Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оббе Филипс (шамамен 1500–1568) (Филипс және Филипсз деп те жазылады) – голланд анабаптизмінің алғашқы негізін қалаушылардың бірі. Ол Леуварден қаласындағы католик дін қызметкерінің заңсыз ұлы еді. Филипс медицинаны оқып, шаштараз және хирург болды. 1530 жылы үйленді және Леуварденде өз бизнесін ашты. Оббе Филипс Реформацияға қызығушылық танытып, 1533 жылдың соңында анабаптизмге көшті. Оны Ян Маттистің елшілері Бартоломей Букбиндер немесе Виллем де Куйпер шомылдыру рәсімінен өткізген болуы мүмкін. Менно Симонс шамамен 1537 жылы Оббе Филипспен дін қызметкері етіп тағайындалды, ал бұрынғысын Филипс шомылдыру рәсімінен өткізген болуы мүмкін. Оббе өзінің інісі Дирк Филипсті дін қызметкері етіп тағайындап, Дэвид Жориске шомылдыру рәсімінен өткізді. Оббе мен Дирк Мелхиор Хоффманның (Мюнстерде патшалық құрған радикалдарынан өзге) бейбіт шәкірттерінің қатарында болды және 1534 жылдан бастап Құдайдың патшалығын күшпен орнатуға қарсы уағыз айта бастады. Хоффман Нидерландыға алғашқы дербес анабаптизмді әкелді, ол Шығыс Фризиядағы Эмденде сенушілерді шомылдыруды үйретті және іске асырды. Оббе шамамен 1540 жылға дейін голланд анабаптистерін басқарды, бірақ анабаптизмнің жолына сенімін жоғалтып, шіркеуден шығып кетті. 1560 жылдары Филипс өзінің «Куәлік: 1533–1536 жылдардың естеліктері» атты еңбегін жазды, ол оның өлімінен кейін Корнелиус Клейспен жарияланды. Онда ол былай деп жазды: «Мен бүгін де жүрегімнің ауыр екеніне қайғырамын, өйткені мен осылай ұятты және қайғылы түрде алдандым. Мен бірден тоқтамадым, керісінше, кедей жандарды осы жағдайға жеткізуге рұхсат бердім – бауырластардың өтінішімен, қызметке тағайындалғандар: Амстердамдағы Дитрих Филипс; Дельфтағы Дэвид Жорис; және Гронингендегі Менно Симонс. Міне, осы менің жүрегімді тебірентетін қайғы, және мен осыны Құдайымның алдында өмірімнің соңына дейін айта беремін». Менно оны Демас деп атады (Апостол Пауылды тастаған шәкірт Демас сияқты). Куәлігінде ол революционерлер мен жалған пайғамбарларға қатысты қатал сөздер айтты, бірақ Менноны ұстанған бейбіт анабаптистерге қарсы емес. Оның соңғы жылдары құпия болып қала береді, бірақ ол анабаптизмге ұқсас «рухани» сенімді жеке өмірінде сақтаған болуы мүмкін. Ол 1568 жылы қайтыс болды. Кейіннен меннониттер деп аталған анабаптистер бастапқыда оббешілер немесе оббенистер деп аталды. В. Й. Кюлер «Тарих I» (1932) еңбегінде: «Оббеде бауырластық сөзсіз ең тартымды басшысын жоғалтты» деген қорытынды жасады.
Obbe Philips (ca. 1500–1568) (also spelled Philipsz and Filips) was one of the early founders of Dutch Anabaptism. He was the illegitimate son of a Roman Catholic priest from Leeuwarden. Philips studied medicine, and became a barber and a surgeon. He married in 1530 and set up his business in Leeuwarden. Obbe Philips became interested in the Reformation, and converted to Anabaptism late in 1533. He was probably baptized by Bartholomeus Boekbinder or Willem de Kuyper, emissaries of Jan Matthys. Menno Simons was ordained around 1537 by Obbe Philips, and was probably baptized earlier by Philips also. Obbe also ordained his brother, Dirk Philips, and baptized David Joris. Obbe and Dirk were among the peaceful disciples of Melchior Hoffman (the more radical having set up the kingdom in Münster), and as early as 1534 were preaching against establishing God's kingdom by force. Hoffman introduced the first self sustaining Anabaptism to the Netherlands, when he taught and practiced believers' baptism in Emden in East Frisia. Obbe led the Dutch Anabaptists until around 1540, but lost faith in the Anabaptist way and withdrew from the church. Around 1560, Philips wrote his Confession: Recollections of the Years 1533–1536, which was published after his death by Cornelius Claesz. In it he wrote, "I am still miserable of heart today, that I was so shamefully and miserably deceived I did not stop forthwith but permitted myself to bring poor souls to this—that I through the importuning of the brethren, commissioned to the office: Dietrich Philips in Amsterdam; David Joris in Delft; and Menno Simons in Groningen It is this which is utter grief to my heart, and which I will lament before my God as long as I live " He was dubbed a Demas by Menno (after the disciple Demas, who forsook the Apostle Paul). In his Confession he spoke harshly against revolutionaries and false prophets, but not against the peaceful Anabaptists such as followed Menno. His last years remain a mystery, but probably held as an individual a "spiritualist" belief similar to Anabaptism. He died in 1568. The Anabaptists who would become known as Mennonites were originally called Obbenites or Obbenists. W. J. Kühler, in Geschiedenis I (1932), concluded that "in Obbe the brotherhood certainly lost its most appealing leader."