern legislatures by the Southern wing of the Democratic Party were quick to occur, often involving fraud and/or violence. These new "Redeemer" governments implemented Jim Crow laws which imposed a system of racial discrimination, reversing the gains of Reconstruction and disenfranchising black people in the South until 1965.